15/12/2021
Nie pozwól, aby pracodawca Cię dyskryminował. W UK wszelkie przypadki dyskryminacji np. obrażanie, poniżanie, szykanowanie w pracy są ostro piętnowane.
Kwestie związane z dyskryminacją uregulowała ustawa Equality Act, która weszła w życie w 2010 roku. Najważniejszy zapis ustawy wyróżnia cztery formy dyskryminacji:
1.Dyskryminacja bezpośrednia w miejscu pracy (direct discrimination)
Mamy z nią do czynienia w momencie, gdy pracodawca lub bezpośredni przełożony traktuje pracowników nierówno ze względu na jakąś konkretną cechę. O dyskryminacji bezpośredniej mówimy nie tylko w trakcie trwania zatrudnienia. Może do niej dojść również na etapie przyjmowania ludzi do pracy.
Typowe powody dyskryminacji bezpośredniej to:
Płeć
Orientacja seksualna
Wiek
Stan cywilny
Rasa
Narodowość
Dyskryminacja bezpośrednia ujawnia się na czterech poziomach:
Płacowym – dyskryminowany pracownik może otrzymywać niższe wynagrodzenie. Przełożony może mu również odmawiać przyznawania nadgodzin.
Formy zatrudnienia – narzędziem dyskryminacji może być odmowa zawarcia umowy o pracę na pełen etat.
Rozwoju – dyskryminowany pracownik nie może liczyć np. na dofinansowanie szkoleń czy kursów, chociaż jego koledzy na tym samym stanowisku już dawno z tego skorzystali.
Redukcji etatów – pracę jako pierwsza zawsze straci osoba dyskryminowana, nawet jeśli wcale nie osiągała najgorszych wyników.
2. Dyskryminacja pośrednia w miejscu pracy (indirect discrimination)
Ma ona miejsce w momencie, gdy reguły przyjęte w zakładzie pracy wykluczają możliwość podjęcia zatrudniania przez osoby o konkretnych cechach. Przykładem będzie sytuacja, w której kandydatka na dane stanowisko nie zostanie przyjęta (pomimo świetnych kwalifikacji), bo jest w ciąży.
Innym przykładem dyskryminacji pośredniej jest wprowadzenie w firmie zakazu zasłaniania włosów, co oczywiście uniemożliwi podjęcie zatrudnienia praktykującej muzułmance czy ortodoksyjnemu sikhowi.
3. Prześladowanie w miejscu pracy ( harassment)
Ustawa Equality Act definiuje je jako „niepożądane zachowanie” względem pracownika ze względu na jego określone cechy. Jest to bardzo ciężkie naruszenie prawa pracy i takich sytuacji nie wolno akceptować. Przykładem prześladowania będzie np. obrażanie pracownika na tle rasistowskim czy płciowym. Z prześladowaniem najczęściej mamy do czynienia na niskim szczeblu (czyli wśród samych pracowników), ale jeśli przełożony się o tym dowie, jego obowiązkiem jest natychmiastowa reakcja.
4. Represjonowanie w miejscu pracy (victimisation)
O represjonowaniu pracownika mówimy w momencie, gdy ten spotyka się z szykanowaniem będącym skutkiem jego walki o swoje prawa. Pisząc prościej: jeśli Maciek Nowak został bezprawnie zwolniony przez brytyjskiego pracodawcę, sąd przyznał mu rację i nakazał przywrócenie Maćka na dawne stanowisko, a teraz pracodawca się mści, to mamy do czynienia z represjonowaniem. Jest to oczywiście niezgodne z prawem.
Aby udowodnic dyskryminację potrzebujesz mocnych dowodów. Dowodem dyskryminacji coś, co uwiarygodni Twoje słowa. Jeśli np. przełożony notorycznie odmawia Ci nadgodzin, poproś go o pisemne uzasadnienie. Możesz również zdobyć listę nadgodzin, na której widnieją wciąż te same nazwiska, ale bez Twojego. Bardzo mocnym dowodem dyskryminacji są też zeznania innych pracowników. Jeśli ten problem dotknął nie tylko Ciebie, ale też pozostałe osoby zatrudnione w firmie, powinniście działać wspólnie, bo wówczas macie znacznie większe szanse na zapewnienie sobie ochrony.
Gdzie szukać pomocy, jeśli czuję się dyskryminowana/dyskryminowany?
Jeśli spotykasz się z dyskryminacją ze strony kolegów, to przede wszystkim zacznij od zgłoszenia tej sprawy bezpośredniemu przełożonemu. Jeśli ten nic z tym nie zrobi, idź do właściciela/prezesa i poinformuj go o tym. Istnieje bardzo duża szansa, że ten zareaguje, ponieważ brytyjscy przedsiębiorcy bardzo boją się procesów sądowych i towarzyszących im skandali medialnych.
Jeśli odbiłeś się od ściany lub też dyskryminacja wychodzi bezpośrednio od szefostwa firmy, nie pozostaje Ci nic innego, jak zwrócić się po pomoc do ACAS. Na oficjalnej stronie internetowej tej organizacji znajdziesz m.in. telefon zaufania, pod którym uzyskasz szczegółowe porady na temat najkorzystniejszego toku postępowania. Podobnych informacji udzieli Ci lokalne biuro Citizens Advice.
Pamiętaj, że dyskryminacji nie można akceptować, niezależnie od tego, jak bardzo daje Ci się ona we znaki. Podziel się tymi informacjami także z osobami, o których wiesz, że są dyskryminowane w swoich miejscach pracy.
Więcej na: https://www.acas.org.uk/race-discrimination/types-of-race-discrimination?fbclid=IwAR3oBBRlk5mg3s7SgK1f02n_vtJhsPIEVEYbBsHnscTwCAJsZX3uDfKhcaI
Examples of race discrimination at work, including direct and indirect discrimination, harassment and victimisation.
