นายลีนนท์ พงษ์ศิริสุวรรณ ทนายความ, 34/159 หมู่ 8 (2026)

01/06/2026

#เจ้าหนี้กองมรดกต้องฟ้องภายใน 1 ปีนับแต่รู้การตายของเจ้ามรดกจริงหรือไม่ ศึกษาหลักอายุความตามกฎหมายมรดกและภาระการพิสูจน์ในการต่อสู้คดี
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยคืนต้นฉบับโฉนดที่ดินเลขที่ 4852 หรือหากสูญหายหรือถูกทำลาย ให้ศาลมีคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนาเพื่อออกใบแทนโฉนด ส่วนจำเลยให้การว่าที่ดินพิพาทเป็นทรัพย์ที่นายกลิ่นตกลงขายและมอบโฉนดให้แล้ว จึงฟ้องแย้งขอให้ผู้จัดการมรดกโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้แก่ตน หรือชำระเงิน 250000 บาทพร้อมดอกเบี้ยแทน
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์และให้โอนที่ดินแก่จำเลย แต่ศาลอุทธรณ์ภาค 5 พิพากษากลับ ให้จำเลยคืนโฉนดแก่ผู้จัดการมรดกและยกฟ้องแย้ง จำเลยจึงฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงยุติแล้วว่านายกลิ่นได้ตกลงขายที่ดินพิพาทและมอบโฉนดให้จำเลยแล้ว ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยจึงเหลือเพียงว่าฟ้องแย้งของจำเลยขาดอายุความหรือไม่ โดยกฎหมายกำหนดว่าอายุความ 1 ปี ให้นับแต่วันที่เจ้าหนี้ได้รู้หรือควรจะได้รู้ถึงความตายของเจ้ามรดก มิใช่นับจากวันถึงแก่ความตายโดยตรง

แม้โจทก์จะอ้างว่าจำเลยฟ้องแย้งเกิน 1 ปี นับแต่นายกลิ่นถึงแก่ความตาย แต่ไม่ได้พิสูจน์ว่าจำเลยได้รู้หรือควรจะได้รู้ถึงการตายตั้งแต่เมื่อใด ขณะที่ข้อเท็จจริงปรากฏว่าจำเลยไปขอคัดสำเนาเอกสารการตายของนายกลิ่นจากทางราชการเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2564 และดำเนินการทางศาลหลังจากนั้น อีกทั้งนายกลิ่นมิใช่ญาติหรือบุคคลใกล้ชิดของจำเลย จึงไม่มีเหตุให้ถือว่าจำเลยควรทราบเรื่องการตายก่อนวันดังกล่าว
ศาลฎีกาจึงรับฟังว่าจำเลยทราบเรื่องการตายของนายกลิ่นอย่างช้าที่สุดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2564 และเมื่อยื่นคำให้การพร้อมฟ้องแย้งวันที่ 20 มกราคม 2565 จึงยังไม่เกิน 1 ปี นับแต่วันที่ได้รู้หรือควรจะได้รู้ถึงความตายของเจ้ามรดก ฟ้องแย้งจึงไม่ขาดอายุความ
เมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่านายกลิ่นขายที่ดินพิพาทให้จำเลยแล้ว แต่ถึงแก่ความตายก่อนจดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์ ผู้จัดการมรดกจึงมีหน้าที่ดำเนินการโอนที่ดินให้แก่จำเลยแทนเจ้ามรดก ศาลฎีกาจึงพิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์ และให้โจทก์ในฐานะผู้จัดการมรดกโอนที่ดินโฉนดเลขที่ 4852 ให้แก่จำเลย หากไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาแทนการแสดงเจตนา โดยผู้จัดการมรดกไม่ต้องรับผิดเกินกว่าทรัพย์มรดกของนายกลิ่น และให้ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลเป็นพับ
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%B5/inheritance-claim-prescription-period-8829-2568.html

01/06/2026

เจ้าหนี้กองมรดกต้องรีบฟ้องภายใน 1 ปีนับจากวันที่เจ้ามรดกเสียชีวิตจริงหรือ
คดีนี้ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า อายุความ 1 ปี สำหรับเจ้าหนี้กองมรดก มิได้นับจากวันที่เจ้ามรดกถึงแก่ความตายเสมอไป แต่ให้นับจากวันที่เจ้าหนี้ได้รู้หรือควรจะได้รู้ถึงความตายของเจ้ามรดก
ในคดีนี้จำเลยทราบเรื่องการเสียชีวิตของเจ้ามรดกจากเอกสารราชการเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม 2564 และยื่นฟ้องแย้งเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2565 ศาลจึงเห็นว่ายังไม่พ้นกำหนด 1 ปี ฟ้องแย้งไม่ขาดอายุความ
เมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าเจ้ามรดกได้ตกลงขายที่ดินให้จำเลยแล้ว ผู้จัดการมรดกจึงมีหน้าที่ดำเนินการโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินให้แก่จำเลยแทนเจ้ามรดกตามภาระผูกพันที่มีอยู่ก่อนเสียชีวิต
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%AD%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%B8%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%94%E0%B8%B5/inheritance-claim-prescription-period-8829-2568.html

01/06/2026

#ค่านั่งเครื่องแคชเชียร์เป็นค่าจ้างหรือไม่ ต้องนำมาคำนวณเงินสมทบประกันสังคมหรือไม่ เมื่อการจ่ายเงินขึ้นอยู่กับความประพฤติและผลการปฏิบัติงานของลูกจ้าง
โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการอุทธรณ์ตามพระราชบัญญัติประกันสังคม และขอให้จำเลยคืนเงินสมทบ 34814 บาท พร้อมคืนเงินสมทบที่คำนวณจากค่านั่งเครื่องแคชเชียร์ตั้งแต่เดือนเมษายน 2556 เป็นต้นไป ศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้อง โจทก์จึงอุทธรณ์ต่อศาลฎีกา
ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่า โจทก์ประกอบกิจการศูนย์การค้า มีระบบจ่ายค่านั่งเครื่องแคชเชียร์เดือนละ 500 บาทให้พนักงานทุกคน แต่มีหลักเกณฑ์หักคะแนนจากความประพฤติและข้อผิดพลาดในการทำงาน ทำให้พนักงานบางรายได้รับเงินลดลงหรือไม่ได้รับเลยในบางเดือน โจทก์ได้ชำระเงินสมทบจากค่านั่งเครื่องช่วงเดือนมกราคมถึงกรกฎาคม 2552 เป็นเงิน 34814 บาท และนำส่งเงินสมทบจากค่านั่งเครื่องต่อเนื่องตั้งแต่เดือนเมษายน 2556
ปัญหาคดีมีว่า ค่านั่งเครื่องแคชเชียร์เป็นค่าจ้างที่ต้องนำมาคำนวณเป็นเงินสมทบกองทุนประกันสังคมหรือไม่ ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า แม้จะกำหนดค่านั่งเครื่องในอัตราเท่ากันทุกเดือน แต่จำนวนเงินที่ได้รับจริงขึ้นอยู่กับการประเมินความประพฤติ ความตั้งใจในการทำงาน และข้อผิดพลาดในการปฏิบัติงาน จึงเป็นเงินที่จ่ายเพื่อส่งเสริมวินัย ลดข้อผิดพลาด และกระตุ้นให้พนักงานทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ มิใช่ค่าตอบแทนการทำงานในวันและเวลาทำงานปกติตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533
ค่านั่งเครื่องแคชเชียร์จึงไม่ใช่ค่าจ้าง โจทก์ไม่มีหน้าที่ต้องนำมาคำนวณเป็นเงินสมทบกองทุนประกันสังคม คำวินิจฉัยของคณะกรรมการอุทธรณ์ที่ให้ชำระเงินสมทบเพิ่มเติมจึงไม่ชอบ และเมื่อโจทก์ได้นำส่งเงินสมทบจากค่านั่งเครื่องไปแล้ว จำเลยต้องคืนเงินสมทบจำนวน 34814 บาท รวมทั้งคืนเงินสมทบที่คำนวณจากค่านั่งเครื่องตั้งแต่เดือนเมษายน 2556 เป็นต้นมาแก่โจทก์

ศาลฎีกาพิพากษากลับ ให้เพิกถอนคำวินิจฉัยของคณะกรรมการอุทธรณ์ และให้จำเลยคืนเงินสมทบทั้งหมดที่คำนวณจากค่านั่งเครื่องแคชเชียร์แก่โจทก์ตามฟ้องขอ.
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%99/cashier-seat-allowance-social-security-8093-2560.html

01/06/2026

ค่านั่งเครื่องแคชเชียร์ต้องนำส่งเงินสมทบประกันสังคมหรือไม่
หลายบริษัทมีการจ่ายเงินพิเศษเพื่อกระตุ้นให้พนักงานทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ แต่เงินทุกประเภทที่จ่ายให้ลูกจ้างจะถือเป็นค่าจ้างเสมอไปหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ค่านั่งเครื่องแคชเชียร์ที่กำหนดอัตราเดือนละ 500 บาท แต่จำนวนเงินที่ได้รับจริงขึ้นอยู่กับการประเมินความประพฤติ ความตั้งใจในการทำงาน และข้อผิดพลาดในการปฏิบัติหน้าที่ ไม่ใช่ค่าตอบแทนการทำงานในวันและเวลาทำงานปกติ
เงินดังกล่าวจึงเป็นการจ่ายเพื่อส่งเสริมวินัยและประสิทธิภาพในการทำงาน ไม่ใช่ค่าจ้างตามมาตรา 5 แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ.2533 และไม่ต้องนำมาคำนวณเป็นเงินสมทบกองทุนประกันสังคม
คดีนี้เป็นแนวทางสำคัญในการแยกความแตกต่างระหว่างค่าจ้างกับเงินจูงใจในการทำงาน ซึ่งมีผลโดยตรงต่อภาระการนำส่งเงินสมทบประกันสังคมของนายจ้าง
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B8%9B%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B8%81%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%95%E0%B8%99/cashier-seat-allowance-social-security-8093-2560.html

31/05/2026

#ยักยอกสินสมรสที่เป็นกรรมสิทธิ์รวม คู่สมรสมีสิทธิเรียกคืนทรัพย์ได้เพียงใด และศาลจะกำหนดค่าเสียหายอย่างไรตามกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดหลายฐานรวมถึงความผิดฐานยักยอก และขอให้คืนหรือใช้ราคาทรัพย์แก่ผู้เสียหาย 750000 บาท จำเลยให้การรับสารภาพ ระหว่างพิจารณาผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์ร่วม ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ลงโทษจำคุก 6 เดือน ปรับ 5000 บาท และรอการลงโทษไว้ 2 ปี พร้อมให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถยนต์ 375000 บาท แก่โจทก์ร่วม ต่อมาศาลอุทธรณ์ภาค 7 แก้เป็นให้คืนหรือใช้ราคารถยนต์ 750000 บาท จำเลยจึงฎีกา
ประเด็นแรก จำเลยฎีกาว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องฐานยักยอก เพราะรถยนต์เป็นสินส่วนตัวของจำเลยและโจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้เสียหาย ศาลฎีกาเห็นว่าข้ออ้างดังกล่าวเป็นข้อเท็จจริงที่จำเลยไม่เคยยกขึ้นในศาลชั้นต้น จึงเป็นข้อเท็จจริงใหม่ที่ต้องห้ามมิให้ยกขึ้นในชั้นฎีกา ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย

ประเด็นที่สอง จำเลยฎีกาว่าฟ้องไม่ชอบด้วยกฎหมายและเคลือบคลุม เพราะไม่บรรยายรายละเอียดว่ารถยนต์เป็นสินสมรสได้อย่างไร เงินซื้อรถมาจากที่ใด และเหตุใดจึงมีราคา 1300000 บาท ศาลฎีกาเห็นว่าโจทก์ได้บรรยายข้อเท็จจริงสำคัญครบถ้วนแล้วว่า รถยนต์เป็นสินสมรสและเป็นกรรมสิทธิ์รวมของโจทก์ร่วมกับจำเลย จำเลยได้รับมอบไว้ในครอบครองแล้วเบียดบังไปโดยทุจริต จึงเป็นคำฟ้องที่ครบองค์ประกอบความผิดฐานยักยอก ส่วนรายละเอียดเรื่องที่มาของทรัพย์และมูลค่าทรัพย์เป็นเพียงข้อเท็จจริงที่สามารถนำสืบในชั้นพิจารณาได้ ฟ้องจึงชอบด้วยกฎหมาย

ประเด็นสุดท้าย ศาลฎีกาวินิจฉัยเรื่องการคืนหรือใช้ราคารถยนต์ โดยเห็นว่าเมื่อจำเลยรับสารภาพ ข้อเท็จจริงจึงรับฟังเป็นยุติว่ารถยนต์ราคา 1300000 บาท เป็นสินสมรสและเป็นกรรมสิทธิ์รวมของโจทก์ร่วมกับจำเลย และโจทก์ร่วมมีสิทธิเรียกร้องราคาทรัพย์ตามกฎหมายได้ อย่างไรก็ตาม เมื่อไม่ปรากฏว่าโจทก์ร่วมมีกรรมสิทธิ์มากกว่าจำเลย จึงต้องถือว่ามีสิทธิคนละครึ่ง โจทก์ร่วมจึงมีสิทธิได้รับชดใช้เพียงกึ่งหนึ่งของราคารถยนต์ คิดเป็นเงิน 650000 บาท ไม่ใช่ 750000 บาท ตามที่ศาลอุทธรณ์ภาค 7 กำหนด
ศาลฎีกาจึงพิพากษาแก้ให้จำเลยคืนหรือใช้ราคารถยนต์แก่โจทก์ร่วมจำนวน 650000 บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 7 ทั้งนี้คดีได้วางหลักสำคัญว่า ผู้เสียหายในคดียักยอกซึ่งเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวม มีสิทธิเรียกร้องราคาทรัพย์ได้เพียงตามสัดส่วนแห่งกรรมสิทธิ์ของตน ไม่อาจเรียกร้องเกินกว่าส่วนแห่งสิทธิที่ตนมีอยู่ในทรัพย์นั้นได้
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%AA/joint-ownership-embezzlement-spouse-car-1164-2568.html

31/05/2026

คู่สมรสที่ถูกอีกฝ่ายยักยอกสินสมรส สามารถเรียกรถทั้งคันคืนได้จริงหรือไม่
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อจำเลยรับสารภาพว่าเบียดบังรถยนต์ซึ่งเป็นสินสมรสและเป็นกรรมสิทธิ์รวมระหว่างตนกับโจทก์ร่วมไปโดยทุจริต ผู้เสียหายย่อมมีสิทธิเรียกคืนหรือใช้ราคารถยนต์ได้ตามกฎหมาย
อย่างไรก็ตาม เมื่อข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่ารถยนต์เป็นกรรมสิทธิ์รวมและไม่ปรากฏว่าโจทก์ร่วมมีส่วนแห่งกรรมสิทธิ์มากกว่าจำเลย ผู้เสียหายจึงมีสิทธิได้รับชดใช้เพียงกึ่งหนึ่งของมูลค่ารถยนต์ 1300000 บาท หรือเป็นเงิน 650000 บาทเท่านั้น
คดีนี้ยืนยันหลักสำคัญว่า สิทธิเรียกร้องราคาทรัพย์ในคดีอาญาต้องพิจารณาตามสัดส่วนกรรมสิทธิ์ที่ผู้เสียหายมีอยู่จริง ไม่ใช่มูลค่าทรัพย์ทั้งหมดที่ถูกยักยอก
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%AA/joint-ownership-embezzlement-spouse-car-1164-2568.html

31/05/2026

#นิติบุคคลฟ้องคดีอาญาฐานผู้ประกอบวิชาชีพออกแบบอาคารโดยมิชอบได้หรือไม่ เมื่อความเสียหายเป็นเพียงความเสียหายทางทรัพย์สินและไม่ใช่อันตรายต่อชีวิตหรือร่างกาย
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสี่ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 227 และ 83 ศาลชั้นต้นประทับฟ้องและต่อมาพิพากษาว่าจำเลยทั้งสี่มีความผิด โดยลงโทษจำเลยที่ 1 ปรับ 100000 บาท จำเลยที่ 2 จำคุก 2 ปี ส่วนจำเลยที่ 3 และที่ 4 ถูกลงโทษจำคุกและปรับ แต่ได้รับการลดโทษจากการรับสารภาพและรอการลงโทษจำคุกไว้ 2 ปี
จำเลยที่ 1 และที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 1 และที่ 2 ส่วนจำเลยที่ 3 และที่ 4 ยังคงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์จึงฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 227 เป็นความผิดเกี่ยวกับการก่อให้เกิดภยันตรายต่อประชาชน มีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองชีวิตและร่างกายของบุคคลหรือประชาชน ผู้ที่จะเป็นผู้เสียหายและมีอำนาจฟ้องคดีได้จึงต้องเป็นผู้ได้รับความเสียหายโดยตรงจากภยันตรายดังกล่าว

คดีนี้โจทก์เป็นบริษัทจำกัดซึ่งว่าจ้างให้จำเลยที่ 1 ออกแบบก่อสร้างอาคารสำนักงานใหญ่ ต่อมาพบว่าแบบก่อสร้างและรายการคำนวณมีข้อผิดพลาด ไม่เป็นไปตามมาตรฐานวิชาชีพและหลักวิชาการ ทำให้อาคารไม่มีความมั่นคงแข็งแรงและไม่มีความปลอดภัยเพียงพอ ต้องหยุดก่อสร้าง รื้อถอน และแก้ไขแบบใหม่ ส่งผลให้โจทก์ได้รับความเสียหายกว่า 31 ล้านบาท
อย่างไรก็ตาม ศาลฎีกาเห็นว่าความเสียหายดังกล่าวเป็นเพียงความเสียหายทางทรัพย์สินและเป็นข้อพิพาทตามสัญญา มิใช่ความเสียหายต่อชีวิตหรือร่างกายที่กฎหมายมาตรา 227 มุ่งคุ้มครอง ผู้เสียหายในความผิดฐานนี้จึงต้องเป็นบุคคลธรรมดา ส่วนนิติบุคคลไม่อาจได้รับอันตรายต่อชีวิตหรือร่างกายได้ จึงไม่เป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 2 (4) และไม่มีอำนาจฟ้องคดี
ปัญหาเรื่องอำนาจฟ้องเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาจึงยกขึ้นวินิจฉัยได้เอง แม้คู่ความจะไม่ได้ฎีกา และเมื่อวินิจฉัยว่าโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องแล้ว ก็ไม่จำต้องวินิจฉัยประเด็นอื่นอีก นอกจากนี้เหตุดังกล่าวเป็นเหตุในลักษณะคดี ศาลฎีกาจึงขยายผลไปถึงจำเลยที่ 3 และที่ 4 ซึ่งมิได้อุทธรณ์ได้ด้วย
ศาลฎีกาเห็นพ้องกับผลคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ที่ยกฟ้องจำเลยที่ 1 และที่ 2 และพิพากษาแก้เพิ่มเติมให้ยกฟ้องจำเลยที่ 3 และที่ 4 ด้วย ส่งผลให้จำเลยทั้งสี่พ้นจากความรับผิดในคดีอาญานี้ทั้งหมด โดยวางหลักว่า ความเสียหายทางทรัพย์สินของนิติบุคคลจากการออกแบบก่อสร้างที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐานวิชาชีพ อาจเรียกร้องได้ในทางแพ่ง แต่ไม่ทำให้มีฐานะเป็นผู้เสียหายในความผิดตามมาตรา 227 และไม่มีอำนาจฟ้องคดีอาญาฐานดังกล่าวได้
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87/corporate-plaintiff-criminal-standing-1327-2568.html

31/05/2026

บริษัทเสียหายกว่า 31 ล้านบาทจากแบบก่อสร้างผิดพลาด แต่เหตุใดศาลฎีกากลับวินิจฉัยว่าไม่มีอำนาจฟ้องคดีอาญา
คดีนี้บริษัทผู้ว่าจ้างอ้างว่าแบบก่อสร้างอาคารมีข้อผิดพลาด ไม่เป็นไปตามมาตรฐานวิชาชีพ ทำให้อาคารไม่มีความมั่นคงแข็งแรง ต้องหยุดก่อสร้าง รื้อถอน และแก้ไขแบบใหม่ จนได้รับความเสียหายกว่า 31 ล้านบาท
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 227 เป็นความผิดที่มุ่งคุ้มครองชีวิตและร่างกายของประชาชน ผู้เสียหายจึงต้องเป็นผู้ที่ได้รับอันตรายโดยตรงต่อชีวิตหรือร่างกายจากการกระทำดังกล่าว
เมื่อโจทก์เป็นนิติบุคคลและได้รับเพียงความเสียหายทางทรัพย์สิน จึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา และไม่มีอำนาจฟ้องคดีอาญาฐานนี้ โดยความเสียหายดังกล่าวเป็นเรื่องที่ต้องเรียกร้องกันในทางแพ่ง
ก่อนฟ้องคดีอาญา ควรตรวจสอบให้ชัดเจนว่าตนมีสถานะเป็นผู้เสียหายตามกฎหมายหรือไม่ เพราะแม้จะได้รับความเสียหายจำนวนมาก ก็อาจไม่มีอำนาจฟ้องคดีอาญาได้ตามหลักกฎหมายที่ศาลฎีกาวางไว้ในคดีนี้
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%AD%E0%B8%B3%E0%B8%99%E0%B8%B2%E0%B8%88%E0%B8%9F%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87/corporate-plaintiff-criminal-standing-1327-2568.html

31/05/2026

บิดาโจทก์ยกกรรมสิทธิ์ในที่ดินซึ่งเป็นสินสมรสของบิดาโจทก์กับผู้ตายเฉพาะส่วนของตนให้แก่โจทก์ไปแล้ว ถือได้ว่าบิดาโจทก์กับผู้ตายได้ตกลงแบ่งที่ดินทั้งแปลงดังกล่าวออกเป็นของแต่ละฝ่ายย่อมทำให้ที่ดินในส่วนที่เหลือหมดสภาพจากการเป็นสินสมรสและตกเป็นสินส่วนตัวของผู้ตาย ส่วนบ้านนั้นบิดาโจทก์ได้ทำพินัยกรรมยกส่วนของตนครึ่งหนึ่งให้โจทก์แล้วเช่นกัน ส่วนที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งจึงตกเป็นของผู้ตายแต่ผู้เดียว ผู้ตายไปยื่นคำขอจดทะเบียนนิติกรรมให้บ้านพิพาทในส่วนของตนให้แก่โจทก์ แต่การให้บ้านพิพาทซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์แก่ผู้รับนั้นจะสมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 525ก็ต่อเมื่อได้ทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เมื่อพนักงานเจ้าหน้าที่ยังไม่ได้จดทะเบียนนิติกรรม การให้ดังกล่าวยังไม่สมบูรณ์ตามกฎหมาย กรรมสิทธิ์ในบ้านส่วนที่เป็นของผู้ตายยังคงเป็นของผู้ตายเมื่อผู้ตายถึงแก่ความตายก็เป็นมรดกตกทอดแก่ทายาท กรณีนี้ยังถือไม่ได้ว่าโจทก์เป็นผู้มีสิทธิที่จะบังคับให้จดทะเบียนสิทธิได้ก่อนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 1300 โจทก์ไม่ได้เป็นทายาท ไม่มีส่วนได้เสียในกองมรดก ย่อมไม่มีอำนาจขอให้เพิกถอนนิติกรรมที่ผู้จัดการมรดกโอนทรัพย์สินที่ดินพิพาทและครึ่งหนึ่งของบ้านพิพาทซึ่งเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตายให้บุคคลอื่นได้ เครื่องทองรูปพรรณ เครื่องเพชร แหวน เข็มขัดนาก และเครื่องประดับอื่น ๆ ตามฟ้องเป็นเครื่องประดับกายซึ่งรวมกันแล้วมีราคาไม่มาก เมื่อพิจารณาตามฐานะและรายได้ของบิดาโจทก์และผู้ตายแล้ว เป็นเครื่องประดับกายตามควรแก่ฐานะของผู้ตายแม้ผู้ตายได้มาโดยบิดาโจทก์เป็นผู้หามาให้หรือผู้ตายหาเองในระหว่างสมรสก็ตาม ก็เป็นสินส่วนตัวของผู้ตาย.
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%AA/marital-property-gift-registration-inheritance-rights-812-2533.html

31/05/2026

เคยคิดไหมว่า แค่ไปยื่นเรื่องโอนบ้านให้ลูกไว้แล้ว แต่ยังจดทะเบียนไม่เสร็จ สุดท้ายลูกอาจไม่ได้บ้านหลังนั้นเลย?
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การให้บ้านซึ่งเป็นอสังหาริมทรัพย์จะสมบูรณ์ได้ ต้องทำเป็นหนังสือและจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ให้เสร็จสิ้นก่อน หากเพียงยื่นคำขอไว้แต่ยังไม่ได้จดทะเบียน กรรมสิทธิ์ยังเป็นของผู้ให้ เมื่อผู้ให้ถึงแก่ความตาย บ้านดังกล่าวย่อมกลายเป็นทรัพย์มรดกของผู้ตาย
คดีนี้แม้ผู้ตายเคยยื่นคำขอโอนบ้านส่วนของตนให้โจทก์แล้ว แต่การจดทะเบียนยังไม่แล้วเสร็จ ศาลจึงเห็นว่าการให้ยังไม่สมบูรณ์ โจทก์ไม่มีสิทธิบังคับให้จดทะเบียนย้อนหลัง และไม่มีฐานะเป็นทายาทหรือผู้มีส่วนได้เสียในกองมรดก จึงไม่มีอำนาจขอเพิกถอนการโอนทรัพย์มรดกที่ผู้จัดการมรดกดำเนินการให้บุคคลอื่น
ก่อนโอนบ้านหรือที่ดินให้บุตรหรือบุคคลใด ควรตรวจสอบให้การจดทะเบียนเสร็จสมบูรณ์ตามกฎหมาย มิฉะนั้นทรัพย์สินอาจกลายเป็นมรดกและเกิดข้อพิพาทตามมาได้
https://www.peesirilaw.com/%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B8%81%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%97%E0%B8%A3%E0%B8%B1%E0%B8%9E%E0%B8%A2%E0%B9%8C%E0%B8%AA%E0%B8%B4%E0%B8%99%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B8%B9%E0%B9%88%E0%B8%AA%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%AA/marital-property-gift-registration-inheritance-rights-812-2533.html

Monday	08:00 - 18:00
Tuesday	08:00 - 18:00
Wednesday	08:00 - 18:00
Thursday	08:00 - 18:00
Friday	08:00 - 18:00
Saturday	08:00 - 18:00
Sunday	08:00 - 18:00

นายลีนนท์ พงษ์ศิริสุวรรณ ทนายความ

01/06/2026

01/06/2026

01/06/2026

01/06/2026

31/05/2026

31/05/2026

31/05/2026

31/05/2026

31/05/2026

31/05/2026

Address

Opening Hours

Telephone

Website

Alerts

Contact The Practice

Shortcuts

Share