04/03/2023
ประเด็นเล็กๆน้อยๆ จากการอ่านฎีกา ⚖️
- การกระทำโดยบันดาลโทสะ (มาตรา 72) คือการที่ถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม จึงกระทำความผิดต่อผู้ข่มเหงในขณะนั้น เป็นเหตุให้ศาลพิจารณาลงโทษน้อยกว่าที่กฎหมายกำหนดได้ ❗️
- ตัวอย่างเช่น สามีทุบตี ด่า ภริยามาโดยตลอดโดยไม่มีเหตุผลเป็นเวลาหลายปี ภริยาก็อดทนมาเป็นเวลานาน ถึงคราวที่อดทนไม่ไหวต่อไปแล้ว แม้สามีจะใช้ถ้อยคำหรือความรุนแรงเหมือนที่เคยทำเช่นคราวก่อนภริยาก็ไม่น่าจะโกรธ แต่คราวนี้ภริยาบันดาลดทสะขึ้นมาก็มิได้หมายความว่าการกระทำเลวร้ายจากสามีคราวก่อน ๆ จะไม่โกรธ หากเป็นเพราะการถูกข่มเหงได้สะสมมาตลอด ถือเป็นสาเหตุให้ศาลลดโทษได้
**อีกฎีกาที่คิดว่าน่าสนใจมาก คือ ฎีกาที่ 6980/2540 ประเด็นคือ จำเลยเป็นแม่ของผู้เสียหาย ให้การอุปการะเลี้ยงดู ให้การศึกษาเป็นอย่างดี ระหว่างศึกษาลูกกลับท้องไม่มีพ่อ เมื่อคลอดบุตรก็นำมาให้แม่เลี้ยง และกลับไปเรียนต่อจนจบปริญญาตรี และเข้ารับราชการครูระหว่างนั้นได้ชอบพอกับผู้ชายคนใหม่และจดทะเบียนสมรสกัน ไม่นานก็ถูกฝ่ายชายฟ้องหย่า ต่อมาก็ไปได้เสียกับโจทก์ร่วมในคดีนี้ และนำโจทก์ร่วมเข้ามาอยู่ในบ้นาของแม่โดยแม่ไม่ยอม และลูกก็ยังขโมยสิ่งของในบ้าน ไม้ของแม่ที่เก้บไว้ไปสร้างบ้าน แม่บอกให้รื้อถอนออกไปลูกก็ไม่ยอมโดยอ้างว่าแม่ยกให้ทั้งที่ไม่เป็นความจริง ประเด็นนี้ศาลฎีกาตีความว่า "ผู้เสียหายได้สร้างความชอกช้ำระกำใจอับอายขายหน้าให้แก่จำเลยผู้เป็นมารดามาโดยตลอด ประกอบกับผู้เสียหายบุกรุกเข้ามาสร้างบ้านในที่ดินของจำเลยผู้เป็นแม่ซึ่งจำเลยได้ทำการโต้แย้งสิทธิแล้วแต่ก็ไม่ยอมออกไป ถือได้ว่าเป็นการข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม การที่จำเลยวางเพลิงเผาโรงเรือนดังกล่าวของผู้เสียหายและโจทก์ร่วมจึงเป็นการกระทำผิดโดยบันดาลโทสะ"
