08/05/2026
🔥 นายจ้าง “ปิดกิจการ” แล้วเลิกจ้างพนักงานทุกคนโดยไม่เลือกปฏิบัติ ไม่ได้แปลว่า “เลิกจ้างเป็นธรรม” เสมอไป
คำพิพากษาฎีกาที่ 5771 - 6074/2568
คดีนี้ นายจ้างอ้างว่าเจอวิกฤตเศรษฐกิจ ต้นทุนสูงขึ้น จึงปิดกิจการและเลิกจ้างลูกจ้างกว่า 304 คน
แต่ข้อเท็จจริงที่ศาลพบ กลับน่าสนใจมาก เพราะบริษัท:
• มีกำไรต่อเนื่องหลายปี
• จ่ายเงินปันผลให้ผู้ถือหุ้นหลายสิบถึงหลักร้อยล้านบาท
• ไม่เคยลดกำลังการผลิต
• ไม่เคยแจ้งลูกจ้างถึงภาวะวิกฤตเพื่อร่วมแก้ปัญหา
• ก่อนปิดกิจการ ยังขายทรัพย์สินและโอนกิจการให้บริษัทในเครือดำเนินการต่อ
• ที่สำคัญ — ปิดกิจการระหว่างที่สหภาพแรงงานกำลังยื่นข้อเรียกร้องและอยู่ระหว่างเจรจาข้อพิพาทแรงงาน
ศาลฎีกามองว่า การปิดกิจการครั้งนี้ “ไม่ใช่การเลิกกิจการตามปกติวิสัยของธุรกิจทั่วไป” แต่เป็นการเลิกจ้างอย่างเร่งรีบ และข้ออ้างเรื่องวิกฤตธุรกิจ “ไม่สอดคล้องกับข้อเท็จจริงทางการเงิน”
แม้นายจ้างจะจ่ายค่าชดเชยและค่าบอกกล่าวล่วงหน้าแล้ว ก็ไม่ได้ทำให้การเลิกจ้างกลายเป็น “ธรรม” โดยอัตโนมัติ
⚖️ ศาลฎีกาจึงพิพากษาว่า การเลิกจ้างลูกจ้างทั้ง 304 คน เป็น “การเลิกจ้างไม่เป็นธรรม” ตาม พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานฯ มาตรา 49 และสั่งให้นายจ้างจ่ายค่าเสียหายให้แก่โจทก์ทุกคน
📌 บทเรียนสำคัญ:
การ “ปิดบริษัท” ไม่ใช่เกราะป้องกันความรับผิดเสมอไป ศาลจะดู “ความจริงทางธุรกิจ” ทั้งหมด ว่ามีเหตุจำเป็นจริงหรือไม่ หรือเป็นเพียงการใช้เทคนิคทางธุรกิจเพื่อหลีกเลี่ยงความรับผิดทางกฎหมาย
ขอบคุณภาพจาก “มติชน”
