03/05/2021
‼Pierwsze orzeczenie, które zapadło w związku z Covid w Tybunale Pracy UK‼
CZY ZWOLNIENIE ZA NIEOBECNOŚĆ W PRACY Z POWODU COVID JEST Z AUTOMATU BEZPRAWNE?
✅Sąd Pracy (ET) rozpatrzył, czy zwolnienie pracownika za przebywanie poza miejscem pracy z powodu obaw związanych z COVID jest automatycznie niesprawiedliwe.
✅Pan R wysłał SMS do swojego kierownika w marcu 2020 r., aby potwierdzić, że „nie ma innego wyjścia, jak tylko nie wracać do pracy do czasu zniesienia lockdown” ze względu na obawy dotyczące zarażenia jego dzieci.
Miesiąc później został zwolniony. Pan R nie miał dwuletniego stażu pracy, w związku z czym nie mógł wnieść do ET powództwa o zwykłe niesłuszne zwolnienie.
" Zwolnienie jest automatycznie niesprawiedliwe, jeżeli powodem zwolnienia jest to, że pracownik opuszcza miejsce pracy lub odmawia powrotu do pracy w okolicznościach zagrożenia, które pracownik ma uzasadnione przekonanie, że jest poważne i nieuchronne, oraz którego nie można było racjonalnie oczekiwać, aby temu zapobiec. Pracownik nie potrzebuje 2 lat stażu pracy, aby zgłosić to roszczenie jak to bywa w przypadku innych roszczeń pracowniczych".
Pan R. powołał się na ten przepis, aby wnieść do ET powództwo o automatyczne nieuzasadnione zwolnienie.
ZO uznał w tej sprawie, że Pan R. nie wykazał, że ma uzasadnione przekonanie o poważnym i bezpośrednim zagrożeniu w miejscu pracy. Przyjął, że ma obawy dotyczące wirusa w ogóle i troski o swoją rodzinę. ZO stwierdził, że Pan R. uznał, że dookoła istnieją okoliczności poważnego i bezpośredniego zagrożenia. Mimo to jednak pan R przewiózł przyjaciela do szpitala w okresie, w którym doradzono mu, aby się izolował.
ZO stwierdził, że decyzja pana R. o rezygnacji z pracy nie była związana z jego warunkami pracy. Kiedy powiedział swojemu pracodawcy, że zamierza nie wracać na tamten czas do pracy, nie wspomniał o swoich warunkach pracy. Zamierzał nie wracać n aż do zakończenia lockdown. Ponadto pracodawca podjął działania mające na celu zmniejszenie ryzyka transmisji COVID, a społeczny dystans w miejscu pracy nie był trudny. ZO stwierdził, że można było rozsądnie oczekiwać, że Pan R zapobiegnie wszelkim niebezpieczeństwom, zachowując dystans społeczny w miejscu pracy, używając dodatkowych środków ochrony indywidualnej, jeśli sobie tego życzy, oraz regularnie myjąc / dezynfekując ręce.
✅Orzeczenie powyższe zostało wydane w Trybunale, zatem nie jest wiążące dla innych trybunałów. Co ważne, sprawa ta nie jest precedensem dla zasady, zgodnie z którą wypowiedzenie za odmowę uczestniczenia w pracy w kontekście pandemii nigdy nie będzie równoznaczne z automatycznym niesprawiedliwym zwolnieniem. ZO odrzucił sugestię, że przepisy dotyczące automatycznego niesprawiedliwego zwolnienia „nie mogą mieć zastosowania do sytuacji wynikających z pandemii z zasady”. Każdy przypadek będzie zależał od konkretnych faktów. Ponadto zwolnienie pracownika ze stażem pracy powyżej 2 lat może prowadzić do zarzutu zwykłego niesłusznego zwolnienia.
Jednak ZO w szczególności odrzucił argument, że samo istnienie wirusa stwarza okoliczności poważnego i bezpośredniego zagrożenia, którego nie można uniknąć, niezależnie od środków ostrożności, jakie zastosował pracodawca. Okazało się, że przyjęcie tej zasady może doprowadzić pracownika do odmowy pracy w każdych okolicznościach, po prostu z powodu pandemii.
Ta sprawa jest kolejnym przypomnieniem pracodawcom, jak ważne jest wprowadzenie środków zapewniających bezpieczeństwo miejsca pracy pod kątem COVID i skuteczne informowanie o nich pracowników.
Rodgers przeciwko Leeds Laser Cutting Ltd
23 kwietnia 2021r.
