11/07/2024
Przed chwilą Europejski Trybunał Praw Człowieka ogłosił wyrok w sprawie W.W. v. Polsce (nr 31842/20) i uznał, że Polska naruszyła art. 8 EKPCz. ETPCz przyznał skarżącej 8000 euro słusznego zadośćuczynienia oraz 2153 euro kosztów zastępstwa procesowego.
✅Oczywiście polski sędzia Krzysztof Wojtyczek, jak zwykle w takich sprawach o dużym znaczeniu społecznym dla osób LGBTQ+, złożył zdanie odrębne.
✅Jako pełnomocniczka skarżącej cieszę się z wygranej, ale nie jestem zadowolona z faktu, że ETPCz uniknął rozważań, czy w sprawie doszło do naruszenia art. 2 i 3 EKPCz stosując znaną taktykę "master of characterisation", co oznacza, że Trybunał poniekąd sam decyduje, jaka była intencja skarżącego w stawianiu zarzutów Państwu-Stronie.
ETPCz stwierdził, że władze polskie nie zachowały należytej równowagi pomiędzy konkurencyjnymi dobrami, nienależycie oceniły konieczność ochrony zdrowia skarżącej i jej interesu w kontynuowaniu terapii hormonalnej związanej z korektą płci.
✅ETPCz wziął pod uwagę, że skarżąca należy do osób szczególnie wrażliwych, jako osoba transpłciowa osadzona w Zakładzie Karnym i będąca w trakcie procedury korekty płci, która wymagała, zdaniem ETPCz, szczególnej ochrony ze strony władz Polski.
Skrót faktów:
✅ Skarżąca - osoba trans odbywała karę pozbawienia wolności w męskim zakładzie karnym. Skarżąca identyfikowała się jako kobieta (obecnie już wszystkie dokumenty wskazują na płeć zgodną z jej tożsamością). W czasie pobytu w ZK, ujawniła więziennej psycholożce, że chciałaby zacząć żyć zgodnie z własną płcią i przejść tranzycję. Miała wtedy usłyszeć, że psycholożka nigdy nie widziała szczęśliwej osoby trans, która tego dokonała. To spowodowało, że skarżąca zaczęła się okaleczać. W ZK samodzielnie obcięła sobie jądra. Podczas leczenia w szpitalu odmówiła przyjmowania męskich hormonów płciowych, a personel medyczny odmówił podawania jej żeńskich hormonów. To trwało około pół roku. Po konsultacji z seksuologiem skarżąca otrzymała zalecenie przyjmowania żeńskich hormonów. Nie dostawała ich jednak z ZK a dostarczała jej leki jej społeczna matka.
✅Tak było do czasu przeniesienia skarżącej do ZK w Siedlcach. Po wstępnym badaniu skarżącej lekarz więzienny odmówił dalszego pozwalania na dostarczanie skarżącej leków hormonalnych aż do konsultacji z endokrynologiem. Było to podczas pandemii covid, konsultacje endokrynologiczne nie są standardem w ZK. Skarżąca nie wiedziała, kiedy taka konsultacja będzie mogła się odbyć. Leki, które jeszcze miała zaczęły się kończyć, skarżąca samodzielnie zmniejszała ich dawkę, aby wytrwać jak najdłużej. Cierpiała przy tym coraz bardziej, zaczęła mieć myśli S…
✅W skardze podniosłyśmy naruszenie art 2 EKPCZ (prawo do życia), art 3 (zakaz tortur nieludzkiego i niehumanitarnego traktowania i karania), art 3 w zw. z art 13 i 14 (zakaz tortur, brak krajowych środków odwoławczych i zakaz dyskryminacji) oraz art 8 w zw. z art 14 (prawo do życia prywatnego i zakaz dyskryminacji) Sprawa jest na tyle precedensowa, że interwencję jako strony trzecie zgłosiło szereg organizacji i podmiotów: HFPCz, TGEUorg, BiuroRPO
✅O sprawie pisało i nigdy nie zapomniało OKOPress i Anton Ambroziak 🏳️⚧️❤️
Link do całości w komentarzu ⬇️
