Centrum Prawa Rodzinnego Kancelaria adwokatów i radców prawnych w Warszawie

31/03/2022

Alimenty dla dziecka przy niskich zarobkach rodzica lub bezrobociu

Często klienci pytają czy dziecku należą się alimenty jeśli rodzic zobowiązany jest bezrobotny, nie może znaleźć pracy albo uzyskuje płacę minimalną i po opłaceniu rachunków oraz kupieniu dla siebie żywności nie zostają mu już fundusze.
Sąd jednak zasądzi alimenty a ich wysokość zależeć będzie z jednej strony od usprawiedliwionych potrzeb dziecka a z drugiej od majątkowych i zarobkowych możliwości zobowiązanego. Te możliwości zarobkowe ocenia się patrząc nie tylko na to ile rodzic zarabia (co wynika z zaświadczenia i Pit-u), ale także na to ile mógłby zarabiać, gdyby dołożył należytej staranności. Sąd oczekuje, że rodzic będzie pracował (jeśli jest zdrowy) nawet gdyby wymagało to dłuższych dojazdów do pracy, sezonowej pracy za granicą czy innych wyrzeczeń. Z analizy orzecznictwa w sprawach alimentacyjnych można wysnuć wniosek, że sądy orzekają w przekonaniu, że zapewnienie dziecku godnych warunków życia i zaspokojenie jego usprawiedliwionych potrzeb czyli takich jak wyżywienie, odzież, środki czystości, leki, mieszkanie, edukacja spoczywa na obojgu rodziców a nie tylko tym, z którym dziecko mieszka. Dlatego sąd będzie chciał zapoznać się z zaświadczeniem o zarobkach rodziców i deklaracjami PIT, ale także szczegółowo ich przesłucha aby ustalić jaki jest ich stan zdrowia, wykształcenie, doświadczenie, znajomość języków obcych czy dyspozycyjność. Sędzia będzie pytać także o posiadany majątek rodziców; nieruchomości, oszczędności, zwłaszcza taki, który może przynosić dochody np. z czynszu najmu mieszkania. Wbrew przekonaniu wielu klientów sąd nie ustala wysokości alimentów w postaci procentu od wysokości dochodu rodzica zobowiązanego.

09/03/2022

Ustalenie kontaktów z dzieckiem – najważniejsze zasady
Zgodnie z treścią art. 113 § 1 i § 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Kontakty z dzieckiem obejmują prawo do bezpośredniego przebywania z dzieckiem ale i prawo do porozumiewania się na odległość przez komunikatory, telefon i inne, a także utrzymywania korespondencji np. przez sms, email.
Zwykle po rozstaniu i osobnym zamieszkaniu rodzice dziecka dochodzą do porozumienia i ustalają zasady kontaktu z dzieckiem tego rodzica, z którym ono nie mieszka. Najczęściej ustalane są kontakty w weekendy 2-3 razy w miesiącu, a niekiedy także w dni powszednie po zajęciach w przedszkolu czy szkole, a dodatkowo w ferie, wakacje, święta. Można zapisać te ustalenia w formie porozumienia rodzicielskiego.
Gdy rodzice nie mogą dojść do porozumienia warto umówić się na spotkanie do mediatora rodzinnego, który pomoże wypracować kompromis i może sporządzić ugodę, którą następnie wyśle do sądu rodzinnego celem jej zatwierdzenia.
Jednak gdy mediacja nie przynosi efektu trzeba złożyć wniosek do sądu rodzinnego. Trzeba pamiętać, że sąd będzie ustalał harmonogram kontaktów biorąc pod uwagę przede wszystkim dobro i potrzeby dziecka a nie rodziców.
Zdarza się nam w naszej praktyce adwokackiej że rodzic, który ma odbywać kontakty twierdzi że ma taką pracę, że nie może zaplanować kontaktów na dłuższy okres, że grafik kontaktów musi być dostosowany do jego sytuacji zawodowej, więc proponuje zapis że będzie się widywał z synem czy córką w miarę możliwości. Ale sąd nie może w orzeczeniu zawrzeć takiego zapisu. Muszą się tam znaleźć precyzyjne, konkretne regulacje, które pozwolą zarówno drugiemu rodzicowi jak i dziecku zaplanować każdy tydzień i przede wszystkim zagwarantować dziecku regularność w zakresie widywania się z rodzicem, z którym nie mieszka. Forma i częstotliwość kontaktów z dzieckiem zależy od wieku dziecka oraz stopnia jego rozwoju psychofizycznego, a także możliwości rodziców.
Należy pamiętać, że takie kwestie jak pozbawienie czy ograniczenie władzy rodzicielskiej rodzica pozostają bez wpływu na zagadnienie kontaktów rodzica z dzieckiem. Opłata sądowa od wniosku o ustalenie kontaktów to 100zł, właściwy do rozpoznania go jest sąd miejsca zamieszkania dziecka.
Nasi Klienci często skarżą się na to, że nawet gdy już kontakty zostaną ustalone przez sąd drugi rodzic utrudnia ich wykonywanie np. nastawiając dziecko tak aby odmawiało wyjścia do rodzica i udania się z nim poza miejsce zamieszkania. Pamiętajmy, że prawo daje możliwości egzekwowania prawa do kontaktów, służy temu zagrożenie nakazem zapłaty określonej sumy za każdy przypadek nie wydania dziecka na kontakt. Poza tym w praktyce obserwujemy, że dobre rezultaty daje – gdy dziecko odmawia wyjścia z rodzicem na kontakt - złożenie wniosku aby sąd zmienił postanowienie w zakresie kontaktów w ten sposób aby ustalił, że odbiór dziecka na kontakt odbywa się z udziałem kuratora sądowego. Wtedy kurator pomaga rodzicowi w zachęceniu dziecka do wyjścia z domu i ten rodzic, który nastawia dziecko ma mniejsze możliwości by wpływać na zachowanie dziecka. Niekiedy jednak przyczyna odmawiania ze strony dziecka wyjścia na kontakt leży po stronie rodziców; dziecko odczuwa to że są oni w konflikcie, chce być lojalne wobec rodzica z którym mieszka, czuje się odpowiedzialne za to że zostawi go samego, że będzie się dobrze bawić z kimś kogo drugi rodzic nie lubi, nie szanuje. W takim przypadku zaleca się skorzystanie z porady psychologa, najlepiej także udzielenie takiego specjalistycznego wsparcia dziecku, gdyż takie trudne emocje dziecka są dla niego bardzo obciążające i mogą mieć poważne skutki dla jego rozwoju psychicznego w przyszłości.

15/02/2022

Komentarz naszego eksperta w sprawie planowanej nowelizacji kodeksu rodzinnego i opiekuńczego na portalu stronakobiet.pl
https://stronakobiet.pl/sklocone-pary-potrzebuja-mediacji-prawnicy-wiedza-jak-im-pomoc-rozmowa-z-ekspertka-z-centrum-prawa-rodzinnego/ar/c6-16049459

21/11/2021

https://tvn24.pl/biznes/pieniadze/oplata-za-pozew-rozwodowy-bez-zwrotu-zbigniew-ziobro-chce-zmian-5496420

Opłata za pozew rozwodowy wynosi 600 złotych, przy czym połowa tej kwoty jest zwracana, gdy małżonkowie nie chcą orzekania o winie. Zgodnie ze zmianami zaproponowanymi przez Zbigniewa Ziobrę zwrot kosztów będzie teraz możliwy tylko w przypadku separacji - pisze w sobotę "Gazeta Wyborcza".

20/10/2021

Jak zatroszczyć się o starszych rodziców pod względem prawnym?
Co robić gdy nasz rodzic zaczyna poważnie chorować, a jego zdolności intelektualne ulegają osłabieniu? Warto zacząć działać gdy zauważamy objawy demencji czy innych chorób, które utrudniają im codzienne funkcjonowanie bo zapominają o istotnych sprawach albo są zbyt ufni wobec obcych osób, które próbują im np. sprzedać niepotrzebne im przedmioty lub w inny sposób wykorzystać.
Warto rozważyć wystąpienie do sądu z wnioskiem o ubezwłasnowolnienie częściowe lub całkowite takiej osoby starszej. Jest to zasadne gdy widzimy, że ona potrzebuje pomocy w prowadzeniu swoich spraw (częściowe) lub z uwagi na chorobę psychiczną, niedorozwój umysłowy lub innego rodzaju zaburzenia psychiczne nie jest w stanie samodzielnie pokierować swoim postępowaniem (całkowite). Wniosek składa się w sądzie okręgowym wg miejsca zamieszkania rodzica. Nie każdy może taki wniosek złożyć, uprawnionymi są: małżonek, krewni w linii prostej (rodzice, dziadkowie, dzieci) oraz rodzeństwo, przedstawiciel ustawowy. Załącznikiem do niego powinno być aktualne zaświadczenie lekarskie od psychiatry (więc trzeba pójść z rodzicem na wizytę lub zaprosić do domu psychiatrę) i należy wskazać gdzie znajduje się dokumentacja medyczna chorego lub ją załączyć (np. wypisy ze szpitali). Osoba która ma być ubezwłasnowolniona będzie wysłuchana przez sąd jeśli jej stan na to pozwoli. Zdarza się, że sąd wysłuchuje chorego w domu lub szpitalu, w którym przebywa. Wysłuchanie odbywa się w obecności biegłego psychologa i psychiatry lub neurologa. W postępowaniu o ubezwłasnowolnienie zawsze udział bierze prokurator. Po uprawomocnieniu postanowienia o ubezwłasnowolnieniu sąd z urzędu przesyła akta do sądu rejonowego, wydziału rodzinnego i nieletnich wg miejsca pobytu osoby ubezwłasnowolnionej, celem ustanowienia dla niego opiekuna prawnego lub kuratora. Osobą tą jest zwykle bliski członek rodziny, który zadba teraz o sytuację osoby ubezwłasnowolnionej.
Nasza kancelaria prowadzi zwykle kilkanaście takich postępowań w roku.

27/09/2021

Co decyduje o wysokości alimentów dla dziecka ?

Klienci często pytają o to jakie elementy decydują o tym w jakiej wysokości sąd zasądzi alimenty na małoletnie dziecko. Panuje przekonanie, że kluczowe są dochody osiągane przez rodzica, który ma alimenty płacić a wręcz że sąd zasądza kwotę stanowiącą określony procent miesięcznego wynagrodzenia rodzica. Nic bardziej mylnego.
Przepisy nie wskazują żadnej wartości procentowej jaką miałby zastosować sąd orzekający alimenty.
Przede wszystkim trzeba tu wyjaśnić, że wysokość zasądzonych alimentów jest wypadkową kilku czynników a nie jednego tj. wynagrodzenia jednego z rodziców.
Sąd musi bowiem wziąć pod uwagę przede wszystkim tzw. usprawiedliwione potrzeby dziecka czyli ocenić jakie wydatki wskazywane w pozwie można uznać za adekwatne do potrzeb dziecka (np. w przypadku dziecka utalentowanego muzycznie mogą to być lekcje gry na instrumencie, a gdy dziecko choruje przewlekle koszty leków zapisanych przez specjalistę) oraz ocenić czy kwoty podane w pozwie nie są wygórowane czy zaniżone biorąc pod uwagę ceny jakie funkcjonują na rynku.
Kolejnym czynnikiem będą nie dochody miesięczne wykazane zaświadczeniem czy Pit-em lecz możliwości zarobkowe rodzica, który ma alimenty płacić. Sąd w postępowaniu sądowym będzie zbierał informacje na temat wykształcenia pozwanego, jego doświadczenia zawodowego, wieku, i stanu zdrowia. Może dopytywać o umiejętności np. znajomość języków obcych, obsługę programów komputerowych. I dopiero po uzyskaniu takich danych zestawi je z dokumentami dostarczonymi przez pozwanego w postaci zaświadczenia o zarobkach czy deklaracji PIT. Sąd sam ustali, korzystając z zebranych danych oraz doświadczenia życiowego, czy pozwany wykorzystuje w pełni swoje możliwości zarobkowe. Jeśli sąd dojdzie do przekonania, że tak nie jest tj. rodzic poprzestaje na nisko płatnej pracy choć ma siły i możliwości by podjąć lepszą pracę lub gdy uzna, że dostarczone dokumenty są nierzetelne tj. pozwany ukrywa dochody sąd może zasądzić alimenty, które w kontekście deklarowanego dochodu mogą być uznane za wysokie.
Ocenie sądu podlegać będzie także kwestia wydatków i uzasadnionych zobowiązań pozwanego np. kredyt hipoteczny na zakup mieszkania oraz to ile czasu spędza z dzieckiem w miesiącu a także sytuacja materialna i zarobkowa drugiego z rodziców, które z dzieckiem mieszka na co dzień.

26/05/2021

Separacja a rozwód
To jest pytanie, które bardzo często zadają Klienci naszej kancelarii, których związek przeżywa poważny kryzys i rozważają formalne rozwiązanie tej sytuacji.

Czym różnią się te 2 instytucje regulowane w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym? Którą wybrać?

Każdy z małżonków może żądać, aby sąd orzekł separację, jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, a do orzeczenia rozwodu konieczne jest wykazanie, że rozkład pożycia jest nie tylko zupełny ale i trwały.

Można powiedzieć, że skutek najważniejszy rozwodu jest taki, że po rozwodzie byli małżonkowie mogą zawrzeć nowe związki małżeńskie.
Po orzeczeniu separacji nie ma takiej możliwości, gdyż strony pozostają dalej w związku małżeńskim, a co ważne na ich zgodny wniosek mogą wrócić do wspólnego pożycia i sąd orzeknie o zniesieniu separacji.
Jeśli małżonkowie się rozwiodą, a następnie do siebie wrócą i będą chcieli formalnie nadal pozostawać w związku małżeńskim to muszą ponownie wziąć ślub cywilny.

W czasie trwania formalnej separacji, jeżeli wymagają tego względy słuszności, małżonkowie obowiązani są do wzajemnej pomocy. Obowiązek wzajemnej pomocy dotyczy sfery materialnej i niematerialnej, polega przede wszystkim na okazywaniu małżonkowi w separacji troski, uwagi, zainteresowania np. gdy mierzy się z problemami, troskami czy chorobą.

Natomiast alimentacja między stronami jest możliwa zarówno po rozwodzie jak i w czasie gdy małżonkowie są w separacji i polega na przekazywaniu przez jednego małżonka drugiemu co miesiąc świadczenia pieniężnego. O wysokości alimentów decyduje sąd, ale możliwe jest też zawarcie przez strony umowy dot. alimentacji.

Obowiązek alimentacji w przypadku rozwodu wygasa w razie zawarcia przez uprawnionego do świadczenia małżonka nowego małżeństwa, a gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu. W przypadku separacji obowiązek alimentacji nie wygasa z tych powodów.

Orzeczenie separacji powoduje powstanie między małżonkami rozdzielności majątkowej czyli od tego momentu mają dwa odrębne majątki i wszystko co uzyskają staje się przedmiotem ich osobistej własności.

W przypadku rozwodu w ciągu trzech miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku rozwodowego małżonek rozwiedziony, który wskutek zawarcia małżeństwa zmienił swoje dotychczasowe nazwisko, może przez oświadczenie złożone przed kierownikiem urzędu stanu cywilnego wrócić do nazwiska, które nosił przed ślubem. Natomiast po uprawomocnieniu się orzeczenia o separacji, małżonkowie nie mogą powrócić do swojego poprzedniego nazwiska.

29/03/2021

Zgoda na zabieg medyczny wobec dziecka w razie nieobecności rodziców.
Czasem Klienci pytają co zrobić gdy z powodu konieczności wyjazdu czy choroby rodzica nie może on przez pewien czas brać udziału w podejmowaniu decyzji dotyczących dziecka.
Załatwianie bieżących codziennych spraw np. zapisanie dziecka na wycieczkę szkolną czy odbycie rutynowej wizyty u pediatry nie wymaga zgody obojgu rodziców, a więc każdy z rodziców może w tych sprawach działać samodzielnie. Ale złożenie wniosku o wyrobienie paszportu, o zmianę szkoły, czy wykonanie określonych zabiegów medycznych wymaga zgody obojgu rodziców, chyba że jeden jest pozbawiony władzy rodzicielskiej lub jest mu ona ograniczona w tym zakresie spraw. Jeśli oboje rodzice mają pełną władzę a okresowo jeden nie może jej wykonywać rozwiązaniem problemu jest udzielenie drugiemu z rodziców upoważnienia do działania w jego imieniu.
A co zrobić gdy zostawiamy dziecko pod opieką dziadków czy znajomych ?
Możemy udzielić im upoważnienia do podejmowania określonych decyzji wobec naszego dziecka. Podstawę prawną dającą możliwość udzielania takich upoważnień stanowi treść art. 95 kodeksu cywilnego, z którego wynika domniemanie możności dokonywania czynności przez przedstawiciela, a wyjątek musi mieć podstawę w przepisach albo wynikać z właściwości czynności prawnej.
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 13 maja 2015 r. w sprawie sygn. akt III CZP 19/15 wyjaśnił, iż niedopuszczalne jest udzielenie przez rodzica pełnomocnictwa ogólnego do wykonywania wszystkich czynności z zakresu władzy rodzicielskiej.
W pełnomocnictwie trzeba więc wskazać jakiego rodzaju czynności lub jakie konkretnie czynności w stosunku do sprawa dziecka może wykonywać pełnomocnik.
Zasadą jest więc, że to rodzice dziecka sprawują władzę rodzicielską osobiście na zasadzie wyłączności w zakresie pieczy nad osobą dziecka, zarządu jego majątkiem i reprezentacji (art. 95 § 1, art. 96 i 98 § 1 k.r.o.), ale nie jest wyłączona możliwość posługiwania się przy jej wykony-waniu innymi osobami, jeżeli takie rozwiązanie służy dobru dziecka, a rodzice nie rezygnują z decydowania o podstawowych sprawach dotyczących dziecka.
Jeśli chodzi o zabiegi medyczne to we wspomnianej uchwale Sąd Najwyższy wskazał, że przedstawiciel ustawowy małoletniego dziecka może udzielić pełnomocnictwa do złożenia oświadczenia o wyrażeniu zgody przewidzianej w art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (jedn. tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 464). Przy czym pełnomocnictwo do wyrażenia zgody na zabieg lub metodę leczenia i diagnostykę, o których mowa w art. 34 ust. 1 u.z.l.l.d., może mieć charakter zarówno pełnomocnictwa do poszczególnej czynności, jak i pełnomocnictwa rodzajowego w przypadku leczenia periodycznego, wymagającego powtarzalnych zabiegów lub diagnostyki, z tym że ich charakter musi być ściśle określony.

24/04/2020

Postępowanie o wgląd w sytuację małoletniego dziecka lub o ograniczenie władzy rodzicielskiej
Co robić jeśli dostajemy z sądu rodzinnego zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania o ograniczenie nam władzy rodzicielskiej albo sprawy o wgląd w sytuację małoletniego dziecka?
Często zgłaszają się do naszej kancelarii zestresowani rodzice, którzy otrzymali takie pismo z sądu.
Zwykle dzieje się tak po jakimś incydencie, który ma miejsce w szkole, do którego uczęszcza dziecko (np. agresja dziecka wobec rówieśnika), dziecko ma poważne problemy w nauce, dziecko poinformowało pedagogów o złej sytuacji w domu. Przebieg postępowania w obu sprawach jest podobny.
Sąd rodzinny ma obowiązek wszcząć z urzędu postępowanie o wgląd w sytuację dziecka lub ograniczenie władzy rodzicielskiej rodziców jeśli poweźmie informację, która pozwala podejrzewać, że dobro dziecka jest zagrożone. Sąd bada wówczas sytuację rodziny, w tym celu zwraca się do policji, ośrodka pomocy społecznej o informacje dot. tej rodziny, w której wychowuje się dziecko, do domu wysyła kuratora który sporządza wywiad, a na rozprawie sąd przesłuchuje rodziców.
Co robić po otrzymaniu takiego zawiadomienia o wszczęciu postępowania?
Rodzice mają prawo zapoznać się z aktami sprawy więc warto zamówić akta w czytelni i je przejrzeć, a także mają prawo przedstawić swoje stanowisko więc mogą złożyć pismo przed rozprawą lub w czasie rozprawy, a także powinni mieć możliwość złożenia zeznań na rozprawie by przedstawić swoją wersję zdarzeń.
Postępowanie takie może zakończyć się ograniczeniem władzy rodzicielskiej rodziców małoletniego bądź stwierdzeniem, że brak jest podstaw do zastosowania takiego ograniczenia praw.

24/04/2020

Alimenty na małżonka
Dopóki małżeństwo trwa każdy z małżonków ma obowiązek według swych sił oraz możliwości zarobkowych i majątkowych, przyczyniać się do zaspokajania potrzeb rodziny, którą przez swój związek założyli. Zadośćuczynienie temu obowiązkowi może polegać nie tylko na zarobkowaniu i łożeniu pieniędzy na codzienne wydatki ale także, w całości lub w części, na osobistych staraniach o wychowanie dzieci i na pracy we wspólnym gospodarstwie domowym. Wynika to z treści art. 27 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.
A jak sytuacja wygląda po rozwodzie? Kiedy jesteśmy zobowiązani po rozwodzie płacić alimenty na małżonka?
Otóż to czy powstanie obowiązek alimentacji po rozwodzie zależy od tego, czy rozwód będzie z orzeczeniem winy, a jeśli tak - czyją winę sąd ustali.
W razie gdy rozwód jest bez orzekania o winie lub też sąd ustalił winę obojgu małżonków zastosowanie znajdzie treść art. 60 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego tj. ten z małżonków rozwiedzionych, który znalazł się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka dostarczania mu środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego. Sąd bada w procesie, czy zachodzi przypadek niedostatku, który należy rozumieć jako stan, w którym osoba uprawniona nie może w pełni zaspokoić swych usprawiedliwionych potrzeb, a więc np. jest schorowana i nie może pracować, a świadczenia publiczne (np. zasiłki, renta) które otrzymuje nie wystarczają na te potrzeby.
Jeżeli natomiast sąd uzna, że jeden z małżonków jest winny rozkładu pożycia a drugi nie i rozwód spowoduje istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego (nie musi być to więc aż stan niedostatku) przysługiwać mu będzie roszczenie o alimenty od małżonka winnego. Podstawą żądania alimentów będzie art. 60 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Aby orzec o alimentach w tym przypadku sąd będzie musiał porównać sytuację, w jakiej małżonek niewinny znajdzie się po rozwodzie, z sytuacją, w jakiej by się znajdował, gdyby pożycie małżonków funkcjonowało dalej.
Z powyższego wynika, że alimenty na małżonka, który został uznany w wyroku rozwodowym jako wyłącznie winny powstania rozkładu pożycia małżeńskiego się od drugiego małżonka nie należą.
Alimentów można dochodzić już w czasie trwania postępowania o rozwód ale także po jego zakończeniu, w osobnym procesie przed sądem rejonowym. Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednakże gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży wymieniony termin pięcioletni.
W procesie sądowym, w którym zgłoszone jest żądanie alimentów na małżonka sąd bada sytuację materialną obojgu małżonków i w tym celu wezwie ich do złożenia deklaracji PIT, zaświadczeń o zarobkach, wykazu zobowiązań i dokumentów je potwierdzających np. umowy kredytowe, pożyczki, potwierdzenia uiszczenia opłat mieszkaniowych i inne.

03/04/2020

Sankcje pieniężne za nie wykonywanie postanowienia o kontaktach z dzieckiem. Kiedy sąd nie powinien ich zastosować?

Przepisy kodeksu postępowania cywilnego przewidują swego rodzaju karę w postaci sankcji pieniężnej za naruszenie przesz rodzica obowiązków dot. wykonywania kontaktów z dzieckiem. Może być ona orzeczona zarówno wobec osoby, który ma wydać dziecko na kontakt jak i tej, która ma prawo do spotkania ze swoim dzieckiem.

Art. 59815 Kodeksu postępowania cywilnego przewiduje, że jeżeli osoba, pod której pieczą dziecko pozostaje, nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd zagrozi jej nakazaniem zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku. Podobne zagrożenie dotyczy osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem.
Chodzi o sytuacje gdy rodzic, z którym dziecko mieszka nie wydaje dziecka na kontakt, a także gdy rodzic, który ma prawo do spotkań z dzieckiem, nie wywiązuje się z ustalonego harmonogramu.
W sytuacji gdy mimo wydania przez sąd rodzinny takiego zagrożenia osoba, której to dotyczy nie wypełnia nadal swego obowiązku, sąd nakaże jej zapłatę należnej sumy pieniężnej, ustalając jej wysokość stosownie do liczby naruszeń.
Drugi etap postępowania w sprawie wykonania kontaktów kończy się oddaleniem wniosku albo postanowieniem nakazującym zapłatę kwoty stanowiącej iloczyn liczby naruszeń i kwoty określonej w zagrożeniu.
Klienci często pytają o przypadki wyłączające takie sankcje tj. chcą wiedzieć kiedy sąd oddali żądanie drugiej strony o zastosowanie sankcji mimo że do kontaktu nie dojdzie. Rozpoznanie takiej sprawy przez sąd wymaga badania okoliczności niewypełniania obowiązków stanowiących podstawę orzeczenia o nakazaniu zapłaty i ich oceny pod kątem odpowiedzialności tego rodzica, który nie wypełnił obowiązku.
Sąd bada czy rodzic miał możliwość wypełnienia obowiązków nałożonych orzeczeniem lub przyjętych w ugodzie. Odpowiedzialność rodzicielska wymaga należytej troski o dziecko. Jeśli rodzic powołuje się na jakieś przeszkody, które miały uniemożliwić realizację kontaktu to sąd bada czy te przeszkody leżą po stronie osoby, która nie wykonała kontaktu czy też są od niej niezależne tj. niezawinione, a jeśli tak będzie to powinien oddalić żądanie.