12/07/2024
Nazwisko, tak z uwagi na swoją genezę, jak i charakter prawny, wskazywać może zarówno na pochodzenie człowieka, jak i na jego przynależność do określonej rodziny. Jest skierowanym na zewnątrz znakiem rozpoznawczym, „szyldem”, jest pewną nazwą, którą odnosimy do określonej osoby, a także elementem jej tożsamości.
Regulujący kwestię nazwiska małżonków przepis art. 25 KRO w pełni uwzględnia trzy, pozostające ze sobą w pewnej opozycji, założenia. Po pierwsze, nazwisko jest dobrem osobistym człowieka, co przemawia za pozostawieniem jednostce swobody w zakresie jego dookreślania. Po drugie, z zasady równouprawnienia małżonków wynika dyrektywa pozostawienia im pełnej i jednakowej swobody w wyborze nazwiska, jakie chcą nosić po zawarciu małżeństwa. Po trzecie, ścisłe zespolenie rodziny przemawia jednak na rzecz wspólnego nazwiska małżonków i opartej na małżeństwie rodziny, albowiem, silna wspólnota życia małżonków uzasadnia istnienie jednego nazwiska dla obojga małżonków i ich wspólnych dzieci.
Swoboda w wyborze nazwiska, które każdy z małżonków będzie nosił po zawarciu małżeństwa, nie jest jednak nieograniczona, małżonkowie nie mają bowiem możliwości wyboru dowolnego nazwiska, a mianowicie nie mogą wybrać nazwiska, którego nie nosiło żadne z nich przed zawarciem małżeństwa, a także unormowania dotyczące nazwiska nie dopuszczają dokonania przez osoby zawierające małżeństwo ich wymiany. O zmianie nazwiska w związku z zawarciem małżeństwa decyduje wyłącznie wola osoby zainteresowanej, albowiem zgodnie z brzmieniem art. 25 § 3 KRO, w braku oświadczenia w sprawie nazwiska każdy z małżonków pozostaje przy swoim dotychczasowym nazwisku.
Marta Jadczak-Żebrowska, „ Prawa i obowiązki małżonków”, Białystok 2014, str. 175 – 177.
www.kancelaria.furmanczuk.pl
www.instagram.com/furmanczukkancelaria
