Kancelaria Radcy Prawnego Przemysław Jurkowski

02/04/2025

Jeżeli ktoś miał styczność z tymi produktami, to zapraszam do kontaktu.

Oferuję bezpłatną weryfikację dokumentów, a w przypadku ich braku - pomoc w uzyskaniu, celem przeanalizowania sytuacji i zarekomendowania dalszych kroków.

Produktu typu Pareto i Libra były od początku skazane na niepowodzenie? 🧐🥶

Zapraszamy do lektury artykułu opublikowanego na www.prawo.pl 🖋️

https://www.prawo.pl/biznes/pareto-i-libra-grupowe-ubezpieczenia-z-funduszem-kapitalowym,531829.html

19/03/2024

Societas cm contrahitur, tam lucri quam damni communio initur ;)

Z dumą dzielimy się informacją, że mecenas Mariusz Woźniak został uhonorowany miejscem na liście najbardziej wpływowych prawników 2023 roku, zajmując 10 pozycję.

📈 😎

Wybór ten potwierdza nie tylko jego umiejętności, ale także zaangażowanie i wkład w kształtowanie orzecznictwa. To dla nas wielki sukces i dodatkowy powód do dumy. Gratulacje!

🎉 💪

https://serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia/artykuly/9463714,25-najbardziej-wplywowych-prawnikow-2023-ranking-dgp.html

# Rankingnajbardziejwpływowychprawników2023

13/10/2022

Moi drodzy,

wybaczcie brak aktywności na niniejszym profilu. Blisko dwa lata temu nawiązałem współpracę z mecenasem Mariuszem Woźniakiem, a w konsekwencji przerzuciliśmy wszystkie siły i całe zaangażowanie w rozwój naszego nowego, wspólnego projektu - Kancelarię Radców Prawnych Woźniak Jurkowski sp. k.

Gorąco zachęcam do polubienia profilu spółki. Kancelaria zajmuje się szeroko rozumianym prawem cywilnym, tym samym na profilu z dużą regularnością pojawiają się informacje o planowanych zmianach w przepisach, krótkie wpisy o aktualnościach w orzecznictwie, jak i szereg ciekawostek luźno powiązanych z prawem.

https://www.facebook.com/rprwozniak/posts/pfbid0dN6aAosVHvhuGRyBA4Mp93F4iqfeYBLSx8egTLsgKKbeJdWPrzxTCarsKVQerDQHl

Łączymy siły 👊 💪

Wspólnie z mec. Jurkowskim będziemy kierować zespołem prawnym oraz wyznaczać kierunki rozwoju kancelarii 😎

Od 10.10.2022 r. prowadzona przez nas spółka nosi nazwę Kancelaria Radców Prawnych Woźniak Jurkowski 🥳

18/05/2021

"Odfrankowanie" kredytu w praktyce.

Nasz klient otrzymał na swoje konto zwrot nadpłat zasądzonych prawomocnym wyrokiem z dnia 27 listopada 2020 r. (V Ca 1234/19), natomiast po kilkumiesięcznej wymianie korespondencji z Bankiem udało się wyegzekwować nowy harmonogram kredytu złotowego oprocentowanego w oparciu o LIBOR - rata kredytu prawie połowę niższa.

23/04/2021

Na łamach dzisiejszego wydania dziennika Rzeczpospolita miałem przyjemność omówić wyrok dotyczący frankowicza-przedsiębiorcy oraz krótko skomentować znaczenie rozstrzygnięcia dla sporów wynikających z "frankowych" umów inwestycyjnych.

Zapraszam do lektury.
https://www.rp.pl/Firma/304229967-Sad-umowa-o-kredyt-inwestycyjny-waloryzowany-kursem-CHF-okazala-sie-sprzeczna-z-zasada-uczciwosci-biznesowej.html

21/04/2021

W dzisiejszym internetowym wydaniu Dziennika Gazety Prawnej ukazał się artykuł mojego autorstwa przygotowany we współpracy z mec. Mariuszem Woźniakiem.

Polecam i zachęcam do lektury zwłaszcza przedsiębiorców.

https://serwisy.gazetaprawna.pl/poradnik-konsumenta/artykuly/8146671,przedsiebiorca-ochrona-przed-stosowaniem-niedozwolonych-postanowien-umownych.html?fbclid=IwAR0eAbJSKE3o9g7xjtSdQodWFAnl2r3qsQGAEBHjynRobQ9LLu-vtVrJqrM

W wyniku implementacji unijnej dyrektywy 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich, wprowadzono do kodeksu cywilnego regulacje dotyczące niedozwolonych postanowień umownych. W myśl art. 3851 k.c. konsument nie jest związany postanowieniami umown...

16/02/2021

Kolejne rozstrzygnięcie korzystne dla frankowiczów - uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16.02.2021 r., sygn. akt III CZP 11/20.

Teoria salda czy koncepcja dwóch kondykcji w sprawach frankowych? Sąd Najwyższy podjął uchwałę. Jednak teoria dwóch kondykcji!

Dziś w Sądzie Najwyższym odbyła się rozprawa w sprawie o sygn. akt III CZP 11/20 w przedmiocie zagadnienia prawnego skierowanego przez Sąd Okręgowy w Warszawie: Czy w świetle art. 405 k.c. i art. 409 k.c., w przypadku uznania umowy kredytu indeksowanego za nieważną na skutek zawarcia w niej klauzul abuzywnych, gdy bezpodstawne wzbogacenie ma miejsce po obu stronach umowy, kredytobiorca może skutecznie domagać się od banku zwrotu świadczenia w postaci rat kapitałowo-odsetkowych zapłaconych w walucie polskiej lub w walucie obcej, w sytuacji gdy nie doszło do zwrotu przez kredytobiorcę wypłaconej przez bank kwoty kredytu w nominalnej wysokości?

Zdaniem Sądu Najwyższego w składzie Prezes SN Dariusz Zawistowski, SSN Anna Owczarek, SSN Roman Trzaskowski kredytobiorca może dochodzić zwrotu zapłaconych rat, nawet jeśli jeszcze nie spłacił nominalnie kapitału.

13/12/2020

Zaniżone odszkodowanie z OC sprawcy wypadku lub kolizji drogowej – szkoda całkowita.

Zakwalifikowanie szkody, jako szkoda całkowita wymaga ustalenia, że hipotetyczny koszt naprawy pojazdu uszkodzonego przewyższa wartość rynkową pojazdu przed zdarzeniem. Wówczas naprawę pojazdu uznaje się za ekonomicznie nieuzasadnioną, a tym samym zbędną.

Wysokości należnego odszkodowania w takim przypadku najczęściej określa się przy użyciu metody dyferencyjnej. W uproszczeniu polega ona na wyliczeniu wartości nieuszkodzonego pojazdu aktualnej na dzień zdarzenia drogowego, wyliczeniu wartości pozostałości (wraku) pojazdu, a następnie wykonaniu prostego działania matematycznego polegającego na odjęciu wartości auta sprzed zdarzenia od wartości wraku. W ten sposób otrzymujemy wysokość wypłacanego przez ubezpieczyciela odszkodowania. Oczywiście wrak pojazdu pozostaje naszą własnością, tym samym możemy nim rozdysponować w sposób absolutnie dowolny (sprzedać w całości, przywrócić do stanu używalności, sprzedać na części).

Czy zakwalifikowanie szkody, jako szkody całkowitej jest korzystne? Odpowiedź na to pytanie wymaga każdorazowego przeanalizowania przebiegu postępowania likwidacyjnego w konkretnej sytuacji. W wielu przypadkach różnica między hipotetycznymi kosztami naprawy, a wartością pojazdu sprzed szkody jest minimalna, a wówczas rozwiązaniem lepszym dla poszkodowanego – przynajmniej pod względem finansowym - byłaby kwalifikacja szkody jako szkody częściowej.

W związku z powyższym, zasadnym pozostaje pytanie czy istnieje możliwość zakwestionowania kwalifikacji szkody, jako całkowitej. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że Ubezpieczyciel przy szkodzie całkowitej dokonuje trzech wyliczeń:
➡️ustala wartość pojazdu przed wystąpieniem szkody;
➡️ustala wartość hipotetycznych kosztów naprawy pojazdu pozwalających na przywrócenie pojazdu do stanu sprzed kolizji drogowej;
➡️ustala wartość pozostałości (wraku) pojazdu.

W praktyce dokonywane przez Ubezpieczyciela wyliczenia charakteryzują się dużą swobodą, co przekłada się na kwalifikację szkody w „preferowany” przez niego sposób.

W celu zobrazowania „błędów” Ubezpieczyciela, które można skutecznie podważyć na etapie sądowym, a także konsekwencji finansowych dla poszkodowanego wiążących się z kwalifikacją szkody jako całkowitej, posłużę się prostymi przykładami.

Uszkodzeniu uległ pojazd o wartości 20.000,00 złotych. Przyjmijmy, że prawidłowo wyliczone rzeczywiste koszty naprawy pojazdu wynoszą 19.500,00 złotych. Szkoda powinna zostać zakwalifikowana jako szkoda częściowa (wartość naprawy nie przekracza wartości pojazdu), tym samym poszkodowanemu powinno przysługiwać odszkodowanie w wysokości 19.500,00 złotych.

Po zgłoszeniu zdarzenia do Ubezpieczyciela szkoda została zakwalifikowana jako szkoda całkowita.

Argumentacja I:
Ubezpieczyciel ustalił, że wartość pojazdu (w jego ocenie) powinna zostać oszacowana na 18.000,00 złotych, tym samym koszty naprawy ją przekraczają. W związku z powyższym Ubezpieczyciel wskazał, że wartość pozostałości (wraku) pojazdu to 6.000,00 złotych. Tym samym poszkodowanemu przysługuje odszkodowanie w wysokości 12.000,00 złotych, zamiast 19.500,00 złotych przy prawidłowej kwalifikacji szkody, jako częściowej.

Argumentacja II:
Ubezpieczyciel ustalił, że wartość pojazdu wynosi 20.000,00 złotych. Niemniej w jego ocenie rzeczywiste koszty naprawy pojazdu do stanu przedwypadkowego zostały oszacowane na kwotę 21.000,00 złotych, tym samym przekraczają wartość pojazdu, a szkoda musi zostać zakwalifikowana jako całkowita. W związku z powyższym Ubezpieczyciel wskazuje, że wartość pozostałości (wraku) pojazdu to 6.000,00 złotych. Odszkodowanie wypłacone poszkodowanemu w omawianym przykładzie wyniesie 14.000,00 złotych, zamiast 19.500,00 złotych przy prawidłowej kwalifikacji szkody, jako częściowej.

Argumentacja III:
Ubezpieczyciel ustalił, że wartość pojazdu (w jego ocenie) powinna zostać oszacowana na 18.000,00 złotych, tym samym koszty naprawy ją przekraczają. W związku z powyższym Ubezpieczyciel wskazał, że wartość pozostałości (wraku) pojazdu to 8.500,00 złotych. Tym samym poszkodowanemu przysługuje odszkodowanie w wysokości 9.500,00 złotych, zamiast 19.500,00 złotych przy prawidłowej kwalifikacji szkody, jako częściowej.

Naturalnie nie każda likwidacja szkody całkowitej obarczona jest błędami Ubezpieczyciela, niemniej działania podejmowane w jej toku podlegają weryfikacji oraz mogą być kwestionowane na etapie sądowym.

30/11/2020

Zaniżone odszkodowanie z OC sprawcy wypadku lub kolizji drogowej – koszty naprawy uszkodzonego pojazdu, szkoda częściowa.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że wysokość odszkodowania w tego typu sprawach nie jest uzależniona od samego faktu dokonania naprawy pojazdu, a w przypadku, gdyby poszkodowany zdecydował się na naprawę – od wysokości rzeczywiście poniesionych przez niego kosztów. Jest to skutek przyjęcia, że roszczenie odszkodowawcze względem ubezpieczyciela (a dokładniej - względem sprawcy, za którego odpowiedzialność gwarancyjną ponosi ubezpieczyciel) powstaje już z chwilą zaistnienia obowiązku naprawienia szkody, a nie po powstaniu kosztów naprawy pojazdu.

Tym samym dochodzimy do wniosku, że właścicielowi uszkodzonego pojazdu winno przysługiwać odszkodowanie w ściśle określonej wysokości, która jest niezależna od tego:

➡️ czy poszkodowany dokonał naprawy pojazdu;
➡️ czy naprawa pojazdu objęła wszystkie skutki kolizji drogowej;
➡️ gdzie poszkodowany dokonał ewentualnej naprawy (autoryzowany warsztat, znajomy mechanik, naprawa samodzielna);
➡️ czy poszkodowany nadal jeździ pojazdem uszkodzonym;
➡️ czy poszkodowany sprzedał pojazd bez naprawy;
➡️ czy poszkodowany sprzedał pojazd naprawiony;
➡️ czy poszkodowany po otrzymaniu odszkodowania ma w zamiarze naprawić auto.

W związku z powyższym zasadne pozostaje pytanie: w jaki sposób ustalić wysokość należnego odszkodowania? Odszkodowanie przysługujące od ubezpieczyciela odpowiedzialności cywilnej za uszkodzenie pojazdu mechanicznego każdorazowo obejmuje niezbędne i ekonomicznie uzasadnione koszty naprawy, zaś jego wysokość odpowiada równowartości hipotetycznie określonych kosztów przywrócenia pojazdu do stanu sprzed zdarzenia drogowego.

Ustalenie zakresu niezbędnych czynności naprawczych, wymaganego czasu na ich dokonanie, potrzebnych materiałów, a tym samym hipotetyczne określenie niezbędnych i ekonomicznie uzasadnionych kosztów niewątpliwie wymaga wiedzy specjalistycznej z zakresu budowy pojazdów i technologii naprawy. Mając powyższe na względzie, ustalając wysokość należnego odszkodowania należy posiłkować się opinią biegłego sądowego – rzeczoznawcy samochodowego.

Ubezpieczyciel na etapie likwidacji szkody również posiłkuje się opinią rzeczoznawców samochodowych. Niemniej kosztorysy naprawy sporządzane na zlecenie ubezpieczycieli częstokroć są zaniżone poprzez stosowanie niezasadnych potrąceń, przyjmowanie do wyliczeń cen nieoryginalnych zamienników, obniżanie cen materiałów oraz zaniżanie stawek za roboczogodzinę warsztatu. Tym samym odszkodowanie ustalone w oparciu o taką kalkulację, a wypłacane przez ubezpieczyciela, nie wystarcza na rzeczywiste przywrócenie uszkodzonego pojazdu do stanu sprzed wypadku lub kolizji.

Reasumując wskazać należy, że poszkodowani, którzy naprawili pojazd i którzy naprawy nie dokonali nie mogą być traktowani odmiennie, wobec czego w orzecznictwie wiodące stało się ustalanie wysokości należnego odszkodowania w oparciu o hipotetyczne koszty naprawy. To z kolei stwarza możliwość zakwestionowania na etapie sądowym wysokości odszkodowania wypłaconego przez ubezpieczyciela, o ile od dnia jego przyznania nie upłynęło więcej, niż trzy lata.

22/11/2020

Skutki usunięcia klauzul abuzywnych z treści umowy kredytu indeksowanego do CHF.

Niedozwolony charakter postanowień zawartych w umowach „frankowych” budzi coraz mniej wątpliwości w orzecznictwie sądów powszechnych. Przeliczanie wysokości zadłużenia, jak i wysokości poszczególnych rat kredytu przy każdorazowym odesłaniu do tabeli kursowej, która jest ustalana jednostronnie przez bank, bez wskazania w umowie jakichkolwiek obiektywnych kryteriów ustalania kursów, nie wypełnia wymogu transparentności. Co więcej, pozostawia pole do arbitralnego działania banku i w ten sposób obarcza kredytobiorcę nieprzewidywalnym ryzykiem, a przede wszystkim narusza równorzędność stron umowy.

Sąd stwierdzając, że postanowienie umowne jest niedozwolone zobowiązany jest do jego usunięcia z treści umowy. Co do zasady takie działanie powinno prowadzić do unieważnienia całej umowy kredytu albo do jej „odfrankowania”.

Umowę nieważną traktuje się tak, jakby nigdy jej nie było, co skutkuje koniecznością dokonania wzajemnych rozliczeń pomiędzy dotychczasowymi stronami. W dużym uproszczeniu, bank powinien zwrócić kredytobiorcy wszystkie wpłacone przez niego pieniądze, natomiast kredytobiorca winien zwrócić na rzecz banku kwotę kredytu, która została mu wypłacona.

„Odfrankowanie” polega na utrzymaniu umowy kredytowej w mocy, z jednoczesnym pominięciem postanowień o charakterze niedozwolonym. W praktyce oznacza to, że kredyt powinien być traktowany od początku trwania umowy jako kredyt złotowy, oprocentowany w oparciu o stopę LIBOR. Takie przekształcenie prowadzić będzie do wniosku, że kredytobiorca każdego miesiąca płacił na rzecz banku zbyt wysoką ratę kredytu, co skutkuje koniecznością zwrotu przez bank zsumowanych, comiesięcznych nadpłat dokonanych przez kredytobiorcę. Co więcej, nowy harmonogram spłat kredytu złotowego obowiązuje również na przyszłość, wobec czego saldo zadłużenia kredytobiorcy znacząco się zmniejsza.

Decyzja odnośnie dalszego losu umowy kredytowej pozostaje każdorazowo w gestii składu orzekającego, co – przy uwzględnieniu rozbieżności w orzecznictwie dotyczących skutków usunięcia klauzul waloryzacyjnych - nie ułatwia prowadzenia sporu sądowego. W tym kontekście warto jednak zaznaczyć, że unieważnienie umowy zawsze wymaga zgody kredytobiorcy, bowiem prowadzić może do daleko idących skutków finansowych, zwłaszcza w sytuacji, gdy kredytobiorca nie wpłacił jeszcze na rzecz banku kwoty przewyższającej kwotę udzielonego kredytu. Tym samym przy formułowaniu roszczeń na etapie sądowym uwzględniać należy zarówno potencjalne scenariusze, jak i wolę kredytobiorcy.