24/04/2017
Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 kwietnia 2017 r., sygn. akt III CZP 4/17.
Niecelowa egzekucja - zdaniem SN dłużnikowi może przysługiwać zwrot kosztów profesjonalnego pełnomocnika.
Niedawno Sąd Najwyższy wypowiedział się w sprawie możliwości zastosowania art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i zasądzeniem na rzecz dłużnika kosztów zastępstwa procesowego w sytuacji, gdy wierzyciel niezasadnie wystąpił z wnioskiem egzekucyjnym do komornika.
Zdaniem Sądu Najwyższego "Dopuszczalne jest zasądzenie od wierzyciela na rzecz dłużnika zwrotu kosztów obrony przed egzekucją, w tym kosztów zastępstwa procesowego, w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego w związku z uchyleniem klauzuli wykonalności nadanej tytułowi egzekucyjnemu, na podstawie którego wszczęto to postępowanie (art. 98 § 1 i 3 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.)".
Sądy powszechne przed kwietniową uchwałą Sądu Najwyższego dość często przychylały się do tego stanowiska. Niektóre składy sędziowskie były jednak zdania, że zastosowanie winien mieć jedynie art. 770 k.p.c., zgodnie z którym dłużnik zwraca wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji, w tym koszty poszukiwania majątku dłużnika.
Bardzo cieszy mnie zajęcie stanowiska przez Sąd Najwyższy w tej sprawie, zwłaszcza, że w poprzednim miesiącu występowałam ze skargą na czynność komornika właśnie w zakresie odmowy zasądzenia klientce kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu egzekucyjnym.