Kancelaria Radcy Prawnego Radosław Wtorek

01/02/2022

⚖️⚖️⚖️

Sąd Najwyższy w najnowszej uchwale z dnia 28 stycznia 2022 roku, sygn. akt III CZP 38/22 w sposób jednoznaczny wskazał, iż
od powoda będącego konsumentem, dochodzącego w jednym pozwie kilku roszczeń wynikających z czynności bankowych, pobiera się na podstawie art. 13a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 755 ze zm.) jedną opłatę stałą, jeżeli wartość przedmiotu sporu dla tych roszczeń, ustalona na podstawie art. 21 k.p.c., przewyższa kwotę 20 000 zł.

Niezależnie od ilości roszczeń (żądań) jakie kredytobiorca-konsument kieruje przeciwko bankowi, które dotyczą tej samej czynności bankowej (umowy) to w przypadku, gdy ich suma przewyższa kwotę 20 000 zł uiszczeniu podlega jedna opłata stała od pozwu w wysokości 1000 złotych (art. 13a ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

Należy pamiętać, że w przypadku przegrania sprawy sądowej oprócz opłaty sądowej od pozwu pojawia się konieczność poniesienia innych kosztów sądowych np. w postaci zapłaty wynagrodzenia biegłego za sporządzoną opinię czy też zwrotu na rzecz przeciwnika procesowego m. in. kosztów zastępstwa procesowego.

⚖️⚖️⚖️

17/01/2022

Sąd Najwyższy w uchwale składu 7 sędziów z dnia 14 stycznia 2022 roku, sygn. akt III CZP 7/22 rozstrzygnął na korzyść poszkodowanych istniejącą dotychczas w orzecznictwie rozbieżność w zakresie tego czy ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych obejmuje również odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń za szkody wyrządzone przez np. ruch ramienia koparki, ruch podnośnika dźwigu, w sytuacji gdy sam pojazd mechaniczny znajdował się w bezruchu.

„Odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń wynikająca z umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych obejmuje szkody wyrządzone w wyniku pracy urządzenia zamontowanego w pojeździe także wtedy, gdy w chwili wyrządzenia szkody pojazd nie pełnił funkcji komunikacyjnej (art. 34 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - jedn. tekst: Dz.U. z 2021 r., poz. 854 w związku z art. 436 k.c.).”

Stanowisko wyrażone w powyżej uchwale Sądu Najwyższego prawdopodobnie już w najbliższej przyszłości będzie miało wpływ na linię orzeczniczą sądów powszechnych rozstrzygających sprawy roszczeń poszkodowanych skierowanych bezpośrednio przeciwko zakładom ubezpieczeń o naprawienie szkody wyrządzonej przez np. ruch ramienia koparki, ruch podnośnika dźwigu w sytuacji, gdy sam pojazd mechaniczny znajdował się w bezruchu.

🏛🏛🏛⚖⚖⚖

16/11/2021

Szanowni Państwo
w dniu 9 listopada 2021 roku Sąd Najwyższy w sprawie o sygn. akt III CZP 70/20 wydał niezwykle istotną uchwałę dotyczącą kwestii dopuszczalności apelacji powoda od wyroku w części, w której oddalono jego żądanie główne, w sytuacji gdy nie został zaskarżony wyrok w części uwzględniającej żądanie ewentualne.

Sąd Najwyższy uznał w przedmiotowej uchwale, że dopuszczalna jest apelacja powoda od wyroku w części, w której oddalono jego żądanie główne w sytuacji, w której wyrok ten nie został zaskarżony w części uwzględniającej żądanie ewentualne.

W kwestii wyjaśnienia Bartosz Buksiński- żądanie ewentualne - jest zgłaszane przez powoda (podmiot składający pozew/występujący z powództwem/podmiot inicjujący postępowanie sądowe) wyłącznie na wypadek nie uwzględnienia przez Sąd żądania głównego, które jest zgłaszane na pierwszym miejscu. Jeśli Sąd uwzględnia żądanie główne, to w ogóle nie bada żądania ewentualnego. Wyłącznie w sytuacji oddalenia przez żądania głównego, żądanie ewentualne faktycznie się aktualizuje i podlega badaniu przez Sąd.
Stosując zasady logiki prawniczej i życiowej uzasadnionym jest, aby żądanie główne było żądaniem dalej idącym niż żądanie ewentualne. Przekładając to "z prawniczego na nasze" najpierw żądamy więcej, a jak się nie uda (gdyż Sąd tego żądania nie uwzględni) to dopiero ewentualnie mniej - nie na odwrót :)

Uchwała ta niewątpliwie będzie miała ogromne znaczenie dla toczących się postępowań sądowych, w szczególności tych toczących się – na skutek wniesienia apelacji – przed sądem II instancji m. in. z powództwa kredytobiorców kredytów hipotecznych indeksowanych/denominowanych kursem waluty obcej przeciwko instytucjom bankowym.

04/10/2021

Sąd Najwyższy w najnowszej uchwale z 30 września 2021 roku, sygn. akt III CZP 37/20 wydał rozstrzygnięcie w istotnej dla przedsiębiorców kwestii dotyczącej odzyskiwania przysługujących im należności:
Czy roszczenie wynikające z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. 2019 poz. 118 tekst jednolity) przedawnia się w terminie określonym w art. 118 k.c., czy też w terminie przewidzianym dla świadczenia głównego?​

Sąd Najwyższy wskazał, że ​"termin przedawnienia roszczenia o rekompensatę za koszty odzyskiwania należności, opartego na art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (poprzednio pod nazwą: ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych; tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 118), określa art. 118 k.c." zgodnie z którym:
"Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata."

⚖⚖🏛🏛🎯🎯

22/09/2021

"Frankowicze" mimo upływu kilku miesięcy warto Państwu przypomnieć istotną dla tzw. "spraw frankowych" uchwałę 7 sędziów Sądu Najwyższego z 7 maja 2021 roku sygn. akt III CZP 6/21, której została nadana moc zasady prawnej, a w której Sąd Najwyższy wypowiedział się odnośnie następujących zagadnień zawartych we wniosku Rzecznika Finansowego:
​
Czy w przypadku:
a) stwierdzenia przez sąd nieważności umowy kredytu denominowanego lub indeksowanego w walucie obcej lub
b) uznania za niedozwolone postanowień umownych przewidujących indeksację kredytu do waluty obcej, gdzie po usunięciu z niej postanowień niedozwolonych umowa kredytu nie może być dalej wykonywana, stronom umowy przysługują roszczenia, o których mowa w przepisie art. 410 § 2 k.c. w zw. z art. 405 k.c.?"
W przypadku odpowiedzi pozytywnej na powyższe pytanie:
"Czy świadczenia nienależne stron powstają w wyniku:
a) odpadnięcia podstawy prawnej (conditio causa finita), czy też
b) nieważności czynności prawnej zobowiązującej do świadczenia (conditio sine causa)?
Sąd Najwyższy stwierdził, że:
​1. Niedozwolone postanowienie umowne (art. 3851 § 1 k.c.) jest od początku, z mocy samego prawa, dotknięte bezskutecznością na korzyść konsumenta, który może udzielić następczo świadomej i wolnej zgody na to postanowienie i w ten sposób przywrócić mu skuteczność z mocą wsteczną.
2. Jeżeli bez bezskutecznego postanowienia umowa kredytu nie może wiązać, konsumentowi i kredytodawcy przysługują odrębne roszczenia o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych w wykonaniu tej umowy (art. 410 § 1 w związku z art. 405 k.c.). Kredytodawca może żądać zwrotu świadczenia od chwili, w której umowa kredytu stała się trwale bezskuteczna.
3. Nadaje uchwale moc zasady prawnej.

🎯🎯🎯🏛🏛🏛⚖⚖️⚖️⚖️

Kancelaria Radcy Prawnego Radosław Wtorek

22/09/2020

Drodzy konsumenci

zainteresowani sprawami przeciwko bankom, które dotyczą kredytów hipotecznych w dniu 15 września 2020 roku Sąd Najwyższy uchwałą wydaną w sprawie o sygn. akt III CZP 87/19 rozstrzygnął następujące zagadnienie:

Czy w sprawie między konsumentem a Bankiem o ustalenie nieważności w całości - umowy kredytu hipotecznego formalnie zawartego w walucie obcej (CHF) a wypłaconego i spłacanego w walucie polskiej, Sąd w ramach postępowania apelacyjnego - w sytuacji ustalenia, że część postanowień umowy stanowi niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385 (1) k.c., może w świetle art. 321 § 1 k.p.c. orzec, iż tylko określone postanowienia umowy (a nie cała umowa) są bezskuteczne lub nieważne?​

Sąd Najwyższy w przedmiotowej uchwale stwierdził, że
żądanie uznania postanowienia wzorca umowy za niewiążące konsumenta (art. 385[1] k.c.) nie jest tożsame ani nie zawiera się w żądaniu ustalenia nieważności umowy (art. 58 k.c.).

Powyższe należy wziąć pod uwagę na etapie formułowania swoich roszczeń przeciwko bankom, a następnie na etapie inicjowania postępowań sądowych ich dotyczących.

15/09/2020

Szanowni Państwo
w dniu 11 września 2020 roku w Sądzie Najwyższym (sygn. akt III CZP 90/19) zapadło istotne orzeczenie dotyczące kwestii wysokości odszkodowania komunikacyjnego w przypadku szkody w leasingowanym pojeździe.

Sąd Najwyższy wydając przedmiotowe orzeczenie rozstrzygał
czy odszkodowanie z tytułu obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych należne leasingobiorcy pojazdu, który zlecił wykonanie naprawy powypadkowej, a któremu przysługuje na podstawie art. 86a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2017 r., poz. 1221, z późniejszymi zmianami ) prawo do odliczenia wyłącznie 50% podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, obejmuje podatek VAT w części, w jakiej leasingobiorca nie jest uprawniony do jego odliczenia?​

Sąd Najwyższy w uchwale z 11 września 2020 roku stwierdził, że "odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu mechanicznego, przysługujące leasingobiorcy w związku z poniesieniem wydatków na naprawę uszkodzonego pojazdu będącego przedmiotem leasingu, obejmuje kwotę podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim nie może on obniżyć podatku od niego należnego o kwotę podatku zapłaconego."

Miejmy nadzieję, że przedmiotowe orzeczenie wytyczy kierunek przyszłej jednolitej linii orzeczniczej sądów powszechnych.

03/08/2020

Szanowni Państwo

w dniu 22 lipca 2020 roku Sąd Najwyższy w składzie 7 sędziów w sprawie o sygn. akt III CZP 31/19 rozstrzygnął istotne zagadnienie prawne występujące w sprawach odszkodowawczych podejmując następującą uchwałę:

Poszkodowany, który doznał uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia, może domagać się na podstawie art. 444 § 1 kodeksu cywilnego odszkodowania z tytułu kosztów opieki sprawowanej nad nim nieodpłatnie przez osoby bliskie.

Miejmy nadzieję, że przedmiotowe orzeczenie wytyczy kierunek przyszłej jednolitej linii orzeczniczej sądów powszechnych.

11/04/2020

03/04/2020

Szanowni Państwo

w związku z zaistniałą sytuacją z jaką przyszło nam się zmierzyć polecam zapoznanie się z następującymi opracowaniami:

– Tarcza antykryzysowa dla przedsiębiorców. Wybrane zagadnienia

– Tarcza antykryzysowa – poradnik dla radców prawnych. Wybrane zagadnienia

https://kirp.pl/tarcza-antykryzysowa-w-praktyce-poradniki-osrodka-badan-studiow-i-legislacji/?fbclid=IwAR2Ajyt1CoFe04scNQ9mbfy7z_NEloVDJvkKyPdMRDgyxDcUKTKbqe2MlRU

Razem damy radę! 💪💪💪

Ośrodek Badań, Studiów i Legislacji KRRP przygotował dwa poradniki dotyczące praktycznych aspektów stosowania tzw. tarczy antykryzysowej. Pierwszy z poradników ma służyć pomocy radcom prawnym w zapoznaniu się z przyjętymi przez parlament zapisami specustawy dotyczącymi funkcjonowania s....

04/10/2019

Przypominam Państwu o adresie siedzibie Kancelarii:

ul. Hutnicza 6, 40-241 Katowice

i zapraszam do kontaktu.

„Istnieje różnica między znajomością drogi a podążaniem nią”

dlatego też radca prawny Radosław Wtorek podąża zawsze drogą optymalnych i sprawdzonych rozwiązań prawnych pozwalających w najwyższym stopniu zabezpieczyć interesy swoich Klientów.