17/04/2020
Jak ustalił Sąd Apelacyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 12 września 2019 roku (V AGa 487/18, LEX nr 2775757) – „W orzecznictwie akcentuje się, że na gruncie odpowiedzialności określonej w art. 299 k.s.h. członek zarządu spółki nie może powoływać się na nieznajomość stanu jej finansów jako przyczynę niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zabezpieczającego jej ogłoszenie, członkom zarządu powinien być bowiem znany na bieżąco stan finansów spółki, a co za tym idzie możliwość zaspokojenia długów. Błędnie też skarżący utożsamia stan niewypłacalności jako przesłankę rodzącą obowiązek wystąpienia z wnioskiem o ogłoszenie upadłości li tylko z kapitałem ujemnym spółki. Podkreślić należy, że przesłanki ogłoszenia upadłości określone są w ustawie prawo upadłościowe, zgodnie z którą upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny - art. 10 p.u. Niewypłacalność zaś została zdefiniowana w art. 11 p.u., który w brzmieniu wówczas obowiązującym w § 1 stanowił, że dłużnika uznaje się za niewypłacalnego, jeżeli nie wykonuje swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Drugą zaś podstawę niewypłacalności, a co za tym idzie ogłoszenia upadłości określono w § 2, w świetle którego stanowiło ją tzw. przeciążenie majątku. Chodzi tu o sytuację, w której zobowiązanie przekroczy wartość majątku dłużnika, nawet wówczas, gdy na bieżąco wykonuje on zobowiązania. Są to dwie odrębne alternatywne przesłanki ogłoszenia upadłości (...) Na gruncie regulacji statuującej odpowiedzialność członka zarządu za zobowiązania spółki (art. 299 k.s.h.) ugruntowany już został pogląd, że czasem właściwym na zgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nie jest czas, w którym spółka nie posiada majątku pozwalającego na zaspokojenie wierzycieli, stan majątkowy kwalifikujący ją jako bankruta, gdyż to niweczyłoby sens postępowania upadłościowego, pozbawiając wszystkich wierzycieli jakiejkolwiek ochrony prawnej ich interesów. Sens art. 299 § 2 k.s.h. sprowadza się do tego, by wniosek o ogłoszenie upadłości został zgłoszony wówczas, gdy wiadome jest, że spółka nie ma możliwości zaspokojenia wszystkich wierzycieli, ale istnieją jeszcze możliwości prawnej ochrony ich interesów. Nie wystąpienie zaś we właściwym czasie przez zarząd spółki z wnioskiem o ogłoszenie upadłości powoduje u jej wierzycieli szkodę w postaci pogorszenia i utrudnienia możliwości zaspokojenia, za które odpowiadają z mocy art. 299 k.s.h. członkowie zarządu. Czasem właściwym jest czas, gdy wprawdzie dłużnik spłaca niektóre długi, ale wiadomo, że ze względu na swą sytuację nie będzie mógł zaspokoić wszystkich swoich wierzycieli”.
