Kancelaria Adwokacka Adwokat Andrzej Bagniewski

19/09/2023

POKRZYWDZONY W POSTĘPOWANIU KARNYM - pierwsze przesłuchanie w postępowaniu przygotowawczym.

Na wstępie zacząć należy od tego, że Adwokat nie tylko broni podejrzanego w postępowaniu przygotowawczym, ale może również reprezentować pokrzywdzonego przestępstwem.

W związku z tym, iż dla wielu osób przesłuchania na Policji lub w Prokuraturze wiążą się ze stresem, przez co często zapomina się o detalach istotnych z punktu widzenia postępowania, warto skorzystać z pomocy pełnomocnika w postępowaniu karnym.
Dlaczego warto? Pełnomocnik przeprowadzi pokrzywdzonego przez całe postępowanie, będzie czuwał nad prawidłowym przebiegiem postępowania a przede wszystkim będzie ułatwiał klientowi kontakt z organami ścigania i przekazywał mu na bieżąco wszelkie niezbędne informacje.

Przed pierwszym przesłuchaniem otrzymujemy od funkcjonariusza Policji dwustronicowy zestaw pouczeń, którego odbiór kwitujemy. Większość z pokrzywdzonych, która jest przesłuchiwana w charakterze świadków czyta je pobieżnie albo wcale ich nie czyta i nie jest do końca świadoma, jakie prawa im przysługują.

W tym wpisie przedstawię krótko kwestie związane z realizacją swoich praw przez pokrzywdzonego oraz pomocy fachowego pełnomocnika.

Pełnomocnik może zostać umocowany już na początkowym etapie postępowania a może również towarzyszyć pokrzywdzonemu tylko przy samej czynności przesłuchania.
Wówczas można do protokołu udzielić pełnomocnictwa do reprezentowania pokrzywdzonego podczas tej konkretnej czynności.

Najistotniejsze ze szczegółów, na które warto zwrócić uwagę w postępowaniu przygotowawczym to:
- prawo pokrzywdzonego do korzystania z pomocy - maksymalnie 3 pełnomocników, chociaż regułą jest jeden (w przypadku, gdy pokrzywdzonego nie stać na pełnomocnika, na jego wniosek Sąd może wyznaczyć mu pełnomocnika do reprezentowania go w sprawie, jak i również tylko do tego jednego przesłuchania),
- prawo pokrzywdzonego do uzyskania potwierdzenia złożenia zawiadomienia o przestępstwie w przypadku - wydawane jest ono na wniosek pokrzywdzonego,
- prawo pokrzywdzonego do składania wniosków o dokonanie czynności w postępowaniu przygotowawczym, np. wniosków o przesłuchanie danych osób w charakterze świadków - zostaną one uwzględnione przy spełnieniu,
- prawo pokrzywdzonego do złożenia wniosku o uzupełnienie postępowania przygotowawczego w terminie 3 dni od daty końcowego zaznajomienia podejrzanego z materiałami postępowania,
- prawo pokrzywdzonego do dostępu do akt sprawy - w przypadku pokrzywdzonego rzadko zdarza się, aby organy ścigania odmawiały dostępu do akt sprawy a mogą to zrobić ze względu na ważny interes państwa lub dobro postępowania,
- prawo pokrzywdzonego do informacji - o zaplanowanych/dokonanych czynnościach,
- prawo pokrzywdzonego do wzięcia udziału w czynności, o której przeprowadzenie wniósł - prokurator może odmówić udziału w szczególnie uzasadnionym przypadku ze względu na ważny interes postępowania,
- prawo pokrzywdzonego do skierowania sprawy do mediacji - postępowanie to prowadzi bezstronny mediator,
- prawo pokrzywdzonego do złożenia wniosku o odszkodowanie/zadośćuczynienie - można to zrobić już na etapie postępowania przygotowawczego, ale można również później na etapie sądowym aż do zamknięcia przewodu sądowego (ustnie do protokołu lub pisemnie),
- prawo pokrzywdzonego do złożenia zażalenia na bezczynność organu, jeżeli w ciągu 6 tygodni od złożenia zawiadomienia nie zostanie powiadomiony o wszczęciu albo o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego,
- prawo pokrzywdzonego do złożenia zażalenia na: postanowienie zamykające drogę do wydania wyroku, co do środka zabezpieczającego, na czynności naruszające prawa pokrzywdzonego,
- prawo pokrzywdzonego do złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia - warto wcześniej skorzystać z prawa do przejrzenia akt.

Ważne: Pełnomocnikiem w postępowaniu karnym może być tylko adwokat albo radca prawny - nie może to być osoba najbliższa dla pokrzywdzonego.

23/01/2023

https://interwencja.polsatnews.pl/reportaz/2023-01-23/kradziez-zegarka-wartego-200-tys-zl-niewinny-w-areszcie/?fbclid=IwAR0QT-wyw4Ikc6wIykylM_Pj9uGW2tM9D2j72NXjKhlh3ixvUykDvQuslh0

Zapraszam do oglądania odcinka Interwencji, w którym miałem przyjemność zabrać głos :)

Wojciech Leszczyński spędził siedem miesięcy w areszcie podejrzany o kradzież u jubilera. 10 grudnia 2019 roku miał wybiec ze sklepu z zegarkiem wartym około 200 tys. zł. 27-latek twierdzi, że jest niewinny i tego dnia pracował w Niemczech, 1100 km od miejsca przestępstwa. Dostarczył naw...

17/06/2022

ODROCZENIE WYKONANIA KARY POZBAWIENIA WOLNOŚCI

Czym jest instytucja odroczenia wykonania kary? Jest to instytucja, która znajdzie zastosowanie w przypadku, gdy skazany prawomocnym wyrokiem nie rozpocznie w wyznaczonym odbywania kary z uwagi na szczególne okoliczności. Jest to wyjątek od zasady, że prawomocne orzeczenia skazujące są niezwłocznie wykonalne. Możliwość skorzystania z niej istnieje tylko wówczas, gdy nie doszło do rozpoczęcia wykonywania kary. Należycie opłacony wniosek o odroczenie wykonania kary składa się do sądu, który wydał wyrok skazujący. Opłata za wniosek wynosi 80 zł. Wniosek może zostać złożony przez samego skazanego, jak i przez jego obrońcę.

OBLIGATORYJNE PODSTAWY ODROCZENIA kary pozbawienia wolności to choroba psychiczna lub inna ciężka choroba. Jest to taki stan skazanego, w którym umieszczenie go w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować poważne niebezpieczeństwo dla zdrowia skazanego.

FAKULTATYWNE PODSTAWY ODROCZENIA kary pozbawienia wolności:

- odroczenie na okres do roku, jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki – w stosunku do skazanej kobiety ciężarnej oraz osoby samotnie sprawującej opiekę nad dzieckiem, sąd może odroczyć wykonanie kary na okres do 3 lat po urodzeniu dziecka,
- odroczenie na okres do roku, jeżeli liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekracza w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów, przy czym należy mieć na uwadze, że odroczenia NIE UDZIELA SIĘ skazanym, którzy dopuścili się przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia, skazanym w warunkach recydywy podstawowej i szczególnej, a także skazanym za przestępstwa popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych.

Należy mieć na uwadze, że odroczenie może być udzielone kilkakrotnie, jednak łączny okres odroczenia nie może przekroczyć roku. Okres odroczenia biegnie od dnia wydania pierwszego postanowienia w tym przedmiocie. Odraczając wykonanie kary pozbawienia wolności, sąd może zobowiązać skazanego do podjęcia starań o znalezienie pracy zarobkowej, zgłaszania się do wskazanej jednostki Policji w określonych odstępach czasu lub poddania się odpowiedniemu leczeniu lub rehabilitacji, oddziaływaniom terapeutycznym lub uczestnictwu w programach korekcyjno-edukacyjnych. W trakcie wykonywania orzeczenia o odroczeniu wykonania kary pozbawienia wolności w stosunku do takiego skazanego, sąd może zarządzić zebranie informacji dotyczących skazanego w drodze wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez kuratora sądowego.

W posiedzeniu w przedmiocie odroczenia lub przerwy ma prawo wziąć udział prokurator, skazany oraz jego obrońca, a także sądowy kurator zawodowy lub dyrektor zakładu karnego, jeżeli składali wniosek o wydanie postanowienia. Na postanowienie w przedmiocie odroczenia lub przerwy przysługuje ZAŻALENIE.

ODWOŁANIE ODROCZENIA WYKONANIA KARY

Sąd może odwołać w razie ustania przyczyny, dla której zostało udzielone, lub w wypadku, gdy skazany nie korzysta z odroczenia w celu, w jakim zostało udzielone, albo rażąco narusza porządek prawny, jak również z powodu niewykonywania obowiązków nałożonych przez sąd w postaci podjęcia starań o znalezienie pracy zarobkowej, zgłaszania się do wskazanej jednostki Policji w określonych odstępach czasu lub poddania się odpowiedniemu leczeniu lub rehabilitacji, oddziaływaniom terapeutycznym lub uczestnictwu w programach korekcyjno-edukacyjnych.
Właściwy sąd odwołuje odroczenie kary pozbawienia wolności, jeżeli okoliczności takie zaistnieją po udzieleniu skazanemu pisemnego upomnienia przez sądowego kuratora zawodowego, chyba że przemawiają przeciwko temu szczególne względy. W przypadku, gdy mamy do czynienia z odroczeniem wykonania kary pozbawienia wolności wobec żołnierza (z wyjątkiem pełniącego terytorialną służbę wojskową dyspozycyjnie), sąd może odwołać odroczenie również na wniosek właściwego dowódcy. Wniosek o odwołanie odroczenia wykonania kary może złożyć również kurator sądowy. Na postanowienie w przedmiocie odwołania odroczenia PRZYSŁUGUJE ZAŻALENIE.

Wniosek taki warto złożyć poprzez profesjonalnego obrońcę, który odpowiednio go umotywuje a ponadto będzie czynił starania o to, aby Sąd wstrzymał wykonanie kary do czasu rozpoznania wniosku. Należy pamiętać, że każda sprawa jest rozpatrywana indywidualnie i we wniosku można się powoływać na różne sytuacje życiowe, na przykład: zapewnienie bytu rodzinie, potrzebę kontynuowania edukacji, zdarzenia losowe.

INSTYTUCJA ODROCZENIA WYKONANIA KARY OGRANICZENIA WOLNOŚCI
Sąd może odroczyć wykonanie kary ograniczenia wolności na czas do 6 miesięcy, jeżeli natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki. Sąd obligatoryjnie odracza wykonanie kary ograniczenia wolności w razie powołania skazanego do czynnej służby wojskowej, do czasu ukończenia tej służby.

Takiego skazanego sąd może zwolnić od kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 6 miesięcy, jeżeli okres odroczenia trwał co najmniej 6 miesięcy, a żołnierz w tym okresie wyróżnił się w wykonywaniu obowiązków służbowych albo wykazał się odwagą. Sąd może również zwolnić od kary określonej w § 3, nawet gdy okres odroczenia trwał krócej, jeżeli przemawiają za tym szczególnie ważne powody

Sąd może odwołać odroczenie wykonania kary ograniczenia wolności w razie ustania przyczyny, dla której zostało udzielone, lub w wypadku, gdy skazany nie korzysta z odroczenia kary zgodnie z celem, w jakim zostało udzielone, albo rażąco narusza porządek prawny.

Na postanowienie w przedmiocie odroczenia oraz odwołania odroczenia wykonania kary ograniczenia wolności przysługuje zażalenie.

06/06/2022

Kara łączna, wyrok łączny

Czym jest kara łączna? W orzecznictwie przyjmuje się, że jest to całościowa ocena zachowań sprawcy będąca reakcją na popełnione przez niego czyny w warunkach realnego zbiegu przestępstw. Ma to swoje odzwierciedlenie w art. 85 § 1 kodeksu karnego.

Stanowi, on że sąd orzeka karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu.

Sformułowanie „kary wymierzone” oznacza, że podstawą nie mogą być kary zastępcze – tj. kara zastępcza pozbawienia wolności albo zastępcza kara ograniczenia wolności polegająca na pracach społecznych za orzeczoną wcześniej grzywnę.

Kary podlegające łączeniu to: kara pozbawienia wolności z karą pozbawienia wolności, kara ograniczenia wolności z karą ograniczenia wolności, kara pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności, kara grzywny z karą grzywny.

Ważne: Karą łączną nie obejmuje się kar orzeczonych prawomocnymi orzeczeniami skazującymi za popełnienie przestępstwa wydane przez sąd właściwy w sprawach karnych w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Orzekając karę łączną, sąd bierze pod uwagę przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które mają zostać osiągnięte w stosunku do skazanego, a dodatkowo potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.

Zasady wymierzania kary łącznej:

Na wstępie warto zwrócić, uwagę że z dniem 24 czerwca 2020 roku weszła w życie nowelizacja, która wyeliminowała zasadę absorpcji. Sąd wymierza karę łączną w granicach POWYŻEJ najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności,

- w przypadku, gdy suma orzeczonych kar pozbawienia wolności wynosi 25 lat albo więcej, a jedna z podlegających łączeniu kar wynosi nie mniej niż 10 lat, sąd może orzec karę łączną 25 lat pozbawienia wolności,

- w przypadku łączenia kary grzywny, sąd określa na nowo wysokość stawki dziennej, nie przekraczając najwyżej stawki ustalonej poprzednio. Jeżeli jedna z podlegających grzywien jest wymierzona kwotowo, karę łączną grzywny wymierza się kwotowo. Jeżeli jedna z podlegających łączeniu grzywien orzeczona została na podstawie przepisu przewidującego wyższą górną granicę niż 540 stawek dziennych, sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar do ich sumy, nie przekraczając 4500 stawek dziennych lub najwyższej z kar grzywny, jeżeli przekracza ona 4500 stawek dziennych,

- w przypadku wymierzana kary ograniczenia wolności, sąd określa na nowo obowiązki lub wymiar potrącenia a także może nałożyć na sprawcę obowiązki związane z poddaniem sprawcy próbie oraz orzec świadczenie pieniężne,

- w przypadku skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności i ograniczenia wolności, sąd wymierza karę łączną pozbawienia wolności, przyjmując że miesiąc ograniczenia wolności jest równy 15 dniom pozbawienia wolności,

- jeżeli za zbiegające się przestępstwa wymierzono kary pozbawienia wolności oraz ograniczenia wolności i kara łączna pozbawienia wolności nie przekroczyłaby 6 miesięcy, a kara łączna ograniczenia wolności 2 lat, sąd może orzec te kary łączne jednocześnie, jeżeli w ten sposób zostaną spełnione cele kary,

- jeżeli najsurowszą karą orzeczoną za jedno ze zbiegających się przestępstw jest kara 25 lat pozbawienia wolności albo dożywotniego pozbawienia wolności, orzeka się tę karę jako karę łączną, natomiast w przypadku zbiegu dwóch lub więcej kar 25 lat pozbawienia wolności, sąd może orzec jako karę łączną karę dożywotniego pozbawienia wolności,

- w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem i bez warunkowego zawieszenia ich wykonania sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary łącznej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia każdego z tych przestępstw nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające do osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa,

- w razie skazania za zbiegające się przestępstwa na kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania sąd może w wyroku łącznym orzec karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania,

- sąd orzeka karę łączną pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania, przyjmując, że miesiąc kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania równa się 15 dniom kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania,

- jeżeli chociaż jedna z kar podlegających łączeniu jest karą pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania orzeczona w związku z NADZWYCZAJNYM ZŁAGODZENIEM KARY na podstawie art. 60 § 5 kodeksu karnego i nie podlega łączeniu z surowszą karą pozbawienia wolności, to sąd może wymierzyć karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze równym karze pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, orzeczonej na podstawie art. 60 § 5 kodeksu karnego, o ile jednocześnie stosuje warunkowe zawieszenie wykonania kary łącznej,

- w przypadku orzekania kary łącznej pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, sąd może orzec grzywnę, nawet jeśli nie orzeczono jej za pozostające w zbiegu przestępstwa,

- w razie zbiegu orzeczeń o okresach próby sąd orzeka okres próby oraz związane z nim obowiązki na nowo, okres próby wówczas może wynosić do 10 lat,

- środki karne, przepadek, środki kompensacyjne, środki zabezpieczające oraz dozór stosuje się, chociażby orzeczono je tylko co do jednego ze zbiegających się przestępstw; w razie orzeczenia za zbiegające się przestępstwa pozbawienia praw publicznych, zakazów lub obowiązku tego samego rodzaju, sąd stosuje odpowiednio przepisy o karze łącznej.

Ciąg przestępstw

Jest to odmiana realnego zbiegu przestępstw. Polega na tym, że sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw. Wówczas sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę.

Jeżeli sprawca został skazany dwoma lub więcej wyrokami za przestępstwa należące do ciągu przestępstw, orzeczona kara łączna nie może przekroczyć górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę, przewidzianego w przepisie stanowiącym podstawę wymiaru kary dla każdego z tych przestępstw.

Istotne: Wydaniu wyroku łącznego nie stoi na przeszkodzie, że poszczególne kary wymierzone za należące do ciągu przestępstw lub zbiegające się przestępstwa zostały już w całości albo w części wykonane.

Orzekanie kary łącznej

Sąd orzeka karę łączną albo w wyroku skazującym w odniesieniu do kar wymierzonych za przypisane oskarżonemu tym wyrokiem przestępstwa a w pozostałych wypadkach w wyroku łącznym. Sąd wydaje wyrok łączny z urzędu, na wniosek skazanego (lub jego obrońcy) albo prokuratora.

Jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów, właściwy do wydania wyroku łącznego jest sąd, który wydał ostatni wyrok skazujący w pierwszej instancji. Jeżeli w pierwszej instancji orzekały sądy różnego rzędu, wyrok łączny wydaje sąd wyższego rzędu. W przypadku zbiegu wyroków sądu powszechnego i szczególnego, o karze łącznej orzeka ten z sądów, który wymierzył karę surowszą podlegającą łączeniu.

Należy zwrócić uwagę, że sąd może się zwrócić do zakładu karnego, w którym skazany przebywał o nadesłanie opinii o jego zachowaniu w okresie odbywania kary, o udzielenie informacji o warunkach rodzinnych, majątkowych i co do stanu zdrowia skazanego oraz danych o wykonaniu kar orzeczonych w poszczególnych wyrokach. Wniosek pochodzący od prokuratora powinien zawierać te dane.

Wyrok łączny sąd wydaje po przeprowadzeniu rozprawy. Osobiste stawiennictwo skazanego nie jest obowiązkowe, chyba że sąd postanowi inaczej. W przypadku wniosku oskarżonego pozbawionego wolności, jeżeli złoży on wniosek w terminie 7 dni od daty doręczenia mu zawiadomienia o przyjęciu apelacji, sąd zarządza sprowadzenie go na rozprawę, chyba że uzna za wystarczającą obecność obrońcy. Jeżeli sąd nie zarządza sprowadzenia oskarżonego, który nie ma obrońcy, sąd, prezes sądu lub referendarz sądowy wyznacza obrońcę z urzędu.

W przypadku, gdy po wydaniu wyroku łącznego zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego, z chwilą jego uprawomocnienia się poprzedni wyrok łączny traci moc. Wyrok łączny traci również moc, jeżeli choćby jeden z wyroków stanowiących postawę wyroku łącznego ulega uchyleniu lub zmianie – w miarę potrzeby sąd wydaje nowy wyrok łączny.

Z chwilą uprawomocnienia się wyroku łącznego, wyroki podlegające połączeniu nie ulegają wykonaniu w zakresie objętym wyrokiem łącznym. W wypadku wymierzenia w wyroku łącznym kary niższej od okresu odbytych i połączonych już kar pozbawienia wolności lub równej temu okresowi, przewodniczący niezwłocznie zarządza zwolnienie skazanego, jeżeli nie jest on pozbawiony wolności w innej sprawie. Przesyłając zarządzenie do wykonania, załącza się wydany wyrok łączny.

W wyroku łącznym należy, w miarę potrzeby, wymienić okresy zaliczone na poczet kary łącznej.

W przypadku, gdy brak jest warunków do wydania wyroku łącznego, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.

Na zakończenie warto dodać, iż formułując wniosek o wydanie wyroku łącznego, warto skorzystać z pomocy profesjonalnego obrońcy, który wykaże, jakie konkretnie przesłanki przemawiają za wymierzeniem kary łącznej w wymiarze najkorzystniejszym dla skazanego.

15/05/2022

Z dniem jutrzejszym zniesiony zostaje "stan epidemii" a wprowadzony zostaje "stan zagrożenia epidemicznego".

Uzasadnione jest to m. in. zmniejszeniem rozprzestrzeniania się zakażeń oraz mniejszą liczbą osób hospitalizowanych.

Źródło: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 13 maja 2022 r., Dz. U. Poz 1025

19/04/2022

STAN NIETRZEŹWOŚCI / STAN PO UŻYCIU ALKOHOLU / ZAKAZ PROWADZENIA POJAZDÓW MECHANICZNYCH

Okres świąteczny to zawsze okazja do spotkania z rodziną, przyjaciółmi. To czas, w którym odwiedzamy swoich bliskich, pokonując niejednokrotnie spore odległości samochodem a jednocześnie zdarza się nam podczas tych spotkań spożywać alkohol. Żeby jednak uzmysłowić, jak opłakane w skutkach może być dla nas wsiadanie za kółko „na podwójnym gazie”, warto przed rozpoczęciem podróży zbadać poziom alkoholu profesjonalnym urządzeniem – również wtedy, gdy czujemy się dobrze i się wyspaliśmy. Jeżeli nie dysponujemy alkomatem a mamy wątpliwości co do zawartości alkoholu w organizmie, możemy udać się na najbliższy komisariat Policji, gdzie funkcjonariusze po sprawdzeniu naszych danych, dokonają badania i jego wynik zapiszą w odpowiednim notesie.

Wynik badania 0,00 oznacza, że możemy prowadzić auto. W tym miejscu rozróżnijmy prowadzenie pojazdu mechanicznego w STANIE PO UŻYCIU alkoholu, czyli sytuację, w której zawartość alkoholu w organizmie wynosi lub prowadzi do: stężenia we krwi od 0,2 promila do 0,5 promila alkoholu albo obecności w wydychanym powietrzu od 0,1 mg do 0,25 mg alkoholu w 1 dm sześciennym. STAN NIETRZEŹWOŚCI zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość albo zawartość alkoholu w 1 dm sześciennym wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość.

Prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem opisanym w art. 178a kodeksu karnego. Przepis za popełnienie tego przestępstwa przewiduje karę grzywny, karę ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. W przypadku, gdy sprawca był już wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości albo prowadził pojazd w stanie nietrzeźwości w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego w związku ze skazaniem za przestępstwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Zasadą w procesie karnym po stwierdzeniu, że dana osoba prowadziła auto w stanie nietrzeźwości jest automatyczne orzekanie ZAKAZU PROWADZENIA WSZELKICH POJAZDÓW MECHANICZNYCH na okres minimum 3 lat a ponadto orzekanie wobec sprawcy ŚWIADCZENIA PIENIĘŻNEGO w minimalnej wysokości 5.000 zł. W przypadku, gdy był to drugi raz – minimum 10.000 zł – do możliwej wysokości 60.000 zł a zakaz prowadzenia pojazdów jest orzekany DOŻYWOTNIO. Do okresu obowiązywania zakazu prowadzenia pojazdów wlicza się okres zatrzymania prawa jazdy.

W wyjątkowych przypadkach można spróbować postarać się o WARUNKOWE UMORZENIE POSTĘPOWANIA, celem orzeczenia zakazu prowadzenia pojazdów w wyroku na krótszy okres. O warunkowym umorzeniu postępowania pisałem już w poście styczniowym.

Prowadzenie pojazdu w stanie po życiu alkoholu jest wykroczeniem opisanym w art. 87 kodeksu wykroczeń.

W ostatnim czasie mieliśmy do czynienia ze zmianami w przepisach karnych a mianowicie doszło do zaostrzenia karalności w przypadku prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie po użyciu alkoholu. Minimalna grzywna, jaką może orzec Sąd za to wykroczenie została podwyższona do kwoty 2.500 zł. Minimalny okres, na jaki Sąd może orzec zakaz prowadzenia pojazdów za wykroczenie to 6 miesięcy. We wrześniu wejdzie w życie przepis przewidujący, że w stosunku do kierowcy, który w ciągu dwóch lat od ostatniego prawomocnego ukarania popełnia to samo wykroczenie, Sąd będzie wymierzał karę grzywny w wysokości nie niższej niż dwukrotność kwoty 2.500 zł.

Warto zapamiętać, że zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych (niezależnie od tego, czy został orzeczony za wykroczenie, czy za przestępstwo) powoduje, że nie możemy prowadzić żadnego pojazdu ani w tym czasie uczestniczyć w kursie. Prowadzenie pojazdu mechanicznego pomimo orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych stanowi PRZESTĘPSTWO przewidziane w art. 244 kodeksu karnego.

WAŻNE: Rower jest pojazdem innym niż pojazd mechaniczny – prowadzenie go w stanie nietrzeźwości będzie wykroczeniem.

27/03/2022

Od dnia jutrzejszego w życie wchodzą nowe przepisy związane z
ogłoszonym przez rząd stanem epidemii.

Mamy do czynienia ze znaczącymi zmianami i złagodzeniem reżimu sanitarnego, ponieważ między innymi zostaje zniesiony obowiązek zakrywania ust i nosa w pomieszczeniach zamkniętych. Nadal jednak będziemy musieli nosić maseczki w obiektach leczniczych i aptekach (do dnia 30 kwietnia).
Zmieniają się też zasady odbywania kwarantanny i izolacji.

Źródło: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 25 marca 2022 roku, Dziennik Ustaw z 2022 roku, pozycja 679.

24/02/2022

ZEZNANIA, WYJAŚNIENIA, PRAWO DO ODMOWY UDZIELENIA ODPOWIEDZI NA PYTANIE, UCZESTNICTWO ADWOKATA

W dzisiejszym krótkim wpisie poruszę tematykę przesłuchania podejrzanego/oskarżonego i świadków w kontekście realizacji prawa do obrony.

Znaczna większość z Państwa słyszała na pewno o prawie do odmowy składania wyjaśnień.

Słowo WYJAŚNIENIA ma tutaj kluczowe znaczenie, albowiem dotyczy ono tylko i wyłącznie podejrzanego (w postępowaniu przygotowawczym) albo oskarżonego (w postępowaniu sądowym).
Podejrzany/oskarżony składa wyjaśnienia, a więc nie dotyczy go art. 233 kodeksu karnego, który penalizuje składanie fałszywych ZEZNAŃ. Może bezwarunkowo odmówić składania wyjaśnień bez podania przyczyny, ograniczyć się tylko do odpowiedzi na pytania obrońcy. Przy czym odmowa składania wyjaśnień nie wpływa na inne prawa, np. na prawo do wypowiadania się co do każdego przeprowadzonego dowodu, składania wniosków dowodowych i zadawania pytań świadkom. Ponadto, wyjaśnienia podejrzany/oskarżony może składać na KAŻDYM etapie postępowania, czy to w postępowaniu przygotowawczym, czy w postępowaniu sądowym. Nie jest więc tak, że przy pierwszym przesłuchaniu na Policji albo w Prokuraturze, podejrzany, który odmówi składania wyjaśnień, w toku rozwijającego się postępowania, zostanie pozbawiony możliwości złożenia wyjaśnień w przyszłości. Składanie wyjaśnień i odmowa ich składania to PRAWO, a NIE obowiązek. Nie można go egzekwować od podejrzanego/oskarżonego w żaden sposób. W wielu przypadkach zalecane jest skonsultowanie się z obrońcą przed przystąpieniem do złożenia wyjaśnień, celem ustalenia linii obrony i treści wyjaśnień.

W tym miejscu warto wskazać różnicę pomiędzy osobą podejrzaną a podejrzanym.

OSOBA PODEJRZANA to taka, którą podejrzewa się o popełnienie przestępstwa, tj. istnieje wobec niej przypuszczenie, że popełniła określone przestępstwo, ale nie przedstawiono jej jeszcze zarzutów popełnienia tego przestępstwa. Osoba podejrzana NIE JEST stroną postępowania karnego. Z chwilą przedstawienia jej zarzutów, otrzymuje status PODEJRZANEGO i staje się stroną postępowania przygotowawczego, nabywając określone uprawnienia, w tym wspomniane między innymi prawo do składania wyjaśnień jak i odmowy ich składania.

Zupełnie inaczej ma się sytuacja w przypadku świadka. Świadkom przy przesłuchaniu w postępowaniach przygotowawczych wręczany jest druk pouczeń, który w praktyce jest podpisywany i pobieżnie przestudiowany. Ustnie przez osobę prowadzącą przesłuchanie, świadek jest pouczany o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań i prawie do odmowy odpowiedzi na pytanie, jeżeli odpowiedź mogłaby narazić na odpowiedzialność karną za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe - jego lub osobę dla niego najbliższą. Składanie zeznań w rzeczywistości dla wielu osób wiąże się ze stresem. Nie wiedzą one, że odpowiadanie na pytania, które wydają się neutralne z ich punktu widzenia, może zaszkodzić im samym lub osobom dla nich najbliższym, które znajdują się w kręgu zainteresowania organów ścigania. Na podstawie art. 87 § 2 k.p.k., świadek może ustanowić pełnomocnika w osobie adwokata, który będzie go reprezentował i wspólnie z nim będzie brał udział w przesłuchaniu, co z pewnością przyczyni się do zabezpieczenia interesów świadka jak i osoby podejrzanej. Znajduje to uzasadnienie w szczególności w sprawach karboskarbowych, gdzie po złożeniu zeznań przez świadka, bardzo szybko może dojść do zmiany jego statusu na podejrzanego albo do przedstawienia zarzutów osobie najbliższej wskutek złożenia zeznań przez świadka. W praktyce zdarzają się też sytuacje, że oskarżyciel skarbowy wzywa na przesłuchanie w charakterze świadków osoby najbliższe dla OSOBY PODEJRZANEJ, celem zebrania materiału dowodowego uzasadniającego przedstawienie zarzutów. Mimo, iż postępowanie karnoskarbowe nie jest prowadzone przeciwko określonej osobie, bo nie przedstawiono jej zarzutów, to w interesie osób najbliższych zasadna może być odmowa składania zeznań przez te osoby, aby nie zaszkodzić interesom osoby podejrzanej.

Składając zeznania jako świadek, należy pamiętać o kilku istotnych kwestiach:
- osoba najbliższa dla podejrzanego/oskarżonego to nie tylko małżonek, rodzic i dziecko, ale również: powinowaty w tej samej linii lub stopniu, osoba pozostająca we wspólnym pożyciu, osoba pozostająca w stosunku przysposobienia oraz jej małżonek (również po ustaniu małżeństwa i stosunku przysposobienia),
- świadek może odmówić składania zeznań również wtedy, gdy w innej sprawie jest oskarżony o współudział w przestępstwie objętym postępowaniem,
- świadek może żądać, aby rozprawa była niejawna, jeżeli treść zeznań mogłaby narazić jego lub osobę dla niego najbliższą na hańbę,
- świadek może zostać zwolniony od złożenia zeznania lub odpowiedzi na pytanie, jeżeli pozostaje z oskarżonym w szczególnie bliskim stosunku osobistym.

WAŻNE:
1. W przypadku, gdy w postępowaniu przygotowawczym osoba najbliższa dla podejrzanego złożyła zeznania a w postępowaniu sądowym odmówiła składania zeznań, nie mogą one zostać odczytane i wykorzystane jako dowód w sprawie.
2. Z prawa do odmowy składania zeznań należy skorzystać najpóźniej do chwili rozpoczęcia pierwszego zeznania w postępowaniu sądowym.
3. Prawo do odmowy składania zeznań nie zwalnia świadka z obowiązku stawiennictwa na wezwanie organu prowadzącego postępowanie.