Adwokat Adrianna Nikołajczyk

24/06/2024

📚 Biorę udział w akcji Bajeczni Adwokaci!

Już po raz drugi odwiedziłam Oddziały Przedszkolne w Publicznej Szkole Podstawową w Dobrej im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, by przeczytać dzieciom bajkę, tym razem były to „Leśnie sprawy Misi Adwokatki, czyli guma do żucia w mrowisku, wysypisko pod hotelikiem i kradzież jeziora”.

„Bajeczni Adwokaci” to nazwa akcji edukacji prawnej, skierowanej do dzieci w wieku przedszkolnym oraz do uczniów klas I-III szkół podstawowych.

Dzieci w trakcie spotkania z Misiem Adwokatem dowiadują się :

- jak rozwiązywać spory,

- dlaczego ważne jest, żeby odpowiadać na oficjalne pisma,

- jak wygląda rozprawa w sądzie i jakie role pełnią sędziowie, prokuratorzy, adwokaci, policjanci i strażnicy leśni,

- jakie szkody w środowisku może wyrządzić coś tak małego, jak wyrzucona guma do żucia i jak cenny jest dostęp do czystej wody,

- jakie zagrożenia stanowią nielegalne wysypiska,

- jak istotne jest wzajemne wspieranie się w trudnych sytuacjach.

A wszystko to w miły i przystępny dla dzieci sposób.

🟢 Bajka powstała na zamówienie Naczelnej Rady Adwokackiej oraz Fundacji Adwokatury.

19/01/2023

Dzisiaj zakończyła się sprawa, w której od początku reprezentowałam pokrzywdzonych. Obaj oskarżeni zostali uznani za winnych zarzucanych im czynów, a na rzecz pokrzywdzonych przyznano od sprawców odszkodowanie i zadośćuczynienie.

Wyrok nie jest prawomocny.

8 lat pozbawienia wolności dla zleceniodawcy i 6 dla wykonawcy - takie wyroki usłyszeli mężczyźni, którzy doprowadzili do wybuchu domu w Sosnowie.

29/06/2021

Adwokat nie tylko broni w postępowaniu karnym, ale również może reprezentować pokrzywdzonych przestępstwem już od początku sprawy.

Ja od siebie zaoferowałam pokrzywdzonym pomoc prawną, ale potrzeby są dużo większe https://zrzutka.pl/wybuch-sosnowo

https://fakty.tvn24.pl/ogladaj-online,60/sosnowo-dom-nowozencow-zniszczony-przez-wybuch-sa-zatrzymania,1066714.html

Dla pani Elżbiety i pana Adama to miał być najszczęśliwszy dzień w życiu, ale kiedy bawili się na własnym weselu, dowiedzieli się, że w ich domu doszło do ...

17/05/2021

Trochę brakuje nowych postów ale wynika to z przyczyn obiektywnych:)
Podnoszenia kwalifikacji ciąg dalszy :)

26/03/2021

Pomagać można również poza salą sądową :)

10/03/2021

Wizyta w sądzie cz. 2
Czas kontynuować naszą wizytę w sądzie, jeżeli ktoś pominął część pierwszą kliknijcie w link (https://adwokat-nikolajczyk.pl/2021/02/28/wizyta-w-sadzie-cz-1/) 😊 Dzisiaj spróbuję przybliżyć to, co dzieje się już na sali sądowej.

Po wywołaniu należy wejść na salę i stanąć przy barierce, która znajduje się na środku sali. Sąd najpierw zweryfikuje naszą tożsamość, a następnie pouczy o prawie do odmowy zeznań (np. wtedy, kiedy sprawa dotyczy kogoś z najbliższej rodziny), prawie do odmowy odpowiedzi na poszczególne pytania (np. jak odpowiedź może narazić świadka lub jego najbliższych na odpowiedzialność karną), a także o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań. Nikt nie ma prawa odmówić zeznań w charakterze świadka, chyba że pozwalają na to przepisy, jak np. te o których pouczył nas sąd na początku. W przypadku bezpodstawnej odmowy zeznań sąd może skazać świadka na grzywnę, a nawet nakazać jego aresztowanie na tydzień.

Przesłuchanie rozpoczyna się od zadania świadkowi pytań dotyczących jego osoby oraz stosunku do stron. Uwaga na początku sąd zada prawdopodobnie najtrudniejsze pytanie, a mianowicie: „Ile Pan/Pani ma lat?”. Wierzcie mi lub nie, ale pytanie to często wywołuje konsternację, bo większość świadków zaczyna gorączkowo liczyć 😊 Ponadto sąd pyta o zawód (wykonywany lub wyuczony), miejsce zamieszkania, a także o to, czy świadek był karany za składanie fałszywych zeznań.

W dalszej kolejności świadek, jeżeli nie ma do tego przeciwwskazań, składa uroczyste przyrzeczenie, podczas którego wszyscy oprócz sądu stoją. Jego treść jest następująca „Świadomy znaczenia mych słów i odpowiedzialności przed prawem przyrzekam uroczyście, że będę mówił szczerą prawdę, niczego nie ukrywając z tego, co mi jest wiadome".

Jeżeli na jedną godzinę zostało wezwanych kilkoro świadków, to sąd powyższe czynności organizacyjne może dokonać jednocześnie wobec wszystkich, a następnie ustalić, kolejność w jakiej będą zeznawać świadkowie. Pozostali w tym czasie muszą opuścić salę. Jeżeli gdzieś się śpieszymy, to można zgłosić sądowi prośbę, aby przesłuchał nas w pierwszej kolejności.

Świadek najpierw odpowiada na pytania przewodniczącego. Zaczyna od odpowiedzi na ogólne pytanie, co jest mu sprawie wiadomo i z jakiego źródła. Następnie sąd zadaje bardziej szczegółowe pytania. Należy pamiętać, że do przewodniczącego zwracamy się „wysoki sądzie”, a nie „proszę Pana/Pani”. Następnie odpowiada się na pytania stron, czy ich pełnomocników. W pierwszej kolejności na pytania strony, która wskazała nas jako świadka w danej sprawie. Co istotne nawet odpowiadając na pytania stron należy swoje wypowiedzi kierować do sądu, a nie do zadającego pytanie.

Po tym, jak świadek odpowie już na pytania wszystkich uczestników rozprawy, sąd pozwala mu opuścić salę rozpraw. Jeżeli świadek chce, to może w rozprawie dalej uczestniczyć, ale nie powinien bez zgody sądu się wypowiadać.

Warto także pamiętać, że świadek ma prawo żądać zwrotu wydatków koniecznych, związanych ze stawiennictwem w sądzie, a ponadto wynagrodzenia za utratę zarobku. Można również wnosić, jeszcze przed rozprawą, o przyznanie zaliczki na koszty podróży i utrzymanie w miejscu przesłuchania. Zwrot kosztów dojazdu obejmuje przejazd transportem publicznym, w uzasadnionych przypadkach przejazd prywatnym samochodem. Utracony zarobek jest obliczany, jak ekwiwalent za urlop, jednak przepisy ustalają jego górną granicę, obecnie w wysokość 82,31 zł. Wniosek należy złożyć ustnie w trakcie przesłuchania lub pisemnie w ciągu 3 dni od dnia zakończenia czynności. Wysokość zarobków należy udokumentować, np. zaświadczeniem od pracodawcy. Należność sąd wypłaca niezwłocznie.

Powyższe regulacje kształtują się podobnie zarówno w postępowaniu karnym, jak i cywilnym. Na marginesie, w polskim sądzie nie ma ławy przysięgłych, więc nie szukajcie jej na sali sądowej 😊

Co zrobić, kiedy nie możecie się stawić? O tym szczegółowo innym razem.

01/03/2021

Wizyta w sądzie cz. 1
Byliście kiedyś w sądzie, czy znacie go tylko z filmów i seriali? 😊 Dziś trochę praktycznych wskazówek dotyczących wizyty w sądzie i przygotowania do niej.

Odebraliście wezwanie do stawiennictwa w sądzie, na którym pogrubioną czcionką jest napisane, że „Stawiennictwo jest obowiązkowe”. Sytuacja jest łatwiejsza, jeżeli jesteście stroną postępowania i macie pełnomocnika, on wszystko Wam wyjaśni.

Po pierwsze stawiennictwo w sądzie jest obowiązkowe, a pracodawca obowiązany jest Wam to umożliwić. Niestety jest to czas, za który nie ma obowiązku zapłacić, ale można uzyskać rekompensatę kosztów stawiennictwa,. Nieusprawiedliwione niestawiennictwo może wiązać się z konsekwencjami finansowymi, a nawet z przymusowym doprowadzeniem przez Policję.

Po drugie nie zachodźcie w głowę dlaczego Sąd wzywa Was na termin rozprawy, która ma odbyć się dopiero za pół roku. W wielu sądach taka jest rzeczywistość i terminy są wyznaczane z dużym wyprzedzeniem. Pamiętajcie, aby zapisać termin rozprawy w takim miejscu, aby o nim nie zapomnieć.

Idąc do Sądu pamiętajcie, aby zabrać ze sobą dowód osobisty, a w dzisiejszych czasach także maseczkę. Znane są przypadki, że ktoś nie został wpuszczony do sądu ponieważ jej nie posiadał, albo nie chciał założyć. Do Sądu nie musicie ubierać się w garnitur, czy garsonkę. Ubierzcie się swobodnie, ale tak, żeby „nie godzić w powagę sądu”. Na wizytę w sądzie wyjdźcie odpowiednio wcześniej, żeby być w sądzie chociaż 15 minut przez wyznaczoną godziną.

Wskazany bufor czasowy jest niezbędny, ponieważ przed wejściem na teren sądu należy przejść kontrolę bezpieczeństwa. Ponadto obecnie każdej osobie wchodzącej do sądu mierzona jest temperatura.

Kolejnym krokiem jest znalezienie odpowiedniej sali. O ile w małych sądach może to nie być problemem, o tyle w dużych sądach może okazać się nie lada wyczynem. Po znalezieniu odpowiedniej Sali, wskazanej na wezwaniu, należy zweryfikować, czy rozprawa rzeczywiście w tej sali się odbędzie. W tym celu należy sprawdzić informacje na wokandzie. Wokanda, to lista spraw, jakie odbywają się w danej sali. Obok drzwi do sali może znajdować się elektroniczna wokanda, albo po prostu papierowy wydruk spraw z danej sali. Na takiej liście należy sprawdzić, czy jest sprawa o takiej sygnaturze, w jakiej zostaliśmy wezwani. Sygnatura to numer identyfikujący daną sprawę, który znajduje się również na wezwaniu, np. I C 254/21. Konieczne jest również zwrócenie uwagi na to, czy na drzwiach nie znajduje się informacja o tym, że sprawy z danej sali zostały przeniesione do innej, którą oczywiście musimy znaleźć (po to właśnie ten bufor czasowy 😊 ).

Jak już jesteśmy pewni, że znajdujemy się pod odpowiednią salą, to pozostaje nam czekać na wywołanie sprawy, bądź wywołanie nas po nazwisku przez protokolanta lub przez głośnik.

Nie denerwujcie się, jeżeli pomimo wybicia godziny, na którą byliście wezwani nic się nie dzieje. Może być tak, że po prostu nie skończyło się przesłuchanie poprzedniego świadka, albo jest opóźnienie (zdarzają się nawet ponad godzinne). Czasami ktoś wyjdzie z sali i poinformuje, że jest opóźnienie. Jeżeli opóźnienie jest już duże, a Wy nic nie wiecie i nie ma nikogo przed salą, kto mógłby udzielić informacji, po prostu zapukajcie, wejdźcie i spytajcie 😊

A co się dzieje po wejściu salę sądową? O tym w drugiej części artykułu 😊

18/02/2021

NIEKONSTYTUCYJNY ZAKAZ PROWADZENIA DZIAŁALNOŚCI
Od jakiegoś czasu w mediach pojawiają się doniesienia o tym, że wprowadzane przez ustawodawcę w kolejnych rozporządzeniach przepisy zakazujące prowadzenia działalności gospodarczej są niekonstytucyjne. Warto jednak wiedzieć z czego owa niekonstytucyjność wynika.

Od dnia 20 marca 2020 roku rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 roku został wprowadzony w Polsce stan epidemii. Konstytucja RP także przewiduje mechanizmy działania władzy wykonawczej i ustawodawczej w celu zapobieżenia skutkom katastrof naturalnych, np. umożliwia wprowadzenie stanu klęski żywiołowej (art. 232 Konstytucji). Wprowadzenie stanu klęski żywiołowej umożliwia wprowadzenie ograniczeń wolności i praw człowieka i obywatela.

Rada Ministrów zrezygnowała jednak z formalnego wprowadzenia stanu klęski żywiołowej i uznała, że wystarczające są zwykłe uprawnienia przysługujące władzy wykonawczej zgodne z Konstytucją. W związku z powyższym do uregulowań będących podstawą zakazywania prowadzenia działalności gospodarczej należy stosować wszystkie konstytucyjne i legislacyjne zasady, obowiązujące poza regulacjami właściwymi dla stanów nadzwyczajnych opisanych w Konstytucji.

Z art. 31 ust. 3 Konstytucji wynika, że ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób. Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.

W rozporządzeniach, takich jak funkcjonują obecnie, winny być zamieszczone tylko przepisy o charakterze technicznym, które nie mają zasadniczego znaczenia z punktu widzenia praw i wolności jednostki. Całość obecnie funkcjonujących regulacji związanych z ograniczeniem praw i wolności została przeniesiona z ustawy do rozporządzenia, co byłoby ewentualnie dopuszczalne tylko w przypadku wprowadzenia stanu klęski żywiołowej. Przyjęty sposób wprowadzania zakazów jest niewłaściwy i polega wyłącznie na wyposażeniu wprost Rady Ministrów w kompetencje do wprowadzania ograniczeń, bez dostatecznego zawarcia kompetencji w samej ustawie. Podjęte działania stworzyły taki stan prawny, który w istocie odpowiada regulacjom obowiązującym w stanie klęski żywiołowej, choć ten stan nie został wprowadzony.

Biorąc pod uwagę treść art. 92 ust. 1 Konstytucji RP, określający zasady wydawania rozporządzeń, zasadnicze znaczenie ma to, że przepis zawierający upoważnienie ustawowe dla Rady Ministrów do wydania rozporządzenia nie zawiera jakichkolwiek wytycznych. Upoważnienie do wydania rozporządzeń zawarte w ustawie z dnia 5 grudnia 2008 roku o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, określa jedynie organ właściwy do wydania rozporządzenia i zakres spraw przekazanych do uregulowania, ale nie określa wytycznych, co do wymaganych poszczególnych treści mających być przedmiotem regulacji rozporządzenia. Powyższe doprowadziło do tego, że Rada Ministrów mogła w dowolny sposób, bez merytorycznych wskazówek zawartych w ustawie, kształtować sferę praw lub wolności jednostki.

W konsekwencji powyższa działalność doprowadziła do objęcia regulacjami rozporządzenia materii ustawowej i naruszenia szeregu praw i wolności jednostki, w tym wolności działalności gospodarczej z art. 22 Konstytucji (Ograniczenie wolności działalności gospodarczej jest dopuszczalne tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny).

Ponadto upoważnienie zawarte w ustawie pozwala tylko na czasowe ograniczenie działalności gospodarczej, nie pozwala natomiast na przyjęcie, zastosowanej w rozporządzeniu, konstrukcji polegającej na ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej poprzez jej zakazanie. Ograniczenie prowadzenia działalności gospodarczej (rozumiane jako stan kiedy działalność może być prowadzona po spełnieniu określonych warunków) nie jest równoznaczne z zakazem jej prowadzenia (czyli stanem kiedy działalność gospodarcza danego rodzaju w ogóle nie może być prowadzona). Żaden przepis ustawy nie upoważnia Rady Ministrów do wprowadzenia zakazów prowadzenia działalności gospodarczej.

Treść rozporządzenia wkracza także w materię regulowaną w art. 22 Konstytucji. Niewątpliwie konieczność zwalczania epidemii mieści się w kategorii ważnego interesu publicznego, ale konieczne byłoby ograniczenie wolności działalności gospodarczej w drodze ustawy. Oznacza to nakaz pełnego unormowania ustawowego, które musi samodzielnie określać wszystkie podstawowe elementy ograniczenia danego prawa i wolności, tak aby już na podstawie lektury przepisów ustawy można było wyznaczyć kompletny zarys tego ograniczenia. Wprowadzony kolejnymi rozporządzeniami zakaz wykonywania działalności przez poszczególne branże z całą pewnością wkracza w istotę wolności działalności gospodarczej. Ustawodawca może w nią ingerować, ale wyłącznie przy użyciu środków przewidzianych w Konstytucji. Do wprowadzenia stanów nadzwyczajnych nie doszło, więc żaden organ państwowy nie powinien wkraczać w materię stanowiącą istotę wolności działalności gospodarczej.

O ile oceniane zakazy można byłoby ewentualnie uznać za merytorycznie uzasadnione, to tryb ich wprowadzenia doprowadził do naruszenia podstawowych standardów konstytucyjnych i praw jednostki w zakresie wolności działalności gospodarczej.
(Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, sygn. akt: II SA/Op 219/20)

15/02/2021

Często pojawiają się pytania o to ile trzeba zapłacić za sprawę danego rodzaju?
Należy podkreślić, że każda sprawa jest inna. Wysokość wynagrodzenia , a także inne okoliczności na nie wpływające ustalane są indywidualnie z każdym klientem przed rozpoczęciem współpracy.
Zawsze jednak w sprawach finansowych zapraszam do bezpośredniego kontaktu. Nie bójcie się pytać :)

⤵️
Indywidualna umowa, która musi być dostosowana do zasad etyki adwokackiej 👍

01/02/2021

Stowarzyszenie Adwokackie "Defensor Iuris" prowadzi cykl informacyjny :) Znajdziecie w nim odpowiedzi na pytania, jak pracuje adwokat i jakimi regułami musi się kierować w swojej pracy.
Jedną z najważniejszych, jeżeli nie najważniejszą regułą, jest ochrona interesów klientów.
Pamiętajcie, nie taki diabeł straszny :)

Adwokat w swojej pracy, musi zawsze pamiętać o tym, jaki jest interes jego Klienta. Dlatego, zastanawiając się nad "ruchami procesowymi" ♟️ musi badać, czy określone działanie lub zaniechanie jest dla jego Klienta korzystne.

Zgodnie z Kodeksem Etyki Adwokackiej:
👉 § 6 Celem podejmowanych przez adwokatów czynności zawodowych jest ochrona interesów klienta.
👉 § 7 W czasie wykonywania czynności zawodowych adwokat korzysta z pełnej swobody i niezależności. Na adwokacie spoczywa szczególny obowiązek dbałości o to, aby nie przekroczyć granic prawidłowego reprezentowania interesów klienta.

11/01/2021

KONIEC Z MOŻLIWOŚCIĄ ODMOWY PRZYJĘCIA MANDATU?

8 stycznia posłowie zgłosili projekt nowelizacji Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (druk sejmowy 866). Proponowana przez posłów zmiana zakłada likwidację instytucji nieprzyjęcia mandatu i wprowadza w to miejsce prawo do jego zaskarżenia.

Obecnie sytuacja wygląda tak, że każdy ma prawo do tego, żeby nie przyjąć mandatu. Jeżeli ktoś nie przyjmuje mandatu, to policja kieruje do sądu wniosek o ukaranie i jednocześnie dostarcza dowody, które wskazują na to, że do popełnienia wykroczenia doszło. Ostatecznie Sąd rozstrzyga, czy sprawcę wykroczenia ukarać, czy uniewinnić.

Jeżeli proponowana zmiana zostałaby przyjęta, to nie byłoby już możliwości odmowy przyjęcia mandatu. Mandat miałby być nałożony z chwilą jego obioru przez ukaranego (podobnie, jak np. kary administracyjne nakładane przez Sanepid), chyba że sąd wstrzymałby jego wykonalność. Jednak biorąc pod uwagę obecną sytuację w sądach i czas oczekiwania na rozpatrzenie sprawy mogłoby to nastąpić nawet dopiero po kilku miesiącach i to oczywiście po złożeniu odpowiedniego wniosku przez ukaranego. Mandat będzie można zaskarżyć w terminie 7 dni od daty jego nałożenia do Sądu Rejonowego właściwego ze względu na miejsce popełnienia wykroczenia.

Co istotne to osoba skarżąca będzie musiała wykazać zarówno w jakim zakresie nie zgadza się z nałożonym mandatem (w zakresie winny, czy w zakresie kary, czy w całości), ale także będzie musiała przywołać dowody na swoją niewinność. W odwołaniu trzeba będzie przywołać wszystkie okoliczności i dowody na poparcie swoich twierdzeń, ponieważ w dalszym toku postępowania nie będzie już takiej możliwości. Z proponowanych zmian wynika, że sąd będzie mógł orzec na niekorzyść skarżącego. Nie obowiązywać ma zasada zakazu pogarszania sytuacji oskarżonego w postępowaniu odwoławczym. Odwołując się skarżący ryzykuje, że może zostać ukarany surowiej niż wynikało to z nałożonego mandatu.

Jak wynika z uzasadnienia projektu, celem proponowanych zmian ma być, w szczególności przerzucenie ciężaru procesowego zaskarżenia mandatu na ukaranego, co ma spowodować zmniejszenie wpływu spraw o wykroczenia do sądu i doprowadzić do odciążenia funkcjonariuszy policji od składania dużej liczby wniosków o ukaranie.

Proponowane zmiany w dużym stopniu pogorszą sytuację ukaranego. Odwołanie się od mandatu i jego kwestionowanie będzie trudniejsze i w wielu przypadkach, ze względu na sformalizowaną procedurę, będzie wymagało sięgnięcia po profesjonalną pomoc. Postulowana zmiana budzi także wątpliwości w obecnym stanie prawnym, kiedy to policjanci wystawiają mandaty na podstawie przepisów wprowadzanych do obrotu prawnego w drodze rozporządzenia- nie będzie można odmówić przyjęcia takiego mandatu.

Z całym projektem i jego uzasadnieniem można zapoznać się w poniższym linku:
https://www.sejm.gov.pl/sejm9.nsf/druk.xsp?nr=866

18/12/2020

Zakaz przemieszczania się w Sylwestra- krótka analiza konstytucjonalisty prof. Marka Chmaja, dotycząca zgodności zapowiadanego zakazu z Konstytucją.