Kancelaria Adwokacka Adwokat Joanna Bytner

Kancelaria Adwokacka Adwokat Joanna Bytner Dane kontaktowe, mapa i wskazówki, formularz kontaktowy, godziny otwarcia, usługi, oceny, zdjęcia, filmy i ogłoszenia od Kancelaria Adwokacka Adwokat Joanna Bytner, Usługi prawnicze, Aleja Wojska Polskiego 22/4, Szczecin.

05/05/2022

Alimenty od byłego małżonka

Kwestię alimentów od byłego małżonka reguluje art. 60 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Może ich żądać małżonek, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia małżeńskiego (czyli gdy mamy do czynienia z rozwodem bez orzekania o winie lub gdy sąd orzeknie winę obu stron) od drugiego małżonka, wówczas gdy osoba żądająca alimentów znajduje się w niedostatku.
Niedostatek to stan, gdy uprawniony nie może w pełni własnymi siłami, z własnych środków, zaspokoić swych usprawiedliwionych potrzeb.
Ważne ❗️ Niedostatek musi być stanem niezawinionym. Jeżeli dana osoba własnym działaniem doprowadziła do stanu niedostatku może zostać uznana za nadużywającą swoich praw. Małżonek domagający się alimentów musi w pełni wykorzystać wszystkie możliwości w celu uzyskania dochodów i samodzielnego utrzymania się.
Inaczej sytuacja kształtuje się, gdy sąd orzeka, że wyłącznie winnym rozkładu pożycia małżonków jest jedna ze stron. Wówczas małżonek niewinny może żądać alimentów od małżonka wyłącznie winnego tytułem przyczyniania się do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, wówczas, gdy rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego. Wtedy też małżonek niewinny nie musi znajdować się w niedostatku.
Obowiązek alimentacyjny względem drugiego małżonka wygasa w razie zawarcia przez małżonka pobierającego alimenty nowego małżeństwa. W przypadku, gdy zobowiązanym do płacenia alimentów jest małżonek niewinny – co do zasady obowiązek ten wygasa również po upływie 5 lat od orzeczenia rozwodu.

04/02/2022

Odszkodowanie i zadośćuczynienie za wypadek przy pracy. Różnica pomiędzy odszkodowaniem a zadośćuczynieniem. Odszkodowanie i zadośćuczynienie a stopień uszczerbku na zdrowiu



Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną powodujące uraz lub śmierć, które nastąpiło w związku z pracą:
1) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika zwykłych czynności lub poleceń przełożonych;
2) podczas lub w związku z wykonywaniem przez pracownika czynności na rzecz pracodawcy, nawet bez polecenia;
3) w czasie pozostawania pracownika w dyspozycji pracodawcy w drodze między siedzibą pracodawcy a miejscem wykonywania obowiązku wynikającego ze stosunku pracy.
Ustawodawca wyróżnia także wypadek w drodze do pracy lub z pracy, za który uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, które nastąpiło w drodze do lub z miejsca wykonywania zatrudnienia lub innej działalności stanowiącej tytuł ubezpieczenia rentowego, jeżeli droga ta była najkrótsza i nie została przerwana. Jednakże uważa się, że wypadek nastąpił w drodze do pracy lub z pracy, mimo że droga została przerwana jeżeli przerwa była życiowo uzasadniona i jej czas nie przekraczał granic potrzeby, a także wówczas, gdy droga, nie będąc drogą najkrótszą, była dla ubezpieczonego, ze względów komunikacyjnych, najdogodniejsza.

Pracownikowi, który uległ wypadkowi przysługuje roszczenie o świadczenie przyznawane z ZUS, takie jak zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne, zasiłek wyrównawczy, jednorazowe odszkodowanie, rentę z tytułu niezdolności do pracy.

Jeżeli przyznane świadczenia nie pokrywają w pełni szkody doznanej w wyniku wypadku przy pracy, pracownikowi przysługuje roszczenie przeciwko pracodawcy o odszkodowanie za szkodę i zadośćuczynienie za krzywdę, których domagać się może na drodze cywilnoprawnej. Pracownik musi wykazać:
• ciążącą na pracodawcy odpowiedzialność z tytułu czynu niedozwolonego;
• poniesioną szkodę (uszczerbek na zdrowiu) oraz
• związek przyczynowy pomiędzy zdarzeniem będącym wypadkiem przy pracy a powstaniem szkody.

Ważne❗ Odszkodowanie a zadośćuczynienie – jaka jest różnica?
Odszkodowanie jest świadczeniem pieniężnym, które stanowi naprawienie szkody powstałej w wyniku zdarzenia szkodowego, np. zwrot kosztów leczenia, zwrot kosztów dojazdów do placówek medycznych, zwrot kosztów przygotowania do wykonywania innego zawodu.
Zadośćuczynienie to świadczenie pieniężne wypłacane za cierpienia psychiczne o charakterze wewnętrznym - określanych jako „krzywda”. Celem zadośćuczynienia za krzywdę jest wyrównanie wyrządzonej szkody niemajątkowej. Rozmiar cierpień jest podstawowym kryterium ustalania wysokości zadośćuczynienia. W orzecznictwie wyróżnia się kryteria, którymi powinno się kierować przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia, na przykład: wiek poszkodowanego (zwykle większą krzywdą jest kalectwo u dziecka lub młodej osoby); rodzaj i rozmiar doznanych uszkodzeń ciała lub rozstroju zdrowia; stopień i rodzaj cierpień fizycznych i psychicznych; intensywność (natężenie, nasilenie) i czas trwania tych cierpień; nieodwracalność następstw uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia (trwałe kalectwo, oszpecenie) i konsekwencje z tym związane w dziedzinie życia osobistego i społecznego; skutki uszczerbku zdrowia na przyszłość (utrata możliwości wykonywania ulubionego zawodu, uprawiania sportów, pracy artystycznej, rozwijania swoich zainteresowań i pasji, posiadania dzieci); poczucie nieprzydatności społecznej i bezradność życiowa powstałe na skutek rozstroju zdrowia lub uszkodzenia ciała; konieczność korzystania ze wsparcia innych, w tym najbliższych, przy prostych czynnościach życia codziennego; pozbawienie możliwości osobistego wychowywania dzieci i zajmowania się gospodarstwem domowym.

Ważne❗ Stopień uszczerbku na zdrowiu nie może służyć jakimkolwiek automatycznym wyliczeniom wysokości należnego zadośćuczynienia. Jest to jedno z wielu kryteriów branych pod uwagę, przy czym w każdym przypadku musi być odnoszone do konkretnych realiów, do konkretnego przypadku i nie może służyć jakimkolwiek uogólnieniom, czy też wspomnianemu automatyzmowi (Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 29 września 2016 r., I ACa 299/16).

04/02/2022

Jazda pod wpływem środka odurzającego. Czy wykrycie w organizmie THC lub innych środków odurzających zawsze prowadzi do skazania za przestępstwo?



Art. 178a kk stanowi, że kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość (0,25 mg/l w wydychanym powietrzu). Z kolei stanem pod wpływem środka odurzającego jest taki stan, który wywołuje - w zakresie oddziaływania na ośrodkowy układ nerwowy, zwłaszcza zakłócenia czynności psychomotorycznych - takie same skutki jak spożycie alkoholu powodujące stan nietrzeźwości. Od tego stanu odróżnia się stan po użyciu środka działającego podobnie do alkoholu, a więc i środka odurzającego, który - w zakresie skutków jest równoważny stanowi po użyciu alkoholu. Stan taki jest wykroczeniem określonym w kodeksie wykroczeń.

Nie jest tak, że każde stwierdzenie w organizmie kierowcy obecności środka odurzającego, w tym i ∆ 9 - THC, pozwala przyjąć, że znajdował się on pod wpływem środka odurzającego.

W kodeksie karnym nie ma definicji stanów „po użyciu” i „pod wpływem” środka odurzającego, opartego o kryterium stężenia w organizmie, tak jak ma to miejsce w przypadku alkoholu. Nie ma sztywnych limitów dopuszczalnych stężeń. Nie wypracowano takiego miernika, jakim jest zawartość alkoholu w organizmie wyrażona w promilach lub mg/dm3. Wobec braku obiektywnych kryteriów samo oznaczenie we krwi badanego substancji psychoaktywnych świadczyć może jedynie o ich zażyciu, lecz nic nie mówi o oddziaływaniu na organizm badanego.

Ważne❗ Oznacza to, że aby przypisać komuś przestępstwo jazdy pod wpływem środka odurzającego (art. 178a kk) nie wystarczy samo jego wykrycie w organizmie, jak to ma miejsce w przypadku alkoholu, ale konieczne jest jeszcze ustalenie, że środek odurzający wywołał u danej osoby obniżenie jego zdolności psychomotorycznych. Przydatne są tutaj inne dowody, jak np. np. zeznania świadków, pozwalające na ustalenie sposobu zachowania sprawcy i na tej podstawie wyciągnięcie wniosków co do stopnia zaburzenia świadomości sprawcy (drżenie rąk, niezborność ruchów, zawroty głowy, senność, osłabienie uwagi, ospałość, zakłócenie logicznego myślenia, urojenia wzrokowe i słuchowe, zaburzenia poczucia czasu lub przestrzeni, stan euforyczny lub fałszywe poczucie zwiększonej sprawności).

Uwaga❗ Wedle Sądu Najwyższego, jeżeli mamy do czynienia z sytuacją, gdy mimo sięgnięcia po dostępne dowody, w tym ekspertyzę biegłych, nie da się oszacować wartości stężenia ∆ 9 - THC w organizmie w chwili zdarzenia, ani stwierdzić jednoznacznie, w jakim stopniu wykryta substancja chemiczna spowodowała zaburzenia sprawności psychomotorycznej i istnieją dwie możliwości: albo sprawca znajdował się "pod wpływem" środka odurzającego, albo też był w stanie "po użyciu" takiego środka, należy wybrać opcję najkorzystniejszą dla sprawcy w myśl zasady „w razie wątpliwości na korzyść oskarżonego”, czyli przyjęcia, że sprawca był w czasie zdarzenia po użyciu środka odurzającego, co kwalifikowane jest jako wykroczenie, które zagrożone jest znacznie niższymi sankcjami, niż przestępstwo z art. 178a kk. (V KK 128/06).

25/01/2022

Czym jest warunkowe umorzenie postępowania karnego?


Nawet w sytuacji, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości, istnieje możliwość uniknięcia wyroku skazującego. Kodeks karny przewiduje warunkowe umorzenie postępowania karnego.

W jakich sytuacjach?
Po pierwsze, jak wspomniano powyżej, jest to możliwe, gdy okoliczności popełnienia przestępstwa nie budzą wątpliwości. Ważne! Oskarżony nie musi przyznać się do winy, aby skorzystać z warunkowego umorzenia postępowania. Po drugie, stopień winy sprawcy i stopień społecznej szkodliwości czynu nie są znaczne. Warunkowe umorzenie postępowania odnosi się tylko do przestępstw zagrożonych karą pozbawienia wolności do lat pięciu. Po trzecie, sąd musi stwierdzić pozytywną prognozę kryminologiczną, co ma miejsce gdy sąd uznaje, że właściwości i warunki osobiste sprawcy oraz jego dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania sprawca będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia.

Ważne❗ Jakie są zalety warunkowego umorzenia?
Sąd orzeka wyrokiem o warunkowym umorzeniu postępowania karnego. Nie jest wymierzana sprawcy kara, wobec czego w świetle prawa nie jest to wyrok skazujący. Oznacza to, że osoba taka jest wpisana w krajowym rejestrze karnym jako osoba, wobec której warunkowo umorzono postępowanie (wpis zostaje wykreślony po upływie 6 miesięcy od zakończenia okresu próby), ale nie widnieje w kartotece osób skazanych, a zatem może uzyskać zaświadczenie o niekaralności z krajowego rejestru karnego, wymagane przez pracodawców.

21/01/2022

Zmiany dla kierowców. Nowy taryfikator mandatów


Od Nowego Roku weszły w życie ważne zmiany dla kierowców.
Zmianie uległy limity w zakresie punktów karnych za wykroczenia drogowe, jednorazowo można teraz otrzymać aż 15 punktów karnych. Uwaga! Punkty karne kasowane będą dopiero po dwóch latach, licząc od zapłacenia mandatu.
Mandaty za przekroczenie prędkości od Nowego Roku wynoszą:
- do 10 km/h – 50 zł
- o 11–15 km/h – 100 zł
- o 16–20 km/h – 200 zł
- o 21–25 km/h – 300 zł
- o 26–30 km/h – 400 zł
- o 31–40 km/h – 800 zł, a przy trzecim takim samym wykroczeniu w ciągu 2 lat od ostatniego ukarania, tj. przy recydywie - 1600 zł
- o 41–50 km/h – 1000 zł, a przy recydywie - 2000 zł
- o 51–60 km/h – 1500 zł, a przy recydywie - 3000 zł
- o 61–70 km/h – 2000 zł, a przy recydywie - 4000 zł
- o 71 km/h i więcej – 2500 zł, a przy recydywie - 5000 zł

21/01/2022

Odrzucenie spadku przez dziecko


W poprzednim wpisie mowa była o przyjęciu i odrzuceniu spadku. Jeżeli odrzucili Państwo spadek, w Państwa miejsce jako spadkobiercy wchodzą dzieci. Oznacza to, że jeżeli dzieci są małoletnie, trzeba odrzucić spadek także w ich imieniu.

W jakim terminie? Kiedy rodzic odrzuca spadek, wówczas następuje powołanie do spadku jego dzieci. Od momentu, gdy rodzic złożył oświadczenie o odrzuceniu spadku, zaczyna biec 6-miesięczny termin na złożenie oświadczenia w imieniu małoletniego dziecka.

Jak to zrobić? Procedura składa się z dwóch etapów:
1. złożenie do sądu wniosku o zezwolenie na odrzucenie spadku przez małoletniego – wniosek może złożyć każdy z rodziców, do wydziału rodzinnego sądu właściwego dla miejsca zamieszkania dziecka. Sąd wydaje w tej sprawie postanowienie. Gdy mamy już prawomocne postanowienie sądu opiekuńczego wyrażające zgodę na odrzucenie spadku w imieniu małoletniego, wówczas przechodzimy do etapu drugiego:
2. złożenie oświadczenia o odrzuceniu spadku w imieniu małoletniego przed sądem lub przed notariuszem.
Uwaga ❗️ Co jeśli sprawa przed sądem opiekuńczym trwa dłużej niż 6 miesięcy? Sąd Najwyższy uznał, że bieg terminu do złożenia oświadczenia o odrzuceniu spadku przez małoletniego ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania przed sądem opiekuńczym w przedmiocie uzyskania zgody na odrzucenie spadku (I CSK 329/13).

Ważne ❗️ Spadkobiercą jest także dziecko, które zostało poczęte za życia spadkodawcy. W języku prawniczym dziecko takie nazywane jest „nasciturusem”. Dziecko staje się spadkobiercą dopiero po urodzeniu, a warunkiem jest to, aby urodziło się żywe. Wówczas termin na odrzucenie spadku w imieniu dziecka zaczyna biec od chwili jego urodzenia.

21/01/2022

Przyjęcie i odrzucenie spadku


Śmierć któregoś z naszych krewnych pociąga za sobą konsekwencje na gruncie prawa spadkowego. Należy pamiętać, że z chwilą śmierci spadkodawcy następuje otwarcie spadku i jego nabycie przez spadkobiercę.

Spadkobierca ma następujące uprawnienia:
1. może przyjąć spadek bez ograniczenia odpowiedzialności za długi spadkowe (przyjęcie proste)
2. przyjąć spadek z ograniczeniem odpowiedzialności za długi spadkowe (przyjęcie z dobrodziejstwem inwentarza)
3. odrzucić spadek

Co ważne - oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania, a jeżeli spadkobierca pozostanie bierny i nie złoży żadnego oświadczenia, wówczas z mocy prawa następuje przyjęcie spadku z dobrodziejstwem inwentarza. Takie oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku składa się przed sądem lub przed notariuszem.

Uwaga ❗️ Do kręgu spadkobierców mogą należeć również dalsi krewni zmarłego – jeżeli bliższy krewny nie może lub nie chce dziedziczyć (np. odrzucił spadek), wówczas do spadku dochodzą spadkobiercy powołani w dalszej kolejności – dalsi krewni. Niejednokrotnie zdarza się, że do dziedziczenia dochodzą osoby, które nawet nie znały zmarłego. Niejednokrotnie też zmarły pozostawia po sobie długi, dlatego pamiętać trzeba o wskazanych powyżej terminach na złożenie oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku, aby zabezpieczyć się przed odziedziczeniem zadłużenia.

21/01/2022

Jak uzyskać alimenty na dziecko?

Jeżeli borykamy się z sytuacją, w której drugi rodzic nie chce dobrowolnie łożyć na utrzymanie dziecka, można złożyć do sądu pozew o alimenty. Pozew składa się do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka lub pozwanego. Pozwanym w tej sprawie, jest rodzic, który nie płaci alimentów, a powodem jest małoletnie dziecko, działające przez opiekuna prawnego (drugiego rodzica). Osoba dochodząca roszczeń alimentacyjnych nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W pozwie wskazuje się wyliczenie kosztów utrzymania dziecka, żądaną kwotę alimentów oraz uzasadnienie. Dysponując prawomocnym wyrokiem sądu można wszcząć egzekucję alimentów przed komornikiem.
Ważne ❗️ Proces o alimenty może okazać się długotrwały, dlatego masz prawo złożyć wniosek o zabezpieczenie powództwa. Wówczas sąd w formie postanowienia wydaje tymczasowe rozstrzygnięcie i zasądza od pozwanego obowiązek uiszczania na rzecz dziecka określonej kwoty na czas trwania postępowania o alimenty.

Adres

Aleja Wojska Polskiego 22/4
Szczecin
70-471

Godziny Otwarcia

Poniedziałek 09:00 - 17:00
Wtorek 09:00 - 17:00
Środa 09:00 - 17:00
Czwartek 09:00 - 17:00
Piątek 09:00 - 17:00

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Kancelaria Adwokacka Adwokat Joanna Bytner umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do Kancelaria Adwokacka Adwokat Joanna Bytner:

Skróty

Udostępnij

Kategoria