30/06/2022
OBOWIĄZEK ALIMENTACYJNY – czyli świadczenia alimentacyjne rodziców względem dzieci.
W dzisiejszym wpisie przybliżymy Państwu tematykę związaną z obowiązkiem świadczeń alimentacyjnych rodziców względem dzieci.
Zapraszamy do lektury.
Zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o. rodzice mają obowiązek świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest w stanie utrzymać się samodzielnie.
Co to znaczy utrzymać się samodzielnie?
Dzieci mają prawo do równej z rodzicami stopy życiowej niezależnie od tego, czy żyją z nimi wspólnie, czy też oddzielnie. Niezdolne do samodzielnego utrzymania się dzieci mają prawo do równej stopy życiowej z rodzicami, którzy obowiązani są podzielić się z nimi nawet bardzo skromnymi dochodami. Zdolność samodzielnego utrzymania się z reguły oznacza podjęcie przez dziecko odpowiedniej dla niego pracy zarobkowej i uzyskiwanie z niej dochodów. Rodzice nie mogą powoływać się – w celu uchylenia swojego obowiązku alimentacyjnego względem pełnoletniego dziecka – na możliwość podjęcia przez niego jakiejkolwiek dostępnej na rynku pracy.
Przez usprawiedliwione potrzeby uprawnionego rozumieć należy potrzeby, których zaspokojenie zapewni mu – odpowiedni do jego wieku i uzdolnień – prawidłowy rozwój fizyczny i duchowy. Możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego określają zarobki i dochody, jakie uzyskiwałby przy pełnym wykorzystaniu swych sił fizycznych i zdolności umysłowych, nie zaś rzeczywiste zarobki i dochody.
W przypadku zasądzania alimentów na rzecz małoletniego dziecka, sąd w treści orzeczenia nie określa terminu, do którego rodzic będzie zobowiązany do świadczeń alimentacyjnych na rzecz swojego dziecka. Oznacza to, że obowiązek wynikający z takiego orzeczenia trwa dopóki orzeczenie to funkcjonuje w obrocie.
No dobrze, a jak to wygląda w sytuacji, kiedy dziecko jest już pełnoletnie?
Jeśli dziecko uzyskało pełnoletność i otrzymuje środki finansowe z tytułu pracy zawodowej, renty inwalidzkiej czy zasiłku dla bezrobotnych, to okoliczności te nie skutkują automatycznym ustaniem obowiązku alimentacyjnego ciążącego względem takiego dziecka na rodzicach. Jeżeli wysokość uzyskiwanych przez dziecko w ten sposób świadczeń nie pozwala na samodzielne utrzymanie się takiego dziecka, to obowiązek alimentacyjny nadal obciąża rodziców w zakresie usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego dziecka
Uwaga! Należy pamiętać, że nie można samodzielnie podjąć decyzji o tym, że np. „od przyszłego miesiąca nie płacę alimentów”. W tym celu koniecznym będzie wszczęcie postępowania sądowego uchylenie się od obowiązku alimentacyjnego względem dziecka.
Obowiązek alimentacyjny stwierdzony orzeczeniem sądu nadal istnieje, nawet jeżeli dziecko utrzymuje się już samodzielnie. Dziecko takie może skutecznie egzekwować należne raty świadczeń alimentacyjnych tak długo, jak długo obowiązek ten nie zostanie uchylony orzeczeniem sądowym.
Uzyskanie przez dziecko możliwości samodzielnego utrzymania się stanowi przesłankę wystąpienia do sądu z żądaniem uchylenia obowiązku alimentacyjnego rodzica na podstawie art. 138 k.r.o.
Warto podkreślić, że Jeżeli dziecko nie może osiągnąć zdolności do samodzielnego utrzymywania się z takich przyczyn, jak ułomność cielesna lub psychiczna albo nieuleczalna choroba, obowiązek alimentacyjny rodziców trwa nadal w niezmienionym zakresie, niezależnie od wieku dziecka.
A co w sytuacji, kiedy nie sprawuję władzy rodzicielskiej, bądź władza rodzicielska jest ograniczona?
Ograniczenie, zawieszenie oraz pozbawienie władzy rodzicielskiej nie ma wpływu na istnienie obowiązku alimentacyjnego rodzica względem dziecka. Brak sprawowania osobistej pieczy nad dzieckiem może mieć jednak wpływ na zakres obowiązku alimentacyjnego tego rodzica w tym sensie, że będzie on zobowiązany do świadczeń alimentacyjnych w wyższej wysokości, niż rodzic, który sprawuje pieczę nad dzieckiem i swój obowiązek alimentacyjny wykonuje w części lub w całości poprzez osobiste starania o utrzymanie i wychowanie dziecka.
📌📌📌Jeżeli macie Państwo więcej pytań związanych z omawianą tematyką, zapraszam do kontaktu.
adwokat Monika Wnuk
