Adwokaci Międzyrzecz - Kancelaria Adwokacka - Filie

26/01/2024

Uprzejmie informujemy, że Adwokat Natalia Majchrzak przeniosła siedzibę zawodową do Międzyrzecza i będzie świadczyła usługi prawne dla społeczności lokalnej.

Adw. Robert Majchrzak prowadzi nadal kancelarie adwokacką w Szczecinie, a w Międzyrzeczu będzie prowadził filię swojej kancelarii.

Zapraszamy do kontaktu.

Adw. Natalia Majchrzak 605 04 33 15
Adw. Robert Majchrzak 793 710 085

08/09/2023

Młodych artystów i fajne eventy trzeba wspierać, w szczególności w naszym poniekąd rodzinnym mieście do którego właśnie wracamy z "nadmorskiego" Szczecina. Fajna miejscówka, młody artysta, zimne napoje i wieczór gotowy.

Niespodzianeczka od Ciao Bella na koniec lata 🩷🩷🩷

Obiecałyśmy Wam w lipcu, że odwołany koncert naszego irlandzkiego super wokalisty i gitarzysty Matthew Kelly odbędzie się w innym terminie i dotrzymujemy słowa 😀

Zapraszamy w sobotę 16.09 o godzinie 18:00 na Pożegnanie Lata z Ciao Bella 🎵⭐️♥️

Będzie jak zawsze pysznie, kolorowo i chillowo 😁

Wydarzenie odbędzie się dzięki naszym wspaniałym sponsorom Adwokat Natalia Majchrzak Kancelaria Międzyrzecz oraz Kancelaria Adwokacka Adwokat Robert Majchrzak 😍 Bardzo im dziękujemy ☺️

28/05/2023

XXVI Mistrzostwa Adwokatów w Golfie i XVII Mistrzostwa Prawników w Golfie w Tokary Golf Club dobiegły końca i zakończyły się sukcesem.

Upór, dyscyplina i cierpliwość, które łączą golfa i pracę adwokata przyniosły mi w tym roku tytuł Mistrza prawników w turnieju.

16/09/2021

Kto może, prosimy o pomoc dla żony naszego przyjaciela. Liczy się każdy grosz.

Przerażenie – jak bardzo w jednej chwili zmieniło się życie Agi i jej bliskich. Jak bardzo zmienił je glejak. Chwilę temu mieli plany, marzenia i przeświadczenie, że na ich realizację zostało im wiele lat. Dziś są wplątani w wyścig o życie, desperacko walczą… W zeszłym roku Agni...

01/07/2021

24/12/2020

NIELEGALNE - tak w skrócie można opisać wiele restrykcji wprowadzonych nowym rozporządzeniem, które ma wejść w życie 28.12.2020. Nielegalne, ponieważ niezgodne z ustawą o chorobach zakaźnych i Konstytucją.

Rzućmy okiem na wybrane restrykcje, które wypunktowałem na grafice.

Niektóre z nich są kontynuacją dotychczasowych obostrzeń (np. zakaz organizowania zgromadzeń powyżej 5 osób, który trwa już od dłuższego czasu), niektóre są powrotem do już wcześniej wprowadzanych ograniczeń (np. lockdown sklepów odzieżowych).

Nowością jest niewątpliwie sylwestrowa, bezprawna godzina policyjna, a także całkowite zamknięcie siłowni i klubów fitness (dotychczas mogły funkcjonować w zwiększonym reżimie sanitarnym).

GODZINA POLICYJNA

👉 To restrykcja naruszająca wszelkie możliwe standardy działania władzy publicznej, począwszy od oczywistej niezgodności rozporządzenia z ustawą, skończywszy na rażącym naruszeniu konstytucyjnej wolności przemieszczania się obywateli po terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Nie da się zakazać wychodzenia z domu w drodze rozporządzenia, bez wprowadzenia stanu nadzwyczajnego.

Ustawa o chorobach zakaźnych, na podstawie której ogłoszono stan epidemii, umożliwia wprowadzenie ograniczeń co do sposobu przemieszczania się (JAK bezpiecznie się przemieszczać np. w dystansie społecznym), ale nie umożliwia wprowadzenia powszechnego zakazu wychodzenia z domu (CZY w ogóle można wyjść z domu w jakimś celu: spacer, odwiedziny, zakupy itp.).

Dodatkowo, 👉 restrykcja sylwestrowa narusza wprost art. 52 Konstytucji, mówiący o wolności przemieszczania się po terytorium Polski. Ograniczenia tego typu musi przewidywać ustawa, a co mówi na ten temat ustawa - widzieliśmy wyżej ("sposób" przemieszczania się, a nie godzina policyjna).

Zatem § 26 rozporządzenia, który mówi o sylwestrowym lockdownie, jest przepisem niestosowalnym w warunkach państwa praworządnego.

Szerszą analizę noworocznego lockdownu wraz z podstawami prawnymi znajdziecie na portalu Dogmatów.*

UWIĘZIENIE DZIECI

👉 Warto zauważyć, że już od dłuższego czasu obowiązuje niekonstytucyjne ograniczenie możliwości samodzielnego przemieszczania się dzieci do lat 16, od poniedziałku do piątku w godzinach 8-16 (wieczorami i w weekendy wirus jest chyba mniej groźny...).

Mamy tu do czynienia z ewidentną dyskryminacją obywatela ze względu na wiek.

Nowe rozporządzenie utrzymuje to ograniczenie adresowane do dzieci (§ 9). Zakaz ma obowiązywać do 17.01.2021, a zatem dzieci do lat 16 zostaną "uziemione" również na cały okres ferii. Trudno mówić tu o proporcjonalnym i celowym ograniczeniu wolności obywatelskich (naruszenie art. 31 ust. 3 Konstytucji).

LIMITY OSÓB

Bez podstawy prawnej wprowadzone zostały limity osób na różnego rodzaju zorganizowanych zgromadzeniach, spotkaniach i imprezach. Problem dotyczy zarówno zgromadzeń publicznych, jak również spotkań odbywających się w przestrzeni prywatnej.

👉 Co się tyczy zgromadzeń rejestrowanych, a więc organizowanych w specjalnym trybie, ustalenie limitu 5 osób, które mogą wziąć udział w takim zgromadzeniu, oczywiście narusza prawo obywateli do organizowania zgromadzeń w przestrzeni publicznej. O wiele więcej osób może przecież "zgromadzić" się równocześnie w sklepie, kościele czy pociągu - ale nie może już zgromadzić się po to, by zamanifestować swoje poglądy w ramach manifestacji. To po prostu absurd.

Mówimy więc o przepisie nieproporcjonalnym, naruszającym wolność organizowania zgromadzeń wynikającą z art. 57 Konstytucji.

👉 Co się tyczy zgromadzeń organizowanych w miejscach prywatnych, delegacja ustawowa mówi o możliwości zakazania "organizowania widowisk i innych zgromadzeń ludności" (art. 46 ust. 4 pkt 4 ustawy o chorobach zakaźnych).

Określenia te sugerują, że chodzi o przestrzeń publiczną ("widowisko") oraz spotkania przynajmniej potencjalnie masowe ("zgromadzenie ludności"). A nie o kilku/nasto osobowe spotkania rodzinne czy imprezy przyjaciół w ich prywatnych domach.

Dodatkowo trzeba tu brać pod uwagę konstytucyjną wolność wyboru przez obywatela miejsca pobytu na terenie RP (art. 52 Konstytucji) oraz ochronę życia prywatnego (art. 47 Konstytucji).

Zatem nie ma podstaw, by w drodze rozporządzenia covidowego limitować liczbę osób, które mogą zgromadzić się na zorganizowanym spotkaniu/imprezie w postaci "domówki", tj. w przestrzeni prywatnej.

Oznacza to, że przepisy rozporządzenia o limitach osób należy interpretować w ten sposób, że dotyczą one jedynie spotkań i zgromadzeń organizowanych w miejscach ogólnodostępnych - publicznych. Niezależnie od tego, limit ten nie ma podstawy prawnej w świetle między innymi art. 57 Konstytucji.

A co najważniejsze: 👉 rozporządzenie i ustawa mówią jedynie o ORGANIZOWANIU zgromadzeń i spotkań. Nie było i nie jest zakazane uczestniczenie w spontanicznych, pokojowych zgromadzeniach, jak również samo uczestniczenie w imprezach czy spotkaniach odbywających się w przestrzeni prywatnej, bez względu na liczbę osób.

Zapewnienie sobie i innym właściwej ochrony przed zakażeniem, gdy mówimy o zachowaniach w prywatnych domach czy mieszkaniach, pozostawione jest naszemu rozsądkowi, by respektować zasady zapobiegania szerzeniu się koronawirusa. Nie ma podstaw prawnych, by narzucić je w drodze restrykcji obwarowanej karą. 😷

ZAMKNIĘCIE BRANŻ

👉 Nowe rozporządzenie podtrzymuje, wprowadza lub przywraca lockdown wielu branż, w tym siłowni, klubów fitness, sklepów czy restauracji.

Przede wszystkim nie będą mogły już działać siłownie czy kluby fitness, które do 27.12.2020, na mocy dotychczasowego rozporządzenia, mogą funkcjonować w zwiększonym reżimie sanitarnym. Notabene władza polityczna od początku wprowadzała nas tutaj w błąd przekonując, że przepisy wymuszają "zamknięcie siłowni" (co odniosło realny efekt mrożący, gdyż wiele miejsc uprawiania sportu zaprzestało działalności w obawie przed bezprawnymi represjami).

Od 28.12.2020 do 17.01.2021 nie będzie możliwy powszechny dostęp do siłowni, basenów czy klubów fitness.

Wyjątek obejmie jedynie te działające "w podmiotach wykonujących działalność leczniczą przeznaczonych dla pacjentów" oraz "dla członków kadry narodowej polskich związków sportowych". Zniknął wyjątek pozwalający trenować wszystkim obywatelom w ramach współzawodnictwa, zajęć lub zawodów.

Problem jest oczywiście bardzie generalny, gdyż mówimy o zamrażaniu w całości wielu sektorów gospodarki. Odbywa się to bez podstawy prawnej i sprzecznie z Konstytucją.

👉 Artykuł 46b pkt 2 ustawy o chorobach zakaźnych pozwala jedynie na "czasowe ograniczenie określonych zakresów działalności przedsiębiorców", nie upoważnia zatem Rady Ministrów do wyłączenia w całości danego typu działalności przedsiębiorców.

Rozporządzenie zakazujące określonym branżom w ogóle prowadzenia jakiejkolwiek działalności do 17.01.2021 wydane jest bez podstawy prawnej, gdyż:
1) jest to zakaz, a nie "ograniczenie" działalności,
2) nie dotyczy "określonych zakresów" działalności danej branży, lecz generalnie danego typu działalności jako takiej, np. wszystkich salonów masażu we wszystkich możliwych zakresach (wg klasyfikacji PKD).

👉 Co istotne, nawet w stanie klęski żywiołowej dopuszczalne byłoby jedynie "ograniczenie" działalności gospodarczej przedsiębiorców, a nie jej całkowite anulowanie, co wynika z art. 233 ust. 3 Konstytucji.

Jak wiadomo, stan klęski żywiołowej nie został wprowadzony, co oznacza, że przedsiębiorcy nie mogą być poddani dalej idącym restrykcjom niż wynika to wyraźnie z przepisu ustawy o chorobach zakaźnych oraz ogólnej zasady proporcjonalności (art. 31 ust. 3 Konstytucji).

REASUMUJĄC

👉 Wiele przepisów rozporządzenia zostało wydanych bez podstawy prawnej - sprzecznie z delegacją ustawową - a także z naruszeniem:
art. 22 Konstytucji,
art. 32 Konstytucji,
art. 47 Konstytucji,
art. 52 Konstytucji,
art. 57 Konstytucji,
art. 31 ust. 3 Konstytucji,
art. 7 Konstytucji,
art. 10 ust. 1 Konstytucji,
art. 146 ust. 4 pkt 1 Konstytucji,
art. 92 ust. 1 Konstytucji
w związku z art. 2 Konstytucji,
w kontekście art. 233 ust. 3 Konstytucji.

Zatem jest to rażące przekroczenie przez Radę Ministrów uprawnień do wydania rozporządzenia jako aktu wykonawczego do ustawy. To kwalifikowane bezprawie.
__________
Rozporządzenie z 21.12.2020, które ma wejść w życie 28.12.2020:
https://dziennikustaw.gov.pl/D2020000231601.pdf

* Sylwestrowa kwarantanna bez podstawy prawnej: to nielegalna godzina policyjna
https://www.dogmatykarnisty.pl/2020/12/sylwestrowa-kwarantanna-bez-podstawy-prawnej/

29/04/2020

Macie dłużnika ? Warto wiedzieć do jakiego majątku skierować egzekucję.

Sposoby egzekucji sądowej

Egzekucja sądowa ma na celu umożliwienie wierzycielowi odzyskania od dłużnika świadczenia na podstawie tytułu wykonawczego (przeważnie jest to jest prawomocny wyrok sądu, nakaz zapłaty lub ugoda sądowa zaopatrzona w klauzulę wykonalności), który jest podstawą zarówno do wszczęcia jak i prowadzenia egzekucji. Z jakiego

Wierzyciel ma możliwość wyboru sposobu egzekucji, przez który rozumiemy skierowanie egzekucji do danych składników majątku dłużnika.

W kodeksie postępowania cywilnego ustawodawca wymienia szereg sposobów egzekucji. W przypadku egzekucji świadczeń pieniężnych wśród sposobów egzekucji wyróżniamy:

a) egzekucję z nieruchomości;
b) egzekucję z wynagrodzenia za pracę;
c) egzekucję z rachunków bankowych;
d) egzekucję z innych wierzytelności i innych praw majątkowych, np. świadczenie najmu lub dzierżawy, udział w spółkach handlowych, prawa własności intelektualnej;
e) egzekucję z nieruchomości;
f) egzekucję ze statków morskich.

W przypadku egzekucji świadczeń niepieniężnych wśród sposobów egzekucji wyróżniamy:

a) egzekucję obowiązku wydania rzeczy ruchomej i dokumentu;
b) egzekucję obowiązku wydania nieruchomości lub statku albo opróżnienia pomieszczenia (eksmisja);
c) egzekucję obowiązku wykonania przez dłużnika czynności, która może być wykonana przez inną osobę;
d) egzekucję obowiązku wykonania przez dłużnika czynności, która nie może być wykonana przez inną osobę;
e) egzekucję obowiązku zaniechania czynności lub nieprzeszkadzania czynności wierzyciela.

Warto nadmienić, że wskazanie sposobu egzekucji nie jest jednoznaczne z tym, że konkretnie z tego jednego sposobu uzyskamy należne nam świadczenie, bowiem wszystko zależy od sytuacji w jakiej znajduje się dłużnik. Wierzyciel ma prawo wskazać różne sposoby egzekucji. Najważniejszym jest to, aby sposoby to prowadziły do zaspokojenia wierzyciela.

Do najbardziej typowych sposobów egzekucji pieniężnych należą: egzekucja z wynagrodzenia, egzekucja z rachunku bankowego, egzekucja z ruchomości i nieruchomości. Dwa ostatnie sposoby egzekucji zostaną omówione w osobnych wpisach. W przypadku dwóch pierwszych, jako że są to środki, z których wierzyciele najczęściej zaspokajają swoje żądania, wskażemy na kilka ich cech szczególnych.

Jak wcześniej wspomniano, egzekucja zależy od sytuacji w jakiej znajduje się dłużnik. Jeżeli zatem dłużnik pracuje na umowę o pracę, wówczas organ egzekucyjny może dokonać zajęcia wynagrodzenia za pracę. Istnieje tutaj jednakże pewne ograniczenie, które zwalnia od potrąceń komorniczych kwotę wynagrodzenia, którą jest wysokość minimalnego wynagrodzenia za pracę. Nie dotyczy to jednak egzekucji świadczeń alimentacyjnych. W tym przypadku potrącenie może być dokonane do wysokości 3/5 wysokości wynagrodzenia.

Jeżeli dłużnik, będący osobą fizyczną posiada rachunek bankowy, egzekucję można prowadzić z tego składnika majątku. Podobnie jak w przypadku egzekucji z wynagrodzenia za pracę istnieje tutaj jednakże limit kwot, które nie podlegająca zajęciu. Zgodnie z art. 51 ust. 1 prawa bankowego, środki pieniężne znajdujące się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych jednej osoby, niezależnie od liczby zawartych umów, są wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego, w każdym miesiącu kalendarzowym, w którym obowiązuje zajęcie, do wysokości 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie ustawy z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę, przysługującego pracownikowi zatrudnionemu w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy. Warto w przypadku tego sposobu egzekucji pamiętać o tym, że komornik dysponuje narzędziem do znajdowania rachunków bankowych dłużników na pomocą numeru PESEL. Specjalnie stworzony do tego celu program nosi nazwę OGNIVO. Komornik uzyskuje za pomocą jego informację, w jakich bankach dłużnik posiad rachunki i inne instrumenty finansowe. Zajęcia tychże rachunków odbywają się także online.

Dlaczego wierzyciel powinien znać jakie sposoby egzekucji są przewidziane przepisami prawa? Odpowiedź jest prosta, ponieważ ma on obowiązek wskazania sposobu egzekucji, jaki ma być zastosowany przez organ egzekucyjny, a brak wskazania jest brakiem formalnym, który, jeżeli nie zostanie w odpowiednim terminie uzupełniony, doprowadzi do zarządzenia przez komornika zwrotu wniosku egzekucyjnego.

Chcąc wszcząć egzekucję przeciwko dłużnikowi, warto zawsze zwrócić się do adwokata, który przeprowadzi nas przez ten etap postępowania i ustrzeże przed błędami, które pozwolą dłużnikowi poczynić ruchy zmierzające o ukrycia majątku. Często bowiem mały błąd we wniosku egzekucyjnym pozbawia nas elementu zaskoczenia dłużnika i odzyskania naszych należności. Nasza kancelaria prowadzi postępowania egzekucyjne na co dzień, w związku z czym służymy w razie potrzeby pomocą

adw. Robert Majchrzak
apl. adw. Przemysław Grota

28/04/2020

Odstąpienie od umowy deweloperskiej nie jest takie proste, jak to się by mogło wydawać. Polecamy artykuł w tym przedmiocie.

Prawnik kancelarii - mecenas Tomasz Raczkowski - o możliwości odstąpienia od umowy deweloperskiej. Zapraszamy do lektury.

Odstąpienie od umowy deweloperskiej

W poprzednim wpisie https://www.facebook.com/adwokat.szczecin.robert.majchrzak.anwalt.polen/posts/1318147061717625?__tn__=K-R
zasygnalizowano, że ustawodawca przewidział możliwość odstąpienia od umowy deweloperskiej. Dzisiaj postaramy się odpowiedzieć na pytanie, na czym polega owo odstąpienie i jakie są jego skutki dla obu stron umowy.

Odpowiedź na powyższe pytania wymaga sięgnięcia zarówno do przepisów kodeksu cywilnego, jak i ustawy o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego. Odstąpienie od umowy jest oświadczeniem woli składanym drugiej stronie umowy. Ma ono charakter jednostronny, a zatem jego złożenie nie jest uzależnione od czyjejkolwiek zgody. Wskutek odstąpienia od umowy jest ona uważana za niezawartą. Tym samym strony są zobowiązane zwrócić sobie nawzajem to, co przyjęły. Co ważne, z pewnymi wyjątkami (dotyczącymi np. umów zawieranych z konsumentami na odległość), aby możliwe było odstąpienie, konieczne jest zawarcie w umowie postanowień, które przewidują takie prawo. Istnieje również możliwość uzależnienia prawa odstąpienia od zapłaty określonej sumy pieniężnej. Innymi słowy, strony będą mogły odstąpić od umowy (a zatem powstanie obowiązek zwrotu tego co zdążyły już sobie wzajemnie świadczyć) pod warunkiem, że jednocześnie ze złożeniem oświadczenia o odstąpieniu dokonają zapłaty określonej w umowie kwoty (tzw. odstępne). Opisane zasady są ogólne i m.in. w ustawie deweloperskiej ustawodawca uszczegółowił prawa i obowiązki nabywcy lokalu lub domu oraz dewelopera w zakresie odstąpienia od umowy deweloperskiej.

Zgodnie z ustawą deweloperską nabywca (domu lub lokalu) może odstąpić od umowy deweloperskiej, gdy:
1. umowa nie zawiera elementów wskazanych w ustawie (treść umowy deweloperskiej została przybliżona w poprzednim wpisie),
2. informacje zawarte w umowie deweloperskiej nie są zgodne z informacjami zawartymi w prospekcie informacyjnym lub załącznikach,
3. deweloper nie doręczył nabywcy prospektu informacyjnego wraz z załącznikami w sposób wskazany w ustawie,
4. istnieje sprzeczność pomiędzy informacjami wskazanymi w prospekcie informacyjnym lub załącznikach, a stanem faktycznym i prawnym z dnia podpisania umowy,
5. prospekt informacyjny nie zawiera wszystkich informacji,
6. deweloper nie przeniesie prawa własności lokalu mieszkalnego na nabywcę w terminie wskazanym w umowie.

Wskazane sytuacje, w których możliwe jest odstąpienie od umowy deweloperskiej wynikają wprost z ustawy. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby strony przewidziały również inne – dodatkowe przypadki, w których będzie możliwe skorzystanie z tego prawa. Warunkiem skuteczności takich postanowień jest to, że nie mogą pogarszać sytuacji nabywcy (mogą być zastrzegane tylko na korzyść nabywcy).

Skuteczność odstąpienia od umowy deweloperskiej z powodów wymienionych w pkt 1-5 uzależniona jest zachowania przez nabywcę terminu 30 dni od dnia zawarcia umowy. Jeżeli zatem nabywca złoży swoje oświadczenie 31 dnia, umowa nie będzie traktowana jako niezawarta i deweloper nie będzie zobowiązany do zwrotu nabywcy pobranych już kwot. Co więcej, będzie mógł domagać się realizacji pozostałych obowiązków umowy przez nabywcę, np. zapłaty kolejnych transz.

W przypadkach odstąpienia od umowy wymienionych w pkt 1-5, oświadczenie nabywcy o odstąpieniu od umowy deweloperskiej powinno być stwierdzone pismem. Gdyby jednak nabywcą był konsument (co w praktyce zdarza się najczęściej), to niezachowanie wskazanej formy nie pozbawia możliwości dowodzenia w sądzie, że oświadczenie faktycznie zostało złożone. Tytułem przykładu możemy wskazać na sytuacje, w której klient składa oświadczenie o odstąpieniu od umowy deweloperskiej poprzez przesłanie wiadomości mailowej do dewelopera. W takiej sytuacji dzięki przedstawieniu sądowi wydruku wspomnianej wiadomości mailowej oraz np. zeznaniom świadków, istnieje możliwości udowodnienia tego, że oświadczenie o odstąpieniu zostało skutecznie złożone, oczywiście pod warunkiem zachowaniu 30 dniowego terminu. Nabywca będzie zatem mógł domagać się zwrotu wpłaconych uprzednio kwot.

W przypadku wskazanym w pkt 6, odstąpienie od umowy deweloperskiej przez nabywcę uzależnione jest od wcześniejszego wyznaczenia deweloperowi 120 dniowego terminu na przeniesienie prawa własności. Jeżeli pomimo wyznaczenia przez nabywcę wskazanego terminu, deweloper w dalszym ciągu nie zrealizuje swojego obowiązku, nabywca będzie uprawniony do złożenia oświadczenia o odstąpieniu od umowy.

Na wstępie wspomniano o możliwości uzależnienia skuteczności oświadczenia o odstąpieniu od zapłaty określonej kwoty – odstępne. W celu ochrony interesów nabywców, ustawodawca wyłączył możliwość zastrzegania odstępnego w przypadku odstąpienia od umowy z przyczyn wymienionych w pkt 1-6. Jeżeli mimo wskazanego zakazu, takie postanowienie umieszczono by w umowie deweloperskiej, będzie ono nieważne. Gdyby jednak strony dodały również inne, niż wymienione w pkt 1-6 powody uprawniające nabywcę do odstąpienia od umowy, wówczas istnieje możliwość zastrzeżenia odstępnego.

Jak już wspomniano we wpisie charakteryzującym umowę deweloperską nabywca zawierając umowę deweloperską może żądać wpisania swoich praw wynikających z tej umowy do księgi wieczystej nieruchomości. Dzięki temu inne osoby będą wiedziały, że określone prawa przysługują konkretnej osobie. W przypadku, gdy dokonano wpisu w księdze wieczystej, oświadczenie o odstąpieniu powinno zawierać zgodę na wykreślenie tych praw, przy czym zgoda powinna przybrać formę pisemną z podpisami notarialnie poświadczonymi. Gdy nabywca nie złoży wraz z odstąpieniem wskazanej zgody, wówczas oświadczenie nie będzie skuteczne.

Podobnie jak nabywcy, również deweloperowi w określonych sytuacjach przysługuje prawo do odstąpienia od umowy. Zgodnie z ustawą deweloperską, deweloper może odstąpić od umowy, gdy:
1. Nabywca nie zapłaci w terminie wynikającym z umowy lub wpłata zostanie dokonana w niepełnej wysokości, przy czym deweloper musi wcześniej wezwać (w formie pisemnej) nabywcę do uiszczenia zaległych kwot w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania. Co istotne, deweloper nie będzie mógł odstąpić od umowy, jeżeli brak zapłaty w terminie albo wpłata niepełnej kwoty wynikała z siły wyższej. Rozumienie „siły wyższej” często budzi kontrowersje, nawet w postępowaniach sądowych. Z całą pewnością do zdarzeń, które mieszczą się we wskazanym pojęciu należy zaliczyć powódź czy huragan.
2. Nabywca nie stawi się na odbiór lokalu (domu) lub na podpisanie umowy przenoszącej własność u notariusza, pomimo dwukrotnego doręczenia wezwania w formie pisemnej. Pomiędzy wskazanymi wezwaniami musi upłynąć co najmniej 60 dni. Podobnie jak w pierwszym z omawianych przypadków, deweloper nie będzie mógł odstąpić od umowy, jeżeli niestawiennictwo nabywcy było spowodowane siłą wyższą.

Należy podkreślić, że wystąpienie opisanych w niniejszym wpisie sytuacji nie rodzi obowiązku złożenia oświadczenia o odstąpieniu. To, czy nabywca albo deweloper zdecydują się na odstąpienie zależy wyłącznie od ich decyzji. Możliwe są zatem sytuacje, w których pomimo niedokonania przez nabywcę terminowych wpłat, deweloper nie odstąpi od umowy. W przypadku trudności finansowych warto zatem rozważyć skontaktowanie się z deweloperem i podjęcie negocjacji w celu wydłużenia terminu płatności. Odstąpienie od umowy deweloperskiej stanowi bardzo ważne i rodzące daleko idące skutki narzędzie zarówno dla nabywcy, jak i dewelopera. Tym samym przed podjęciem decyzji o odstąpieniu, jak również przed wysłaniem oświadczenia warto skonsultować się z adwokatem, który wyjaśni wszystkie wątpliwości i pomoże w sporządzeniu prawidłowego, a tym samym skutecznego oświadczenia.

apl. adw. Tomasz Raczkowski

31/03/2020

Sytuacja jest zła, jak to w polskiej służbie zdrowia bywa, do tego jesteśmy przyzwyczajeni. Ale szpital przy Arkońskiej nosi status szpitala zakaźnego, co oznacza, że jego potrzeby w chwili obecnej są jeszcze większe. Nie pozwólmy by szpital sam upominał się o pomoc finansową, której n...