TaxTone

30/03/2026

Kary umowne za opóźnienie w kosztach podatkowych - czy obserwujemy zmianę podejścia KIS?

➡️ W praktyce interpretacyjnej przez długi czas można było dostrzec dość jednolite podejście:
Krajowa Informacja Skarbowa co do zasady odmawiała prawa do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kar umownych płaconych z tytułu opóźnienia w wykonaniu świadczenia, nawet jeśli świadczenie samo w sobie nie było wadliwe.

➡️ Na tym tle interesująco wyglądają dwie najnowsze interpretacje:

- 0114-KDIP2-2.4010.599.2025.3.RK
- 0114-KDIP2-2.4010.531.2025.3.AS

‼️ Obie sprawy mają wspólny mianownik:
dotyczą kar umownych za opóźnienie, a nie kar związanych z wadami towarów, robót czy usług. Co istotne, w obu przypadkach pierwotne interpretacje były dla podatników niekorzystne, a zmiana nastąpiła dopiero po wniesieniu skarg do WSA. Następnie Dyrektor KIS uwzględnił skargi i zmienił interpretacje w trybie autokontroli.

To właśnie ten element wydaje się dziś szczególnie wart odnotowania.

➡️ Co było przedmiotem tych spraw?

W pierwszej sprawie chodziło o karę umowną za opóźnienie w wykonaniu obowiązków gwarancyjnych - konkretnie przeglądów serwisowych systemu UPS. Jednocześnie sama dostawa, montaż i uruchomienie urządzeń zostały wykonane prawidłowo i odebrane bez zastrzeżeń.

W drugiej sprawie kara została naliczona za opóźnienie w wykonaniu umowy i potrącona z wynagrodzenia wykonawcy. Również tutaj problem nie dotyczył wadliwości świadczenia, lecz wyłącznie jego nieterminowej realizacji.

➡️ Dlaczego te interpretacje są ważne?

Ponieważ dotychczas w sprawach tego rodzaju dominowało podejście restrykcyjne. Mimo coraz wyraźniejszej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, w interpretacjach indywidualnych KIS utrzymywał stanowisko niekorzystne dla podatników i nie akceptował zaliczania do kosztów uzyskania przychodów kar za opóźnienie w wykonaniu świadczenia niewadliwego.

Tymczasem w omawianych sprawach organ ostatecznie uznał stanowisko podatników za prawidłowe.

➡️ Jaka argumentacja została zaakceptowana?

Sedno problemu sprowadza się do wykładni art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT.

Przepis ten wyłącza z kosztów uzyskania przychodów określone kary umowne i odszkodowania, ale wyłącznie te, które są związane z:

- wadami dostarczonych towarów,
- wadami wykonanych robót lub usług,
- zwłoką w usunięciu wad,
- zwłoką w dostarczeniu świadczenia wolnego od wad.

➡️ Kluczowe jest więc rozróżnienie pomiędzy:

- wadliwością świadczenia, a
- opóźnieniem w wykonaniu świadczenia niewadliwego.

W obu omawianych sprawach podatnicy argumentowali, że skoro kara nie była związana z wadą towaru, roboty lub usługi, lecz wyłącznie z opóźnieniem, to nie mieści się ona w zamkniętym katalogu wyłączeń z art. 16 ust. 1 pkt 22 CIT. W konsekwencji jej podatkową kwalifikację należy oceniać na zasadach ogólnych, przez pryzmat art. 15 ust. 1 CIT.

To właśnie tę argumentację organ ostatecznie zaakceptował.

➡️ Co z tego wynika praktycznie?

Na pewno nie można jeszcze mówić o definitywnym ukształtowaniu nowej, jednolitej praktyki interpretacyjnej. Warto jednak zauważyć, że:

- w obu sprawach pierwotnie wydano interpretacje negatywne,
- podatnicy zdecydowali się je zaskarżyć,
- a następnie Dyrektor KIS uwzględnił skargi i zmienił swoje stanowisko w trybie autokontroli.

To może być sygnał, że także na poziomie interpretacyjnym zaczyna być dostrzegane to, co od dłuższego czasu wynikało już z orzecznictwa sądów administracyjnych:
kara umowna za opóźnienie w wykonaniu świadczenia niewadliwego nie powinna być automatycznie utożsamiana z karą objętą wyłączeniem z art. 16 ust. 1 pkt 22 CIT.

12/03/2026

Spółki nieruchomościowe w CIT i PIT - test współczynnika 50% wartości aktywów

➡️ Uznanie danego podmiotu za spółkę nieruchomościową skutkuje dla tego podmiotu oraz jego udziałowców dodatkowymi, istotnymi obowiązkami.

➡️ Jednym z ustawowych warunków uznania danego podmiotu za spółkę nieruchomościową jest spełnienie przez ten podmiot warunku: co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowi wartość bilansowa nieruchomości położonych na terytorium Polski. Wynika to z przepisu art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT, który był przedmiotem wykładni w wydanych niedawno:
▪️ interpretacji KIS z dnia 8 stycznia 2026 r. (0111-KDWB.4010.177.2025.2.BB)
▪️ wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2026 r. (I SA/Wr 681/25)

➡️ W praktyce test współczynnika 50% wartości aktywów weryfikuje się poprzez zbudowanie prostego ułamka: w liczniku ujmuje się wartość nieruchomości, a w mianowniku wartość aktywów.

🟢 Zasadniczo nie budzi sporu to, co zaliczamy do licznika:

- wartość bilansową nieruchomości posiadanych bezpośrednio oraz pośrednio (proporcjonalnie do udziałów posiadanych w podmiocie zależnym)
- w przypadku nieruchomości posiadanych pośrednio należy brać pod uwagę wartość wszystkich takich nieruchomości, niezależnie od ich wartości i niezależnie od tego, czy podmioty zależne posiadają status spółek nieruchomościowych
- zarówno nieruchomości ujęte jako aktywa trwałe jak i aktywa obrotowe.

🔴 Spór dotyczy tego, co zaliczamy do mianowniku ułamka:

🔸 W interpretacji z 8 stycznia 2026 r. (a także w interpetacji będącej przedmiotem oceny dokonanej przez WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 22 stycznia 2026 r.) KIS przyjął, że mianownik to wyłącznie wartość bilansowa wszystkich aktywów spółki badanej, czyli aktywów wykazanych w jej własnym bilansie i księgach rachunkowych. Organ stwierdził więc, że do mianownika nie dodaje się aktywów podmiotów zależnych.

🔹 WSA we Wrocławiu odczytał ten przepis inaczej. Sąd uznał, że ustawowy zwrot „bezpośrednio lub pośrednio” odnosi się nie tylko do nieruchomości ujmowanych w liczniku, ale także do aktywów ogółem ujmowanych w mianowniku. W konsekwencji, skoro do licznika dolicza się nieruchomości pośrednie, to dla zachowania spójności również mianownik powinien obejmować aktywa pośrednie podmiotów zależnych, liczone proporcjonalnie do posiadanych udziałów w tych podmiotach. Wynika to z potrzeby symetrycznego podejścia do obu części ułamka.
🔹 Innymi słowy: nie można porównywać licznika obejmującego wartości bezpośrednie i pośrednie z mianownikiem ograniczonym wyłącznie do aktywów bezpośrednich, bo prowadzi to do niespójnego wyniku testu. Badany współczynnik mógłby wówczas prowadzić do trudnego do akceptacji wyniku powyżej 100%.

⚖️ Ciekawe jest to, że w sprawie zakończonej wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 22 stycznia 2026 r. skład orzekający nie był jednomyślny. W uzasadnieniu wyroku opublikowano zdanie odrębne jednego z sędziów, przychylające się do poglądu wyrażonego przez KIS.

05/03/2026

Rozliczenia wewnętrzne pomiędzy zakładem (PE) a centralą w kontekście podatku u źródła (WHT)

📃 W interpretacji indywidualnej z 5 lutego 2026 r. (0114-KDIP2-1.4010.617.2025.3.MW) Dyrektor KIS odniósł się do problemu opodatkowania WHT w sytuacji alokacji kosztów z tytułu zakupu oprogramowania pomiędzy centralą a zakładem.

🔹 Stan faktyczny i argumentacja spółki
Sprawa dotyczyła niemieckiej centrali, która nabyła oprogramowanie od dostawcy z Korei Południowej, a koszty z tym związane przypisała do polskiego oddziału ("recharge" bez marży).
Spółka stanęła na stanowisku, że oddział nie jest płatnikiem WHT. Argumentacja opierała się na podejściu stricte cywilistycznym: oddział nie ma odrębnej osobowości prawnej, a alokacja kosztów to wyłącznie wewnętrzne przesunięcie księgowe. Skoro oddział nie wypłaca faktycznie środków do zewnętrznego podmiotu, obowiązek poboru WHT nie powstaje.

🔸 Stanowisko organu
Dyrektor KIS odrzucił to podejście, sięgając do art. 12 ust. 5 UPO między Polską a Koreą Południową. Konstrukcja tego przepisu opiera się na dwóch zasadach: regule podstawowej (lokującej źródło przychodu w państwie rezydencji płatnika) oraz regule szczególnej (lokującej to źródło w państwie położenia zakładu).
Aby reguła szczególna znalazła zastosowanie i przeniosła źródło powstania przychodu z państwa rezydencji dłużnika do państwa położenia zakładu, muszą zostać kumulatywnie spełnione trzy warunki:
▪️ Podmiot wypłacający musi posiadać zakład (stałą placówkę) w umawiającym się państwie.
▪️ Zobowiązanie do zapłaty należności licencyjnych musi być ściśle związane z działalnością tego zakładu.
▪️ Zakład musi ponosić ciężar ekonomiczny tych należności (należności muszą być przez niego "pokrywane").
➡️ Dyrektor KIS uznał, że w sprawie zachodzi "ekonomiczna zależność pomiędzy powstaniem należności licencyjnej a działalnością zakładu", co skutkuje uznaniem, że źródło należnosci licencyjnych znajduje się w Polsce, zaś po stronie PE powstaje obowiązek podatkowy dotyczący poboru podatku u źródła.

🔹 Konkluzja
W omawianej sprawie polski oddział uniknął obowiązku poboru WHT, jednak nastąpiło to wyłącznie ze względu na przedmiot transakcji. Zakupione oprogramowanie stanowiło licencję użytkownika końcowego (end-user license), która z definicji nie generuje należności licencyjnych.

🔸 Wniosek praktyczny
Alokacja kosztów do polskiego zakładu powinna podlegać takiej samej analizie pod kątem podatku u źródła, jak bezpośrednia wypłata do kontrahenta zagranicznego.

25/02/2026

Benefity dla współpracowników (B2B) - kiedy stanowią koszt podatkowy?

Pod koniec grudnia 2025 r. Dyrektor KIS wydał dwie interpretacje indywidualne dotyczące tego samego zagadnienia: zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na programy kafeteryjne dla osób współpracujących na podstawie umów B2B.

Rozstrzygnięcia są przeciwstawne.

▫️ Stan faktyczny - podobieństwa
Obie spółki działają w branżach wymagających wysoko wykwalifikowanych specjalistów. Współpracują z osobami prowadzącymi działalność gospodarczą. Oferują im dostęp do platform kafeteryjnych (opieka medyczna, karty sportowe, bony, vouchery). Finansują świadczenia ze środków obrotowych. Informują współpracowników o wartości świadczeń do wykazania w przychodach z działalności.

Obie spółki argumentują, że benefity są standardem rynkowym niezbędnym do pozyskania i utrzymania współpracowników.

▫️ Różnica decydująca o rozstrzygnięciu
W sprawie zakończonej negatywnie wnioskodawca wskazał, że umowy B2B nie przewidują, iż świadczenia kafeteryjne są elementem wynagrodzenia. Program stanowi „dodatkowe świadczenia pozapłacowe", a korzystanie z niego nie wpływa na wysokość wynagrodzenia.

W sprawie zakończonej pozytywnie benefity zostały wprost określone w umowach jako element wynagrodzenia obok wynagrodzenia pieniężnego. Rozwiązanie umowy powoduje utratę dostępu do świadczeń.

🔸 W interpretacji negatywnej organ wskazał trzy przeszkody dla rozpoznania kosztu:

1️⃣ brak charakteru wynagrodzenia kontraktowego. Świadczenia nieujęte w umowie nie są świadczeniem wzajemnym za wykonane usługi, więc brak podstawy do ich kosztowego rozliczenia.

2️⃣ kwalifikacja jako reprezentacja. Wydatki służące budowaniu pozytywnych relacji ze współpracownikami podlegają wyłączeniu z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT.

3️⃣ natura działalności gospodarczej. Organ stwierdził, że współpracownicy B2B jako niezależni przedsiębiorcy „odmiennie niż pracownicy, nie wymagają dodatkowej motywacji, ponieważ wynika ona z samej natury działalności gospodarczej" (notabene: argumentem tym posłużył się NSA w wyroku z dnia 17.09.2025 r., II FSK 23/23, w odniesieniu do imprez integracyjnych dla B2B).

▫️ Znaczenie praktyczne
Zestawienie obu interpretacji pokazuje, że - zdaniem KIS - o możliwości zaliczenia wydatków na benefity dla współpracowników B2B do kosztów uzyskania przychodów decyduje sposób ukształtowania relacji kontraktowej. Sama ekonomiczna racjonalność wydatku i jego związek z działalnością nie wystarczą.

Sygnatury interpretacji:
0111-KDIB1-1.4010.471.2025.3.RH
0111-KDIB1-2.4010.591.2025.1.EWJ

20/02/2026

✅ Hipotetyczne koszty odsetek a częściowe pokrycie straty bilansowej zatrzymanym zyskiem

W interpretacji indywidualnej z dnia 13 lutego 2026 r. (0111-KDIB2-1.4010.565.2025.2.ED) organ podatkowy zajął stanowisko dotyczące sytuacji, w której spółka przeznacza część zysku zatrzymanego na kapitale zapasowym na pokrycie straty bilansowej przed upływem 3-letniego terminu z art. 15cb ust. 5 ustawy o CIT.

Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego przytoczył czytelny przykład nr 3:

- Rok 2025: spółka osiąga zysk bilansowy w wysokości 1 000 000 zł.
- Rok 2026: podejmowana jest uchwała o zatrzymaniu całego zysku na kapitale zapasowym (to jest moment „przekazania” zysku w rozumieniu art. 15cb).

Od tego momentu spółka zaczyna ujmować w KUP hipotetyczne odsetki od zatrzymanego zysku:

- w 2026 r. – według stopy referencyjnej NBP na 31.12.2025 r. + 1 p.p. (2,0 % + 1 p.p. = 3,0 %) → 1 000 000 zł × 3,0 % = 30 000 zł
- w 2027 r. – według stopy referencyjnej NBP na 31.12.2026 r. + 1 p.p. (2,5 % + 1 p.p. = 3,5 %) → 1 000 000 zł × 3,5 % = 35 000 zł

W 2027 r. spółka ponosi stratę bilansową w wysokości 400 000 zł.
W 2028 r. podejmowana jest uchwała o pokryciu tej straty kwotą 400 000 zł z wcześniej zatrzymanego zysku z 2025 r. (czyli dokładnie 40 % całego zatrzymanego zysku). Pozostałe 600 000 zł nadal pozostaje na kapitale zapasowym.

Istota problemu:
W jakiej wysokości należy rozpoznać przychód w roku 2028 z tytułu przedterminowego (przed upływem 3 lat) wykorzystania części zatrzymanego zysku na pokrycie straty?

Stanowisko uznane przez Organ za prawidłowe:
Przychód powstaje wyłącznie od tej części zysku, która została faktycznie wykorzystana na pokrycie straty – czyli proporcjonalnie do wskaźnika 400 000 / 1 000 000 = 40 %.

W konsekwencji w 2028 r. spółka rozpoznaje przychód w wysokości 40% KUP z tytułu hipotetycznych odsetek za lata 2026 i 2027:
30 000 zł × 40 % + 35 000 zł × 40 % = 26 000 zł

Organ uzasadnił to poprzez analogię do mechanizmu zwrotu dopłaty uregulowanego w art. 15cb ust. 7 i ust. 8 CIT.

Kluczowe praktyczne wnioski:

- przychód rozpoznaje się w roku podjęcia uchwały o pokryciu straty (tu: 2028),
- nie dokonuje się korekty wstecz zeznań za lata 2026 i 2027,
- od pozostałej części zysku zatrzymanego (600 000 zł) spółka może nadal w 2028 r. (trzecim i ostatnim roku) odliczać koszt hipotetyczny według stopy obowiązującej na 31.12.2027 r. + 1 p.p.

Rozwiązanie jest proporcjonalne, praktyczne i nie wymaga „cofania się” w rozliczeniach.

23/01/2026

Nowości w raportowaniu cen transferowych 2026. Jeszcze plany - ale bądźcie czujni!
Będziemy informować na bieżąco " ⬇️

https://pl.linkedin.com/posts/paulina-pi%C4%85tek-02aa3b8a_cenytransferowe-localfile-tpr-nowelizacja-activity-7420372308998909952-RegY?utm_source=li_share&utm_content=feedcontent&utm_medium=g_mb_web&utm_campaign=copy

10/11/2025

Leasing w 2025r? Nowa interpretacja KIS👇

29/09/2025

Przedsiębiorco 🚗⚡ Masz leasing? Sprawdź, czy nie stracisz na podatkach w 2026!

03/09/2025

📢 Polecamy udział w szkoleniu online:
„Podatek u źródła – wybrane problemy i zagadnienia”

Termin: 5 września 2025 r.
Godzina: 10:00 – 15:00
Prowadzący: doradca podatkowy Paweł Wójciak

🔗 Rejestracja odbywa się przez panel mDoradca:
👉 Zapisz się tutaj: https://mdoradca.krdp.pl/

Dlaczego warto?
✔ Szkolenie ONLINE
✔ Dedykowane doradcom podatkowym i pracownikom kancelarii
✔ Udział daje 5 punktów w ramach podnoszenia kwalifikacji
✔ Profesjonalne prowadzenie przez praktyka

Szkolenie jest płatne.
Serdecznie zapraszamy!

02/09/2025

Serdecznie zachęcamy do wysłuchania zapisu audycji Radia Kraków „kwadrans z prawnikiem”, w której Marzena Florkowska wraz z naszym partnerem Pawłem Wójciakiem porusza temat podatku minimalnego😊

Kwadrans z prawnikiem · Episode

02/09/2025

Kolejny podcast „kwadrans z prawnikiem” wyemitowany na antenie Radia Kraków poleca się do odsłuchania - tym razem porusza temat „prawo autorskie i 50% koszty uzyskania przychodu dla twórców - czy przy każdej umowie jest możliwy taki zapis?”

Kwadrans z prawnikiem · Episode