11/12/2025
Z satysfakcją informuję, że zakończyła się sprawa, w której reprezentowałem mojego klienta – przedsiębiorcę działającego w sektorze kantorowym. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił powództwo Polskiego Funduszu Rozwoju, który domagał się zwrotu subwencji przyznanej w ramach Tarczy Finansowej.
Wyrok ma charakter przełomowy i w istotny sposób koryguje dotychczasowe orzecznictwo w zakresie kwalifikacji przychodu w działalności kantorowej. Sąd wskazał, że przy ocenie prawa do subwencji należy brać pod uwagę stan prawny i praktykę obowiązujące w chwili składania wniosków, a nie późniejsze zmiany wykładni. Orzeczenie to może mieć znaczenie precedensowe dla podobnych spraw dotyczących rozróżnienia obrotu dewizowego i spreadu oraz interpretacji pojęcia „przychodu” w kontekście programów pomocowych.
Sprawa dotyczyła przede wszystkim interpretacji przepisów dotyczących przychodu w działalności kantorowej, w tym rozróżnienia pomiędzy obrotem dewizowym a spreadem. Sąd, biorąc pod uwagę obowiązujące regulacje w chwili składania wniosków o subwencję, uznał, że działania mojego klienta były zgodne z ówczesnym stanem prawnym i praktyką stosowaną przez PFR. Zmiana wykładni przepisów po czasie, w szczególności w odniesieniu do pojęcia „przychodu”, nie może wpływać na ocenę działań przedsiębiorcy, który postępował zgodnie z obowiązującymi wówczas normami.
Cieszę się, że sprawiedliwość została wymierzona, a wyrok potwierdza zasadność działania mojego klienta, który działał zgodnie z prawem. Jest to również przypomnienie, że odpowiedzialność za nieprecyzyjne regulacje powinna spoczywać na ich autorach, a nie na przedsiębiorcach, którzy wypełniają obowiązki zgodnie z obowiązującymi normami.
