09/10/2025
Ważne informacje dla wszystkich rodziców zmagających się z realizacją kontaktów z dzieckiem po rozstaniu!
https://www.facebook.com/photo?fbid=1336944375012054&set=a.532255705480929
Kara finansowa za utrudnianie kontaktów z dzieckiem 💵🧑🧑🧒- nowe światło rzucone na przepisy przez Sąd Najwyższy!
Sąd Najwyższy w uchwale III CZP 20/25 uznał, że rodzic może ponieść karę finansową za brak kontaktów dziecka z drugim rodzicem, nawet jeśli dziecko samo odmawia spotkań: „Okoliczność, że dziecko odmawia kontaktu z rodzicem, nie wyłącza możliwości nałożenia na drugiego rodzica kary finansowej, jeśli jego postawa lub współdziałanie przyczyniły się do takiego stanu.”
Oznacza to, że sama odmowa dziecka nie zwalnia rodzica z odpowiedzialności za utrzymywanie relacji z drugim rodzicem. Polskie prawo jasno mówi: kontakt z dzieckiem to zarówno prawo, jak i obowiązek rodzica. Nawet jeśli dziecko na co dzień mieszka tylko z jednym z nich, drugi ma prawo do regularnych spotkań, rozmów i wspólnego czasu.
Jeśli kontakty nie dochodzą do skutku, sąd może – zgodnie z art. 598¹⁶ § 1 Kodeksu postępowania cywilnego – nałożyć na rodzica sprawującego opiekę obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej. To tzw. kara finansowa za utrudnianie kontaktów, której celem nie jest zemsta, ale motywowanie rodziców do współpracy.
Dlaczego uchwała III CZP 20/25 jest tak ważna? Dotąd zdarzało się, że sądy wstrzymywały się z nakładaniem kar, gdy dziecko po prostu nie chciało spotkań. W praktyce jednak prowadziło to do sytuacji, w których rodzic opiekujący się dzieckiem biernie przyglądał się, jak więź z drugim rodzicem zanika. Sąd Najwyższy uznał, że rodzic nie może zasłaniać się wolą dziecka, jeśli sam nie podejmuje działań, by wspierać kontakt. Dziecko – zwłaszcza młodsze – potrzebuje dorosłych, którzy pomogą mu zrozumieć emocje i odbudować zaufanie do obojga rodziców.
W praktyce kara finansowa wygląda tak, że: rodzic, który utrudnia lub uniemożliwia spotkania, nie przekazuje dziecka na ustalone wizyty, zniechęca dziecko do drugiego rodzica, może zostać zobowiązany do zapłaty określonej kwoty na rzecz drugiego rodzica. Sąd najczęściej najpierw ostrzega rodzica, a dopiero w kolejnym kroku wymierza realną sankcję. Wysokość kary zależy od sytuacji rodzinnej, częstotliwości utrudnień i możliwości finansowych rodziców.
Zdarza się, że niechęć dziecka jest uzasadniona – np. wynika z lęku, złych wspomnień czy traumatycznych doświadczeń. W takich przypadkach sąd nie powinien karać rodzica, który działa w dobrej wierze i nie ma wpływu na emocje dziecka. Jednak jeśli odmowa spotkań jest wynikiem manipulacji, lojalnościowej presji lub wieloletniego konfliktu między rodzicami, kara finansowa może być w pełni uzasadniona.
Mierzysz się z takim problemem? Co sądzisz o takim rozwiązaniu jaki zaproponował Sąd Najwyższy?
rozwód, alienacja, kontakty, dziecko, dobro dziecka, kara finansowa, wyrok, mediacje