29/05/2020
Górnikom zarażonym koronawirusem przysługują roszczenia odszkodowawcze od pracodawcy
W związku z doniesieniami medialnymi wskazującymi na ogromną liczbę zakażeń koronawirusem SARS-CoV-2 występujących u pracowników kopalń na Śląsku oraz wychodząc na przeciwko zapytaniom kierowanym do kancelarii wskazujemy na kwestię możliwej odpowiedzialności odszkodowawczej kopalń, w stosunku do jej pracowników, u których doszło do zarażenia koronawirusem SARS-CoV-2 w czasie wykonywania pracy.
Podkreślić należy, iż w związku ze stanem epidemii wprowadzonym na terenie całego kraju, na każdym pracodawcy, w tym także w przemyśle górniczym, ciążą wymogi, które muszą być spełnione oraz procedury bezpieczeństwa, które muszą być przestrzegane, aby zmniejszyć ryzyko zarażenia się pracowników koronawirusem SARS-CoV-2.
Minimalne wymogi bezpieczeństwa wprowadzone zostały Rozporządzeniami Rady Ministrów w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii, zgodnie z którym zakłady pracy są obowiązane zapewnić:
a) osobom zatrudnionym niezależnie od podstawy zatrudnienia rękawiczki jednorazowe lub środki do dezynfekcji rąk,
b) odległość między stanowiskami pracy wynoszącą co najmniej 1,5 m, chyba że jest to niemożliwe ze względu na charakter działalności wykonywanej w danym zakładzie pracy, a zakład ten zapewnia środki ochrony osobistej związane ze zwalczaniem epidemii COVID-19.
Powyżej wskazane wymogi bezpieczeństwa powinny uwzględniać także specyfikę pracy w kopalni i nakładać na pracodawcę taki sposób reorganizacji procesu pracy, aby zmniejszyć możliwość zarażenia się pracowników koronawirusem.
Ukształtowane w oparciu o powyższe zasady bezpieczeństwa działania pracodawców polegać mogą na ograniczenie bezpośredniej styczności pracowników, a w sytuacji, gdy jest to utrudnione bądź niemożliwe winny polegać np. na mierzeniu temperatur przy wejściu do kopalni, ograniczeniu pracowników na zmianie, zmniejszeniu ilości osób zjeżdżających jednocześnie jedną windą do pracy pod ziemię itp.
Brak przestrzegania tych wymogów przez kopalnie skutkować może ich odpowiedzialnością odszkodowawczą, w tym odpowiedzialnością z tytułu zadośćuczynienia za doznana krzywdę, opartą na przepisach kodeksu cywilnego z art. 415 k.c., art. 444 k.c., art. 445 k.c.
Zaznaczenia wymaga, iż sytuacja masowego zarażenia się koronawirusem SARS-CoV-2 przez pracowników kopalń oraz ich rodziny wynikać mogła także z posiadanego przez kopalnie opracowania naukowego zleconego Głównemu Instytutowi Górnictwa, a dotyczącego oddziaływania i trwałości koronawirusa SARS-CoV-2 w wyrobiskach podziemnych, którego wnioski okazały się niewłaściwe, a stosowane w oparciu o nie zasady bezpieczeństwa mogły przyczynić się do rozprzestrzenienia się koronawirusa SARS-CoV-2 wśród pracowników kopalń, w szczególności pracujących pod ziemią.
W ramach pracy zawodowej kancelaria reprezentowała wielu górników, którzy ucierpieli w wypadkach górniczych oraz ich rodziny, w sprawach o odszkodowania i zadośćuczynienia przeciwko kopalniom.
W jednej z prowadzonych przez kancelarię spraw sądowych, Sąd Najwyższy przyznał poszkodowanemu w wyniku wypadku w kopalni górnikowi najwyższą w historii polskiego sądownictwa sumę zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, w łącznej wysokości 1 miliona złotych wraz z odsetkami.
http://www.sn.pl/sites/orzecznictwo/Orzeczenia3/I%20PK%20208-17-1.pdf
Ewentualne ustalenie podstaw do sformułowania roszczenia w stosunku do pracodawcy związanego z zarażenia koronawirusem SARS-CoV-2, a także ustalenie zakresu roszczenia wymagają indywidualnej oceny każdego przypadku.
