Kancelaria Adwokacka Adwokat Radosław Filipek

10/02/2018

Kancelaria Adwokacka z siedzibą w Katowicach nawiąże współpracę z aplikantem I roku lub studentem V roku studiów prawniczych planującym aplikację adwokacką. Możliwość zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy. Zgłoszenia prosimy składać pocztą elektroniczną na adres [email protected].

04/01/2017

W dniu 29 grudnia 2016 roku odbyło się uroczyste ślubowanie aplikantów adwokackich naszej Izby. Podczas tej uroczystości, zostały wręczone nagrody dla najlepszych aplikantów Izby Adwokackiej w Katowicach, wśród których znalazł się aplikant naszej kancelarii - Tomasz Winiarski :)

http://www.adwokatura.katowice.pl/z-naszej-izby-szczegoly/items/uroczyste-slubowanie-aplikantow-adwokackich.html

W dniu 29.12.2016 r. w przepięknej sali Sejmu Śląskiego odbyło się uroczyste ślubowanie siedemdziesięciu trzech aplikantów adwokackich. Uroczysty nastrój podkreślała już sama sala …

07/09/2016

Zwycięstwo w Częstochowie ! ☺

W sobotę 3 września 2016 r. w Częstochowie odbyła się 5. edycja Turnieju o Puchar Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej w Częstochowie w siatkówce plażowej. W zmaganiach sportowych udział wzięło łącznie 9 par. W finale turnieju spotkały się pary z Radomia oraz z Katowic. Okręgową Radę Adwokacką w Katowicach reprezentowała para Michał Piechaczek oraz Tomasz Winiarski. W decydującej batalii po emocjonującym meczu w tie-breaku zwyciężyła para z Katowic, a ponadto najlepszym zawodnikiem turnieju jednogłośnie został wybrany aplikant naszej kancelarii -Tomasz Winiarski. :)

23/02/2016

28 stycznia 2016 Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w zakresie pytania prawnego jednego z sądów w sprawie stosowania kontroli operacyjnej.

Uzasadnienie tej decyzji jednak niestety nie budzi wątpliwości, że przepisy o uprawnieniach do stosowania tego rodzaju środków, tak dalece ingerujących w prawa i wolności obywatelskie, należy interpretować… rozszerzająco.

Oto teza: Ustawowe uprawnienie Komendanta Głównego Policji do wystąpienia z pisemnym wnioskiem do sądu okręgowego o zarządzenie kontroli operacyjnej w trybie art. 19 ust. 1 lub 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 355 ze zm.) może być w jego zastępstwie wykonywane przez jego zastępców (art. 5 ust. 4, art. 6g i art. 7 ust. 4 ustawy o Policji)

A zatem, mimo że ustawa stanowi że to wyłącznie Komendant może kierować wniosek, przepisy te interpretować należy rozszerzająco, przydając te uprawnienia także jego zastępcom.

Niestety zetknąłem się w praktyce z tą sytuacją. W sprawie karnej, w której głównym materiałem dowodowym były materiały kontroli operacyjnej zdobyte na podstawie decyzji wydanej przez zastępcę Komendanta, Sąd dwa lata temu na wniosek obrońcy słusznie uznał, że materiały te zdobyte są nielegalnie. Dziś w tej samej sprawie, w tej samej instancji, na ponowny wniosek prokuratora prawdopodobnie zostaną dopuszczone.

Gdyby sprawa zakończyła się przed wydaniem wyroku SN, wynik byłby łatwy do przewidzenia. Wiele spraw zakończonych przed jego wydaniem zakończyło się uznaniem takich dowodów za pozyskane nielegalnie. W mojej ocenie zatem w tym samym stanie prawnym, w tym samym stanie faktycznym (w zakresie sposobu pozyskania dowodu) będziemy mieli, całkowicie prawidłowe, acz zupełnie odmienne wyroki, w których linia orzecznicza przedzielona będzie datą wyroku SN.

Oczywiście, argumentacja Sądu Najwyższego jest spójna i zrozumiała, zapewne będzie też miała wielu zwolenników, niemniej moim zdaniem przepisy tak dalece ingerujące w prawa i wolności osobiste obywateli winny być interpretowane ściśle, w myśl zasady lege non distinguente.

Dla zainteresowanych link:

http://www.sn.pl/orzecznictwo/SitePages/Najnowsze_orzeczenia.aspx?ItemID=896&ListName=Zagadnienia_prawne

Sąd NajwyższyOrzecznictwoNajnowsze_orzeczenia Wydrukuj stronę Najnowsze_orzeczenia false,false,1 Najnowsze orzeczenia Przejdź do szczegółów elementu Kryteria filtrowania Zakres: Izba Karna zmień na inny zakres Sygnatura: I KZP 12/15 zmień na inną sygnaturę I KZP 12/15 Skład 3 sędziów Data orzeczenia…

28/10/2015

Wszystkim zainteresowanym prawem oraz historią naszego regionu polecam "Księgi sądowe wiejskie z Chorzowa i Dębu z lat 1534-1804" autorstwa Zdzisława Jedynaka. Jest to zbiór oryginalnych protokołów rozpraw, wyroków, umów i ugód zawieranych przed sądami w tych latach. Wszystko w języku oryginalnym (czeskim, niemieckim, polskim), a następnie przetłumaczone na współczesny polski. Lektura, pomimo całej jej barwności i wielu humorystycznych akcentów, budzi jednak refleksję, że pomimo upływu stuleci problemy ludzi tak naprawdę pozostają niezmienne, a rozwiązania praktykowane ówcześnie nie tracą na aktualności i dziś.

http://muzeumgpe-chorzow.pl/wydawnictwa/ksigi-sdowe-wiejskie--z-chorzowa-i-dbu-z-lat-1534-1804

Dostępne od: 19.09.2015Księgi sądowe wiejskie z Chorzowa i Dębu z lat 1534-1804 Pragniemy przedstawić Państwu nową – cenną i wyjątkową publikację Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie”, jaką są Księgi sądowe wiejskie z Chorzowa i Dębu z lat 1534-1804, opracowane przez dr. Zdzisława Jedy…

08/10/2015

Postępowanie przedsądowe u ubezpieczyciela

Wiele emocji budzą sprawy ubezpieczeniowe związane z wypadkami komunikacyjnymi, szczególnie, że borykamy się z nimi na co dzień. W procesie dochodzenia roszczeń trzeba od samego początku dokonywać wyboru drogi postępowania, a każdy wybór ma wpływ na czas trwania tego procesu i koszty z nim związane. Często pojawia się pytanie o sens ponownego rozpatrywania sprawy przez ubezpieczyciela, który raz odmówił wypłaty odszkodowania.

Sprawa z którą się do nas zwrócono zaczęła się jak zwykle – od wypadku samochodowego. Nasz Klient poruszał się lewym pasem ruchu po dwukierunkowej jezdni. W pewnym momencie samochód jadący prawym pasem rozpoczął manewr wyprzedzania. Ku jego nieszczęściu nie zauważył jadącego lewym pasem kierowcy innego pojazdu. Na skutek tego manewru poszkodowany chcąc uniknąć zderzenia z samochodem, który niespodziewanie znalazł się na jego pasie, postanowił zjechać w lewą stronę na pas zieleni. Zakończyło się to uderzeniem samochodu w metalową barierkę oddzielającą dwukierunkowe jezdnie.

Poza samym przykrym faktem uszkodzenia samochodu sprawa nie zapowiadała się źle. Sprawca wypadku od samego początku przyznał się do jego spowodowania, jak również sporządził oświadczenie, w którym przyznał swoją odpowiedzialność za zaistniałą kolizję oraz podał okoliczności zdarzenia. Następnie kierowca uszkodzonego samochodu zgłosił szkodę do ubezpieczyciela sprawcy oraz przesłał całą wymaganą do tego dokumentację, w tym oświadczenie sprawcy szkody.
Ubezpieczyciel skierował swojego rzeczoznawcę celem dokonania kalkulacji szkody, która w miarę precyzyjnie odzwierciedlała rzeczywistą szkodę. Problemy zaczęły się, kiedy poszkodowany dostał pismo od firmy ubezpieczeniowej, w którym ubezpieczyciel sprawcy wydał decyzję odmawiającą wypłaty odszkodowania. Pismo to jakkolwiek pełne argumentacji prawniczej, niezrozumiałej dla większości osób, było niespójne, a przede wszystkich w swej istocie pozbawione logicznego uzasadnienia.
Mimo klarownej w naszej ocenie winy w spowodowaniu wypadku i powstałej szkody ubezpieczyciel jako podmiot profesjonalny zawodowo trudniący się takimi problemami w pełni świadomie wydał decyzję odmowną.

Co napisał ubezpieczyciel? Dlaczego było to nielogiczne?
Firma ubezpieczeniowa przyznała swoją odpowiedzialność – potwierdziła, że jest ubezpieczycielem sprawcy szkody. Odmowa wypłaty odszkodowania była uzasadniona rzekomym brakiem związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy zdarzeniem (wjechaniem sprawcy wypadku „przed maskę” poszkodowanego) a szkodami powstałymi na aucie (uszkodzona cała lewa strona auta od uderzenia w metalową barierkę).

Jak zatem widać, ubezpieczyciel zanegował powstanie szkód na lewym boku pojazdu kierowanego przez naszego Klienta jako skutek gwałtownej ucieczki w lewą stronę celem uniknięcia zderzenia z pojazdem wymuszającym pierwszeństwo.

W tej sytuacji możliwe jest bądź od razu wytoczenie powództwa przeciwko ubezpieczycielowi, bądź złożenie wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Decyzja o tym którą drogę wybrać uzależniona jest od oceny szans powodzenia ponownego rozpoznania sprawy przez ubezpieczyciela. Jest to droga bezkosztowa, ale wydłużająca cały proces odzyskania pieniędzy w razie jej niepowodzenia. Wobec przekonania o wyraźnie błędnym stanowisku ubezpieczyciela Zwróciliśmy z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym opisaliśmy szczegółowo przebieg zdarzenia wykazując negowany związek przyczynowy, a następnie obalając argumenty ubezpieczyciela z pierwotnej decyzji. Co dodatkowo istotne, wniosek ten został sporządzony przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zgodnie z wewnętrznymi procedurami panującymi w spółce ubezpieczeniowej miała ona 30 dni na rozpatrzenie naszego wniosku. Dziwi fakt, że mimo tak długiego czasu sprawa nie została załatwiona w terminie. Ubezpieczyciel potrzebował kolejnych dwóch tygodni na podjęcie decyzji w ramach wewnętrznego postępowania odwoławczego. W trakcie wskazanych 30 dni pracownicy Kancelarii wielokrotnie kontaktowali się z ubezpieczycielem sprawcy szkody, zarówno mailowo jak i telefonicznie, z prośbą o przyspieszenie rozpoznania sprawy – ostatecznie poszkodowany miał niesprawny samochód, co znacznie utrudniało mu codzienne funkcjonowanie.

Po zakończeniu wewnętrznego postępowania, ubezpieczyciel zmienił zdanie i w ostatecznym rozrachunku wypłacił odszkodowanie w pełnej wysokości. Sprawa została rozwiązana pozytywnie, a co najważniejsze – kwestia wypłaty ubezpieczenia była rozpatrywana jedynie w ramach postępowania wewnętrznego firmy ubezpieczeniowej, bez konieczności występowania na drogę sądową, co niewątpliwie znacznie wydłużyłoby rozwiązanie tej kwestii.

Warto zatem czasem skorzystać z możliwości ponownego rozpatrzenia sprawy przez ubezpieczyciela, zwłaszcza jeśli ma się przekonanie o błędnym stanowisku ubezpieczyciela i argumenty na poparcie swoich racji. W razie pozytywnego zakończenia sprawy odszkodowanie uzyskuje się szybciej i przy minimalnych kosztach, co najczęściej jest najistotniejsze z punktu widzenia interesu klienta.

Winiarski

16/09/2015

W ostatnich dniach, wraz z Tomek Winiarski , mierzyliśmy się z tematem postępowania jednego z Urzędów Skarbowych. Co więcej, postępowania zgodnego z literą prawa, ale co najmniej krzywdzącego podatnika. Chodzi o popularny temat wstrzymania zwrotu podatku VAT, w sytuacji wszczęcia czynności sprawdzających co zasadności tego zwrotu. I wszystko mogłoby być dobrze, gdyby czynności sprawdzające, bez formalnego wszczęcia kontroli, ani jakiejkolwiek decyzji ustalającej wymiar podatku nie trwały 2,5 roku, a kwota nie stanowiła znacznej wartości dla przedsiębiorcy.

Żaden wniosek o zwrot podatku składany przez przedsiębiorcę nie został uwzględniony, a zgodnie z przepisami ordynacji podatkowej, na postępowanie w toku czynności sprawdzających nie ma żadnych środków zaskarżenia, co więcej nie stosuje się do nich przepisów o terminach załatwiania spraw.

Wszystko to kazało nam zadać sobie pytanie, czy Art. 280 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa w zakresie wyłączającym zastosowanie przepisów rozdziału 4 działu IV tej ustawy (Załatwianie spraw) w brzmienu z dnia 6 maja 2015 roku, w stosunku do czynności sprawdzających określonych w dziale V tej ustawy jest zgodny z art. 20 oraz art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji RP i skłoniło do sporządzenia skargi konstytucyjnej.

Sprawę komplikuje fakt, że wniesienie skargi konstytucyjnej dopuszczalne jest po wyczerpaniu drogi prawnej, o ile ta jest przewidziana, w terminie 3 miesięcy od doręczenia skarżącemu prawomocnego wyroku, ostatecznej decyzji lub innego ostatecznego rozstrzygnięcia. Tyle że w tej sytuacji nie ma żadnego trybu odwoławczego.

Pomijając jednak problem dopuszczalności skargi, wyłączenie fragmentu ordynacji podatkowej dotyczącej trybu załatwiania spraw, czasu trwania, stwierdzania przewlekłości, względem czynności sprawdzających prowadzi do sytuacji, w której podmiotowi prawa, względem którego toczone są takie czynności, nie przysługują żadne środki prawne mogące zdyscyplinować działania organu podatkowego, prowadzącego czynności sprawdzające w sposób przewlekły.

Obecna regulacja umożliwia zatem sytuację, w której podatnik może nie otrzymać należnego mu zwrotu podatku z powodu przeprowadzania przez organ podatkowy czynności sprawdzających, których maksymalny czas trwania nie jest określony przepisami prawa. Możliwe są takie sytuacje, jak ma to miejsce w przypadku skarżącego, kiedy podatnik nie otrzymuje należnego mu zwrotu podatku, mimo jego zasadności.

Zobaczymy jakie będzie stanowisko Trybunału, ale sprawą zainteresował się Rzecznik Praw Obywatelskich, a praktyka pokazuje, że nie jest to odosobniony przypadek.

28/08/2015