14/04/2026
„Mamo, tato - czy to przeze mnie?"
To jedno z najczęstszych pytań, które dzieci zadają sobie w ciszy, kiedy ich rodzice się rozstają. Czasem nie pytają głośno. Ale myślą. I obserwują wszystko.
To, jak rodzice rozmawiają z dzieckiem o rozwodzie, ma ogromne znaczenie. Nie tylko dla samego dziecka, ale często też dla przebiegu całej sprawy.
Sąd w sprawach rodzinnych patrzy na to, jak dziecko funkcjonuje. Kurator przeprowadza wywiad. Biegły z OZSS rozmawia z dzieckiem. I jeśli dziecko jest zagubione, przestraszone albo wciągnięte w konflikt dorosłych - to niestety widać. I wpływa na decyzje sądu.
Czego dziecko potrzebuje usłyszeć?
✔ „To nie jest Twoja wina."
✔ „Mama i tata nadal Cię kochają - to się nie zmienia."
✔ „Będziemy się Tobą zajmować. Oboje."
✔ „Możesz pytać o wszystko, co Cię niepokoi."
Czego lepiej nie mówić?
✘ „Tata/mama nas zostawił/a."
✘ „Zobaczysz, jak będzie — to zależy od sądu."
✘ „Powiedz pani kurator, że chcesz mieszkać ze mną."
✘ „Jak dorośniesz, to zrozumiesz."
Dziecko nie powinno być pośrednikiem, sojusznikiem ani sędzią w sprawie rodziców. To rola, która je przerasta - i której konsekwencje mogę niestety obserwować w aktach wielu spraw.
Kiedy warto pomyśleć o mediacji?
Jeśli komunikacja między rodzicami jest trudna, mediator może pomóc ustalić wspólny przekaz - co i jak powiedzieć dziecku. To nie terapia. To praktyczne narzędzie, które pozwala uniknąć sytuacji, w której dziecko słyszy dwie sprzeczne wersje rzeczywistości.
Rozwód to trudna decyzja. Ale sposób, w jaki dziecko przez to przejdzie, zależy w dużej mierze od Was - od rodziców.
I to jest coś, na co macie wpływ. Nawet wtedy, kiedy wszystko inne wydaje się wymykać spod kontroli.
Co Twoim zdaniem jest najtrudniejsze w tej rozmowie z dzieckiem? 👇
