Radca prawny Radosław Politowski

18/12/2023

UWAGA!!! PREZENTY OD TSUE

Dwa korzystne dla Frankowiczów wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dotyczące zbliżonych zagadnień związanych z rozliczaniem wzajemnych roszczeń stron.

Najpierw w wyroku z 7 grudnia 2023 r. (sprawa C-140/22) Trybunał stwierdził, że zastrzeżona dla konsumenta możliwość sprzeciwienia się stosowaniu dyrektywy konsumenckiej (np. uznanie nieuczciwego postanowienia za nie obowiązujące) nie może być rozumiana w ten sposób, że nakłada na konsumenta, w celu dochodzenia praw, pozytywny obowiązek powołania się na przepisy tej dyrektywy w drodze sformalizowanego oświadczenia.

Ta możliwość konsumenta to nic innego jak pozostawienie mu ewentualności niepodnoszenia zarzutu nieuczciwego i niewiążącego charakteru postanowienia umowy. Czyli oświadczenie jest dla konsumenta, a nie dla banku. Nie może ograniczać konsumenta w dochodzeniu roszczeń.

Tym samym brak złożenia sformalizowanego oświadczenia przed sądem o świadomości skutków uznania umowy za nieważną, nie wyklucza skutecznego uprawnienia do dochodzenia przez konsumenta roszczeń przed sądem.
Dotychczas stosowana wykładnia dyrektywy konsumenckiej pozwalała bankom grać na zwłokę, a sądy często przyznawały konsumentom odsetki za opóźnienie w zwrocie nienależnie pobranych świadczeń, dopiero od złożenia przez konsumenta takiego sformalizowanego oświadczenia przed sądem.

Natomiast, w wyroku z 14 grudnia 2023 r. (sprawa C-28/22) TSUE zwrócił uwagę na asymetrię pomiędzy terminem przedawnienia roszczeń banków i konsumenta. Trafnie zauważył, że może się zdarzyć taka sytuacja, że przy dotychczasowej wykładni, roszczenia konsumenta przedawnią się zanim jeszcze rozpocznie swój bieg termin przedawnienia roszczenia banku o zwrot kapitału. Trybunał zakwestionował taką wykładnię i uznał ją za sprzeczną z dyrektywą konsumencką i czyniącą wykonywanie praw z dyrektywy praktycznie niemożliwym lub nadmiernie utrudnionym.

Opowiedział się więc za szybszym przedawnieniem roszczeń banków o zwrot kapitału niż to do tej pory uznawano.

Dodatkowo, wypowiedział się też przeciwko stosowaniu przez bank zarzutu zatrzymania.

Swoiste gwiazdkowe prezenty. Frankowicze mogą być zadowoleni.

BeLawyer | Best WordPress theme for lawyers

01/12/2023

SPADKI PO ZMIANACH LISTOPADOWYCH

Krótka informacja o ostatnich zmianach w spadkach, które weszły w życie 15 listopada 2023r.

Po pierwsze, mamy dwie nowe przesłanki niegodności dziedziczenia:
1- uporczywego niewykonywania obowiązku alimentacyjnego wobec spadkodawcy, określonego co do wysokości orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed sądem albo innym organem albo inną umową wobec spadkodawcy;
2- uporczywego uchylania się od wykonywania obowiązku pieczy nad spadkodawcą, w szczególności wynikającego z władzy rodzicielskiej, opieki, sprawowania funkcji rodzica zastępczego, małżeńskiego obowiązku wzajemnej pomocy albo obowiązku wzajemnego szacunku i wspierania się rodzica i dziecka (art. 928 k.c.).

Po drugie, nowe przepisy pozwolą na zawieszanie terminu do przyjęcia lub odrzucenia spadku, gdy takie oświadczenie w imieniu podopiecznych powinni złożyć ich opiekunowie (na co trzeba uzyskać zgodę sądu).
Do zachowania terminu wystarczające będzie złożenie przed jego upływem wniosku do sądu o odebranie oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku. Z kolei, jeżeli złożenie oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku wymaga zezwolenia sądu, bieg terminu do złożenia oświadczenia ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania sądowego w tym przedmiocie.

Po trzecie, od 15 listopada 2023 r. obowiązuje przepis wyłączający konieczność pozyskania zgody sądu na czynność przekraczającą zakres zwykłego zarządu w sytuacji, gdy czynność ta polega na odrzuceniu spadku w imieniu dziecka, a dziecko jest powołane do dziedziczenia wskutek uprzedniego odrzucenia spadku przez któregokolwiek z rodziców, którym przysługuje pełna władza rodzicielska (UWAGA! Nie dotyczy sytuacji braku porozumienia między rodzicami co do tego czy odrzucić spadek.

Nowe przepisy przekazują sprawy dotyczących wydawania zezwoleń na dokonanie czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu majątkiem dziecka dotyczących prostego przyjęcia spadku lub odrzucenia spadku do sądu spadku (art. 6401 k.p.c.), pomijając pośredni etap sądu opiekuńczego.

Na koniec zmianie uległ katalog trzeciej grupy spadkowej. Grupa została ograniczona wyłącznie do dziadków oraz ich zstępnych pod postacią ich dzieci oraz wnuków. Nie będzie już możliwości dziedziczenia spadku przez innych zstępnych dziadków, jak na przykład cioteczne czy stryjeczne wnuki oraz dalsze pokolenia zstępnych.

Czas pokaże na ile zmiany usprawniły procedury spadkowe oraz czy i jakie nowe problemy w związku z tym się pojawią.

Artykuły o tematyce prawnej, bez przepisów, w przystępnej formie

17/07/2023

Wynagrodzenie za korzystanie z kapitału nie dla banków

Czekaliśmy, czekaliśmy i się doczekaliśmy.

W czerwcu Trybunał Sprawiedliwości UE udzielił odpowiedzi na pytanie czy bankowi przysługuje rekompensata za korzystanie z kapitału.

Tak jak można było się spodziewać, szczególnie po opinii Rzecznika Generalnego, wykluczył taką możliwość. W ramach rekompensaty bank może się domagać oprócz zwrotu kapitału wyłącznie odsetek za opóźnienie od momentu wezwania do jego zwrotu.

Sytuacja znów się poprawiła. Szczególnie, że Trybunał nie wykluczył takich roszczeń w drugą stronę.

Czy to jednak koniec zarzutów i roszczeń banków przeciwko kredytobiorcom?

Nie liczyłbym na to – banki otwierają nowe drzwi – domagając się waloryzacji kapitału, pewnie będą szukały innych rozwiązań, w których chodzi w gruncie rzeczy o to samo, czyli odsetki od pożyczonego kapitału.

Czy tym razem z lepszym dla nich skutkiem? Czas pokaże. Osobiście, śmiem wątpić.

BeLawyer | Best WordPress theme for lawyers

08/07/2023

Gdy pracodawca nie płaci na czas

Przesłanką rozwiązania umowy o pracę przez pracownika bez wypowiedzenia jest ciężkie naruszenie przez pracodawcę jego podstawowych obowiązków. Może ono wiązać się szczególnie z brakiem lub opóźnieniami w zapłacie wynagrodzenia albo nieuprawnionymi potrąceniami z wynagrodzenia.

Nie dotyczy to jednak każdego przypadku.

Naruszenie powinno mieć charakter ciężki. Ocena „ciężkości” naruszenia zależy z jednej strony - od powtarzalności i uporczywości zachowania pracodawcy, z drugiej zaś - od stwierdzenia, czy nieterminowa wypłata wynagrodzenia stanowiła realne zagrożenie lub uszczerbek dla istotnego interesu pracownika.

Bierze się tu pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną pracownika, to czy ma na utrzymaniu rodzinę, znaczenie wysokości zarobków pracownika dla tego utrzymania, zajmowane stanowisko pracownika (pełniona funkcja), wpływ pracownika na decyzje podejmowane przez pracodawcę przy dokonywaniu wypłaty.

W pewnych sytuacjach zagrożenie istotnych interesów pracownika może wynikać np. z dużego nasilenia złej woli pracodawcy (osoby działającej za pracodawcę) umyślnie i uporczywie naruszającego prawa pracownika. Ocena wagi naruszonych lub zagrożonych interesów pracownika może też podlegać indywidualizacji w różnych mniej typowych stanach faktycznych.

Podsumowując, nie każde opóźnienie z wypłatą uzasadnia złożenie przez pracownika oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę z winy pracodawcy. Należy też zawsze rozważyć, czy nie lepiej skorzystać ze zwykłego wypowiedzenia, czyli mniej dotkliwej dla pracodawcy formy rozwiązania umowy o pracę.

13/11/2022

Co wyjaśni Trybunał Sprawiedliwości UE w 2023 r.?
Zapowiadano na październik, będzie najwcześniej w marcu. Orzeczenie Trybunału miało objaśnić nam rzeczywistość frankową w Polsce. Kilka zdań o tym, jakie to ważkie pytania będą szukały odpowiedzi?
W przypadku uznania umowy kredytu za od początku nieważną z powodu nieuczciwych warunków umownych, strony mogą domagać się zwrotu pieniędzy zapłaconych w wykonaniu tej umowy. Dla banku to zwrot kapitału kredytu, dla konsumenta – zwrot rat, opłat, prowizji). Oprócz tego odsetki za opóźnienie.
Polski Sąd chce wiedzieć, czy oprócz powyższych roszczeń wchodzą w grę inne świadczenia i należności. W szczególności wynagrodzenie, odszkodowanie, zwrot kosztów lub waloryzacji świadczenia z tytułu tego, że:
1. spełniający świadczenie pieniężne został czasowo pozbawiony możliwości korzystania ze swoich pieniędzy, przez co utracił możliwość zainwestowania ich i osiągnięcia dzięki temu korzyści,
2. spełniający świadczenie pieniężne poniósł koszty obsługi umowy kredytu i przekazania pieniędzy drugiej stronie,
3. otrzymujący świadczenie pieniężne odniósł korzyść polegającą na tym, że mógł czasowo korzystać z cudzych pieniędzy (mógł je zainwestować i dzięki temu uzyskać korzyści),
4. otrzymujący świadczenie pieniężne czasowo miał możliwość korzystania z cudzych pieniędzy nieodpłatnie, co byłoby niemożliwe w warunkach rynkowych,
5. wartość nabywcza pieniędzy spadła na skutek upływu czasu co oznacza realną stratę dla spełniającego świadczenie pieniężne,
6. czasowe udostępnienie pieniędzy do korzystania może zostać potraktowane jako spełnienie usługi, za którą spełniający świadczenie pieniężne nie otrzymał wynagrodzenia,
Podsumowując, czy Bank może oprócz zwrotu kapitału kredytu domagać się wynagrodzenia, odszkodowania lub innego świadczenia za to, że konsument mógł przez cały ten okres korzystać z kapitału.
Polski sąd pyta przy tym nie tylko o związane z korzystaniem kapitału żądania banków, ale przede wszystkim pyta czy takie żądania przysługują konsumentom. Czy kredytobiorcy, płacąc bankowi raty kredytów, a więc udostępniając bankom swój kapitał, mogą domagać się zapłaty za to wynagrodzenia?
TSUE w przyszłym roku może oznaczyć dopuszczalny zakres takich roszczeń banków i konsumentów. Jeśli tak się stanie, będzie to droga do ujednolicenia orzecznictwa w tym zakresie.
Jeżeli chcecie zapoznać się ze szczegółami pytania prawnego polskiego sądu, w tym sugerowaną przez ten sąd odpowiedzią, zapraszam na stronę https://kancelaria-politowski.pl/baza-wiedzy/

Artykuły o tematyce prawnej, bez przepisów, w przystępnej formie

02/09/2022

JAK CZYTAĆ UMOWY?

Codziennie albo prawie codziennie zawieramy jakieś umowy. Niekiedy nawet tego nie zauważamy. Bo kto myśli o prawnych aspektach zawieranej w sklepie spożywczym umowy sprzedaży albo umowy przewozu w pociągu, tramwaju, autobusie czy taksówce? Tymczasem, wszędzie tam dochodzi do zawarcia umowy. Zwykle ustnej, za zwykłym porozumieniem stron. Z reguły też od razu umowa jest wykonywana i zapominana. Czasami zdarza się nam zawrzeć umowę w formie pisemnej albo dokumentowej. To już bardziej namacalne. Tu się nawet zastanowimy. Czy ta aplikacja, z której będę korzystał w telefonie, obciąża mnie jakimś obowiązkiem, czy coś trzeba zapłacić, jakie moje dane będzie gromadzić, jak długo? Czy ten bank, który udziela mi kredytu, obciąży mnie wysokimi odsetkami, czy moje raty się zmienią, jak długo będę to spłacał? Tutaj jest jakiś dokument, dajemy go drugiej stronie z naszym podpisem albo inną formą akceptacji.

Podświadomie czujemy - to musi być ważne, skoro zapisane, skoro się podpisujemy. Wierzcie lub nie – to jest ważne. Tak samo jak ważne i rozsądne jest przeczytanie i zrozumienie każdej umowy, którą się podpisuje. Dlatego dajcie sobie na to czas, nie ulegajcie presji sprzedawcy, banku czy kogokolwiek innego. Nawet wtedy a może zwłaszcza wtedy gdy wywiera na Was presję. Jeżeli czegoś nie rozumiecie pytajcie, a jak dalej nie rozumiecie a nikt nie wyjaśnia – nie podpisujcie.

Zdarza się jednak, że nawet to co zapisane budzi wątpliwości. Strony rozbieżnie oceniają treść umowy i pojawia się problem z ustaleniem rzeczywistej treści umowy, tego co właściwie strony miały na myśli? Prawnicy mówią tutaj o interpretacji albo o wykładni umowy. Więc jak czytać te umowy.

Wykładnia oświadczeń woli ma na celu ustalenie właściwej treści. Dokonywana jest ona na trzech płaszczyznach. Zaczynamy od ustalenia literalnego brzmienia umowy. Zwykle najpierw czyta się po prostu to co strony napisały i podpisały. Jeżeli jest to jasne i oczywiste, nie budzi wątpliwości, to etap zwykle wystarcza. Ale zdarza się, że literalne brzmienie prowadzi do tak absurdalnych wniosków, że po prostu nie można tego tak zostawić, gdyż z całą pewnością nie o to stronom chodziło. Albo nie daje się jednoznacznie odtworzyć o co stronom chodziło albo ich oświadczenia są rozbieżne.
Literalne brzmienie umowy nie jest zresztą najważniejsze. Ktoś może się tutaj oburzyć, ale istotniejszy jest cel umowy i zgodny zamiar stron, aniżeli jej dosłowne brzmienie. Tak można wyznaczyć drugi etap wykładni czyli ustalenie zgodnego zamiaru stron i celu umowy. Czyli ustalamy jak strony rozumiały złożone oświadczenia i czy było to rozumienie zgodne, czy rozumowały tak samo, wtedy gdy zawierały umowę.

Dokonujemy wykładni subiektywnej, która powinna być decydująca bo najuczciwiej odtwarza to do czego wówczas strony dążyły. Ale niestety nie zawsze taka wykładnia jest możliwa.

Nie zawsze w takiej sytuacji uda się bowiem odtworzyć zgodne zamiary stron. Czasami zdarza się też, że te odtworzone zamiary się bardzo różnią. Często występuje to przy okazji dużego konfliktu, gdy z zamierzeń umownych nic nie wyszło, pojawiły się straty i ktoś za ten bałagan musi zapłacić. Wówczas każdy przedstawia swoją interpretację umowy i ciężko już odtworzyć zgodne zamiary stron z początku ich współpracy.

Tutaj wchodzi w grę trzeci etap wykładni złożonych oświadczeń, odwołujący się do ustalenia obiektywnie przyjętych znaczeń złożonych oświadczeń. W jaki sposób obiektywizujemy złożone oświadczenia. Sięgamy do okoliczności ich złożenia, ustalonych zwyczajów i zasad współżycia społecznego. Prościej mówiąc – badamy całe otoczenie zawartej umowy (jakie podmioty zawierały umowę, w jakich okolicznościach, dlaczego), sprawdzamy jak typowy odbiorca oświadczenia (ktoś inny kto w takiej samej sytuacji znalazłby się w podobnej sytuacji) z należytą starannością zrozumiałby składane mu w umowie oświadczenie i jeszcze opowiadamy się za taką wykładnią oświadczenia, która pozostaje możliwie blisko obowiązujących w społeczeństwie norm moralnych. Tak dokonujemy wykładni obiektywnej.

Przyznacie trochę to skomplikowane. W codziennej bieganinie nie ma na to czasu.
Warto jednak zapamiętać tę prostą regułę. Zawsze ze zrozumieniem czytamy to co podpisujemy. Dla dociekliwych kilka tez z orzecznictwa na stronie (https://kancelaria-politowski.pl/baza-wiedzy).

BeLawyer | Best WordPress theme for lawyers

17/06/2022

Kluczowe co w księdze wieczystej zapisane

Mogliście słyszeć o takiej instytucji jak rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych przy okazji zakupu nieruchomości, np. mieszkania czy gruntu. Ktoś znajomy może powiedział, że trzeba sprawdzić księgę wieczystą prowadzoną dla tej nieruchomości, potwierdzić, że zbywca jest właścicielem, czy nieruchomość nie jest obciążona. Tylko dlaczego to takie ważne i co daje kupującemu ten wpis?
Oczywistością jest, że nikt nie może przenieść na drugiego więcej niż sam posiada. Jest nawet taka rzymska paremia, ale darujmy ją sobie (kto chętny niech szuka pod adresem nemo plus iuris).
Dla nas istotne jest, że ta oczywistość w przypadku ksiąg wieczystych przestaje odgrywać decydującą rolę. Tutaj, decyduje księga wieczysta i to co w niej wpisane, a nie to co w rzeczywistości.
Rękojmia wiary publicznej ksiąg wieczystych stanowi bowiem, że w razie niezgodności między stanem prawnym nieruchomości ujawnionym w księdze wieczystej a rzeczywistym stanem prawnym, to treść księgi rozstrzyga na korzyść tego, kto przez czynność prawną z osobą uprawnioną według treści księgi nabył własność lub inne prawo rzeczowe.
Mówiąc prościej, wpis w księdze wieczystej w 98 wypadkach na 100 decyduje, kto stanie się nowym właścicielem nieruchomości.
Dlatego tak ważne jest sprawdzenie treści księgi przed transakcją, w dniu transakcji, w godzinie czy nawet w sekundzie transakcji. To jest podstawa. Co istotne, możecie to zrobić w Internecie, trzeba znać tylko numer księgi wieczystej (ten taki: GD1G/000000/0). Księgę sprawdzi też notariusz, ale wiadomo – strzeżonego…
Przykładowe wyjątki od zasady rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych:
-Rozporządzenia nieodpłatne (np. darowizny)
-Osoby działające w złej wierze (np. wiedzą że zbywca to nie właściciel)

06/05/2022

O co chodzi z tą całą abuzywnością?
Abuzywne, nieuczciwe, oszukańcze klauzule umowne. Większość osób co najmniej o nich słyszało. Nie zawsze jednak słyszeć, znaczy rozumieć. Dlatego, poniżej dla Was - wytrwałych i żądnych wiedzy – słów kilka w temacie.
Abuzywne czyli niedozwolone postanowienia umowy, które tak formułują Wasze prawa i obowiązki, że delikatnie mówiąc nie jest to w Waszym interesie. Gdyby taki przeciętny konsument znał i rozumiał treść takiego postanowienia, podejmował decyzję świadomie i dobrowolnie, nigdy nie zawarłby takiej umowy albo gdyby miał możliwość zmiany takiego postanowienia, to by je zmienił na korzystniejsze. Żeby to lepiej wyjaśnić, poniżej przykład.
Najbardziej osławione niedozwolone klauzule to te zawarte w umowach o kredyt we frankach (fachowo – kredyty indeksowane lub denominowane kursem franka lub walutowe). Z reguły banki przewidziały w takich umowach, że kurs franka będzie ustalany w oparciu o ich własne tabele kursowe. Efekt, przynajmniej na moment zawierania umowy, o wysokości raty kredytu – czyli tym co jest najistotniejsze dla kredytobiorcy – decydować miał bank, a konsumentowi w zasadzie nic do tego. Nie do końca to fair, prawda?
Powyższe, to oczywiście duże uproszczenie. Jednak na moment zawarcia umowy, trochę to tak wyglądało. Co później się z tym działo, czy banki wykorzystywały takie zapisy, kto za to wszystko odpowiada i kto na koniec zapłaci albo już zapłacił, to już całkowicie inna historia.
Zapamiętajcie jeszcze, że klauzule abuzywne co do zasady nie wiążą konsumenta, jeżeli nie były z nim indywidualnie uzgodnione, czyli wtedy gdy nie miał na nie rzeczywistego wpływu (co dotyczy większości umów zawieranych z potentatami rynkowymi). Czyli umowa może dalej obowiązywać, ale bez tych postanowień albo zostać unieważniona ze zwrotem wzajemnych świadczeń stron. Skutki mogą być dla konsumenta bardzo korzystne.

08/04/2022

[Co zrobić gdy otrzymamy wypowiedzenie umowy o pracę?]
Jednym z trybów rozwiązania umowy o pracę jest złożenie oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę za wypowiedzeniem. Zwykle wypowiedzenia dokonuje pracodawca gdy z jakiegoś względu nie jest zadowolony z wykonywanej przez pracownika pracy.
W takim wypadku będąc pracownikiem, warto sprawdzić czy pracodawca działał prawidłowo i miał ku temu merytoryczne podstawy, czyli czy wypowiedzenie było uzasadnione i nie miało błędów formalnych.
Oto kilka spraw, na które warto wtedy zwrócić uwagę.
Po pierwsze, należy upewnić się, że oświadczenie pracodawcy jest kategoryczne, tak że nie ma wątpliwości, że jego zamiarem jest rozwiązanie umowy o pracę.
Po drugie, wypowiedzenie powinno nastąpić na piśmie. Zdarza się niekiedy, że pracodawca w nadmiernych emocjach wypowiada pracownikowi umowę ustnie, np. przy świadkach. Wbrew pozorom, takie oświadczenie jest ważne. Ma jednak wadę, która może być dla pracodawcy kosztowna.
W wypowiedzeniu kluczowa jest przyczyna. Oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony musi ją zawierać. Czyli pracodawca powinien wyraźnie określić powody zwolnienia pracownika. Z orzecznictwie sądów pracy można odczytać cały wachlarz błędów popełnianych przez pracodawców. Przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę powinna być konkretna i rzeczywista. Pracodawca nie może więc powoływać się na przyczynę pozorną, zmyśloną, podczas gdy prawdziwy powód zwolnienia leży w gdzie indziej. Przyczyna nie powinna być też abstrakcyjna, czyli na tyle ogólna że nie ma możliwości odtworzenia co stoi za zwolnieniem. Błędy w określeniu przyczyny, ich pozorność, ogólność to coś co może stanowić podstawę odwołania do sądu pracy. Pracownik może w takim przypadku wystąpić o odszkodowanie. To czasem nawet trzymiesięczne wynagrodzenie. Może mu też przysługiwać roszczenie o przywrócenie do pracy.
W niektórych sytuacjach, z reguły w większych zakładach pracy, pracodawca będzie miał obowiązek skonsultować swój zamiar wypowiedzenia z organizacją związkową działającą w zakładzie pracy. Jak tego wówczas nie uczyni, procedura wypowiedzenia będzie wadliwa, co będzie aktualizowało roszczenia pracownika.
Na koniec warto zaznaczyć, że przy wypowiedzeniu istotny jest moment składania wypowiedzenia. Co do zasady pracodawca nie może wypowiedzieć pracownikowi umowy podczas jego usprawiedliwionej nieobecności (np. urlop wypoczynkowy, macierzyński, rodzicielski, choroba). Istotną okolicznością będzie też ewentualna ciąża pracownika. W okresie ciąży pracownika, pracodawca co do zasady nie może ani rozwiązać ani wypowiedzieć umowy o pracę.
Wszystko powyższe to oczywiście jedynie zalążek. Sprawa wypowiedzenia, jego skuteczności, formy, zakresu to zagadnienie skomplikowane. Ewentualne kroki prawne po otrzymaniu wypowiedzenia powinno się skonsultować z prawnikiem. Szczególnie, że nałożone prawem terminy odwoławcze nie dają wiele przestrzeni na zastanowienie.

BeLawyer | Best WordPress theme for lawyers

23/12/2021

W tym czasie trudnym i nieznanym, życzę byście odnaleźli chwilę na refleksję i zadumę, a przy tym spędzili czas w zacnym towarzystwie, wśród kochających ludzi.
Wesołych Świąt!
Dużo zdrowia i spełnienia marzeń w Nowym Roku!