Kancelaria Adwokacka Dorota Chorążewicz-Woźniak

23/04/2026

Szanowni Państwo, cudowna wiadomość z Luksemburga‼️

Dzisiaj Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał w sprawie C-744/24 przeciwko Bankowi Pekao S.A. przełomowy wyrok dotyczący sposobu naliczania kosztów kredytu konsumenckiego.

Wyrok jest jednoznaczny - bank nie może pobierać odsetek od kwot, które nie zostały realnie wypłacone konsumentowi, czyli od kosztów kredytu takich jak prowizja czy składki na ubezpieczenie. Otwiera to szeroką drogę dla zastosowania tzw. sankcji kredytu darmowego (SKD), która skutkuje, jak sama nazwa wskazuje, darmowym kredytem (bez odsetek, prowizji i innych kosztów). To cudowna wiadomość dla wielu kredytobiorców i pożyczkobiorców w Polsce. 🤩

16/02/2026

Szanowni Państwo,

w czwartek 12 lutego 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał pierwszy wyrok w polskiej sprawie dotyczącej kredytów opartych na WIBOR. W mediach funkcjonują dwa zupełnie skrajne poglądy na temat tego wyroku, natomiast – jak to zwykle bywa – prawda leży po środku, a wiele fragmentów tego wyroku jest pomijanych albo wyrwanych z kontekstu, zniekształcając wnioski, które z jego spokojnej i wnikliwej lektury faktycznie wynikają.

Na wstępie podkreślić należy – o czym zdaje się wielu komentatorów zapomina - że wyroki TSUE nie są abstrakcyjne i dotyczą zawsze konkretnej sprawy o konkretnym stanie faktycznym i prawnym i odpowiadają na konkretne pytania sądu odsyłającego. Ten wyrok dotyczy umowy z 2019 r., a zatem umowy zawartej w czasie, kiedy obowiązywało już rozporządzenie BMR, regulujące funkcjonowanie wskaźników referencyjnych, które w przeważającej mierze weszło w życie w styczniu 2018 r., co ma kolosalne znaczenie dla analizy i znaczenia tego rozstrzygnięcia TSUE dla innych spraw.

Z wyroku TSUE z 12.02.2026 w mojej ocenie wynikają trzy podstawowe wnioski:

Po pierwsze, Trybunał stwierdził, że klauzule umowne oparte na WIBOR mogą być badane w świetle dyrektywy 93/13, a zatem, wbrew twierdzeniom banków, mogą być badane pod kątem ich niedozwolonego charakteru i jest to bardzo dobra wiadomość.

Po drugie, co ma w mojej ocenie zastosowanie dla umów zawartych po 2018 r., Trybunał wskazuje, że wymóg przejrzystości nie nakłada na bank obowiązku przekazania konsumentowi szczegółowych informacji na temat metodologii wskaźnika referencyjnego, ponieważ obowiązek informacyjny jest w tym zakresie szczegółowo uregulowany przez prawo unijne i spoczywa w głównej mierze na administratorze wskaźnika. Bank jednak powinien wskazywać na zastosowany wskaźnik referencyjny, odesłać do jego administratora, a wszelkie informacje przekazane prze bank w tym zakresie należy badać pod kątem ich ewentualnego zniekształcenia i zgodności z regulacjami unijnymi. Konieczna jest zatem tutaj wnikliwa analiza treści konkretnej umowy.

Po trzecie, co się tyczy wszystkich umów opartych na WIBOR, bank absolutnie nie zostaje zwolniony z pozostałych obowiązków informacyjnych - bank nadal ma obowiązek informować konsumenta m.in. o ryzyku zmiennej stopy procentowej, w taki sposób aby konsument ten element umowy rozumiał i mógł realnie ocenić długotrwałe skutki ekonomiczne zaciąganego przez siebie zobowiązania.

W Trybunale na rozstrzygnięcie czekają już kolejne polskie sprawy dotyczące wskaźnika WIBOR, z których dopiero wynikać będą kwestie takie jak szczegółowy zakres informacji o ryzyku zmiennej stopy procentowej i analiza oraz obowiązki informacyjne banków w przypadku umów opartych na WIBOR zawartych przed 2018 r.

Walczymy dalej.

23/01/2026

Szanowni Państwo,

wczoraj zapadł bardzo istotny wyrok TSUE w sprawie C-902/24.

W mojej ocenie najważniejszy wniosek płynący z tego wyroku to ❗️BRAK WYMAGALNOŚCI ROSZCZENIA BANKU O ZWROT KAPITAŁU DO CZASU PRAWOMOCNEGO USTALENIA NIEWAŻNOŚCI UMOWY KREDYTU. ❗️

Oznacza to nic innego jak zakaz obciążania kredytobiorców odsetkami ustawowymi za opóźnienie i kosztami procesu w sporach o zwrot kapitału, które banki wytaczają przeciwko kredytobiorcom w trakcie trwania postępowania o ustalenie nieważności umowy. Trybunał potwierdził już dawno przyjętą przez Moją Kancelarię linię obrony w tych sprawach, że bankom nie należą się ani odsetki ustawowe za opóźnienie ani koszty postępowania, bowiem roszczenie banku nie jest jeszcze wymagalne. 💪

W zakresie możliwości zgłaszania ewentualnego zarzutu potrącenia przez banki w procesach o nieważność umowy, TSUE teoretycznie dopuścił taką możliwość ale wobec braku wymagalności roszczenia, nie można zgodzić się z tezą o skuteczności złożonego przez bank oświadczenia o potrąceniu do czasu prawomocnego ustalenia nieważności umowy i w tym zakresie w mojej ocenie wyrok ten nastręcza wiele wątpliwości.

Reasumując, wczorajszy wyrok dla wielu moich klientów jest dużym powodem do świętowania. 🤩

29/11/2024

Ostatnio miałam przyjemność prowadzić warsztaty prawnicze dla Kobiet zorganizowane przez Instytut Promocji Kultury i Sztuki w Luzinie. Warsztaty skupiały się przede wszystkim na sprawach rodzinnych z naciskiem na kwestie majątkowe oraz na prawie spadkowym. Bardzo dziękuję za zaproszenie oraz aktywne uczestnictwo w warsztatach i zachęcam do obserwowania Instytutu i uczestnictwa w kolejnych cyklach warsztatów. Mam nadzieję, że do zobaczenia 🙂

18/07/2024

Pierwsze pytania prejudycjalne do TSUE w sprawie sporów o WIBOR❗️❗️❗️

Do Trybunału Sprawiedliwości UE trafiły pierwsze pytania prejudycjalne dotyczące kredytów z WIBOR-em. Możliwość kwestionowania tego wskaźnika nie będzie oznaczała automatycznego usunięcia go ze wszystkich umów czy uznania ich za nieważne, natomiast istnieje duże prawdopodobieństwo, ....

25/04/2024

Szanowni Państwo,

dzisiaj Sąd Najwyższy w składzie całej Izby Cywilnej w końcu podjął uchwałę, na którą od dawna czekali wszyscy "frankowicze". Niezależnie od tego, czy uchwała ta mogła zostać wydana, jej treść bardzo mnie cieszy:

"1. W razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie jest wiążące, w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów.

2. W razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie.

3. Jeżeli w wykonaniu umowy kredytu, która nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, bank wypłacił kredytobiorcy całość lub część kwoty kredytu, a kredytobiorca dokonywał spłat kredytu, powstają samodzielne roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron.

4. Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wypłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się co do zasady od dnia następującego po dniu, w którym kredytobiorca zakwestionował względem banku związanie postanowieniami umowy.

5. Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, nie ma podstawy prawnej do żądania przez którąkolwiek ze stron odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych w okresie od spełnienia nienależnego świadczenia do chwili popadnięcia w opóźnienie co do zwrotu tego świadczenia."

Co prawda, wszystkie te zagadnienia rozstrzygnął już dawno TSUE, ale mam nadzieję, że ta uchwała przekona nieprzekonanych - zarówno kredytobiorców, którzy jeszcze nie rozpoczęli walki z bankiem jak i tych nielicznych sędziów w Polsce, których wyroki TSUE z niewiadomych przyczyn nie przekonywały. 🙂

08/02/2024

Szanowni Państwo, z wielką radością i dumą oznajmiam, że od grudnia 2023 r. do zespołu Kancelarii dołączyła na stałe przecudowna, inteligentna i bardzo pracowita aplikantka adwokacka Lucyna Kolasa! 🤩

Mecenas Lucyna Kolasa posiada wieloletnie doświadczenie zawodowe, które zdobywała dzięki pracy w kancelariach adwokackich, praktykach w sądach i prokuraturze, warsztatach w kancelariach prawnych oraz poprzez działalność w Studenckiej Poradni Prawnej.
Zainteresowania zawodowe koncentruje głównie w obszarze prawa cywilnego, w tym: prawa bankowego, spadkowego, rodzinnego, praw konsumentów i odszkodowań. Ponadto, posiada także doświadczenie w prowadzeniu spraw karnych oraz administracyjnych.
W 2020 r. uzyskała uprawnienia do wykonywania zawodu mediatora oraz została wpisana na listę Stałych Mediatorów przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku.
Obecnie odbywa aplikację adwokacką przy Pomorskiej Izbie Adwokackiej w Gdańsku, a ja mam zaszczyt być Jej patronką. 🙂

19/10/2023

Szanowni Państwo,

jak Państwo wiedzą, od paru lat z licznymi sukcesami prowadzę sprawy dot. kredytów "frankowych" i innych produktów bankowych powiązanych z walutą obcą. Wiele z tych spraw już zakończyliśmy prawomocnie, rozliczając się z bankiem i wykreślając hipotekę, wiele spraw jest jeszcze w toku, ale też wielu kredytobiorców dopiero zaczyna swoją sądową batalię z bankiem.

Z przyjemnością ogłaszam, że po dogłębnej analizie zasadności postępowań dot. umów kredytów złotowych, Kancelaria rusza z nowym projektem - pozwami o WIBOR! Liczę, że i w tych sprawach ukształtuje się w Polsce linia orzecznicza zgodna z prawem UE.

Zapraszam do przesyłania do analizy swoich umów zarówno "frankowych" jak i złotowych na [email protected]. :)

16/06/2023

Szanowni Państwo,

wczoraj TSUE wydał wyrok w sprawie C-520/21, który brzmi:

"W kontekście uznania umowy kredytu hipotecznego za nieważną w całości ze względu na to, że nie może ona dalej obowiązywać po usunięciu z niej nieuczciwych warunków, art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że:

– nie stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą konsument ma prawo żądać od instytucji kredytowej rekompensaty wykraczającej poza zwrot miesięcznych rat i kosztów zapłaconych z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do zapłaty, pod warunkiem poszanowania celów dyrektywy 93/13 i zasady proporcjonalności, oraz

– stoją one na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą instytucja kredytowa ma prawo żądać od konsumenta rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do zapłaty."

W dużym skrócie oznacza to, że Bank, po wygranym przez kredytobiorcę procesie o nieważność umowy kredytu "frankowego", nie może występować przeciwko kredytobiorcy z roszczeniami dalej idącymi niż zwrot otrzymanego od banku kapitału - ta część wyroku jest aktualnie dla mnie najistotniejsza. Dla moich aktualnych i przyszłych Klientów, a także wszystkich innych "frankowiczów", wyrok ten ma olbrzymie znaczenie - Ci, których sprawy już prawomocnie wygraliśmy lub są już w trakcie postępowania mogą spać spokojnie, a Ci, którzy jeszcze się nie zdecydowali na proces przeciwko bankowi mogą podjąć decyzję bez obawy o występowanie przez bank z takimi roszczeniami w przyszłości.

Ten wyrok oznacza koniec zastraszania kredytobiorców przez banki pozbawionymi podstaw roszczeniami i zniechęcania ich do wytoczenia sprawy sądowej.

Ponadto, TSUE tego samego dnia wydał równie korzystny dla kredytobiorców wyrok w sprawie C-287/22, dotyczący możliwości zawieszania spłaty rat kredytowych na czas trwania procesu:

"Artykuł 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich należy interpretować w ten sposób, że: stoją one na przeszkodzie orzecznictwu krajowemu, zgodnie z którym sąd krajowy może oddalić złożony przez konsumenta wniosek o zastosowanie środków tymczasowych mających na celu zawieszenie, w oczekiwaniu na ostateczne rozstrzygnięcie w przedmiocie unieważnienia zawartej przez tego konsumenta umowy kredytu ze względu na to, że owa umowa kredytu zawiera nieuczciwe warunki, spłaty rat miesięcznych należnych na podstawie wspomnianej umowy kredytu, w sytuacji gdy zastosowanie takich środków tymczasowych jest konieczne dla zapewnienia pełnej skuteczności tego orzeczenia."

Wyrok ten ma szczególne znaczenie dla spraw prowadzonych przeze mnie w Gdańsku, gdzie niestety zawieszanie spłaty rat jest obecnie rzadkością. Liczę na to, że po tym wyroku moi Klienci z okolic Gdańska również odetchną z ulgą.