10/02/2026
W sprawach rodzinnych często pojawia się ten sam problem:
ojciec ma konkretnie ustalone kontakty z dzieckiem, ale regularnie się na nie spóźnia. Nie 5 minut. Nie raz na pół roku.
Tylko ciągle. ⏰
Regularne, powtarzalne spóźnianie się na ustalone widzenia (ustalone orzeczeniem sądu lub ugodą) mogą zostać ocenione jako nienależyte wykonywanie kontaktów z dzieckiem.
Na wstępie należy podkreślić, że nie chodzi o incydentalne sytuacje losowe, lecz o przypadki, w których spóźnienia mają charakter utrwalony i przewidywalny.
Obowiązek respektowania godzin kontaktów -
określony w orzeczeniu sądu lub w ugodzie
wiążą one strony co do miejsca i czasu,
nie mają charakteru orientacyjnego i nie mogą być dowolnie modyfikowane przez jednego z rodziców.
Prawo nie nakłada bowiem na drugiego rodzica obowiązku nieograniczonego czasowo oczekiwania na rodzica spóźniającego się, zwłaszcza gdy takie zachowanie powtarza się regularnie.
W orzecznictwie podkreśla się, że dziecko ma prawo do stabilności i przewidywalności, a nie do pozostawania w stanie ciągłej gotowości.
Powtarzajace się naruszanie godzin kontaktów może zostać zakwalifikowane jako:
➡️ niewykonywanie lub nienależyte wykonywanie kontaktów z dzieckiem.
W takiej sytuacji drugi rodzic może:
⬇️wystąpić z wnioskiem o zagrożenie nakazaniem zapłaty sumy pieniężnej za każde naruszenie zasad kontaktów,
⬇️domagać się doprecyzowania sposobu realizacji kontaktów,
⬇️w określonych przypadkach wnioskować o zmianę lub ograniczenie kontaktów, jeżeli wymaga tego dobro dziecka.
Warto podkreślić, że konsekwencje te nie mają charakteru represyjnego, lecz służą zapewnieniu prawidłowej realizacji kontaktów w sposób zgodny z dobrem małoletniego.
W przypadku sporów na tym tle kluczowe znaczenie ma:
❌systematyczne dokumentowanie spóźnień,
❌zachowanie korespondencji,
❌wykazanie powtarzalności naruszeń.
📌 Podsumowując:
kontakty z dzieckiem nie są deklaracją ani dobrą wolą rodzica. Są konkretnym obowiązkiem, który tak jak każdy inny wynikający z orzeczenia sądu – powinien być wykonywany terminowo i rzetelnie.
Jeżeli notoryczne spóźnienia stają się elementem codzienności, nie jest to już kwestia cierpliwości drugiego rodzica, lecz realny problem prawny, który może i powinien zostać uregulowany w interesie dziecka.
⚖️ W sprawach rodzinnych czas ma znaczenie.
Zwłaszcza ten, na który czeka dziecko.👧