Prawo rodzinne - Rozwody - Kancelaria Adwokacka Klaudia Łyszczek Adwokat

21/03/2024

Nic nie daje takiej satysfakcji jak zadowolenie Klientów z wykonywanej pracy! Dziękujemy za piękne kwiaty!🌹

15/06/2023

Stowarzyszenie im. prof. Zbigniewa Hołdy, przy wsparciu Naczelnej Rady Adwokackiej, podjęło inicjatywę Tygodnia Konstytucyjnego – projektu, w ramach którego prawnicy i prawniczki prowadzili zajęcia o Konstytucji RP i Europejskiej Konwencji Praw Człowieka w szkołach w całej Polsce.
Również ja jako Adowkat miałam przyjemność prowadzić zajęcia z uczniami mojej Alma Mater w Bielsku-Białej, przekazując najważniejsze wartości, które płyną wprost z Konstytucji. Uczniowie mieli możliwość wcielenia się w rolę sędziów, adwokatów oraz prokuratorów co z resztą im bardzo dobrze wyszło! Jak również poznać zasady płynące wprost z Konstytucji tj. m.in. sprawiedliwość, jawność, dwuinstancyjność postępowania, niezależność, niezawisłość oraz bezstronność.
Ignorantia iuris nocet - czyli nieznajomość prawa szkodzi. Dzięki nauce prawa i znajomości przepisów posiadamy świadomość oraz wiemy w jaki sposób się bronić przed nadużyciami. Myślę, że szczerzenie znajomości naszych podstawowych praw i wolności szczególnie wsród najmłodszych to dobry krok ku przyszłości i mam nadzieję, że takich kroków będzie tylko więcej!

20/06/2022

Najpierw rozwód a potem PODZIAŁ MAJĄTKU WSPÓLNEGO. Czym jest majątek wspólny a co składa się na majątek odrębny każdego z małżonków? Info poniżej 👇👇💰💰

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Przedmioty zwykłego urządzenia domowego służące do użytku obojga małżonków są objęte wspólnością ustawową także w wypadku, gdy zostały nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

Majątek wspólny. Do majątku wspólnego należą w szczególności:

pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego z małżonków,
dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z małżonków,
środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu emerytalnego każdego z małżonków,
kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.


Majątek osobisty. Do majątku osobistego każdego z małżonków należą:

przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej,
przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił,
prawa majątkowe wynikające ze wspólności łącznej podlegającej odrębnym przepisom,
przedmioty majątkowe służące wyłącznie do zaspokajania osobistych potrzeb jednego z małżonków,
prawa niezbywalne, które mogą przysługiwać tylko jednej osobie,
przedmioty uzyskane z tytułu odszkodowania za uszkodzenie ciała lub wywołanie rozstroju zdrowia albo z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; nie dotyczy to jednak renty należnej poszkodowanemu małżonkowi z powodu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy zarobkowej albo z powodu zwiększenia się jego potrzeb lub zmniejszenia widoków powodzenia na przyszłość,
wierzytelności z tytułu wynagrodzenia za pracę lub z tytułu innej działalności zarobkowej jednego z małżonków,
przedmioty majątkowe uzyskane z tytułu nagrody za osobiste osiągnięcia jednego z małżonków,
prawa autorskie i prawa pokrewne, prawa własności przemysłowej oraz inne prawa twórcy,
przedmioty majątkowe nabyte w zamian za składniki majątku osobistego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.


Wspólność najmu lokalu mieszkalnego. Zgodnie z art. 6801 § 1 KC małżonkowie są najemcami lokalu bez względu na istniejące między nimi stosunki majątkowe, jeżeli nawiązanie stosunku najmu lokalu mającego służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych założonej przez nich rodziny nastąpiło w czasie trwania małżeństwa. Jeżeli między małżonkami istnieje rozdzielność majątkowa albo rozdzielność majątkowa z wyrównaniem dorobków do wspólności najmu stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności ustawowej.

Udziały w majątku wspólnym po ustaniu wspólności. Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym. Jednakże z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać, ażeby ustalenie udziałów w majątku wspólnym nastąpiło z uwzględnieniem stopnia, w którym każdy z nich przyczynił się do powstania tego majątku. Przy ocenie, w jakim stopniu każdy z małżonków przyczynił się do powstania majątku wspólnego, uwzględnia się także nakład osobistej pracy przy wychowaniu dzieci i we wspólnym gospodarstwie domowym.

Zwrot wydatków i nakładów. Każdy z małżonków powinien zwrócić wydatki i nakłady poczynione z majątku wspólnego na jego majątek osobisty, z wyjątkiem wydatków i nakładów koniecznych na przedmioty majątkowe przynoszące dochód. Może żądać zwrotu wydatków i nakładów, które poczynił ze swojego majątku osobistego na majątek wspólny. Nie można żądać zwrotu wydatków i nakładów zużytych w celu zaspokojenia potrzeb rodziny, chyba że zwiększyły wartość majątku w chwili ustania wspólności. Zwrotu dokonuje się przy podziale majątku wspólnego, jednakże sąd może nakazać wcześniejszy zwrot, jeżeli wymaga tego dobro rodziny. Powyższe stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy dług jednego z małżonków został zaspokojony z majątku wspólnego.

Podział majątku. W sprawach nieunormowanych w kodeksie rodzinnym i opiekuńczym od chwili ustania wspólności ustawowej do majątku, który był nią objęty, jak również do podziału tego majątku, stosuje się odpowiednio przepisy o wspólności majątku spadkowego i o dziale spadku.

Właściwość sądu. Sądem właściwym rzeczowo do rozpoznania sprawy jest sąd rejonowy. Sądem właściwym miejscowo jest sąd miejsca położenia majątku, a jeżeli wspólność ustała przez śmierć jednego z małżonków – sąd spadku.

Wartość przedmiotu sprawy. Wartość przedmiotu sprawy stanowi wartość majątku wspólnego małżonków.



Nasza Kancelaria świadczy pomoc na każdym etapie postępowania o podział majątku wspólnego. Bardzo często w przedmiotowym postępowaniu przydają się umiejętności negocjacyjne oraz dążenie do szybkiego zakończenia postępowania. Zapraszamy do nawiązania współpracy.

20/05/2022

Serdecznie zapraszamy do odwiedzin nowej strony internetowej! 🥳🥳🥳🥳
www.adwokat-lyszczek.pl

Kancelaria Adwokacka w Bielsku-Białej. Doświadczony Adwokat Klaudia Łyszczek

16/05/2022

KONTAKTY Z DZIECKIEM - precyzyjne uregulowanie kontaktów rodzica z dzieckiem znacznie ułatwia wykonywanie obowiązków rodzicielskich jak również bardzo często pozwala uniknąć niepotrzebnych nieporozumień oraz nerwowych sytuacji pomiędzy rodzicami. Kilka słów na temat kontaktów poniżej 😊

Niezależnie od władzy rodzicielskiej rodzice oraz ich dziecko mają prawo i obowiązek utrzymywania ze sobą kontaktów. Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie korespondencji, korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.

Zasady kontaktów z dzieckiem. Jeżeli dziecko przebywa stale u jednego z rodziców, sposób utrzymywania kontaktów z dzieckiem przez drugiego z nich rodzice określają wspólnie, kierując się dobrem dziecka i biorąc pod uwagę jego rozsądne życzenia. W braku porozumienia rozstrzyga sąd opiekuńczy.

Ograniczenie kontaktów z dzieckiem. Jeżeli wymaga tego dobro dziecka, sąd opiekuńczy ograniczy utrzymywanie kontaktów rodziców z dzieckiem.
Sąd opiekuńczy może w szczególności:
1) zakazać spotykania się z dzieckiem,
2) zakazać zabierania dziecka poza miejsce jego stałego pobytu,
3) zezwolić na spotykanie się z dzieckiem tylko w obecności drugiego z rodziców albo opiekuna, kuratora sądowego lub innej osoby wskazanej przez sąd,
4) ograniczyć kontakty do określonych sposobów porozumiewania się na odległość,
5) zakazać porozumiewania się na odległość.

Zakaz kontaktów z dzieckiem. Jeżeli utrzymywanie kontaktów rodziców z dzieckiem poważnie zagraża dobru dziecka lub je narusza, sąd zakaże ich utrzymywania.

Zobowiązanie rodziców do określonego postępowania. Sąd opiekuńczy, orzekając w sprawie kontaktów z dzieckiem, może zobowiązać rodziców do określonego postępowania, w szczególności skierować ich do placówek lub specjalistów zajmujących się terapią rodzinną, poradnictwem lub świadczących rodzinie inną stosowną pomoc z jednoczesnym wskazaniem sposobu kontroli wykonania wydanych zarządzeń.

Nasza kancelaria w ramach postępowań w przedmiocie kontaktów z dzieckiem przygotowuje wnioski procesowe, wśród których możemy wyróżnić m.in. wnioski o ustalenie kontaktów z dzieckiem, wnioski o ograniczenie kontaktów z dzieckiem, wnioski o zakazanie utrzymywania kontaktów z dzieckiem czy też wnioski o zmianę rozstrzygnięcia w sprawie kontaktów z dzieckiem. W celu uregulowania kontaktów z dzieckiem, niezbędnym jest sporządzenie propozycji obrazującej w jakich dniach oraz godzinach winny się odbywać owe kontakty. W przypadku wniosku o zakazanie kontaktów z dzieckiem wymagane jest przedstawienie okoliczności świadczących o tym, że kontakt rodzica z dzieckiem wiąże się dla tego drugiego z zagrożeniem lub naruszeniem jego dobra.

26/04/2022

ALIMENTY - najważniejsze informacje
💰kto może domagać się alimentów?
💰w jakiej wysokości przysługują alimenty?
💰czy brak dochodów zwalnia mnie z obowiązku alimentacyjnego?
💰czy jak dziecko osiągnie pełnoletność to nie będę dłużej zobowiązany do płacenia alimentów?

Na te i wiele innych pytań znajdziecie Państwo odpowiedzi w poście poniżej 👇👇. Zapraszam do lektury! 😊😊

Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania (obowiązek alimentacyjny) obciąża krewnych w linii prostej oraz rodzeństwo. Zgodnie z art. 1441 KRO, zobowiązany może uchylić się od wykonania obowiązku alimentacyjnego względem uprawnionego, jeżeli żądanie alimentów jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (powyższe nie dotyczy obowiązku rodziców względem ich małoletniego dziecka).

Alimenty na rzecz dziecka. Zgodnie z art. 133 § 1 KRO rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. Warto zaznaczyć, iż osiągniecie przez dziecko pełnoletności nie powoduje automatycznego uchylenia obowiązku alimentacyjnego. Jednakże wraz z osiągnięciem pełnoletności przez dziecko, rodzice nabywają uprawnienie do żądania uchylenia obciążającego ich obowiązku alimentacyjnego, w sytuacji, gdy łożenie na pełnoletnie dziecko jest powiązane z nadmiernym dla nich uszczerbkiem bądź jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się. Warto również zwrócić uwagę na sytuację, w której pomimo osiągnięcia przez dziecko pełnoletności, nie ustaje obowiązek alimentacyjny rodziców. Powyższe może mieć miejsce w sytuacji choroby, niedorozwoju umysłowego, kalectwa, które spowoduje iż dziecko nie jest w stanie samodzielnie zdobywać środków finansowych, umożliwiających mu utrzymanie. Obowiązek alimentacyjny może zostać uchylony przed osiągnięciem pełnoletności przez dziecko w sytuacji, gdy dziecko osiągnęło zawód pozwalający mu na podjęcie realnego zatrudnienia, bądź np. dziecko w trakcie nauki podejmie zatrudnienie, a osiągane przez niego zarobki pozwalają na samodzielne utrzymanie się.

Alimenty na rzecz znajdującego się w niedostatku. Poza powyższym przypadkiem obowiązku alimentacyjnego rodziców względem dziecka, uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest ten, kto znajduje się w niedostatku. Uprawnionym w takiej sytuacji jest osoba, która nie jest w stanie własnymi staraniami, z własnych środków pieniężnych zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb. Natomiast w przypadku, gdy dochody takiej osoby pozwalają na pokrycie chociażby części jej potrzeb, zakres obowiązku alimentacyjnego ulega stosownemu ograniczeniu.

Wysokość alimentów. Zakres świadczeń alimentacyjnych jest uzależniony od dwóch aspektów: usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego.
Usprawiedliwione potrzeby uprawnionego. Są to takie potrzeby, których zaspokojenie zapewni dziecku prawidłowy rozwój fizyczny i duchowy. Oczywiście potrzeby te będą inaczej kształtować się w zależności od wieku dziecka. Zazwyczaj w przypadku młodszych dzieci potrzeby te są znacznie mniejsze od potrzeb dzieci starszych, co będzie miało bezpośrednie przełożenie na wysokość świadczeń alimentacyjnych. Zgodnie z przyjętą regułą, dzieci mają prawo do równej z rodzicami stopy życiowej. Bez znaczenia przy tym jest to czy dzieci mieszkają osobno czy też wspólnie z rodzicami.

Możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego. Jak sama nazwa wskazuje, nie chodzi tu o zarobki i dochody, które zobowiązany faktycznie uzyskuje, ale również o te zarobki i dochody, które mógłby i powinien uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności, stosownie do swoich umiejętności, wykształcenia, doświadczenia, sił umysłowych oraz fizycznych. Jeżeli w ciągu ostatnich trzech lat przed sądowym dochodzeniem świadczeń alimentacyjnych osoba, która była już do tych świadczeń zobowiązana, bez ważnego powodu zrzekła się prawa majątkowego lub w inny sposób dopuściła do jego utraty albo jeżeli zrzekła się zatrudnienia lub zmieniła je na mniej zyskowne, nie uwzględnia się wynikłej stąd zmiany przy ustalaniu zakresu świadczeń alimentacyjnych.

Postać alimentów. Najbardziej powszechną postacią świadczeń alimentacyjnych jest świadczenie pieniężne płatne periodycznie w wysokości oznaczonej kwotowo.

Postępowanie w przedmiocie świadczeń alimentacyjnych jest niekiedy związane z silnymi emocjami występującymi po obu stronach procesu. Nasza kancelaria świadczy profesjonalną pomoc prawną w sporządzeniu pozwu o alimenty, odpowiedzi na pozew, sporządzaniu dalszych pism procesowych, zastępstwach procesowych, udziela porad prawnych oraz służy wsparciem emocjonalnym.

19/04/2022

ROZWÓD 💔💔💔 - najważniejsze informacje. 📖

💡Kiedy rozwód jest możliwy?
💡Kiedy sąd nie orzeknie rozwodu?
💡Czy mogę domagać się alimentów na swoją rzecz od byłego małżonka?
💡Jakie uprawnienia wiążą się z orzeczeniem rozwodu z wyłącznej winy drugiego małżonka?

Na te i wiele innych pytań znajdziecie Państwo odpowiedzi w przygotowanej dla Państwa pigułce, zawierającej najważniejsze informacje związane z postępowaniem rozwodowym. Zapraszam do lektury!

Zgodnie z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym małżonkowie są zobowiązani do wspólnego pożycia, do wzajemnej pomocy i wierności oraz do współdziałania dla dobra rodziny, którą założyli. Jednakże, jeżeli pomiędzy małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia, każdy z małżonków może żądać, aby sąd rozwiązał ich małżeństwo przez rozwód. Istotnym jest, iż zupełność i trwałość rozkładu pożycia małżeńskiego muszą występować łącznie.

Rozkład pożycia małżeńskiego jest zupełny wtedy, gdy nie istnieje pomiędzy małżonkami więź duchowa, fizyczna i gospodarcza. Warto wspomnieć przy tym, iż nawet w sytuacji, gdy przy zupełnym ustaniu więzi duchowej i fizycznej pozostały pewne elementy więzi gospodarczej np. zamieszkiwanie w tym samym mieszkaniu, to można uznać, że rozkład pożycia jest zupełny. Małżonkowie nie muszą również pozostawać względem siebie we wrogich relacjach, ażby uznać ustanie więzi duchowej. Często bowiem zdarza się, że małżonkowie ze względu na dzieci utrzymują ze sobą poprawne stosunki, nie żywiąc względem siebie uczuć adekwatnych do osób pozostających we wspólnocie małżeńskiej.

Rozkład pożycia małżeńskiego jest trwały, jeżeli oceniając okoliczności można uznać, że nie nastąpi powrót małżonków do wspólnego pożycia. Zazwyczaj sąd ocenia czy rozkład jest trwały biorąc pod uwagę upływ czasu, w którym małżonkowie żyją w „rozłączeniu”. Warto wskazać, iż prawo polskie nie uzależnia orzeczenia rozwodu od upływu określonego czasu od wystąpienia separacji faktycznej.

Kiedy rozwód nie może zostać orzeczony?

Pomimo trwałego i zupełnego rozkładu pożycia, prawo polskie wyróżnia trzy sytuacje, kiedy rozwód nie może zostać orzeczony:

1. na skutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków,

2. rozwód z innych względów byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego,

3. rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia (chyba, że drugi małżonek wyrazi zgodę na rozwód albo że jego odmowa wyrażenia zgody na rozwód jest w danych okolicznościach sprzeczna z zasadami współżycia społecznego).


Dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków. Bardzo często rozwód jest ciężkim przeżyciem nie tylko dla rozwodzących się małżonków, ale również dla dzieci. Za każdym razem Sąd zobligowany jest do zbadania czy w wypadku orzeczenia rozwodu dobro małoletnich dzieci nie ucierpi bardziej niż wówczas, gdyby rozwód nie został orzeczony. Oceniając powyższe sąd bierze pod uwagę przede wszystkich wiek dziecka, stopień jego rozwoju intelektualnego, stopień jego wrażliwości jak również stan jego zdrowia.

Sprzeczność z zasadami współżycia społecznego. Rozwód nie jest dopuszczalny również wówczas, jeżeli byłby sprzeczny z powszechnie uznawanymi zasadami współżycia społecznego. Można tutaj przytoczyć sytuację, w której małżonek domaga się rozwodu z uwagi na poważną chorobę drugiego z małżonków, bądź drugi z małżonków wymaga pomocy materialnej a rozwód stanowiłby dla niego krzywdę.

Rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia. Kolejna negatywna przesłanka rozwodu występuje wówczas, gdy z roszczeniem występuje małżonek wyłącznie winny rozkładowi pożycia. Jednakże od powyższego również znajdziemy wyjątki:
1. gdy drugi z małżonków wyrazi zgodę na rozwód,
2. gdy odmowa zgody jest na podstawie okoliczności danej sprawy sprzeczna z zasadami współżycia społecznego.

Powyższe oznacza, że nawet jeżeli z pozwem o rozwód występuje małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia to sąd może orzec rozwód. Dla rozjaśnienia sytuacji przytoczę przykład kiedy to pomiędzy małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia i w naszym omawianym przykładzie mąż – jako wyłącznie winny rozkładu pożycia np. na skutek zdrady małżeńskiej – domaga się rozwodu. Dodajmy, że z związku małżeńskiego nie pochodzą dzieci, natomiast mąż założył nową rodzinę – posiada małoletnie dziecko i nową partnerkę. Wówczas, pomimo że to mąż jest winny rozkładu pożycia i domaga się rozwodu, sąd jest uprawiony do wydania wyroku zgodnie z żądaniem męża. Odmowa zgody na rozwód w powyższej sytuacji doprowadziłaby do uniemożliwienia zalegalizowania nowego związku małżeńskiego, w którym mogłoby wychowywać się małoletnie dziecko.

Jeżeli zostaną spełnione wszystkie przesłanki rozwodu oraz nie wystąpią negatywne przesłanki, sąd jest uprawniony do orzeczenia rozwodu. Należy zaznaczyć, iż rozwód może być orzeczony na trzy różne sposoby:

1. bez winy,
2. z winy jednego z małżonków,
3. z winy obu stron.

Rozwód bez winy. W polskim prawie zasadą jest, że sąd orzekając rozwód orzeka również o tym, czy i który z małżonków ponosi winę w rozkładzie pożycia. Jednakże sąd na zgodny wniosek stron zaniecha orzekania o winie. Unormowanie to jest bardzo przydatne w praktyce, albowiem pozwala uniknąć długotrwałego postępowania rozwodowego jak również pozwala na uniknięcie przeżywania wielu ciężkich emocji, które wiążą się z wykazywaniem winy w rozkładzie pożycia. W wypadku zaniechania orzekania o winie następują takie skutki jakby żaden z małżonków nie ponosił winy w rozkładzie pożycia.

Wina w rozkładzie pożycia. Aby można było ustalić, że jeden z małżonków jest winny bądź współwinny rozkładu pożycia, niezbędnym jest wykazanie, że małżonek ten naruszył obowiązki małżeńskie tj. że nie dążył do wspólnego pożycia, nie okazywał pomocy, nie był wierny oraz nie współdziałał dla dobra rodziny. Przykładami powyższych ogólnikowych sformułowań są: pijaństwo, zdrada małżeńska, opuszczenie współmałżonka, zaniedbywanie rodziny, odmowa wzajemnej pomocy jak również odmowa współżycia płciowego. Orzeczenie winy ma znaczenie w przypadku dochodzenia świadczeń alimentacyjnych na rzecz drugiego z małżonków.

Alimenty na rzecz byłego małżonka. Małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia i który znajduje się w niedostatku, może żądać od drugiego małżonka rozwiedzionego dostarczania środków utrzymania w zakresie odpowiadającym usprawiedliwionym potrzebom uprawnionego oraz możliwościom zarobkowym i majątkowym zobowiązanego. Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej małżonka niewinnego, sąd na żądanie małżonka niewinnego może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego, chociażby ten nie znajdował się w niedostatku. Obowiązek dostarczania środków utrzymania małżonkowi rozwiedzionemu wygasa w razie zawarcia przez tego małżonka nowego małżeństwa. Jednakże gdy zobowiązanym jest małżonek rozwiedziony, który nie został uznany za winnego rozkładu pożycia, obowiązek ten wygasa także z upływem pięciu lat od orzeczenia rozwodu, chyba że ze względu na wyjątkowe okoliczności sąd, na żądanie uprawnionego, przedłuży wymieniony termin pięcioletni.

Pozostałe elementy wyroku rozwodowego.

Przy wyroku rozwodowym sąd rozstrzyga również (jeżeli są ku temu podstawy) o następujących kwestiach:

1. władzy rodzicielskiej nad wspólnymi małoletnimi dziećmi stron,
2. kontaktach rodziców z dziećmi,
3. alimentach na rzecz dzieci,
4. sposobu korzystania przez rozwiedzionych małżonków ze wspólnie zajmowanego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwani po rozwodzie,
5. kwestii czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia.
Nadto na wniosek strony, sąd może również:
1. nakazać eksmisję jednego z małżonków (kiedy małżonek swym rażącym zachowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie),
2. orzec o podziale wspólnego mieszkania (jeżeli jest zgodny wniosek obojga małżonków),
3. przyznać mieszkanie jednemu z małżonków, jeżeli drugi małżonek wyraża zgodę na jego opuszczenie bez dostarczenia lokalu zamiennego i pomieszczenia zastępczego a przyznanie mieszkania jednemu z małżonków jest możliwe,
4. dokonać podziału majątku wspólnego, jeżeli przeprowadzenie tego podziału nie spowoduje nadmiernej zwłoki w postępowaniu.

Postępowanie rozwodowe jest często bardzo trudnym doświadczeniem dla stron postępowania. Dlatego też służymy Państwu pomocą na wszystkich etapach toczącego się sporu, świadcząc profesjonalne usługi prawne oraz ofiarując wsparcie emocjonalne, które jest niezbędne w toku procesu.

15/04/2022

Z okazji świąt Wielkiej Nocy życzymy Państwu
radości, która rozpromienia życie,
zdrowia, które pozwala chwytać dzień,
nadziei, która przywołuje szczęście oraz
miłości, która działa cuda! 🌼

23/03/2022

CZY ROZWÓD OZNACZA OGRANICZENIE WŁADZY RODZICIELSKIEJ JEDNEGO Z RODZICÓW?💔👨‍👩‍👦

Coraz częściej Klienci pytają mnie „Czy rozwód jest równoznaczny z ograniczeniem władzy rodzicielskiej jednego z rodziców?” Otóż nie! Wartym podkreślenia jest, że oboje z rodziców nawet jeżeli żyją w rozłączeniu mogą posiadać pełną władzę rodzicielską. Najważniejsze jest to, aby potrafili współdziałać na rzecz dobra dziecka.

Artykuł 107 § 2 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego wskazuje nam, że są dwa sposoby uregulowania władzy rodzicielskiej, w sytuacji gdy rodzice nie zamieszkują wspólnie. Zgodnie z powyższym, sąd może:

1. powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka,

2. pozostawić władzę rodzicielską obojgu rodzicom, jeżeli przedstawili zgodne z dobrem dziecka porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem.

Na marginesie wspomnę, iż przytoczone przeze mnie dwie sytuacje nie obejmują wszystkich możliwych rozwiązań co do władzy rodzicielskiej jakie przewiduje kodeks rodzinny i opiekuńczy – ale o tym innym razem.

Nie jest również tak, że ograniczenie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców ma pierwszeństwo przed pozostawieniem władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom. Najważniejsze jest to co będzie zgodne z dobrem dziecka. O tym które rozwiązanie znajdzie zastosowanie decydować będzie sąd w oparciu o konkretne okoliczności sprawy.

Jakie należy spełnić wymogi, aby sąd przyznał władzę rodzicielską obojgu rodzicom?

Rodzice muszą przedstawić zgodne z dobrem dziecka porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem czyli tzw. plan wychowawczy. Na podstawie takiego planu sąd ocenia czy są szanse aby rodzice zgodnie współdziałali w sprawach dziecka. Plan ten winien zostać przemyślany, sporządzony w sposób szczegółowy oraz profesjonalny. Nie jest koniecznym, aby plan był sporządzony pisemne (może być również podyktowany do protokołu podczas rozprawy), jednakże z doświadczenia mogę powiedzieć, iż sporządzenie planu wychowawczego pisemne z pomocą profesjonalnego pełnomocnika potrafi znacznie ułatwić postępowanie oraz pracę sądu. Co powinien zawierać plan wychowawczy? Przede wszystkim ustalenia stron co do sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej, ustalenia co do miejsca pobytu dziecka oraz kontaktów z rodzicami.

W oparciu o przedłożony przez strony plan wychowawczy oraz okoliczności sprawy, sąd podejmuje decyzję w przedmiocie władzy rodzicielskiej.

15/03/2022

W dniu dzisiejszym wygraliśmy wraz z Klientką sprawę o pozbawienie władzy rodzicielskiej. Dlatego też postanowiłam oprócz zamieszczenia postanowienia Sądu, wyjaśnić Państwu na czym polega POZBAWIENIE WŁADZY RODZICIELSKIEJ 👨‍👩‍👦💔

Uregulowania dotyczące władzy rodzicielskiej znajdziemy w Kodeksie Rodzinnym i Opiekuńczym, zgodnie z którym (art. 92 KRO) „dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską”. W kodeksie nie znajdziemy definicji mówiącej o tym czym jest władza rodzicielska, jednakże przyjmuje się, że jest to zespół obowiązków oraz praw rodziców względem małoletniego dziecka, mających na celu zapewnienie mu należytej pieczy i strzeżenia jego interesów mających charakter niemajątkowy (piecza nad osobą dziecka), jak i majątkowy (zarząd jego majątkiem).

Władza rodzicielska może być ograniczona, zawieszona a nawet może dojść do sytuacji, w której rodzice tracą władzę rodzicielską. Pozbawienie władzy rodzicielskiej jest najbardziej daleko idące i może zostać orzeczone wyłącznie w enumeratywnie wymienionych przypadkach. Oczywiście mogą być sytuacje, kiedy oboje rodziców zostanie pozbawionych władzy rodzicielskiej, ale również może zostać pozbawiony tylko jeden z nich.

Kiedy może dojść do pozbawienia władzy rodzicielskiej?

Art. 111 § 1 KRO wyróżnia trzy przyczyny pozbawienia władzy rodzicielskiej:

1. trwała przeszkoda w jej wykonywaniu,
2. nadużywanie władzy rodzicielskiej,
3. rażące zaniedbywanie obowiązków przez rodziców.

Czwarta przyczyna została wymieniona w art. 111 § 1a KRO. Jest nią sytuacja, gdy mimo udzielonej pomocy nie ustały przyczyny zastosowania art. 109 § 2 pkt 5, a w szczególności gdy rodzice trwale nie interesują się dzieckiem.

1. czym jest trwała przeszkoda?

Trwała przeszkoda to taka, która będzie trwała długi czas, zazwyczaj taki który nie jest możliwy z góry do przewidzenia. Zazwyczaj będzie do wieloletni okres czasu. Będzie to miało miejsce m.in. w następujących sytuacjach: zaginięcia rodzia, pozbawienia wolności i umieszczenie rodzica w zakładzie karnym w celu odbycia długoletniej kary, wyjazd rodzica poza granice kraju połączony z brakiem zainteresowania dzieckiem, umieszczenie rodzica w zakładzie psychiatrycznym z powodu nieuleczalnej choroby.

2. kiedy występuje nadużywanie lub zaniedbanie władzy rodzicielskiej?

Powyższe ma miejsce, wówczas gdy rodzice poprzez swój naganny tryb życia dopuszczają się zaniedbania bądź nadużywają owej władzy. Ma to miejsce np. w sytuacji nadużywania alkoholu przez rodziców, prowadzenie przestępczego trybu życia, nagminne niepłacenie alimentów względem dziecka, jak również stosownie względem dziecka przemocy fizycznej w tym karcenie cielesne dziecka oraz psychiczne. Do przedmiotowego katalogu można również zaliczyć nakłanianie dziecka do prostytucji, zmuszanie dziecka do pracy zarobkowej, do czynów nierządnych, nakłanianie dziecka do popełniania przestępstw, wychowywanie dziecka w poczuciu wrogości w stosunku do drugiego z rodziców.

Sąd Najwyższy w swym postanowieniu z dnia z dnia 14 października 1970 r. (sygn. akt III CRN 181/70), stwierdził „pozbawienie przez ojca kilkuletniego dziecka naturalnego środowiska rodzinnego i bezpośredniej opieki matki oraz możliwości wychowania się wspólnie z małoletnim rodzeństwem i zatrzymanie go na stałe - wbrew woli matki - w obcym kraju zawiera elementy nadużycia władzy rodzicielskiej, które uzasadniają pozbawienie go tej władzy”.

W orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 25 maja 1949 r., znajdziemy, że nawet zamieszkanie wraz z dzieckiem z nowym partnerem, jeżeli taki układ wywiera niekorzystny wpływ na wychowanie dziecka może stanowić przyczynę pozbawienia rodzica władzy rodzicielskiej.

Co gdy rodzice trwale nie interesują się dzieckiem?

Brak trwałego zainteresowania dzieckiem stanowi czwartą tzw. fakultatywną przesłankę pozbawienia władzy rodzicielskiej. Sąd może ją zastosować wówczas, gdy pomimo udzielonej przez pomocy rodzicom, ci ostatni w dalszym ciągu zaniedbują swą władzę. Ma to miejsce np. wówczas, gdy najpierw zostaje ograniczona władza rodzicielska np. poprzez umieszczenie dziecka w rodzinie zastępczej bądź w rodzinnym domu dziecka. Wówczas też sąd ma obowiązek zawiadomić o umieszczeniu dziecka ww. ośrodkach, jednostkę organizacyjną wspierania rodziny i systemie pracy zastępczej, która ma za zadanie pomóc rodzicom w sposób prawidłowy wykonywać swe uprawienia i obowiązki względem dziecka. Instytucja ta ma na celu poprawę wykonywania władzy rodzicielskiej. Jeżeli do takowej poprawy nie dojdzie, to wówczas sąd jest uprawniony do podjęcia decyzji o pozbawieniu rodziców wykonywania władzy rodzicielskiej, na skutek ich długotrwałego nieinteresowania się dzieckiem.

Jaki jest skutek pozbawienia władzy rodzicielskiej?

W przypadku pozbawienia władzy rodzicielskiej, rodzice tracą prawa i obowiązki wchodzące w skład władzy rodzicielskiej. Istotnym jest jednak, iż rodzice w dalszym ciągu mają prawo do dziedziczenia po dziecku jak również domagania się od dziecka alimentów w przyszłości. To samo dotyczy dziecka, które w dalszym ciągu jest uprawnione do żądania od swych rodziców alimentów, jak również w razie ich śmierci jest uprawnione do dziedziczenia. Co ważne, obie strony w dalszym ciągu mogą utrzymywać ze sobą kontakty w tym w postaci bezpośredniej styczności.