Kancelaria Adwokacka adwokat Daniel Komorowski

31/12/2018

Życzymy wszystkim w Nowym Roku 2019 szczęścia niewynikającego z nieszczęścia innych ludzi, pomyślności na którą musimy solidnie zapracować oraz zdrowia o które najpierw zadbajmy sami. Szczęśliwego Nowego Roku w imieniu Kancelarii dla wszystkich Klientów, Współpracowników i obecnych tutaj osób.

31/10/2018

Wyrokiem z dnia 29.10.2018 roku Sąd Okręgowy w Warszawie w sprawie o zapłatę odszkodowania z tytułu nierównego traktowania w zatrudnieniu, prowadzonej przez Kancelarię, uznał, że brak kierowania się przez pracodawcę obiektywnymi przesłankami w ustalaniu wynagrodzenia pracowników wykonujących pracę na tym samym stanowisku, o takiej samej wartości, z nieodbiegającym znacząco zakresem obowiązków rodzi odpowiedzialność odszkodowawczą pracodawcy. Pracodawca stosował praktykę indywidualnego kształtowania wynagrodzenia za pracę, jednakże tylko część pracowników miało możliwość jego negocjowania, ale nie było określonych żadnych kryteriów tego negocjowania, nie mieściło się ono w ramach żadnych zwartościowanych i określonych w „widełkach” stawek wynagrodzenia dla danego stanowiska. Sąd uznał również, że pracodawca nie podjął żadnych działań zmierzających do wyrównania wynagrodzenia powodów w stosunku do osoby do której się porównywali w trakcie procesu, bądź zrekompensowania tego wynagrodzenia, pomimo że powodowie wielokrotnie sygnalizowali dysproporcję. Tym samym Sąd uwzględnił roszczenia powodów występujących w sprawie i zasądził na ich rzecz stosowne odszkodowania w łącznej kwocie 486 564 zł wraz z odsetkami oraz dodatkowo koszty procesu.

Wyrok nie jest prawomocny.

06/07/2018

Odsetki za zwłokę w sprawie o zadośćuczynienie biegną od dnia wezwania dłużnika do zapłaty. W ocenie Sądu Apelacyjnego ich zasądzanie od dnia wyrokowania nie jest właściwe. Roszczenie o zadośćuczynienie jest zatem wymagalne w dacie jego zgłoszenia, natomiast Sąd w toku procesu weryfikuje jego wysokość.

Tym samym Sąd Apelacyjny w prowadzonej wspólnie z: Kancelaria Adwokacka Adwokat Błażej Piotr Kamiński sprawie zmienił wyrok Sądu Okręgowego i zasądził odsetki z datą wcześniejszą aniżeli wyrokowanie.

10/03/2015

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie rozszerzenia zakresu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności.

Wyrokiem z dnia 10.03.2015 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 1 ust. 1 i 3 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości w zakresie, w jakim przyznaje uprawnienie do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności osobom fizycznym i prawnym, które nie miały tego uprawnienia w dniu wejścia w życie ustawy z 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw, jest niezgodny z art. 2 konstytucji, a ponadto:

a) w zakresie, w jakim dotyczy nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego, jest niezgodny z art. 165 ust. 1 konstytucji,

b) w zakresie, w jakim dotyczy nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, nie jest niezgodny z art. 165 ust. 1 oraz art. 167 ust. 1 i 2 konstytucji.

Wyrok stanowi kontynuację dotychczasowego stanowiska TK w kwestii zasad przekształcania użytkowania wieczystego we własność. Trybunał, nie kwestionując kompetencji ustawodawcy do zmian w systemie prawa rzeczowego, podważył konstytucyjność arbitralnego uwłaszczenia kolejnej grupy podmiotów.

Orzekając o naruszeniu art. 165 ust. 1 konstytucji Trybunał stwierdził, że kwestionowane przepisy rażąco naruszyły samodzielność jednostek samorządu terytorialnego, które – oddając nieruchomości w użytkowanie wieczyste – nie mogły spodziewać się, że drugiej stronie umowy zostanie przyznane uprawnienie do jednostronnego zakończenia stosunku prawnego przez przekształcenie przysługującego jej prawa we własność. W przypadkach objętych nowelizacją nastąpiła ustawowa ingerencja w umownie ukształtowane stosunki prawne. Ustawodawca narzucił gminom zasady rozporządzania nieruchomościami stanowiącymi ich własność, uniemożliwiając tym samym realizację racjonalnej gospodarki finansowej i przestrzennej.

25/02/2015

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego w sprawie kosztów procesu karnego.

Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2015 r. „Brak możliwości zaskarżenia orzeczenia o kosztach procesu karnego zasądzonych po raz pierwszy przez sąd odwoławczy, jest niezgodny z Konstytucją”

Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 426 § 1 k.p.k. „Od orzeczeń sądu odwoławczego oraz od orzeczeń wydanych przez Sąd Najwyższy nie przysługuje środek odwoławczy, chyba że ustawa stanowi inaczej”.

Powyższy przepis – dotyczący zaskarżenia kosztów w procesie karnym – został zaskarżony skargą konstytucyjną wywiedzioną przez Rzecznik Praw Obywatelskich. Zdaniem Rzecznika jeżeli sąd odwoławczy rozstrzyga jako pierwszy o kosztach procesu karnego, orzeczenie powinno być zaskarżalne do sądu drugiej instancji. Trybunał Konstytucyjny podzielił ten pogląd, ale odroczył obowiązywanie orzeczenia o dziewięć miesięcy, dając ustawodawcy czas na dostosowanie wadliwego art. 426 § 1 kpk do wymagań konstytucyjnych.

Sędzia Marek Zubik podkreślił, że orzeczenia dotyczące kosztów procesu karnego mogą odnosić się do różnych podmiotów publicznych (Skarb Państwa) i prywatnych (pełnomocnicy z urzędu, uczestnicy postępowania). Różne podmioty mogą więc być zainteresowane zakwestionowaniem orzeczenia sądu w sprawie kosztów procesu. Podmioty te chronią przy tym różne dobra gwarantowane im konstytucyjnie. Niewątpliwie dobrem chronionym przez wszystkie podmioty prywatne uczestniczące w procesie karnym – w zakresie odnoszącym się do kosztów procesu – jest ochrona praw majątkowych, w rozumieniu art. 64 ust. 2 Konstytucji.
Trybunał uznał, że orzekanie o kosztach procesu w postępowaniu karnym – chociaż uboczne w stosunku do głównego postępowania karnego, jest odrębną sprawą. Sąd rozstrzyga bowiem w tym orzeczeniu o ekonomicznym ciężarze procesu, zobowiązując określone podmioty do jego poniesienia. Orzeczenie to, jako dotyczące praw podmiotów występujących w procesie karnym i realizujących w tym procesie swoje interesy majątkowe, wydane po raz pierwszy na tle głównej sprawy karnej, powinno być traktowane jako orzeczenie wydane w pierwszej instancji. Bez względu na to, jaki status ma wydający je sąd w sprawie głównej. W konsekwencji orzeczenie takie, co do zasady, ma być zaskarżalne

18/02/2015

W dniu 17 lutego 2015 r. opublikowano Ustawę z dnia 15 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015 poz. 218) Akt wejdzie w życie 18 listopada 2015 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 4–14 i 16 oraz art. 10, które zaczną obowiązywać 20 marca 2015 r.

Nowelizacja przewiduje łatwiejszy i szybszy dostęp do sądu a także w założeniu ma usprawnić postępowanie wieczystoksięgowe za pomocą elektronicznego postępowania wieczystoksięgowego.

Elektroniczne postępowanie wieczystoksięgowe będzie mogło być uruchomione jedynie w odniesieniu do ksiąg wieczystych prowadzonych w systemie teleinformatycznym oraz w przypadku wniosków o złożenie księgi wieczystej w systemie teleinformatycznym.

Zmiany dotyczą także postępowania odrębnego w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Ustawa przyznaje zdolność sądową i procesową wojewódzkim zespołom do spraw orzekania o niepełnosprawności. Ustawa poszerza katalog osób, które mogą być pełnomocnikami procesowymi pracodawcy niebędącego osobą prawna lub przedsiębiorcą albo organu rentowego, o pracownika takiego podmiotu. Pełnomocnikiem wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności będzie mógł być jego członek.

Zmiany w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych mają na celu zharmonizowanie tych przepisów z regulacjami innych ustaw. Ponadto akt zawiera również zmiany do precyzujące zakres uprawnień referendarzy sądowych w postępowaniu rejestrowym.

15/09/2014

Od marca tego w toku są prace parlamentarne nad rządowym projektem „ustawy o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz niektórych innych ustaw”. Proponowana zmiana przepisów wynika z dyskusji w temacie tzw „umów śmieciowych”. Założona nowelizacja z całą pewnością odbije piętno na obecnym rynku pracy.

Projekt nowelizacji zakłada rozszerzenie kręgu podmiotów podlegających obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym o osoby będące członkami rad nadzorczych, jak i wprowadzenia zasady kumulacji tytułów do ubezpieczeń społecznych.

W ratio legis projektu znajduje się zapis, że „nowelizacja zmierza do rozszerzenia określonego w nim kręgu podmiotów, podlegających obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym o osoby będące członkami rad nadzorczych albowiem w związku z rozwojem rynku kapitałowego stale rośnie grupa osób, które czerpią środki utrzymania z działalności o charakterze osobistym, polegającej na nadzorowaniu działalności różnych podmiotów i instytucji”.

Dalej w uzasadnieniu czytamy, że ustawodawca uznał za celowe zrównanie wykonywania umowy zlecenia z innymi tytułami, których posiadanie powoduje sumowanie podstaw wymiaru składek do kwoty co najmniej minimalnego wynagrodzenia.

Tak przedstawiony projekt oznacza wprowadzenie zasady kumulowania się tytułów do ubezpieczeń, do składek jak z minimalnego wynagrodzenia za pracę.

02/09/2014

Wyrokiem z dnia 4 lipca 2014 r. w sprawie II CSK 621/2013 Sąd Najwyższy uznał, że najbliższemu członkowi rodziny zmarłego przysługuje zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę na podstawie art. 448 w zw. z art. 24 § 1 k.c. także wtedy, gdy śmierć nastąpiła przed 3 sierpnia 2008 r. to jest przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o zmianie ustawy Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2008 r. Nr 116 poz. 731). Spowodowanie śmierci osoby bliskiej – także przed znowelizowaniem art. 446 k.c. przez dodanie w nim § 4 stanowiącego wyraźną podstawę roszczenia, o którym tu mowa – mogło bowiem prowadzić do naruszenia dóbr osobistych najbliższych członków jego rodziny, co uzasadnia przyznanie im zadośćuczynienia.

Wartym przypomnienia jest, że przed 3 sierpnia 2008 r. w polskim ustawodawstwie nie istniał przepis dający wyraźną podstawę prawną do dochodzenia zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej, toteż roszczeń takowych dochodzono na podstawie art. 448 w zw. z art. 24 § 1 k.c. tj. na zasadzie naruszenia dóbr osobistych. Ustawodawca taką wyraźną normę wprowadził dopiero wspomnianą wyżej nowelizacją dodając do kodeksu cywilnego przepis art. 446 § 4.

Niejednokrotnie zdarzało się w praktyce, iż sądy że nie podzielały poglądu, iż w stanie prawnym sprzed 3 sierpnia 2008 r. spowodowanie śmierci osoby bliskiej mogło stanowić naruszenie dóbr osobistych najbliższych członków rodziny zmarłego i uzasadniać przyznanie im zadośćuczynienia na podstawie art. 448 k.c.

Niemniej jednak jest to kolejny wyrok Sądu Najwyższego potwierdzający zasadę, że można skutecznie dochodzić roszczeń z tytułu śmierci osoby najbliższej przed 3 sierpnia 2008 r. na podstawie przepisów dotyczących naruszenia dóbr osobistych.

18/07/2014

Uprzejmie informujemy, że w dniach od 18.07.2014 r. do dnia 27.07.2014 r. z uwagi na sezon urlopowy kontakt z Kancelarią pod numerem telefonu 502 177 567 będzie utrudniony a Kancelaria działała będzie w ograniczonym zakresie. We wskazanym okresie osobą odpowiedzialną za pracę Kancelarii będzie Pani mgr Agnieszka Michalak. W celu uzyskania informacji o przebiegu prowadzonych spraw i umawiania spotkań prosimy o kontakt pod numerem telefonu 607 099 713.

01/07/2014

W dniu dzisiejszym Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z Ustawą Zasadniczą art. 88 ust. 1 pkt 2 i art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2013 r. poz. 627, 628 i 842) przez to, że przewidują obowiązek nałożenia przez właściwy organ samorządu terytorialnego administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie bez wymaganego zezwolenia lub zniszczenie przez posiadacza nieruchomości drzewa lub krzewu, w sztywno określonej wysokości, bez względu na okoliczności tego czynu.

Nadto wyżej wymienione przepisy tracą moc obowiązującą z upływem 18 (osiemnastu) miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej.

Oznacza, to że kary administracyjne za ścięcie drzew bez wymaganego pozwolenia nie będą mogły być wymierzane w sztywnych stawkach, które nierzadko sięgają kilkudziesięciu albo nawet kilkuset tysięcy złotych.

05/06/2014

http://prawoprosto.pl/component/k2/1089-kierowcy-znow-beda-dostawac-zdjecia-z-fotoradarow

Prawo prosto.pl – prawo praktycznie i prosto, artykuły, wiadomości, poradniki, formularze, akty prawne, wzory pism, Legal English, Juristische Fachsprache, français juridique i wiele innych. Artykuł odpowiadający na pytanie w jaki sposób powoływać się na przepisy unijne przed sądem krajowym.

20/05/2014

https://www.youtube.com/watch?v=0u-vuRlGsmI&feature=share

Mobilna aplikacja mobilnego systemu pomocy prawnej właśnie ruszyła. Do ściągnięcia za darmo. Serdecznie polecamy.

Adwokat Mobilny System Pomocy Prawnej