Jakie są godziny otwarcia?

Poniedziałek 09:00 - 17:00 Wtorek 09:00 - 17:00 Środa 09:00 - 17:00 Czwartek 09:00 - 17:00 Piątek 09:00 - 17:00

Co to jest strona internetowa?

https://www.facebook.com/1216216875109790/

Waligórski Biuro Doradztwa Prawnego

Strona główna
Polska
Łacko
Waligórski Biuro Doradztwa Prawnego

Jesteśmy Biurem świadczącym profesjonalne i przystępne cenowo usługi doradztwa prawnego ( spadk Pomocą w dochodzeniu wszelkiego rodzaju odszkodowań.

Jesteśmy firmą świadczącą profesjonalne i przystępne cenowo usługi z zakresu doradztwa prawnego. To oferta skierowana do każdego z Państwa, zajmujemy się kompleksową obsługą prawną w pełnym zakresie Twoich potrzeb, począwszy od prozaicznych wyłudzeń w sklepach internetowych oraz aukcjach internetowych (np.: allegro.pl), odszkodowań w wypadkach komunikacyjnych, czy załatwieniu sprawy w ZUS, KRUS, U

S itp., kończąc na reprezentowaniu Twoich interesów do samego końca. Zawsze sprawnie, profesjonalnie i kompetentnie i co istotne w korzystnych warunkach finansowych. Dlatego będziemy chronić Twoje interesy, przeprowadzimy negocjacje z Twoim partnerem biznesowym, uzyskamy ugodę z Twoim dłużnikiem. Obecnie wiele czynności związanych z prowadzeniem czy założeniem działalności gospodarczej, wymaga znajomości przepisów z wielu gałęzi prawa, dlatego warto skorzystać z naszej propozycji pomocy, która może być jednorazową usługą lub abonamentową wieloletnią owocną współpracą. Z nami bezpiecznie kupisz lub sprzedaż nieruchomość, przeprowadzimy rozwód, separację, sprawy spadkowe i podział majątku. Nasze oszczędności inwestujemy w ruchomości, nieruchomości, różnego rodzaju lokaty i przedsięwzięcia, często jest to nasza przyszłość a nawet przyszłość naszych dzieci, my zadbamy aby była to przyszłość bezpieczna poprzez przeprowadzenie prawnego audytu planowanej przez Ciebie inwestycji, tak abyśmy podejmowali w życiu tylko te dobre decyzje i podpisywali tylko te dobre umowy. Doradztwem prawnym w zakresie spraw spornych z ZUS oraz sporządzaniem odwołań od decyzji ZUS.

24/04/2026

Witam Państwa bardzo serdecznie ! 🙂

Dziś materiał z innej beczki.

Na wakacje mamy niespodziankę. Dla osób, które nie mogą się powstrzymać od zbierania punktów karnych Ministerstwo przygotowało promocję ! :D

A tak serio jestem ciekaw jak ta zmiana przepisów wpłynie na bezpieczeństwo na drogach i ile wpadnie do budżetu ?

Gotowi !?

Zaczynamy ! 😉

System punktów karnych przez lata dawał kierowcom pewien „wentyl bezpieczeństwa”. Nawet jeśli ktoś przekroczył limit, w wielu przypadkach mógł jeszcze zredukować punkty na kursie i uniknąć najpoważniejszych konsekwencji.

Od czerwca 2026 r. wchodzą w życie zmiany, które w praktyce oznaczają jedno: za najpoważniejsze wykroczenia punktów karnych nie będzie już można się pozbyć. Podstawą są zmiany w przepisach wykonawczych do prawa o ruchu drogowym, w tym nowe rozporządzenie dotyczące taryfikatora punktów karnych i zasad ich redukcji.

Koniec „kasowania punktów!

Najważniejsza zmiana dotyczy możliwości redukcji punktów.

Do tej pory:
→ można było skorzystać z kursu w WORD i zmniejszyć liczbę punktów
→ w praktyce pozwalało to uniknąć utraty prawa jazdy
Od czerwca 2026 r.:
→ za dużą część wykroczeń nie będzie już możliwości redukcji punktów
→ szczególnie dotyczy to najpoważniejszych naruszeń przepisów
→ punkty pozostaną na koncie aż do ich ustawowego wygaśnięcia

Które wykroczenia będą „bez możliwości cofnięcia”?

→ rażące przekroczenia prędkości
→ wyprzedzanie w miejscach niedozwolonych
→ przejazd na czerwonym świetle
→ wykroczenia stwarzające zagrożenie dla życia i zdrowia

Dotychczas wielu kierowców:
→ traktowało kursy jako sposób na „wyczyszczenie konta”
→ wracało na drogę bez realnej zmiany zachowania

Co to oznacza w praktyce dla kierowcy?
Zmiana jest bardziej dotkliwa, niż może się wydawać.

→ jeden poważny błąd zostaje w systemie na długo
→ brak możliwości „naprawienia sytuacji” kursem
→ znacznie szybciej można osiągnąć limit punktów

Przypominam !!!!!!!!!!!!
→ 24 punkty – standardowy limit dla doświadczonych kierowców
→ 20 punktów – dla młodych kierowców

Bez możliwości redukcji osiągnięcie tych progów staje się znacznie łatwiejsze.

Czy punkty znikają automatycznie?
Tak – ale nie szybko.

Zasada pozostaje taka sama:
→ punkty kasują się po 12 miesiącach
→ okres liczony jest od momentu opłacenia mandatu

Czyli nie da się już ich „usunąć” – można jedynie przeczekać.

To nie jedyna zmiana w 2026 roku
Nowe przepisy to część większej reformy.

W 2026 r. wprowadzono także:
→ surowsze kary i nowe wykroczenia w taryfikatorze
→ ograniczenia dla młodych kierowców (m.in. niższe limity punktów)
→ rozszerzenie przypadków utraty prawa jazdy

Cały system staje się bardziej restrykcyjny.

Co jest najważniejsze?
Zmienia się logika odpowiedzialności kierowcy.

→ wcześniej: można było „odpracować” punkty
→ teraz: konsekwencje są trwałe i nieodwracalne
→ każdy poważny błąd realnie przybliża do utraty prawa jazdy

W praktyce oznacza to jedno:

Punkty karne przestają być ostrzeżeniem, a zaczynają działać jak realna sankcja, której nie da się już łatwo cofnąć.

I jak ! Noga z gazu ? :)

13/04/2026

Witam Państwa bardzo serdecznie ! 🙂

Dziś chciałbym przedstawić najnowsze zmiany w Prawie Cywilnym ( Spadek/Księgi Wieczyste) !

Dlatego przedstawiam zagadnienie z tematu:
" Dziedziczenie a wpis do Ksiąg Wieczystych"

Owocnej lektury !

Gotowi !?

Zaczynamy ! 😉

Odziedziczenie nieruchomości jeszcze do niedawna oznaczało jedno: dodatkową rundę formalności w sądzie wieczystoksięgowym. Nawet po załatwieniu spraw spadkowych trzeba było samodzielnie złożyć wniosek o wpis do księgi wieczystej, a to w praktyce często kończyło się poprawkami, wezwaniami i długim oczekiwaniem.

Od marca nastąpiła jednak istotna zmiana, która realnie upraszcza cały proces.

Podstawą są zmiany w przepisach regulujących funkcjonowanie ksiąg wieczystych oraz czynności notarialnych, które umożliwiły notariuszom składanie wniosków wieczystoksięgowych w imieniu spadkobierców – w formie elektronicznej.

To nie jest kosmetyka. To zmiana sposobu załatwiania sprawy.

Co dokładnie się zmieniło?
Do tej pory po stwierdzeniu nabycia spadku albo sporządzeniu aktu poświadczenia dziedziczenia trzeba było samodzielnie działać dalej.

W praktyce oznaczało to:
→ przygotowanie wniosku do sądu wieczystoksięgowego
→ dołączenie dokumentów
→ pilnowanie formalności i ewentualnych poprawek

Teraz ten etap może zostać całkowicie przeniesiony na notariusza.

Obecnie możliwe jest:
→ złożenie wniosku o wpis własności do księgi wieczystej przez notariusza
→ dokonanie tego od razu przy akcie poświadczenia dziedziczenia
→ albo w późniejszym terminie – bez konieczności ponownej wizyty osobistej

W praktyce oznacza to jedno: całą sprawę można załatwić w jednym miejscu.

Kto może skorzystać z tej zmiany?
Nie tylko osoby, które dopiero teraz dziedziczą.

Nowe rozwiązanie obejmuje również:
→ spadkobierców, którzy uzyskali poświadczenie dziedziczenia wcześniej
→ osoby, które do tej pory nie złożyły wniosku do księgi wieczystej
→ przypadki, w których sprawa „utknęła” na etapie formalności

To szczególnie ważne, bo wiele nieruchomości przez lata pozostawało formalnie nieuregulowanych.

Jak wygląda procedura w praktyce?
Z punktu widzenia spadkobiercy – znacznie prościej niż wcześniej.

Wystarczy:
→ sporządzić akt poświadczenia dziedziczenia u notariusza
→ zlecić mu złożenie wniosku do księgi wieczystej
→ ewentualnie udzielić pełnomocnictwa, jeśli działanie ma nastąpić później

Resztą zajmuje się notariusz – łącznie z przekazaniem opłaty do sądu.

Jakie są koszty?
Koszt całej procedury jest stosunkowo przewidywalny.

Obejmuje:
→ czynności notarialne (ok. 200 zł netto + VAT za poszczególne elementy)
→ wypisy dokumentów
→ opłatę sądową za wpis – 150 zł

Łącznie najczęściej jest to około 500 zł.

Dlaczego to ma znaczenie?
Bo eliminuje najczęstsze problemy, które pojawiały się wcześniej.

Nowe rozwiązanie:
→ ogranicza ryzyko błędów formalnych
→ eliminuje konieczność samodzielnego składania wniosków
→ skraca czas całej procedury
→ zmniejsza obciążenie sądów

W praktyce oznacza to mniej stresu i szybsze uporządkowanie stanu prawnego nieruchomości.

Co jest najważniejsze?
Zmiana nie jest obowiązkowa – ale jest bardzo korzystna.

→ nadal można złożyć wniosek samodzielnie do sądu
→ ale znacznie wygodniej zrobić to przez notariusza
→ szczególnie jeśli sprawa dotyczy nieruchomości

Jeżeli odziedziczyłeś mieszkanie, dom lub działkę i do tej pory nie zaktualizowałeś księgi wieczystej, to właśnie teraz masz najprostszy moment, żeby to zrobić – bez zbędnej biurokracji i biegania po urzędach.

10/04/2026

Witam Państwa bardzo serdecznie ! 🙂

Na specjalne życzenie, powtórka z Prawa Spadkowego !

Dlatego przedstawiam zagadnienie z tematu:
" Dziedziczenie ustawowe i testamentowe "

Udawanego weekendu :)

Gotowi !?

Zaczynamy ! 😉

Dziedziczenie bardzo często kojarzy się z prostym podziałem majątku po śmierci bliskiej osoby. W praktyce jednak to jeden z najbardziej złożonych obszarów prawa, w którym kluczowe znaczenie ma to, czy zmarły pozostawił testament, czy też zastosowanie znajdą przepisy ustawy.

Podstawą prawną jest Kodeks cywilny, w szczególności przepisy art. 926 i nast., które jasno rozróżniają dwa tryby dziedziczenia: ustawowy i testamentowy.

Już na początku trzeba wskazać zasadę nadrzędną – pierwszeństwo ma wola spadkodawcy. Jeżeli został sporządzony ważny testament, to on decyduje o podziale majątku. Dopiero w jego braku uruchamia się dziedziczenie ustawowe.

Dziedziczenie testamentowe – kiedy ma zastosowanie?
Występuje wtedy, gdy spadkodawca sporządził ważny testament.

W praktyce oznacza to, że:
→ można powołać do spadku dowolne osoby (nie tylko rodzinę)
→ można dowolnie określić udziały w majątku
→ można rozdzielić konkretne składniki majątku (np. mieszkanie jednej osobie, firmę drugiej)

Swoboda testowania jest bardzo szeroka, ale nie jest absolutna.

Ograniczeniem jest m.in. instytucja zachowku, która chroni najbliższych członków rodziny, nawet jeśli zostali pominięci.

Jak sporządzić ważny testament?
To kluczowe, bo błędy formalne mogą go całkowicie unieważnić.

Najczęściej spotykane formy:
→ testament własnoręczny – musi być w całości napisany odręcznie, podpisany i opatrzony datą
→ testament notarialny – sporządzony u notariusza, najbezpieczniejszy pod względem prawnym

Brak podpisu lub własnoręczności może skutkować nieważnością dokumentu i „powrotem” do dziedziczenia ustawowego.

Dziedziczenie ustawowe – kiedy wchodzi w grę?
Ma zastosowanie wtedy, gdy:
→ nie ma testamentu
→ testament jest nieważny
→ nikt z powołanych nie chce lub nie może dziedziczyć

W takim przypadku podział majątku następuje według ściśle określonych zasad.

Kolejność dziedziczenia ustawowego wygląda następująco:
→ w pierwszej kolejności: małżonek i dzieci
→ w przypadku śmierci dziecka – jego udział przejmują jego dzieci (wnuki spadkodawcy)
→ przy braku zstępnych: małżonek i rodzice
→ dalej: rodzeństwo i ich dzieci
→ następnie: dziadkowie i dalsi krewni
→ w ostateczności: gmina lub Skarb Państwa

Istotna zasada: małżonek nigdy nie może otrzymać mniej niż 1/4 całego spadku, nawet przy dużej liczbie dzieci.

Co w praktyce oznacza wybór między testamentem a ustawą?
Różnica jest fundamentalna.

→ testament daje pełną kontrolę nad majątkiem
→ ustawa narzuca sztywny schemat podziału
→ brak testamentu często prowadzi do rozdrobnienia majątku między wielu spadkobierców

W praktyce to właśnie brak testamentu najczęściej prowadzi do sporów rodzinnych.

Na co trzeba szczególnie uważać?
W sprawach spadkowych kluczowe są nie tylko przepisy, ale też formalności i terminy.

Najważniejsze kwestie:
→ możliwość odrzucenia spadku w terminie 6 miesięcy
→ odpowiedzialność za długi spadkowe (co do zasady do wysokości majątku)
→ konieczność przeprowadzenia postępowania spadkowego (sądowego lub notarialnego)

Brak reakcji w odpowiednim czasie może oznaczać przejęcie nie tylko majątku, ale również zobowiązań.

Co jest najważniejsze w dziedziczeniu?
Nie sam podział, ale przygotowanie.

→ testament pozwala uniknąć chaosu i sporów
→ brak testamentu oznacza automatyczne zastosowanie przepisów
→ każda decyzja (lub jej brak) ma konkretne skutki prawne i finansowe

Dziedziczenie to nie tylko kwestia prawa, ale też realnych konsekwencji dla całej rodziny.
Dlatego w praktyce najczęściej kluczowe jest nie to, co dzieje się po śmierci – ale to, co zostało uregulowane wcześniej.

Dziękuję za dotarcie do końca.

Proszę zostaw like jeżeli ten artykuł Ci się podobał.

07/04/2026

Witam Państwa bardzo serdecznie ! 🙂

Święta Wielkanocne już za nami. Mam nadzieję, że wszyscy "wypoczęli" i czekają na Święto Kwitnącej Jabłoni :).

Jakiś czas temu dostałem zadanie napisać artykuł na temat przymusowej restrukturyzacji przedsiębiorstwa. Mam nadzieję, że sprostałem zadaniu :)

Dlatego dziś chciałbym przedstawić zagadnienie z tematu:

" Nieprawidłowości w przymusowej restrukturyzacji przedsiębiorstwa "

Gotowi !?

Zaczynamy ! 😉

Przymusowa restrukturyzacja przedsiębiorstwa to jedno z najbardziej ingerujących narzędzi państwa w działalność gospodarczą. Może oznaczać przejęcie kontroli nad firmą, zmianę jej struktury, a w skrajnych przypadkach – faktyczne pozbawienie właścicieli wpływu na jej dalsze funkcjonowanie. W założeniu ma chronić stabilność systemu, ale w praktyce rodzi jedno kluczowe pytanie: kiedy taka ingerencja staje się niezgodna z prawem i otwiera drogę do odszkodowania?

Podstawą prawną w Polsce jest przede wszystkim ustawa z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, która implementuje unijną dyrektywę BRRD.

Na poziomie unijnym kluczowe znaczenie ma również dyrektywa 2014/59/UE (BRRD), regulująca zasady resolution wobec instytucji finansowych.

Już na tym etapie trzeba jasno powiedzieć: sama restrukturyzacja nie rodzi automatycznie prawa do odszkodowania. To instrument legalny. Roszczenia pojawiają się dopiero wtedy, gdy doszło do naruszeń – proceduralnych lub materialnych.

Kiedy przymusowa restrukturyzacja jest w ogóle dopuszczalna?
Organ (w Polsce najczęściej Bankowy Fundusz Gwarancyjny) może ją zastosować tylko przy spełnieniu określonych przesłanek.

Muszą wystąpić łącznie:
→ zagrożenie upadłością przedsiębiorstwa (tzw. failing or likely to fail)
→ brak realnych środków prywatnych lub nadzorczych, które mogłyby zapobiec upadłości
→ działanie w interesie publicznym (np. stabilność systemu finansowego)

Brak którejkolwiek z tych przesłanek może oznaczać wadliwość całej decyzji.

Gdzie pojawiają się nieprawidłowości w praktyce?
Najczęściej nie chodzi o samą ideę restrukturyzacji, lecz o sposób jej przeprowadzenia.

Do najczęstszych zarzutów należą:
→ błędna lub nierzetelna wycena przedsiębiorstwa
→ naruszenie procedur (np. brak odpowiedniego uzasadnienia decyzji)
→ nieproporcjonalna ingerencja w prawa właścicieli
→ pominięcie mniej dolegliwych środków
→ brak realnego zagrożenia upadłością

Szczególnie istotna jest wycena – to ona decyduje, czy właściciele lub wierzyciele zostali potraktowani sprawiedliwie.

Kluczowa zasada: „no creditor worse off” (NCWO)
To fundament całego systemu.

Zgodnie z przepisami:
→ żaden wierzyciel ani właściciel nie może znaleźć się w gorszej sytuacji niż w przypadku zwykłej upadłości

Jeżeli ta zasada zostanie naruszona, powstaje roszczenie o wyrównanie.

W polskim porządku prawnym odpowiadają temu przepisy ustawy o BFG, które przewidują możliwość dochodzenia rekompensaty po przeprowadzeniu niezależnej wyceny.

Kiedy powstaje prawo do odszkodowania?
Nie każda nieprawidłowość wystarczy. Kluczowe jest wykazanie konkretnej szkody i jej związku z działaniem organu.

Roszczenie może powstać m.in. gdy:
→ naruszono zasadę NCWO
→ decyzja została wydana bez spełnienia ustawowych przesłanek
→ doszło do rażących błędów w wycenie majątku
→ zastosowane środki były nieproporcjonalne

W praktyce najczęściej podstawą roszczeń jest właśnie wykazanie, że w scenariuszu upadłościowym sytuacja byłaby korzystniejsza.

Jak wygląda dochodzenie roszczeń?
To nie jest klasyczna sprawa cywilna od początku.

Mechanizm wygląda etapowo:
→ najpierw przeprowadzana jest niezależna wycena po restrukturyzacji
→ następnie ocenia się, czy doszło do naruszenia zasady NCWO
→ dopiero wtedy możliwe jest dochodzenie odszkodowania

W Polsce roszczenia kierowane są przeciwko Bankowemu Funduszowi Gwarancyjnemu, a sprawy często mają charakter skomplikowany i wymagają opinii biegłych z zakresu finansów.

Co jest najtrudniejsze w takich sprawach?
Nie sama podstawa prawna, lecz dowód.

Kluczowe problemy to:
→ wykazanie alternatywnego scenariusza (jak wyglądałaby upadłość)
→ udowodnienie błędów w wycenie
→ ustalenie realnej wysokości szkody

To sprawia, że postępowania te są jednymi z najbardziej złożonych w praktyce gospodarczej.

Na dziś jedno jest pewne: przymusowa restrukturyzacja nie jest „poza kontrolą”.
Choć stanowi silne narzędzie państwa, podlega konkretnym regułom – a ich naruszenie może otworzyć drogę do odszkodowania.

Kluczowe jest jednak nie samo przekonanie o niesprawiedliwości, ale umiejętność wykazania, że w świetle prawa doszło do realnego naruszenia i wymiernej szkody.

Pozdrawiam :)

31/03/2026

Witam Państwa bardzo serdecznie ! 🙂

Dziś chciałbym przedstawić zagadnienie z tematu "Świadczenia z ZUS za opiekę nad dzieckiem "

Gotowi !?

Zaczynamy ! 🙂

Przez lata wiele osób słyszało w urzędach to samo: „nie spełniacie kryteriów”. Dotyczyło to szczególnie dziadków, którzy na co dzień wychowywali wnuki, ponosili koszty ich utrzymania i realnie pełnili rolę opiekunów, ale formalnie nie mogli liczyć na świadczenia. Powód był jeden – brak statusu tzw. opiekuna faktycznego w rozumieniu przepisów.

Dziś to podejście zaczyna się zmieniać. I to w sposób, który może mieć bardzo konkretne skutki finansowe.

Punktem przełomowym stały się orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z lutego 2026 r., które wyraźnie zakwestionowały dotychczasową, sztywną praktykę organów.

Sprawa dotyczyła babci, która opiekowała się wnukiem na podstawie orzeczenia sądu. Mimo że faktycznie go wychowywała, ZUS odmówił jej prawa do świadczeń takich jak 800+ czy 300+. Argument był typowy – brak wniosku o przysposobienie, a więc brak statusu „opiekuna faktycznego”. Dopiero skarga kasacyjna oraz interwencja Rzecznika Praw Dziecka doprowadziły do zmiany podejścia.

NSA spojrzał na sprawę inaczej – nie przez pryzmat formalności, lecz rzeczywistości.

Co tak naprawdę zmieniło się po tych orzeczeniach?
Sąd wyraźnie przesunął akcent z dokumentów na realną sytuację dziecka.

W swoich rozstrzygnięciach wskazał, że:
→ najważniejsze jest dobro dziecka, a nie formalne spełnienie wszystkich wymogów
→ osoba, która faktycznie wychowuje dziecko, nie powinna być automatycznie pozbawiana wsparcia
→ przepisy należy interpretować zgodnie z ich celem – a tym celem jest pomoc dziecku

To istotna zmiana, ponieważ wcześniej organy opierały się głównie na literalnym brzmieniu przepisów.

Gdzie leżał problem w praktyce?
Kluczowa była definicja „opiekuna faktycznego”.

Dotychczas oznaczała ona osobę, która:
→ faktycznie opiekuje się dzieckiem
→ ale jednocześnie złożyła wniosek o jego przysposobienie

I właśnie ten drugi warunek blokował dostęp do świadczeń.

W efekcie:
→ dziadkowie wychowujący wnuki
→ ciotki lub wujkowie sprawujący opiekę
→ osoby posiadające orzeczenia sądowe o opiece

nie mogły otrzymać 800+ czy 300+, jeśli nie planowały adopcji.

Co to oznacza teraz?
Zmienia się punkt wyjścia w takich sprawach.

Jeżeli faktycznie opiekujesz się dzieckiem – szczególnie na podstawie orzeczenia sądu – masz znacznie silniejszą pozycję niż wcześniej.

W praktyce oznacza to:
→ większe szanse na uzyskanie świadczeń mimo braku adopcji
→ realną podstawę do odwołania od decyzji odmownych
→ możliwość powoływania się na linię orzeczniczą NSA

To nie jest automatyczna gwarancja wypłaty świadczeń, ale bardzo wyraźny sygnał dla organów, że dotychczasowa praktyka była zbyt restrykcyjna.

Na co zwracają uwagę sądy?
Coraz większe znaczenie ma rzeczywistość, a nie formalności.

Analizowane są przede wszystkim:
→ faktyczne sprawowanie opieki nad dzieckiem
→ ponoszenie kosztów jego utrzymania i wychowania
→ stabilność relacji i codzienne funkcjonowanie

To podejście zbliża system do jego pierwotnego celu – wsparcia dziecka, niezależnie od tego, kto je wychowuje.

Na dziś jedno jest pewne: kierunek się zmienił.
System zaczyna odchodzić od czysto formalnego podejścia i coraz częściej uwzględnia realne sytuacje życiowe.

A to oznacza, że dla wielu osób – zwłaszcza dziadków – sprawa, która przez lata była zamknięta, właśnie się otwiera.

Pozdrawiam :)

27/03/2026

Witam Państwa bardzo serdecznie ! 🙂

Dziś chciałbym przedstawić zagadnienie z zakresu Prawa Cywilnego, z tematu "Odszkodowania"

Gotowi !?

Zaczynamy ! 🙂

Jedna chwila na drodze potrafi zmienić wszystko. Wypadek, którego można było uniknąć, kończy się tragedią – a jej skutki nie ograniczają się tylko do ofiary. Uderzają w całą rodzinę. I właśnie wtedy pojawia się pytanie: kto i w jakim zakresie może dochodzić zadośćuczynienia?

Podstawą prawną takich roszczeń jest art. 446 § 4 Kodeksu cywilnego, który pozwala przyznać najbliższym członkom rodziny odpowiednią sumę za doznaną krzywdę po śmierci osoby bliskiej.

Na pierwszy rzut oka sprawa wydaje się oczywista – dzieci, małżonek, ewentualnie rodzice. Ale praktyka sądowa pokazuje, że katalog osób uprawnionych nie zawsze kończy się na tym poziomie.

W jednej ze spraw dotyczących śmiertelnego wypadku spowodowanego przez nietrzeźwego kierowcę, sąd przyznał zadośćuczynienie nie tylko synowi zmarłego, ale również jego małoletniemu wnukowi. To rozstrzygnięcie dobrze pokazuje, jak zmienia się podejście sądów – z formalnego na bardziej „życiowe”.

Kluczowe znaczenie ma bowiem nie sam stopień pokrewieństwa, ale realna więź.

Kto może dochodzić zadośćuczynienia po śmierci bliskiej osoby?
Przepisy nie tworzą zamkniętego katalogu, ale w praktyce najczęściej są to:
→ małżonek
→ dzieci
→ rodzice

Coraz częściej jednak sądy dopuszczają również inne osoby, jeżeli wykażą silną, faktyczną więź ze zmarłym:
→ wnuki
→ dziadkowie
→ rodzeństwo

Nie wystarczy jednak samo pokrewieństwo. Kluczowe jest to, czy relacja była rzeczywista, bliska i istotna w codziennym życiu.

Co decyduje o przyznaniu zadośćuczynienia?
Sąd nie działa automatycznie. Analizuje konkretną sytuację i relacje rodzinne.

Pod uwagę brane są m.in.:
→ siła więzi emocjonalnej ze zmarłym
→ częstotliwość kontaktów
→ wspólne życie lub zaangażowanie w wychowanie
→ skutki psychiczne utraty (trauma, poczucie pustki, destabilizacja życia)
→ wiek poszkodowanego i jego sytuacja życiowa

W praktyce oznacza to, że nawet dalszy członek rodziny może otrzymać świadczenie, jeżeli wykaże, że strata realnie wpłynęła na jego życie.

Jak wyglądają kwoty w takich sprawach?
Nie ma jednego „cennika”, ale orzecznictwo pokazuje pewne widełki.

W opisanej sprawie sąd przyznał:
→ synowi zmarłego – 130 000 zł
→ wnukowi – 40 000 zł

Różnica wynikała nie z „ważności osoby”, lecz z charakteru relacji i jej intensywności. Syn stracił nie tylko ojca, ale też wsparcie życiowe i partnera w codziennym funkcjonowaniu. Wnuk – choć młodszy – również doznał realnej straty emocjonalnej, którą sąd uznał za istotną.

Co jest najważniejsze w takich sprawach?
Nie formalność, tylko rzeczywistość.

→ liczy się faktyczna więź, nie tylko stopień pokrewieństwa
→ znaczenie ma to, jak wyglądała relacja „na co dzień”
→ sąd ocenia skutki psychiczne i życiowe, nie tylko sam fakt śmierci

To właśnie ten kierunek widać coraz wyraźniej w orzecznictwie – odejście od sztywnych schematów na rzecz oceny realnych relacji rodzinnych.

Zadośćuczynienie po śmierci bliskiej osoby nie jest więc zarezerwowane wyłącznie dla „najbliższych z definicji”. Coraz częściej obejmuje tych, którzy faktycznie byli najbliżej – niezależnie od tego, jak opisuje ich kodeks.

Pozdrawiam :)

26/03/2026

Witam Państwa bardzo serdecznie ! 🙂

Dziś chciałbym przedstawić zagadnienie z zakresu Prawa Spadkowego, o którym z mojego doświadczenia czasem dowiadujemy się po fakcie, pod tematem "Pominięcie przy podziale majątku"

Gotowi !?

Zaczynamy ! 🙂

Pominięcie przy podziale majątku – niezależnie od tego, czy nastąpiło w testamencie, czy poprzez darowizny dokonane jeszcze za życia – bardzo często daje złudne poczucie, że sprawa została definitywnie zamknięta. W praktyce bywa dokładnie odwrotnie. W takich sytuacjach uruchamia się instytucja zachowku, która pozwala najbliższym dochodzić konkretnych roszczeń pieniężnych, nawet jeśli formalnie nic nie otrzymali.

Podstawą jest art. 991 § 1 Kodeksu cywilnego, który chroni określony krąg osób przed całkowitym wykluczeniem z dziedziczenia.

Na samym początku trzeba jasno powiedzieć: zachowek to nie „prawo do majątku”, lecz roszczenie o zapłatę. Nie można żądać wydania mieszkania, domu czy działki. Można natomiast domagać się konkretnej kwoty, obliczonej od wartości całego majątku – również tego, który został przekazany wcześniej w formie darowizn.

Kluczowe znaczenie ma to, kto w ogóle może z tego prawa skorzystać. Krąg uprawnionych jest zamknięty i nie podlega rozszerzaniu.

Prawo do zachowku przysługuje wyłącznie:
→ dzieciom i wnukom (zstępnym)
→ małżonkowi
→ rodzicom – ale tylko wtedy, gdy spadkodawca nie miał potomków

W praktyce oznacza to jedno:
rodzeństwo, dalsi krewni czy partnerzy nieformalni nie mają żadnych uprawnień – bez wyjątków.

Kolejna kwestia, która najczęściej prowadzi do błędnych założeń, to wysokość zachowku. Wiele osób zakłada, że chodzi o połowę całego majątku. Tymczasem mechanizm jest inny i bardziej wymagający.

Zachowek to:
→ co do zasady 1/2 udziału ustawowego
→ 2/3 udziału – jeżeli uprawniony jest małoletni lub trwale niezdolny do pracy

Punktem wyjścia nie jest więc cały spadek, lecz to, co dana osoba otrzymałaby, gdyby nie było testamentu ani darowizn.

Samo obliczenie zachowku przebiega według określonego schematu, który w praktyce wygląda zawsze podobnie.

Jak ustalić wysokość zachowku:
→ ustalić udział ustawowy (czyli hipotetyczny podział spadku)
→ obliczyć substrat zachowku (wartość całego majątku)
→ doliczyć darowizny i zapisy windykacyjne
→ zastosować odpowiedni ułamek (1/2 albo 2/3)

Szczególnie istotny jest etap doliczania darowizn, który często całkowicie zmienia wynik.

Do substratu zachowku dolicza się m.in.:
→ darowizny nieruchomości (np. mieszkanie, działka)
→ większe przekazania pieniężne
→ zapisy windykacyjne

Co do zasady, jeżeli darowizna została dokonana w ciągu ostatnich 10 lat przed śmiercią – wchodzi do rozliczenia. W efekcie przekazanie majątku za życia bardzo często nie eliminuje roszczeń, lecz jedynie przesuwa je w czasie.

Nie mniej istotny jest termin dochodzenia zachowku.

Masz dokładnie 5 lat:
→ termin wynika z art. 1007 § 1 Kodeksu cywilnego
→ po jego upływie druga strona może podnieść zarzut przedawnienia
→ a to w praktyce zamyka drogę do dochodzenia roszczenia

Z punktu widzenia praktyki ważne jest, że nie trzeba znać dokładnej kwoty roszczenia na początku.

Warto pamiętać:
→ złożenie pozwu przerywa bieg przedawnienia
→ kwotę można doprecyzować później
→ sąd i tak często opiera się na opinii biegłego

Równie istotna jest sytuacja osoby zobowiązanej do zapłaty zachowku. Tu również istnieją konkretne możliwości działania.

Osoba zobowiązana może:
→ podnieść zarzut przedawnienia
→ zakwestionować wycenę majątku
→ wykazać darowizny wpływające na wysokość zachowku
→ żądać jego obniżenia (art. 997¹ KC)
→ powołać się na art. 5 KC – zasady współżycia społecznego

Zachowek działa niezależnie od tego, czy majątek został przekazany testamentem, czy rozdysponowany wcześniej poprzez darowizny.

W praktyce oznacza to jedno: pominięcie najbliższych bardzo rzadko kończy sprawę. Najczęściej dopiero ją rozpoczyna.

Pozdrawiam ;)

19/03/2026

Witam Państwa bardzo serdecznie ! 🙂

Dziś chciałbym przedstawić zagadnienie z zakresu Prawa Spadkowego, o którym z mojego doświadczenia czasem dowiadujemy się po fakcie, pod tematem "Podatek od nabytego spadku"

Gotowi !?

Zaczynamy ! 🙂

Nabycie spadku po bliskiej osobie kojarzy się najczęściej z postępowaniem sądowym albo wizytą u notariusza. W praktyce jednak zakończenie spraw spadkowych nie oznacza jeszcze dopełnienia wszystkich obowiązków. Jednym z najważniejszych, a jednocześnie najczęściej pomijanych etapów, jest zgłoszenie nabycia spadku do urzędu skarbowego. Niedopełnienie tej formalności może prowadzić do poważnych konsekwencji finansowych, w tym utraty prawa do zwolnienia podatkowego.

Podstawę prawną stanowi ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn. Kluczowe znaczenie ma tutaj art. 4a ust. 1 tej ustawy, który przewiduje szczególne zwolnienie podatkowe dla najbliższej rodziny. Zgodnie z tym przepisem:

„Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego.”

Oznacza to, że osoby z tzw. „grupy zerowej” – a więc najbliżsi członkowie rodziny – co do zasady nie płacą podatku od spadku. Zwolnienie to nie jest jednak automatyczne. Warunkiem jego zastosowania jest dokonanie zgłoszenia w odpowiednim terminie.

Termin ten wynika z art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy i wynosi 6 miesięcy. Liczy się go od dnia uprawomocnienia się postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku albo od dnia sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia przez notariusza. W praktyce oznacza to, że samo nabycie spadku nie uruchamia jeszcze biegu terminu – kluczowe jest formalne potwierdzenie praw do spadku.

Zgłoszenia dokonuje się na formularzu SD-Z2, składając go do właściwego urzędu skarbowego. Dokument ten obejmuje informacje o nabytym majątku, jego wartości oraz tytule nabycia. Co istotne, obowiązek zgłoszenia dotyczy całego majątku, niezależnie od tego, czy są to nieruchomości, środki pieniężne, udziały czy inne prawa majątkowe.

Brak zgłoszenia w terminie ma bardzo konkretne konsekwencje. W takiej sytuacji spadkobierca traci prawo do zwolnienia podatkowego i podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Oznacza to konieczność zapłaty podatku według stawek przewidzianych dla danej grupy podatkowej, co w praktyce może oznaczać znaczne obciążenie finansowe.

Warto podkreślić, że obowiązek zgłoszenia nie zawsze występuje. Zgodnie z przepisami nie trzeba składać formularza SD-Z2, jeżeli wartość majątku nie przekracza kwoty wolnej od podatku właściwej dla danej grupy podatkowej. W przypadku najbliższej rodziny jednak, ze względu na możliwość pełnego zwolnienia, złożenie zgłoszenia jest co do zasady najbardziej korzystnym rozwiązaniem.

W praktyce pojawiają się również sytuacje bardziej skomplikowane, na przykład gdy spadek obejmuje środki pieniężne przekazywane wcześniej w formie darowizn lub gdy majątek znajduje się za granicą. W takich przypadkach prawidłowe rozliczenie podatkowe wymaga szczególnej staranności, ponieważ organy podatkowe badają nie tylko sam fakt nabycia, ale również jego źródło i moment powstania obowiązku podatkowego.

Zgłoszenie nabycia spadku do urzędu skarbowego jest więc formalnością, która w praktyce ma kluczowe znaczenie dla sytuacji finansowej spadkobiercy. Choć procedura ta wydaje się techniczna, jej pominięcie może skutkować koniecznością zapłaty podatku, którego w wielu przypadkach można całkowicie uniknąć. Dlatego zakończenie spraw spadkowych powinno zawsze obejmować nie tylko uregulowanie kwestii własnościowych, lecz także dopełnienie obowiązków podatkowych wynikających z obowiązujących przepisów.

Pozdrawiam :)

17/03/2026

Witam Państwa bardzo serdecznie ! 🙂

Dziś chciałbym przedstawić zagadnienie z zakresu Prawa Rodzinnego pod tematem "Rozwód z orzeczeniem o winie? Były mąż może płacić alimenty, nawet jeśli była żona pracuje."

Gotowi !?

Zaczynamy ! 🙂

Rozwód bardzo często kojarzony jest wyłącznie z zakończeniem relacji między małżonkami i ewentualnym obowiązkiem alimentacyjnym wobec dzieci. Tymczasem polskie prawo przewiduje również możliwość zasądzenia alimentów pomiędzy byłymi małżonkami. Co istotne, w określonych sytuacjach obowiązek ten może powstać nawet wtedy, gdy osoba uprawniona pracuje i osiąga własne dochody. Kluczowe znaczenie ma tu kwestia winy za rozpad małżeństwa oraz zmiana sytuacji materialnej po rozwodzie.

Podstawę prawną takiego roszczenia stanowi art. 60 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, zgodnie z którym:

„Jeżeli jeden z małżonków został uznany za wyłącznie winnego rozkładu pożycia, a rozwód pociąga za sobą istotne pogorszenie sytuacji materialnej drugiego małżonka, sąd może orzec, że małżonek wyłącznie winny obowiązany jest przyczyniać się w odpowiednim zakresie do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb małżonka niewinnego.”

Przepis ten wprowadza szczególną formę obowiązku alimentacyjnego, która różni się od standardowych alimentów. W tym przypadku nie jest konieczne wykazanie tzw. niedostatku. Wystarczające jest udowodnienie, że na skutek rozwodu sytuacja materialna jednego z małżonków uległa istotnemu pogorszeniu w porównaniu do poziomu życia, jaki istniał w trakcie trwania małżeństwa.

Praktyczne zastosowanie tego przepisu potwierdza orzecznictwo sądów. W prawomocnym wyroku z lutego 2026 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie (sygn. akt VI Ca 269/25) rozpatrywał sprawę byłych małżonków, w której mąż został uznany za wyłącznie winnego rozpadu małżeństwa. Po rozwodzie sytuacja finansowa kobiety uległa wyraźnemu pogorszeniu. W czasie trwania związku koszty utrzymania były dzielone, a wspólny budżet był zasilany również dochodami męża. Po rozstaniu kobieta musiała samodzielnie ponosić wszystkie wydatki, a dodatkowo jej stan zdrowia pogorszył się, co generowało kolejne koszty.

Mężczyzna osiągał znacznie wyższe dochody, sięgające około 10 000 zł netto miesięcznie, i argumentował, że była żona nie wykorzystuje w pełni swoich możliwości zarobkowych. Sądy obu instancji nie podzieliły tej argumentacji, wskazując, że kluczowe znaczenie ma nie tylko potencjał zarobkowy, lecz przede wszystkim realne pogorszenie sytuacji życiowej kobiety oraz wyraźna dysproporcja dochodów między stronami.

W efekcie sąd zasądził na rzecz byłej żony alimenty w wysokości 1600 zł miesięcznie. Choć żądanie opiewało na wyższą kwotę, sąd uznał, że przyznane świadczenie w wystarczającym stopniu pozwoli na zbliżenie poziomu życia kobiety do tego, jaki miała w czasie trwania małżeństwa. Apelacja wniesiona przez byłego męża została oddalona, a wyrok utrzymano w mocy.

Orzeczenie to dobrze ilustruje, jak w praktyce stosowany jest art. 60 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Sąd nie koncentruje się wyłącznie na tym, czy uprawniony małżonek jest w stanie się utrzymać, lecz analizuje całokształt sytuacji, w tym poziom życia sprzed rozwodu oraz skutki jego rozpadu dla sytuacji finansowej stron.

Należy przy tym pamiętać, że obowiązek alimentacyjny między byłymi małżonkami nie ma charakteru bezterminowego. Wygasa on w szczególności w przypadku zawarcia przez uprawnionego nowego małżeństwa. W innych przypadkach może być także zmieniony lub uchylony, jeżeli zmienią się okoliczności, które stanowiły podstawę jego orzeczenia.

Instytucja ta pokazuje, że rozwód – zwłaszcza z orzeczeniem o wyłącznej winie jednej ze stron – nie zawsze oznacza całkowite rozdzielenie sytuacji finansowej byłych małżonków. W określonych przypadkach prawo przewiduje mechanizmy wyrównujące skutki ekonomiczne rozpadu małżeństwa, chroniąc stronę, która poniosła jego negatywne konsekwencje.

Pozdrawiam ;)

Adres

Łącko 843
Łacko
33-390

Godziny Otwarcia

Poniedziałek	09:00 - 17:00
Wtorek	09:00 - 17:00
Środa	09:00 - 17:00
Czwartek	09:00 - 17:00
Piątek	09:00 - 17:00

Strona Internetowa

facebook.com

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Waligórski Biuro Doradztwa Prawnego umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do Waligórski Biuro Doradztwa Prawnego:

Skróty

Chcesz aby twoja firma była na górze listy Praktyka Prawnicza w Łacko?