20/05/2020
Z dniem 24 marca 2020 roku weszły w życie znowelizowane przepisy dotyczące tzw. Upadłości konsumenckiej.
WARTO WIEDZIEĆ...
CZYM W ISTOCIE JEST "UPADŁOŚĆ KONSUMENCKA"?
Instytucję regulują przepisy Prawa upadłościowego, które posługują się pojęciem postępowania upadłościowego wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.
Nie jest to, wbrew potocznej nazwie, postępowanie wobec konsumenta, którego definiuje art. 22(1) Kodeksu Cywilnego („Za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową”)
Nie jest możliwe, by osoba, w stosunku do której prowadzone jest postępowanie upadłościowe przewidziane przepisami Prawa Upadłościowego – tytuł V, mogła równocześnie być przedsiębiorcą. Z wnioskiem mogą wystąpić wyłącznie osoby, które w chwili jego składania i w toku postępowania nie są już przedsiębiorcami ani z działalnością gospodarczą nie są w żaden sposób powiązane (np. wspólnicy osobowych spółek handlowych).
JAKIE PRZESŁANKI POZYTYWNE NALEŻY SPEŁNIAĆ?
Zgodnie z ogólną zasadą, upadłość ogłasza się w stosunku do dłużnika, który stał się niewypłacalny. Stan niewypłacalności osoby fizycznej, która nie prowadzi działalności gospodarczej, ma miejsce wówczas gdy, z każdym kolejnym dniem/miesiącem stan zadłużenia takiej osoby pogłębia się, niezależnie od zamiarów i podejmowanych czynności mających na celu zmniejszenie ogólnego rachunku długu. Stale naliczane odsetki od istniejących zobowiązań, niejednokrotnie powodują, iż pomimo chęci spłaty zadłużenia, osoba starająca się o ogłoszenie wobec niej upadłości, nie widzi rezultatów w postaci zmniejszonego do spłaty długu, zaś bilans po stronie WINIEN narasta.
PRZESŁANKI NEGATYWNE...
Na skutek nowelizacji przepisów Prawa upadłościowego, istnieją obecnie dwie przesłanki negatywne, czyli wypadki gdy pomimo złożonego prawidłowo wniosku i wystąpienia przesłanki pozytywnej, nie zostanie ogłoszona upadłość osoby fizycznej. Pierwsza z nich to wspomniany status przedsiębiorcy (gdy osoba wnioskująca go posiada), druga zaś to stan, gdy dłużnik jest wypłacalny, czyli nie istnieje warunek pozytywny „niewypłacalność”.