Rinion & Rinion Law Office

27/02/2026

28/01/2026

Note to self: You are doing enough. 🌿

Allow yourself time to rest and recharge. 💜

28/01/2026

LEGAL EXPLAINER | RA 9995 (Anti-Photo and Video Voyeurism Act of 2009)

The crime of photo and video voyeurism may be committed in four ways:

1. By taking a photo or video coverage without consent, under circumstances where the victim has a reasonable expectation of privacy ("reasonable expectation of privacy" means the person believes that he or she could undress in privacy, without being concerned that a photo or video of said person would be captured)

Here, the crime is committed when a person:
-takes a photo or video of a person performing a sexual act or any similar activity
-or captures an image of private areas (ge****ls, p***c area, buttocks, female breast).

In the picture below (hidden camera in a boarding house CR), the crime is already committed the moment the camera records, even if no one watches the footage.

2. By copying or reproducing such photo or video or recording of a sexual act or any similar activity

Even if the offender did not originally take the photo or video, liability arises if he or she:
-copies
-downloads
-screenshots
-saves
-or reproduces the photo or video.

Even private duplication (e.g., saving a copy on another device) is punishable.

This mode punishes the mere copying or reproducing, whether for profit or for free.

3. By selling or distributing (with or witout consideration) such photo or video or recording of a sexual act or any similar activity

This mode punishes the circulation or distribution of the photo or video (e.g., sending to friends, group chats). Distribution includes sharing via Messenger, Telegram, email, passing USBs or storage devices.

4. By publishing or broadcasting such photo or video or recording of a sexual act or any similar activity

This is the widest and most public form of the offense. The crime is committed by publishing in:
-print
-broadcasting on TV or radio
-uploading online (social media, p**n sites)
-exhibiting or showing through any digital or electronic means.

This provision is why news outlets must blur faces and avoid showing prohibited content, even if “newsworthy.”

Very important:

1. The victim can be a man or a woman, which means the offender can be a man or a woman.

2. Consent to record does NOT mean consent to copy, reproduce, sell, distribute, publish, or broadcast. This means that even if the person consented to the taking of the photo or recording of the video but not to the:
-copying
-reproduction
-sale
-distribution
-publication
-or broadcast of the photo or video, the law is still violated.

Penalty:
-imprisonment of 3 to 7 years
-or a fine of 100K to 500K
-or both such imprisonment and fine at the discretion of the court

Ctto

21/11/2025

Nagpasya ang maaaring ma-forfeit ang hindi maipaliwanag na kayamanan o ari-arian na nakuha ng isang pampublikong opisyal sa panahon ng kanilang panunungkulan kahit na nakarehistro ang mga ito sa pangalan ng ibang indibidwal.

Sa isang Desisyon na isinulat ni Associate Justice Japar B. Dimaampao, pinagtibay ng Ikatlong Dibisyon ng Korte Suprema ang forfeiture ng properties, bank deposits, at investment accounts na nakapangalan kay retired Lieutenant General Jacinto C. Ligot (General Ligot) pati na ang mga asset na natunton sa kanya pero nakarehistro sa kanyang asawa, mga anak, at kamag-anak.

Nagsagawa ang Ombudsman ng isang lifestyle check para matukoy kung ang mga ari-arian na nakuha niya sa panahon ng aktibong serbisyo ay lumagpas sa kanyang suweldo at iba pang legal na kita.

Nakita sa pagsisiyasat sa mga idineklarang ari-arian ni General Ligot sa kanyang Statements of Assets, Liabilities, and Net Worth mula 1982 hanggang 2003 na hindi ito sumasalamin sa mga aktwal na ari-arian sa ilalim ng kanyang pangalan at ng mga malapit niyang miyembro ng pamilya. Kaya naghain ang Ombudsman ng isang petition for forfeiture na inihain laban sa kanya sa Sandiganbayan. Pinangalanan din sa petisyon ang kanyang asawa, kanilang mga anak, at kanyang kapatid na babae at bayaw, na ginamit umano bilang mga front para itago ang kanyang ari-arian.

Napag-alaman ng Sandiganbayan na labag sa batas ang nakuhang ari-arian ni General Ligot at ipinag-utos nito ang forfeiture ng mga ari-arian na nagkakahalaga ng PHP 102 milyon at mga deposito at pondo sa pamumuhunan na nagkakahalaga ng PHP 53 milyon.

Pinagtibay ng Korte ang desisyon ng Sandiganbayan at binigyang-pansin na walang sariling pinagkukunan ng kita ang asawa at mga anak ni General Ligot pero nagmamay-ari pa rin ng mga ari-arian at may hawak silang malalaking bank at investment account sa ilalim ng kanilang mga pangalan.

Binayaran ni General Ligot ang mga condominium ang mga amortization nito kahit na may titulo sa pangalan ng kanyang kapatid. Ang condominium na nakalista sa ilalim ng pangalan ng kanyang bayaw ay unang binili ng asawa ni Heneral Ligot, na walang sariling kita.

Ayon sa Korte, lumalabas na si Heneral Ligot ang tunay na may-ari kahit pa nasa pangalan ng ibang tao ang mga legal na titulo.

Sa ilalim ng Republic Act No. 1379, ang mga ari-arian ng mga pampublikong opisyal ay ipinapalagay na iligal na nakuha kapag ang mga ito ay halatang wala sa proporsyon ng kanilang legal na kita.

Nalalapat ang pagpapalagay na ito hindi lamang sa mga ari-arian sa ilalim ng pangalan ng pampublikong opisyal kundi pati na rin sa mga ari-ariang nakatago o inilipat sa iba, hangga't ang tunay na pagmamay-ari ay matututunton sa pampublikong opisyal.

Basahin ang press release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=155660

Basahin ang Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=155651

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

11/11/2025

Originally published by the Supreme Court Public Information Office

The 𝘌𝘯 𝘉𝘢𝘯𝘤, during its session today, November 11, 2025, acted on the consolidated petitions in G.R. No. E-02002 (𝘔𝘢𝘤𝘢𝘭𝘪𝘯𝘵𝘢𝘭 𝘷. 𝘚𝘦𝘯𝘢𝘵𝘦); G.R. No. E-02010 (𝘛𝘢𝘺𝘢𝘮 𝘷. 𝘊𝘖𝘔𝘌𝘓𝘌𝘊); G.R. No. E-02142 (𝘍𝘶𝘫𝘪𝘪 𝘷. 𝘖𝘧𝘧𝘪𝘤𝘦 𝘰𝘧 𝘵𝘩𝘦 𝘗𝘳𝘦𝘴𝘪𝘥𝘦𝘯𝘵); and G.R. No. E-02276 (𝘏𝘪𝘥𝘢𝘭𝘨𝘰 𝘷. 𝘌𝘹𝘦𝘤𝘶𝘵𝘪𝘷𝘦 𝘚𝘦𝘤𝘳𝘦𝘵𝘢𝘳𝘺) by denying the consolidated petitions questioning the constitutionality of Republic Act No. 12232, which sets the term of office of barangay officials and members of the Sangguniang Kabataan (BSK) to four years.

Under the law, the next BSK elections will be held on the first Monday of November 2026 and every four years thereafter.

Accordingly, the elections set for December 1, 2025, have been rescheduled to November 2026. Incumbent officials shall remain in office until their successors are elected.

The petitions, filed by Romulo B. Macalintal 𝘦𝘵 𝘢𝘭., argued that the law is invalid for failing to comply with the guidelines in postponing elections set in the 2023 case of 𝘔𝘢𝘤𝘢𝘭𝘪𝘯𝘵𝘢𝘭 𝘷. 𝘊𝘖𝘔𝘌𝘓𝘌𝘊. The petitions also claimed that the law violates the public’s right to vote and unduly favors BSK officials.

In upholding the law, the SC, through the 𝘱𝘰𝘯𝘦𝘯𝘤𝘪𝘢 of Associate Justice Jhosep Y. Lopez, ruled that Article X, Section 8 of the Constitution grants Congress the authority to set the term duration of barangay officials, who are not bound by the general three-year term limit that applies to other elective local officials. This legislative power is not merely permissive; it makes Congress the sole body empowered to define the term of office of barangay officials.

The SC clarified that RA 12232 is fundamentally a term-setting law for BSK officials, establishing a four-year term and prohibiting consecutive terms for the Sangguniang Kabataan officials. It is not a law postponing elections; the rescheduling of the elections is merely incidental.

Therefore, the Macalintal guidelines, which set out the parameters Congress must follow in postponing elections, do not apply to RA 12232.

The SC also ruled that the law does not violate the public’s right to vote, as it neither abolishes nor indefinitely suspends the BSK elections. It simply changes the interval from three to four years.

Finally, the SC held that the RA 12232 is not discriminatory, in that a law treating barangay officials differently does not amount to undue favor or discrimination when such treatment is expressly allowed by the Constitution.

Read the full text of the Press Briefer at https://sc.judiciary.gov.ph/?p=155312.

A copy of the Decision will be uploaded to the SC website once available.

Copying of this content is subject to the SC PIO’s Credit Attribution Policy: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

13/10/2025

Originally published by the Supreme Court Public Information Office

Binigyang-diin ng na karaniwang walang bisa ang kasal na pinangasiwaan ng isang taong walang legal na awtoridad puwera na lang kung tapat na naniniwala ang isa o parehong mag-asawa na may awtoridad ang tao na nagsagawa ng kanilang kasal.

Sa isang Desisyon na isinulat ni Associate Justice Mario V. Lopez bago siya nagretiro, ibinasura ng Ikalawang Dibisyon ng Korte Suprema ang petition for nullity of marriage na inihain ng isang misis na nagsasabing hindi isang hukom ang taong nangasiwa sa kanyang kasal gaya ng kanyang pinaniniwalaan.

Ikinasal ang mag-asawa sa Municipal Hall ng Tarlac City, Tarlac at nakasaad sa kanilang marriage contract na si Judge Conrado De Gracia (Judge De Gracia) ang solemnizing officer.

Gayunpaman, makalipas ang mahigit 20 taon, iginiit ng abogado ng misis na hindi si Judge De Gracia ang lalaki sa kanilang mga larawan sa kasal kundi si Rosalio Florendo na isang kapwa miyembro ng Tarlac City Rotary Club.

Ito ang naging dahilan para maghain ng petisyon ang babae sa Regional Trial Court (RTC) para ideklarang walang bisa ang kasal dahil sa kawalan ng awtoridad ng opisyal na nagkasal sa kanila.

Sa desisyon ng Korte Suprema, nabigo ang asawa na patunayan na walang awtoridad ang opisyal. Naipakita sa sertipiko ng kasal na noo’y nanunungkulan na hukom na may hurisdiksyon ng Tarlac City at may legal na awtoridad na magsagawa ng kasal sa ilalim ng Family Code si Judge De Gracia.

Binanggit ng Korte Suprema ang Article 3 ng Family Code (FC) na nagsasabing ang awtoridad ng solemnizing officer ang isa sa mga pormal na kinakailangan ng isang kasal na may bisa. Samantala, binibigyan ng Article 7 ng FC ang mga hukom sa kanilang hurisdiksyon ng nasabing awtoridad. Walang bisa ang kasal na ginawa ng isang tao na walang ganoong awtoridad sa ilalim ng Articles 4 and 35(2) ng FC maliban kung naniniwala in good faith ang isa o parehong partido na awtorisado ang opisyal na nagkasal kung saan may bisa pa rin ang kasal.

Bagamat nagsabi ang babae na hindi si Judge De Gracia ang nagkasal sa kanila, tinukoy ng Korte Suprema na walang ipinakitang ebidensiya para matukoy si Judge De Gracia o si Florendo.

Binigyang-diin din ng Korte Suprema na dapat na igalang ang legal na presumption pabor sa marriage contract na nagsasaad ng awtoridad ng solemnizing officer kung walang malinaw at matibay na ebidensya na kumukontra dito.

Basahin ang press release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=153254.

Basahin ang Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=153241.

Basahin ang Hindi Sumasang-ayon na Opinyon ni Senior Associate Justice Marvic M.V.F. Leonen sa https://sc.judiciary.gov.ph/267998-dissenting-opinion-justice-marvic-m-v-f-leonen/.

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

Binigyang-diin ng na karaniwang walang bisa ang kasal na pinangasiwaan ng isang taong walang legal na awtoridad puwera na lang kung tapat na naniniwala ang isa o parehong mag-asawa na may awtoridad ang tao na nagsagawa ng kanilang kasal.

Sa isang Desisyon na isinulat ni Associate Justice Mario V. Lopez bago siya nagretiro, ibinasura ng Ikalawang Dibisyon ng Korte Suprema ang petition for nullity of marriage na inihain ng isang misis na nagsasabing hindi isang hukom ang taong nangasiwa sa kanyang kasal gaya ng kanyang pinaniniwalaan.

Ikinasal ang mag-asawa sa Municipal Hall ng Tarlac City, Tarlac at nakasaad sa kanilang marriage contract na si Judge Conrado De Gracia (Judge De Gracia) ang solemnizing officer.

Gayunpaman, makalipas ang mahigit 20 taon, iginiit ng abogado ng misis na hindi si Judge De Gracia ang lalaki sa kanilang mga larawan sa kasal kundi si Rosalio Florendo na isang kapwa miyembro ng Tarlac City Rotary Club.

Ito ang naging dahilan para maghain ng petisyon ang babae sa Regional Trial Court (RTC) para ideklarang walang bisa ang kasal dahil sa kawalan ng awtoridad ng opisyal na nagkasal sa kanila.

Sa desisyon ng Korte Suprema, nabigo ang asawa na patunayan na walang awtoridad ang opisyal. Naipakita sa sertipiko ng kasal na noo’y nanunungkulan na hukom na may hurisdiksyon ng Tarlac City at may legal na awtoridad na magsagawa ng kasal sa ilalim ng Family Code si Judge De Gracia.

Binanggit ng Korte Suprema ang Article 3 ng Family Code (FC) na nagsasabing ang awtoridad ng solemnizing officer ang isa sa mga pormal na kinakailangan ng isang kasal na may bisa. Samantala, binibigyan ng Article 7 ng FC ang mga hukom sa kanilang hurisdiksyon ng nasabing awtoridad. Walang bisa ang kasal na ginawa ng isang tao na walang ganoong awtoridad sa ilalim ng Articles 4 and 35(2) ng FC maliban kung naniniwala in good faith ang isa o parehong partido na awtorisado ang opisyal na nagkasal kung saan may bisa pa rin ang kasal.

Bagamat nagsabi ang babae na hindi si Judge De Gracia ang nagkasal sa kanila, tinukoy ng Korte Suprema na walang ipinakitang ebidensiya para matukoy si Judge De Gracia o si Florendo.

Binigyang-diin din ng Korte Suprema na dapat na igalang ang legal na presumption pabor sa marriage contract na nagsasaad ng awtoridad ng solemnizing officer kung walang malinaw at matibay na ebidensya na kumukontra dito.

Basahin ang press release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=153254.

Basahin ang Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=153241.

Basahin ang Hindi Sumasang-ayon na Opinyon ni Senior Associate Justice Marvic M.V.F. Leonen sa https://sc.judiciary.gov.ph/267998-dissenting-opinion-justice-marvic-m-v-f-leonen/.

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

06/10/2025

Originally published by the Supreme Court Public Information Office

Pinawalang-bisa ng ang pagremata ng ilang mga ari-arian dahil hindi patas ang interes na siningil sa isang pautang sa bangko at ipinataw ito nang walang pahintulot mula sa nangungutang.

Sa isang resolusyon na isinulat ni Associate Justice Ricardo R. Rosario, pinagbigyan ng Special Third Division ng Korte ang Motion for Reconsideration na inihain nina Editha Ang at Violeta Fernandez (mga nangutang). Ang kanilang mga ari-arian ay naremata ng United Coconut Planters Bank (UCPB) matapos silang mabigong magbayad ng 16 milyong pisong utang.

Nangutang sina Ang at Fernandez mula sa UCPB. Pinahihintulutan ng kasunduan sa pautang ang UCPB na i-adjust ang interest rate kada quarter batay sa kondisyon ng merkado.

Nang mabigo ang mga nanghihiram na bayaran ang kabuuang utang sa takdang panahon ay sinimulan ng UCPB ang proseso ng pagreremata sa kanilang mga ari-arian.

Nagsumite ng petisyon ang mga nangutang sa Regional Trial Court (RTC) para ipawalang-bisa ang pagbebenta ng ari-arian. Ayon sa kanila, hindi makatarungan at walang bisa ang kasunduan na ang bangko ang may tanging kapangyarihan na magtakda at magtaas ng interest rate.

Sumang-ayon ang RTC na ang mga probisyon sa interest rate ay hindi wasto dahil ipinaubaya ang mga ito sa pagpapasya ng bangko. Gayunpaman, idineklara nitong legal ang ginawang pagbebenta ng ari-arian. Binaliktad ito ng Court of Appeals, na nagpasiyang walang bisa ang parehong interest rate at ang pagbebenta ng ari-arian.

Sa una ay sumang-ayon ang Korte Suprema na hindi wasto ang interest rate ngunit pinagtibay ang pagbebenta ng ari-arian dahil sa kabiguang makapagbayad ng mga nangutang.

Gayunman, sa muling pagsasaalang-alang ng Korte ay nagpasya itong kung ang interest rate ay hindi katanggap-tanggap at ipinataw lamang ng nagpapautang, ang anumang kasunod na pagremata ay wala ring bisa.

Binigyang-diin ng Korte Suprema na sa ilalim ng Civil Code, ang mga kontrata ay dapat patas at napagkasunduan ng magkabilang panig. Walang bisa ang kontrata na nakasalalay lamang sa kagustuhan ng isang partido.

Sa kasong ito, tanging ang UCPB lang ang nagtakda ng interest rate. Dahil hindi wasto ang interest rate, walang bisa ang pagremata ng mga ari-arian.

Naniniwala ang Korte na dapat bigyan ng pagkakataon ang mga nangungutang na bayaran ang utang sa isang interest rate na napagkasunduan ng magkabilang panig. Kung hindi, ang kanilang kapalaran ay nasa kamay lang ng nagpapautang, na maglalagay sa panganib para mawalan sila ng ari-arian bunsod ng hindi patas na pagkakataon para mabayaran ang kanilang utang.

Basahin ang kabuuan ng Press Release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152735

Basahin ang kabuuan ng Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152719

Basahin ang Dissenting Opinion ni Acting Chief Justice Marvic M.V.F. Leonen sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152726

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO:
https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

Pinawalang-bisa ng ang pagremata ng ilang mga ari-arian dahil hindi patas ang interes na siningil sa isang pautang sa bangko at ipinataw ito nang walang pahintulot mula sa nangungutang.

Sa isang resolusyon na isinulat ni Associate Justice Ricardo R. Rosario, pinagbigyan ng Special Third Division ng Korte ang Motion for Reconsideration na inihain nina Editha Ang at Violeta Fernandez (mga nangutang). Ang kanilang mga ari-arian ay naremata ng United Coconut Planters Bank (UCPB) matapos silang mabigong magbayad ng 16 milyong pisong utang.

Nangutang sina Ang at Fernandez mula sa UCPB. Pinahihintulutan ng kasunduan sa pautang ang UCPB na i-adjust ang interest rate kada quarter batay sa kondisyon ng merkado.

Nang mabigo ang mga nanghihiram na bayaran ang kabuuang utang sa takdang panahon ay sinimulan ng UCPB ang proseso ng pagreremata sa kanilang mga ari-arian.

Nagsumite ng petisyon ang mga nangutang sa Regional Trial Court (RTC) para ipawalang-bisa ang pagbebenta ng ari-arian. Ayon sa kanila, hindi makatarungan at walang bisa ang kasunduan na ang bangko ang may tanging kapangyarihan na magtakda at magtaas ng interest rate.

Sumang-ayon ang RTC na ang mga probisyon sa interest rate ay hindi wasto dahil ipinaubaya ang mga ito sa pagpapasya ng bangko. Gayunpaman, idineklara nitong legal ang ginawang pagbebenta ng ari-arian. Binaliktad ito ng Court of Appeals, na nagpasiyang walang bisa ang parehong interest rate at ang pagbebenta ng ari-arian.

Sa una ay sumang-ayon ang Korte Suprema na hindi wasto ang interest rate ngunit pinagtibay ang pagbebenta ng ari-arian dahil sa kabiguang makapagbayad ng mga nangutang.

Gayunman, sa muling pagsasaalang-alang ng Korte ay nagpasya itong kung ang interest rate ay hindi katanggap-tanggap at ipinataw lamang ng nagpapautang, ang anumang kasunod na pagremata ay wala ring bisa.

Binigyang-diin ng Korte Suprema na sa ilalim ng Civil Code, ang mga kontrata ay dapat patas at napagkasunduan ng magkabilang panig. Walang bisa ang kontrata na nakasalalay lamang sa kagustuhan ng isang partido.

Sa kasong ito, tanging ang UCPB lang ang nagtakda ng interest rate. Dahil hindi wasto ang interest rate, walang bisa ang pagremata ng mga ari-arian.

Naniniwala ang Korte na dapat bigyan ng pagkakataon ang mga nangungutang na bayaran ang utang sa isang interest rate na napagkasunduan ng magkabilang panig. Kung hindi, ang kanilang kapalaran ay nasa kamay lang ng nagpapautang, na maglalagay sa panganib para mawalan sila ng ari-arian bunsod ng hindi patas na pagkakataon para mabayaran ang kanilang utang.

Basahin ang kabuuan ng Press Release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152735

Basahin ang kabuuan ng Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152719

Basahin ang Dissenting Opinion ni Acting Chief Justice Marvic M.V.F. Leonen sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152726

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO:
https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

25/09/2025

Iginiit ng na maaaring managot ang mga bangko para sa moral damages na dinanas ng mga depositor dahil sa kapabayaan kahit na walang katibayan ng bad faith o malice.

Sa isang Desisyon na isinulat ni Associate Justice Samuel H. Gaerlan, inatasan ng Ikatlong Dibisyon ng Korte Suprema ang Banco de Oro (BDO) na bayaran sina Remedios at Angelita Antonino (Antonino) sa nalikom ng kanilang time deposit, kabilang ang PHP 100,000 bilang moral damages.

Mga U.S. green card holder na naninirahan sa ibang bansa ang mga Antonino na gumawa ng tatlong time deposit placement na may kabuuang halaga na higit sa USD 150,000 sa BDO San Lorenzo Branch sa Makati City (BDO San Lorenzo). Nakipag-ayos sila sa manager ng sangay na kung hindi ma-withdraw ang mga deposito kapag nag-mature ang mga ito, awtomatiko silang i-roll over sa mga savings account na may interes. Hindi na-redeem ang mga time deposit certificate (TDC) at itinago ang mga ito sa isang deposit box sa Banco Filipino.

Nang maglaon, nagdeklara ng pagkalugi ang Banco Filipino at tinake-over ito ng Philippine Deposit Insurance Corporation (PDIC). Itinigil ng BDO San Lorenzo ang operasyon at nagsara nang hindi nag-abiso sa mga Antonino na natuklasan lamang ang pagsasara noong sinubukan nilang bawiin ang kanilang mga investment.

Nagpadala sila ng ilang demand letter sa BDO ngunit sinabi ng bangko na na-withdraw na ang mga deposito at binanggit ang demand draft na pinirmahan umano ni Angelita. Itinanggi ni Angelita ang pagpirma sa dokumento.

Nagsampa ng reklamo ang mga Antonino laban sa BDO para bayaran sila sa kanilang time deposit.

Sa pagpasya pabor sa mga Antonino, binanggit ng Korte Suprema ang Section 9 ng mga tuntunin at kundisyon ng BDO para sa mga placement ng time deposit na nag-aatas ng pagsuko ng mga TDC kapag nag-withdraw ng mga deposito. Dahil mayroon pa ring mga sertipiko ang mga Antonino, sinabi ng Korte na hindi na-withdraw ang mga pondo.

Binigyang pansin ng Korte na sinabi ng eksperto sa PNP na posibleng peke ang lagda sa demand draft. Ipinakita rin sa mga tala ng imigrasyon at pasaporte na hindi nagpunta si Angelita sa bansa para pumirma sa draft. Dagdag pa, nabigo ang BDO na beripikahin ang pagkakakilanlan ng taong nag-withdraw ng pondo.

Dagdag pa nito, nagpakita ang mga lapses na ito ng kabiguan ng BDO na gamitin ang required diligence, lalo na kung malaking halaga ang nasasangkot.

Basahin ang press release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152203.

Basahin ang Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152187.

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

02/09/2025

The (SC) has reiterated the rules in determining the appropriate legal actions for recovery of possession and/or ownership of land and the corresponding prescriptive periods in filing them. These remedies are: 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙞𝙣𝙩𝙚𝙧𝙙𝙞𝙘𝙩𝙖𝙡 or ejectment, 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖, and 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙧𝙚𝙞𝙫𝙞𝙣𝙙𝙞𝙘𝙖𝙩𝙤𝙧𝙞𝙖.

In a Decision written by Associate Justice Ricardo R. Rosario, the SC 𝙀𝙣 𝘽𝙖𝙣𝙘 held that Lea Victa-Espinosa (Espinosa) correctly filed an 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖 to recover possession of her land within a year from dispossession. It explained that 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖 may be filed not only when the dispossession lasted for a year but also when it lasted for a year or less when there is no allegation that the deprivation is by force, intimidation, threat, strategy, or stealth.

The SC also ruled that Espinosa’s action is not 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙧𝙚𝙞𝙫𝙞𝙣𝙙𝙞𝙘𝙖𝙩𝙤𝙧𝙞𝙖 as she did not seek in her complaint the recovery of ownership of the land.

After purchasing the property, Espinosa found that Spouses Noel and Leny Agullo were occupying a part of it. When they refused to leave despite her demand, Espinosa filed a complaint for recovery of possession in the Regional Trial Court (RTC).

The RTC dismissed the complaint for being filed too early. It explained that Espinosa may still file forcible entry, an ejectment suit, within one year from the time she learned of the deprivation of physical possession of the land. Since an 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖 can only be filed after that one-year period, RTC ruled that her complaint was premature.

The Court of Appeals reversed the RTC’s decision, finding that Espinosa’s complaint was not an 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖 but an 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙧𝙚𝙞𝙫𝙞𝙣𝙙𝙞𝙘𝙖𝙩𝙤𝙧𝙞𝙖, as she sought to recover possession based on her ownership of the property.

In their Petition before the SC, Spouses Agullo sought to reinstate the ruling of the RTC dismissing the case and insisted that Espinosa’s case was an 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖 that was filed prematurely, as less than a year had passed since the alleged dispossession.

The Court denied the Petition but clarified that the action is not accion reivindicatoria but accion publiciana. It reiterated the actions available for recovery of possession and/or ownership of land:

• 𝘼𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙞𝙣𝙩𝙚𝙧𝙙𝙞𝙘𝙩𝙖𝙡 or a summary ejectment case;
• 𝘼𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖; and
• 𝘼𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙧𝙚𝙞𝙫𝙞𝙣𝙙𝙞𝙘𝙖𝙩𝙤𝙧𝙞𝙖.

𝘼𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙞𝙣𝙩𝙚𝙧𝙙𝙞𝙘𝙩𝙖𝙡 or summary ejectment proceeding is filed to recover physical possession of land when the dispossession was due to force, intimidation, threat, strategy, or stealth and has not lasted for more than a year.

𝘼𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖 is filed when the dispossession lasted for more than a year, or even for a year or less, if it is not due to force, intimidation, or similar means.

𝘼𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙧𝙚𝙞𝙫𝙞𝙣𝙙𝙞𝙘𝙖𝙩𝙤𝙧𝙞𝙖 is filed to recover both ownership and possession based on that ownership.

The Court explained that in 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖, the issue is who has the better right to possess the land, without necessarily claiming ownership. In contrast, 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙧𝙚𝙞𝙫𝙞𝙣𝙙𝙞𝙘𝙖𝙩𝙤𝙧𝙞𝙖 involves determining who owns the land, with possession granted to the rightful owner.

As what is sought in the complaint is recovery of possession and not ownership, and there is no allegation that Spouses Agullo disputed Espinosa’s title, the action is 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖 and not 𝙧𝙚𝙞𝙫𝙞𝙣𝙙𝙞𝙘𝙖𝙩𝙤𝙧𝙞𝙖.

The Court also held that contrary to the findings of the RTC, the action was not premature, because 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖 may be filed even within one year from dispossession if no force, intimidation, threat, strategy, or stealth was used. Since Espinosa did not claim that Spouses Agullo used any of these means, the action was correctly filed not as ejectment suit but 𝙖𝙘𝙘𝙞𝙤𝙣 𝙥𝙪𝙗𝙡𝙞𝙘𝙞𝙖𝙣𝙖.

The SC thus ordered the RTC to proceed to trial and decide the case.

Read the full text of the press release at https://tinyurl.com/y7nr9hzx

Read the full text of the Decision at https://tinyurl.com/38e2xzfa

Copying of this content is subject to the SC PIO’s Credit Attribution Policy: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

27/08/2025

Nagpasya ang na awtomatikong natatapos ang bisa ng isang Special Power of Attorney sa pagkamatay ng taong nagbigay nito. Anumang hakbang na gagawin ng kinatawan matapos ang pagkamatay ng principal ay walang bisa, maliban kung sakop ng mga exception sa ilalim ng batas.

Sa isang Desisyon na isinulat ni Associate Justice Henri Jean Paul B. Inting, sinabi ng Ikatlong Dibisyon ng Korte Suprema na nawalan ng awtoridad si Jessica Alova Uberas (Jessica) na kumilos sa ngalan ng kanyang amang si Meliton Alova (Meliton), dahil natapos na ang bisa ng SPA sa pagkamatay ni Meliton noong 1998.

Taong 1998 nang nagpagawa si Meliton ng isang SPA pabor sa anak na si Jessica kaugnay ng ari-arian nilang mag-asawa. Namatay siya sa huling bahagi ng parehong taon. Sa kabila nito, ginamit ni Jessica ang SPA noong 2003 para makakuha ng loan mula sa San Miguel Foods, Inc. (SMFI) sa pamamagitan ng pagsangla sa ari-arian ng kanyang yumaong ama. Nabigong bayaran ni Jessia ang loan at na-foreclose ang ari-arian kung saan ang SMFI ang nanalong bidder.

Nagsampa ng kaso upang mapawalang-bisa ang mortgage at foreclosure sale sina Felicidad Alova at Decelyn Alova Pution, ang balo at iba pang anak ni Meliton.

Parehong nagpasya ang Regional Trial Court (RTC) at Court of Appeals (CA) na natapos ang bisa ng SPA sa pagkamatay ni Meliton. Gayunman, sinabi ng RTC na dahil may pagsang-ayon sa SPA ang asawa ni Meliton na si Felicidad, may bisa ang sangla sa kanyang kalahating bahagi ng conjugal property. Sa kabilang banda, idineklara ng CA na walang bisa ang mortgage dahil hindi ito isinagawa sa ngalan ng mag-asawang Meliton at Felicidad.

Umapela ang SMFI sa Korte Suprema na bahagyang nagpasya pabor dito nang itinaguyod ang pagwawakas ng ahensiya pero binigyang-bisa ang mortgage at foreclosure sale kaugnay sa bahagi ni Jessica sa ari-arian.

Paliwanag ng Korte Suprema, sa ilalim ng SPA na isang kontrata ng ahensiya, pinahihintulutan ng principal ang isang ahente na kumilos sa ngalan niya sa mga transaksiyon kaugnay ng ibang partido. Ang ahensiya ay personal, kinatawan, at hinango, at nagtatapos ito sa pagkamatay ng alinman sa prinsipal o ahente.

Walang bisa ang anumang aksiyon ng ahente pagkatapos mamatay ang prinsipal maliban kung napapailalim ito sa dalawang exception sa Civil Code: (1) kapag ang ahensiya ay para sa karaniwang interes ng mga partido, at (2) kapag ang ahente, na hindi batid ang pagkamatay o pagtatapos ng ahensiya, ay nakipagkontrata sa isang ikatlong partido nang may good faith.

Sa kasong ito, walang pagpapakita na naaangkop ang mga exception na ito. Ganap na alam ni Jessica ang pagkamatay ng kanyang ama at hindi ginawa ang SPA para sa benepisyo nilang dalawa.

Iginiit ng Korte Suprema na para maitali ang principal sa aksiyon ng isang ahente, dapat malinaw ang kasulatan na ginawa, pinirmahan, at sinelyuhan sa pangalan ng principal. Dito, nilagdaan ang mortgage ni Jessica sa kanyang personal na kapasidad bagama't inilarawan siya nito bilang attorney-in-fact ni Meliton.

Hindi rin nakasaad bilang principal sa ilalim ng SPA ang asawa ni Meliton na si Felicidad.

Gayunman, nilinaw ng Korte Suprema na hindi ganap na walang bisa ang mortgage at foreclosure sale. Awtomatikong naging co-owner ng property si Jessica pagkatapos ng pagkamatay ng kanyang ama. Noong pinirmahan niya ang mortgage, inilagay niya ang kanyang bahagi sa ari-arian upang matiyak ang kanyang obligasyon sa SMFI. Samakatuwid, may bisa lamang ang mortgage at foreclosure sale para sa bahagi ni Jessica sa ari-arian.

Ibinalik ng Korte Suprema ang kaso sa RTC para matukoy ang bahagi ni Jessica sa nasabing pag-aari at i-annotate ang mga bahagi ng iba pang tagapagmana ni Meliton, at ng SMFI na nakakuha ng interes ni Jessica.

Basahin ang press release sa https://tinyurl.com/27t9k6vy.

Basahin ang Desisyon sa https://t.co/hNAbdz5jd0.

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.