RSBD LAW Office

RSBD LAW Office Contact information, map and directions, contact form, opening hours, services, ratings, photos, videos and announcements from RSBD LAW Office, Notary public, Unit 5-1A, 5th Floor, Abanao Shopping Complex, Abanao Street AZCKO Barangay, Baguio City.

16/03/2026

CREATION OF BAGUIO CITY S*X OFFENDER REGISTRY PUSHED

Councilor Leandro Yangot Jr. has proposed an ordinance seeking to establish the Baguio City S*x Offender Registry (BCSOR), a system that will require convicted s*x offenders residing, working, studying, or temporarily staying in the city to register and disclose their status in order to strengthen monitoring mechanisms and enhance community safety, particularly for children and students.

The proposed measure establishes the Baguio City S*x Offender Registry (BCSOR) as a monitoring system for individuals convicted by final judgment of s*xual offenses who reside, work, study, or temporarily stay within the city. The registry will serve as a proactive tool for the city government to help prevent repeat offenses and strengthen the protection of the community, particularly children and other vulnerable sectors.

Under the ordinance, the City Social Welfare and Development Office (CSWDO) will serve as the primary custodian of the registry and will be responsible for managing offender registration, maintaining a secure and updated database, and classifying offenders according to the severity of their crimes.

The CSWDO will also provide mandatory counseling and rehabilitation programs for certain offenders through community-based welfare services and coordinate with the Department of Justice for data sharing involving national or international offenders.

The Baguio City Police Office (BCPO), through its Women and Children Protection Desk, will act as the enforcement arm of the registry. The police will verify the residential and employment addresses declared by registered offenders and intensify monitoring in high-traffic tourist areas and other designated safe zones.

The Management Information and Technology Division (MITD), meanwhile, will design and maintain the digital infrastructure of the registry, ensuring the security and integrity of the database in accordance with the Data Privacy Act of 2012.

The measure also assigns responsibilities to other city offices. The Permits and Licensing Division and the City Tourism Operations Office will ensure that accommodation establishments such as hotels, condominiums, and transient houses comply with reporting requirements and cross-check relevant data with the registry, particularly in child-sensitive industries such as schools and internet cafés.

The City Health Services Office (CHSO), through its Mental Health and Wellness Unit, will provide psychological assessments and mental health support for offenders as part of rehabilitation efforts.

At the barangay level, the Barangay Councils for the Protection of Children (BCPC) and VAWC desk officers will serve as grassroots monitoring units. Barangays will maintain confidential records of registered offenders residing within their jurisdiction and participate in regular capacity-building programs on child protection and offender monitoring.

The ordinance introduces a tiered classification system for offenders based on the seriousness of their crimes. Tier I offenders, covering less serious offenses punishable by one year or less, will remain in the registry for 10 to 15 years. Tier II offenders, involving more serious crimes or repeat Tier I violations, will remain in the registry for 15 to 25 years. Tier III offenders, which include habitual offenders and those convicted of heinous s*xual crimes, will remain in the registry for life.

All convicted s*x offenders residing or working in the city will be required to register within ten working days from arrival in Baguio or release from imprisonment. Existing residents will be granted a 90-day grace period to comply once the ordinance takes effect.

Registered offenders will also have the duty to disclose their status in writing to their employer or prospective employer, the head of their educational institution if applicable, and the punong barangay of their place of residence. For visitors staying in hotels or transient houses for more than three days, disclosure must be made upon check-in.

The measure also provides for monitoring restrictions, particularly in areas considered safe zones for children. Registered offenders will be restricted from entering within a 200-meter radius of elementary and secondary schools, public parks when children are present, and child development centers.

Violations of the registration and disclosure requirements will be subject to penalties, including fines ranging from P1,000.00 to P5,000.00, imprisonment of up to 30 days, or both depending on the number of offenses.

Schools, businesses, and accommodation establishments that knowingly employ or house an unregistered offender or fail to report non-disclosure may face fines and possible cancellation of their business permits for repeated violations.

The ordinance also proposes the creation of a Baguio City Victim Protection and Assistance Fund where all administrative fines collected will be deposited. The fund will be used to support medico-legal services for survivors, provide psychological and livelihood assistance to indigent victims, and finance training programs for barangay child protection councils.

The funding for the implementation of the registry will be sourced from the city’s general fund and included in the annual budgets of the concerned offices.

The ordinance further mandates that all registry information be handled in compliance with the Data Privacy Act of 2012, limiting public access to basic offender information such as name, photograph, and nature of the offense while excluding specific home addresses to prevent vigilantism.

The proposed ordinance has been approved on first reading by the Baguio City Council and referred to the Committee on Public Protection and Safety, Peace, and Order for review. -Jordan G. Habbiling

25/02/2026

Muling iginiit ng na ang paghahalughog matapos ang isang legal na pag-aresto ay maaring sumakop sa mga bagay na nasa agarang kontrol ng akusado. Maaaring tanggapin ng hukuman ang anumang mga ebidensiyang makukuha sa paghahalughog kahit hindi ito lantad sa paningin ng mga umarestong pulis.

Sa isang Desisyong isinulat ni Associate Justice Ricardo R. Rosario, pinagtibay ng Unang Dibisyon ng Korte Suprema ang hatol na pagkakasala kay Jeryl Bautista dahil sa illegal possession of dangerous drugs under Republic Act No. 9165, o ang Comprehensive Dangerous Drugs Act of 2002, as amended.

Naaresto sa isang buy-bust operation si Bautista. Matapos mahuli, kinapkapan siya ng mga pulis at nakuhanan siya ng tatlong sachet ng hinihinalang shabu na nakatago sa loob ng isang cellphone charger.

Depensa ni Bautista, hindi dapat tanggapin bilang ebidensiya ang mga karagdagang sachet dahil hindi ito lantad sa paningin ng mga pulis nang kumpiskahin ito noong siya’y naaresto.

Pinagtibay ng Korte Suprema ang hatol na pagkakasala ng Regional Trial Court at Court of Appeals at isinantabi ang kanyang argumento. Paliwanag nito, hindi lamang ang plain view doctrine ang batayan para maging wasto ang isang warrantless search dahil maaari ring magsagawa ng paghahalughog sa isang taong naaresto nang naaayon sa batas.

Sa pangkalahatan, kinakailangan ang warrant sa paghahalughog at pagsamsam ng anumang ebidensiya. Kapag nagsagawa ang pulisya ng paghahalughog o pagsamsam nang walang wastong warrant, hindi maaaring gamitin sa hukuman ang mga ebidensiyang makukuha. Gayunman, may mga kinikilalang exception o pagpapaliban sa patakarang ito.

Isa sa mga ito ang plain view doctrine na nagpapahintulot sa pagsamsam ng ebidensiyang lantad sa paningin kung: (1) may legal na dahilan ang pulis na naroroon sa lugar kung saan nakita ang bagay; (2) hindi planado ang pagkakadiskubre nito; at (3) agad na malinaw na ang bagay ay may kaugnayan sa krimen o labag sa batas.

Isa pang kinikilalang exception ang warrantless search na kaugnay ng isang legal na pag-aresto. Para maging wasto, kinakailangang: (1) legal ang pag-aresto sa akusado; (2) isinagawa ang paghahalughog nang walang warrant matapos ang pag-aresto; (3) limitado ang paghahalughog sa katawan ng akusado at sa mga bagay na nasa kanyang agarang kontrol; at (4) isinagawa ito sa lugar ng pag-aresto.

Sa kasong ito, inaresto si Bautista sa isang buy-bust operation at siniyasat bilang bahagi ng pagkakaaresto sa kanya. Bagaman hindi lantad sa paningin ng mga pulis ang mga sachet na nakatago sa loob ng cellphone charger, sinabi ng Korte Suprema na wasto pa rin ang paghahalughog dahil isinagawa ito bilang bahagi ng isang legal na pag-aresto at sumasaklaw sa mga bagay na nasa agarang kontrol ng akusado sa oras ng pag-aresto.

Dahil napatunayan ng prosekusyon na: (1) may droga sa kanyang pag-iingat; (2) walang pahintulot ng batas ang naturang pag-iingat; at (3) ginawa ito nang may kaalaman at kusang-loob, hinatulan ng Korte si Bautista ng pagkakakulong ng hanggang 16 na taon at pinagmulta ng PHP 300,000.

Basahin ang press release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=161226.

Basahin ang Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=161221.

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.


19/02/2026

Naglabas ang ng mga panuntunan sa pagsuri ng mitigating circumstance ng boluntaryong pagsuko at nilinaw na ang nasabing pangyayari ay dapat suriin batay sa tunay na layunin ng tao at sa kabuuan ng mga pangyayari.

Sa isang Desisyon na isinulat ni Associate Justice Samuel H. Gaerlan, pinagbigyan ng Korte Suprema ang petisyon ng isang lalaki at ibinaba ang kanyang parusa matapos kilalanin ang kanyang boluntaryong pagsuko nang malaman niya na may inilabas na warrant of arrest laban sa kanya.

Nagpunta ang lalaki sa National Bureau of Investigation (NBI) para kumuha ng clearance. Lumabas na may “hit” ang kanyang pangalan, na nagpapakitang mayroon siyang nakabinbing kaso. Inamin niya ito sa opisyal ng NBI.

Inatasan siyang bumalik makalipas ang isang linggo habang bineberipika ang mga rekord. Pagbalik niya, kinumpirma ng opisyal ng NBI na mayroon siyang nakabinbing kasong bigamy at may nakabinbing warrant of arrest na inilabas 13 taon na ang nakararaan. Sinabi niya sa opisyal, “masuko na lang ako,” at humingi ng tulong para makapagpiyansa. Pagkatapos nito, inihain sa kanya ang warrant of arrest.

Kalaunan, naglabas ang NBI ng sertipikasyon na kusang-loob siyang sumuko. Gayunman, sa return of the warrant at order of release, inilarawan siya bilang inaresto.

Sa kanyang arraignment, una siyang nagbigay ng not guilty plea ngunit kalaunan ay nakipag-plea bargain at hiniling sa hukuman na isaalang-alang ang kanyang boluntaryong pagsuko at pag-amin ng kasalanan.

Hinatulan siya ng Regional Trial Court (RTC) ng guilty sa kasong bigamy at kinilala ang kanyang pag-amin sa kasalanan bilang mitigating circumstance. Gayunman, sinabi ng RTC na wala umanong naganap na boluntaryong pagsuko base sa return of the warrant at order of release. Binigyang-diin din na nakabinbin ang kaso sa loob ng 13 taon dahil hindi siya matagpuan.

Pinagtibay ng Court of Appeals (CA) ang desisyong ito at sinabing nagtungo siya sa NBI hindi para sumuko kundi para kumuha ng clearance. Dagdag pa ng CA, wala na umano siyang pagpipilian nang sabihin niyang susuko siya dahil nasa loob na siya ng tanggapan ng NBI.

Hindi sumang-ayon ang Korte Suprema.

Sa ilalim ng Article 13(7) ng Revised Penal Code, kailangan sa boluntaryong pagsuko na: hindi pa naaresto ang nagkasala; kusang-loob siyang sumuko sa isang taong may awtoridad o sa kinatawan nito; at boluntaryo ang pagsuko.

Sa kasong ito, bumalik ang lalaki sa NBI at sinabi niyang susuko siya bago pa man aktuwal na maihain sa kanya ang warrant of arrest. Hindi pa siya noon naaresto. Sumuko rin siya sa isang opisyal ng NBI na isang taong may awtoridad.

Nagpasya ang Korte Suprema na dapat tingnan ang boluntaryong pagsuko sa isang mas maunawain at malawak na pananaw kapag napatunayan na ang pagkakasala. Binigyang-diin nito na dapat suriin ang boluntaryong pagsuko batay sa kabuuan ng mga pangyayari. Naglatag ito ng mga sumusunod na gabay:

1. Ang pagiging boluntaryo at kusang pagsuko ay dapat magpakita na ang nagkasala ay umaamin sa kanyang pagkakasala o nagnanais na iligtas ang mga awtoridad sa abala ng paghahanap at pag-aresto sa kanya.
2. Hiwalay sa mismong paglalabas ng warrant of arrest ang mga pangyayari ng boluntaryong pagsuko. Ang naunang paglabas ng warrant of arrest ay hindi dapat gamitin laban sa pag-aangkin ng akusado ng boluntaryong pagsuko kung ang iba pang mga pangyayari ay nagpapakita na natugunan ang lahat ng mga rekisito, kabilang ang pagiging boluntaryo. Gayunman, kung alam ng akusado ang pagkakaroon ng warrant of arrest laban sa kanya at patuloy siyang umiwas sa batas, maaari nitong maalis ang pagiging boluntaryo at kusa ng kanyang pagsuko.
3. Maaaring maging batayan para itanggi ang pagiging kusa ng pagsuko ang haba ng panahong ginamit ng akusado para umiwas sa batas.
4. Hindi nawawala ang pagiging boluntaryo dahil lamang sa may posibilidad na maaresto ang akusado anumang oras bago siya sumuko. Ang napipintong pag-aresto ay dapat may kasamang palatandaan na ang akusado ay tumakas o maaaring patuloy na umiwas at magtago bago maikaila ang pagiging boluntaryo.
5. Dapat isaalang-alang ang layunin ng akusado sa oras ng kanyang pagsuko kasama ng iba pang mga pangyayari sa pagtukoy kung siya ay may karapatan sa mitigating circumstance. Hindi kinakailangang sumuko ang nagkasala sa unang pagkakataon.
6. Kung hindi malinaw sa mga rekord na kusang-loob na sumuko ang nagkasala, ito ay hindi maaaring ipasya pabor sa kanya.

Tungkol naman sa pagiging boluntaryo ng kanyang pagsuko, binigyang-diin ng Korte Suprema na kung nais niyang umiwas sa pag-aresto, hindi na sana siya bumalik sa NBI. Bagama’t para kumuha ng clearance ang una niyang pagpunta doon, ang kanyang pasyang bumalik kahit may posibilidad na may nakabinbing kaso laban sa kanya ay nagpapakita ng kanyang kahandaang makipagtulungan sa mga awtoridad.

Nilinaw din ng Korte Suprema na bagama’t alam niya ang tungkol sa nakabinbing kaso, walang patunay na alam niyang may nailabas nang warrant of arrest laban sa kanya. Binanggit din ng Korte ang kawalan ng anumang tangkang tumakas, ang hayagang paggamit niya ng kanyang tunay na pangalan, at ang kusang-loob niyang pagbabalik sa NBI.

Pinaalalahanan rin ng Korte Suprema ang mga hukom na iwasan ang minadali o padalus-dalos na pagbuo ng konklusyon.

Ibinaba ang parusa ng lalaki mula sa anim (6) na taon sa apat (4) na taon ng pagkakakulong bilang maximum.

Basahin ang press release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=160857.

Basahin ang Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=160836.

Basahin ang Sumasang-ayon na Opinyon ni Associate Justice Alfredo Benjamin S. Caguioa sa https://sc.judiciary.gov.ph/258592-formerly-udk-no-17170-concurring-opinion-justice-alfredo-benjamin-s-caguioa/

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

17/12/2025

Nagpasya ang na bagama’t nananatiling pribado ang mga detalyeng pinansiyal ng mga deposito sa bangko, pinahihintulutan ng Cybercrime Prevention Act ang pagbubunyag ng impormasyon ng mga may-ari ng bank account para sa mga imbestigasyon kaugnay ng mga kasong cybercrime.

Sa Desisyon na isinulat ni Associate Justice Ramon Paul L. Hernando, tinanggihan ng Unang Dibisyon ng Korte Suprema ang petisyong inihain ng EastWest Rural Bank (EastWest) na kumukwestiyon sa warrant to disclose computer data (WDCD) na inisyu ng hukuman at sa kasunod na Disclosure Order na inilabas ng Philippine National Police Anti-Cybercrime Group (PNP-ACG) na nag-aatas sa kanila na ibunyag ang impormasyon ng may-ari ng isang EastWest bank account.

Nais ng mga otoridad na makuha ang impormasyon tungkol sa may-ari ng EastWest bank account kung saan inilipat ang pera ni Leonard Vendiola matapos siyang maloko ng isang tumawag na nagpapanggap na empleyado ng bangko.

Iniulat ni Vendiola sa PNP-ACG na naloko siya ng tumawag na nagpakilalang empleyado ng bangko na nangako ng gantimpala kapalit ng pagbibigay ng kanyang email at one-time password. Nang suriin niya ang kanyang bank account, nalaman niyang na-transfer ang halagang PHP 10,000 sa isang EastWest account.

Nag-apply ang PNP-ACG para sa isang WDCD para matukoy ang may-ari ng EastWest account na sangkot sa umano’y scam. Pinahintulutan ito ng Regional Trial Court, na nagbigay pahintulot sa PNP-ACG na pilitin ang EastWest na ibunyag at panatilihin ang datos na may kaugnayan sa may-ari ng account. Alinsunod dito, nag-isyu ang PNP-ACG ng Disclosure Order sa EastWest.

Hinamon ng EastWest ang warrant at nangatwiran na mahigpit na nagbabawal sa mga bangko ang Bank Secrecy Law na magbunyag ng anumang impormasyon tungkol sa mga deposito dito kabilang ang pagkakakilanlan ng may hawak ng account. Nanindigan ito na nananatiling may bisa ang panuntunang ito dahil hindi ito pinawalang-bisa ng Cybercrime Prevention Act.

Iginiit din ng EastWest na hindi ito dapat sumailalim sa mga panuntunan sa pagsisiwalat ng Cybercrime law dahil isa itong institusyong pinansiyal sa halip na isang communications service provider.

Tinanggihan ng Korte Suprema ang mga argumentong ito at kinatigan ang bisa ng Warrant to Disclose Computer Data at Disclosure Order.

Nilinaw ng Korte Suprema na bagama’t pinoprotektahan ng Bank Secrecy Law ang pagiging kumpedinsyal ng mga bank deposit at ng kanilang mga detalyeng pinansiyal, hindi nito ipinagbabawal ang pagbubunyag ng mga pangunahing impormasyong pagkakakilanlan kapag pinahihintulutan ng batas. Sa ilalim ng Cybercrime Prevention Act, maaaring hilingin ng mga ahensiyang nagpapatupad ng batas, sa bisa ng isang warrant na inisyu ng hukuman, ang pagbubunyag ng mga computer data na kinakailangan para imbestigahan ang mga krimeng may kinalaman sa cybercrime.

Nagpasya rin ang Korte Suprema na itinuturing ang EastWest na isang service provider sa ilalim ng Cybercrime Prevention Act dahil ang mga digital banking service nito—tulad ng mga online banking platform, mobile application, at mga awtomatikong abiso sa pamamagitan ng email—ay nagpapahintulot sa mga kliyente na makipag-ugnayan at magsagawa ng mga transaksyon sa pamamagitan ng mga computer system. Bilang isang institusyong pampinansiyal, nagpoproseso at nag-iimbak din ng malaking halaga ng computer data kapwa sa takbo ng sarili nitong operasyon at sa ngalan ng mga kliyente nito ang EastWest, kaya’t saklaw ito ng batas hinggil sa pagbubunyag ng computer data kapag pinahintulutan ng warrant na inisyu ng hukuman.

Basahin ang press release sa http://sc.judiciary.gov.ph/?p=157653

Basahin ang Desisyon sa http://sc.judiciary.gov.ph/?p=157646

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.


29/11/2025

Naglatag ang ng mga gabay o panuntunan na dapat sundin ng mga hukuman bago ideklara ang isang indibidwal bilang fugitive from justice o pugante sa batas. Nagpasya rin ito na hindi maaaring humingi ang isang pugante ng anumang judicial relief dahil hindi nagkaroon ng hurisdiksiyon ang hukuman sa kanya.

Ang isang pugante ay hindi lamang ang taong tumatakas sa batas matapos mahatulan para takasan ang parusa kundi pati na rin ang taong umalis matapos sampahan ng kaso para takasan ang prosekusyon. Ang intensiyong umiwas sa prosekusyon o sa parusa ang mahalagang elemento.

Nagpasya ang Korte Suprema na importanteng alam ng tao na may Information o isinampang kaso o may warrant of arrest na inilabas laban sa kanya. Ang impormasyong ito ay maaaring makuha ng tao mula sa aktwal na pagbatid sa pamamagitan ng personal na pagtanggap ng Information. Maaari ring “constructive” na pagbatid sa pamamagitan ng klaro, publiko, at dokumentadong pagsisikap ng mga alagad ng batas na ihain ang mga prosesong legal kahit naiwasan o hindi naging matagumpay ang personal na paghain.

Sa isang Desisyon na isinulat ni Associate Justice Samuel H. Gaerlan, tinalakay ng En Banc ng Korte Suprema kung sino ang maituturing na pugante sa batas at naglatag ito ng mga sumusunod na gabay na dapat sundin ng mga hukuman bago ideklara ang isang tao bilang pugante:

1. Pagkatapos makakita ng probable cause, maglalabas ang hukuman ng warrant of arrest.

2. Dapat ipatupad ang warrant of arrest, kabilang ang e-warrant, sa loob ng 10 calendar days mula sa pagtanggap nito ng executing officer.

3. Kung hindi maipatupad ang warrant of arrest dahil ang akusado ay nasa labas ng hurisdiksiyon ng Pilipinas ayon sa return ng executing officer, maaaring ideklara ng akusado bilang pugante sa pamamagitan ng isang mosyon o sariling kusa ng hukuman, matapos suriin ang mga pangyayari sa kaso. Mula sa puntong ito, mawawala ang kanyang legal standing sa hukuman, hindi na siya maaaring lumahok sa mga pagdinig, at hindi na makakahingi ng anumang judicial relief. Maibabalik lang niya ang kanyang legal standing sa pamamagitan ng kusang pagsuko.

4. Ang warrant of arrest na hindi personal na naigawad sa akusado dahil nasa labas siya ng hurisdiksiyon ng Pilipinas ay mananatiling may bisa hanggang sa tuluyan itong maipatupad.

5. Ia-archive lamang ang kasong kriminal kung nananatiling at large o nakapuga ang akusado nang anim na buwan mula sa petsa ng pag-isyu ng warrant of arrest o paglikha ng e-warrant. Pero maaaring muling buksan ang kaso kapag naipatupad na ang warrant of arrest o kapag naabisuhan ang hukuman na ang taong saklaw ng warrant ay naaresto sa ilalim ng ibang warrant.

Nag-ugat ang kasong ito mula sa mga reklamong carnapping, paglabag ng Public Service Act at grave coercion na inihain laban kay Ricardo V. Yanson, Jr. (Yanson), na Bise Presidente ng Maintenance ng Vallacar Transit, Inc. (VTI).

Umalis si Yanson noong Marso 7, 2020 matapos maisampa ang Information para sa carnapping noong Marso 4, 2020 at bago maisampa ang mga kaso para sa grave coercion at paglabag ng Public Service Act noong Hunyo 9, 2020.

Sa petisyong inihain ni Yanson sa pamamagitan ng kanyang mga abogado, nakakuha ito ng paborableng pasya mula sa Regional Trial Court (RTC) of Bacolod City na nagsuspinde sa pag-usad ng kasong kriminal para sa grave coercion na isinampa laban sa kanya sa Municipal Trial Court in Cities (MTCC) dahil may nakabinbin pang intra-corporate dispute. Kwinestiyon ng VTI ang pagpapasyang ito ng RTC sa SC.

Sinabi ng Korte Suprema na kapag idineklarang pugante sa batas ang isa akusado, hindi na siya karapat-dapat na makakuha ng anumang judicial relief, bilang eksepsyon sa dating hatol ng korte.

Sa naunang kaso ng Miranda v. Tuliao, pinahihintulutan ang korte na pagbigyan o tanggihan ang mga hinihiling na relief ng isang akusadong wala sa pisikal na kustodiya nito ngunit nasa ilalim ng hurisdiksiyon ng korte dahil siya mismo ay lumahok sa kaso at humiling ng mga affirmative relief.

Pero sinabi ng Korte Suprema na sa ilalim ng desisyong ito, walang kasiguraduhan na ang anumang hatol ay maaaring maipatupad sa isang pugante sa batas.

Bilang eksepsyon sa desisyon sa kaso ng Miranda, idineklara ng Korte Suprema na hindi magkakaroon ng hurisdiksyon ang korte sa isang akusado na pugante sa batas sa simpleng paghahain nito ng mga papel o pakikilahok sa kaso sa pamamagitan ng kanyang mga abogado.

Ginamit ng Korte Suprema ang fugitive disentitlement doctrine, isang doktrinang nagmula sa Estados Unidos na hindi binibigyan ng mga relief ang isang pugante mula sa korteng ang awtoridad ay siya mismong kanyang tinatakasan.

Base sa kabuuan ng mga pangyayari, nakita ng Korte Suprema ang intensyon ni Yanson na takasan ang pagpapatupad ng batas at mga proseso ng hukuman, gaya ng kanyang pag-alis sa bansa, at ang hindi niya pagbalik at pagsuko kahit alam niyang mayroong nakabinbin na kasong kriminal laban sa kanya at may mga Information na inihain laban sa kanya bago pa man sya umalis ng Pilipinas.

Ibinalik ng Korte Suprema ang kaso sa MTCC para gamitin nito ang panuntunan para tukuyin kung hindi kayang maipatupad ang warrant of arrest dahil nasa labas pa ng hurisdiksyon ng Pilipinas si Yanson, at ideklara siyang pugante na hindi maaaring humiling ng judicial relief sa korte.

Basahin ang press release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=156092

Basahin ang Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/259337-vallacar-transit-inc-and-nixon-banibane-vs-ricard-v-yanson-jr/

Basahin ang Sumasang-ayon at Hindi Sumasang-ayon na Opinyon ni Senior Associate Justice Marvic M.V.F. Leonen sa https://sc.judiciary.gov.ph/259337-concurring-and-dissenting-opinion-senior-associate-justice-marvic-m-v-f-leonen/

Basahin ang Sumasang-ayon at Hindi Sumasang-ayon na Opinyon ni Associate Justice Alfredo Benjamin S. Caguioa at https://sc.judiciary.gov.ph/259337-concurring-and-dissenting-opinion-associate-justice-alfredo-benjamin-s-caguioa/

Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.


20/10/2025

The has reiterated that just compensation in land expropriation cases must be based on all relevant factors, not just market value.

In a Decision written by Associate Justice Samuel H. Gaerlan, the SC’s Third Division remanded to the Regional Trial Court (RTC) the case between the City Government of Pasay (Pasay LGU) and Arellano University (University) to reassess the amount of just compensation owed to the latter.

The University filed a complaint before the RTC in 2015, claiming that the Pasay LGU took its 805-sq. m. parcel of land in Barangay San Isidro and turned it into a public road, now known as Menlo Street, without going through proper expropriation proceedings or paying just compensation. The parties subsequently referred the matter to a board of commissioners composed of Pasay LGU officials.

The board used a base value of PHP200/sq. m. based on the 1978 General Revision of the City Assessor’s Office, then added 6% annual interest from 1978, the year the street was discovered, up to 2017, resulting in a value of PHP2,060/sq. m.

The University disagreed and proposed a total compensation of PHP 5,793,664.63, arguing that the interest should be based on the rates published by the Bangko Sentral ng Pilipinas.

The RTC adopted the board’s base value but applied a different interest rate, ordering Pasay LGU to pay PHP 161,000 plus 12% annual interest from 1978 to 2018.

The CA remanded the case to the RTC, ruling that the RTC relied solely on the 1978 assessment and ignored other relevant factors.

The SC upheld the CA, finding that the RTC’s decision was based on incomplete data.

Article III, Section 9 of the Constitution provides that private property cannot be taken for public use without just compensation. The SC emphasized that just compensation must be real, substantial, full, and ample, and that determining this amount is a matter for the courts to decide.

The SC clarified that although local government assessors provide appraisals, these are not controlling in expropriation cases. Such appraisals often cover broad areas and do not account for specific property differences. They rely on general descriptions and may be inaccurate. And while tax values can serve as a guideline, they cannot substitute for a comprehensive assessment of just compensation.

Thus, courts must use a “totality of circumstances” approach, considering all facts about the property’s condition, surroundings, existing improvements, and capabilities. These include the zonal valuation of the Bureau of Internal Revenue, acquisition cost, tax declarations, size, shape, location, and the current value of similar properties.

Read the full text of the Press Release at https://sc.judiciary.gov.ph/?p=153762

Read the full text of the Decision at https://sc.judiciary.gov.ph/?p=153692

Read the Separate Opinion of Associate Justice Alfredo Benjamin S. Caguioa at https://sc.judiciary.gov.ph/?p=153737

Copying of this content is subject to the SC PIO’s Credit Attribution Policy: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

25/09/2025

The (SC) has reiterated that banks may be held liable for moral damages suffered by depositors due to negligence, even if there is no proof of bad faith or malice.

In a Decision written by Associate Justice Samuel H. Gaerlan, the SC’s Third Division ordered Banco de Oro (BDO) to pay Remedios and Angelita Antonino (Antoninos) the proceeds of their time deposit, including PHP 100,000 in moral damages.

The Antoninos, who are U.S. green card holders living abroad, made three time deposit placements totaling over USD 150,000 at BDO’s San Lorenzo Branch in Makati City (BDO San Lorenzo). They had an arrangement with the branch manager that if the deposits were not withdrawn at maturity, they would automatically roll over into interest-bearing savings accounts. The time deposit certificates (TDCs) were not redeemed and were stored in a Banco Filipino deposit box for safekeeping.

Later, Banco Filipino declared bankruptcy and was taken over by the Philippine Deposit Insurance Corporation (PDIC). It took the Antoninos some time to retrieve their TDCs from the PDIC.
BDO San Lorenzo then ceased operations and closed down without notifying the Antoninos, who only discovered the closure when they tried to withdraw their investments.

They sent several demand letters to BDO, but the bank claimed the deposits had already been withdrawn, citing a demand draft allegedly signed by Angelita. Angelita denied signing the document.

The Antoninos filed a complaint against BDO seeking payment of their time deposit placements.

Ruling in favor of the Antoninos, the SC cited Section 9 of BDO’s terms and conditions for time deposit placements, which requires the surrender of TDCs when withdrawing deposits. Since the Antoninos still had the certificates, the SC concluded that the funds were not withdrawn.

The SC noted that the PNP expert said the signature on the demand draft was likely forged. Immigration and passport records also showed Angelita could not have been in the country to sign the draft. Further, BDO failed to verify the identity of the person who withdrew the funds.

The SC held that these lapses showed BDO’s failure to exercise the required diligence, especially given the large amount involved.

Read the full text of the Press Release at https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152203.

Read the full text of the Decision at https://sc.judiciary.gov.ph/?p=152187.

Copying of this content is subject to the SC PIO’s Credit Attribution Policy: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.

Address

Unit 5-1A, 5th Floor, Abanao Shopping Complex, Abanao Street AZCKO Barangay
Baguio City
2600

Opening Hours

Monday 9:30am - 4pm
Tuesday 9:30am - 4pm
Wednesday 9:30am - 4pm
Thursday 9:30am - 4pm
Friday 9:30am - 4pm
Saturday 9:30am - 12pm

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when RSBD LAW Office posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share