18/11/2023
For 23 år, 11 måneder og 10 dager siden fikk jeg en telefon. Spørsmålet var om jeg ville starte firma sammen med den langt mer erfarne og kjente forsvarsadvokaten, Arvid Sjødin. Jeg brukte vel akkurat så lang tid det tar å si «ja» på å svare. Den 46 år og en måned gamle advokaten er i dag blitt 70 år. Advokatfirma Sjødin Meling & Co har altså vart i to årtusener. Advokatbladet satte i fjor deg (og meg) på listen over 100 advokater som endret Norge. Det var stas. Særlig da vi kom der i kategorien «DE MEST UTSKJELTE». Vi har på en måte hatt en reise som har vært ut av deg sjæl opplevelse. Som om vi har spilt hovedrollen i tre filmer. Hvor du plutselig endte opp som helten i to filmer med happy ending, som reddet både fetter, Viggo og rettsstaten. Jeg lever fortsatt som skurken i min film som er et sted mellom en katastrofe uten ende, og at den er endt i en katastrofe. Men vi står sammen. Du og jeg. Vi kjenner våre anekdoter og kjepphester. Og blir til og med sentimentale, så sentimentale at vi ga hverandre vår første man hug, etter at jeg leste denne prologen til deg da vi markerte 70 årsdagen på kontoret. (Og når jeg er sentimental føler jeg på stavangersk. Og skriver på dialekt. (Eg e gla’ i deg, din knall. Gratulere me’ dagen)
Til Arvid
Det jobbe ein underlig gråsprengt ein - i ei av St. Olavs blokker
Han jobbe itte samvittighet - ikkje itte timer eller klokker
De e fortvilte og de grine - de melde og de ringe
Han tar telefonen - det hende te å me at an springe
Det e sånn han har holdt på te alle tider –
Der inne blant dokumenter på tusenvis av sider
Fra ein stol, bak en PC, Blant hauar me dokumenter
Hjelp an adle - gamle menn og damer, unge guttar og jenter
Men stundom gnistre hans øyne stygt,
– når Viggo og Fetteren og bødlene deres nevnes
og då tenke någen at han e forrykt,
og da e der få, som uden frygt
komme advokaten nær.
Den sterkaste e den - så i verden står mest aleine
Va visst det an Doktor Brockmann sa.
For mange e Arvid - denne eine
Arvid Sjødin - eine og aleine
For de ringe ikkje legen og vente ikkje på presten
Det e an Arvid så de ska ha besøg av nere i arresten
Mon tro om han Ibsen, då han skreiv «ein folkefiende»
Skjønte at om 100 år så holdt det ikkje med bare «femte akt»
For Arvid går og går, både i den sjette, sjuende, åttende, niende og den tiende
For han e kje folkets-, men maktås fiende
Og i tillegg så går an heller ikkje i takt
I alle fall ikkje - me de så har makt
Men de så an hjelpte - hindr´an at ende opp så slakt.
Han Sverre – skreiv Bjørnson - talte Roma midt imod
Me synge om an kver syttende mai, blant annet
– Gu´så me elske dette landet!
Når 17. Mai-talen holdes om kor goe me e - på rettsstat og demokrati
Sitte Arvid å jobbe og tar seg ikkje fri
For mens Sverre - i den fine sangen - sloss mod paven i Roma
Så sloss Arvid mot staten å di - for å vekke di fra koma
Og ministrane så kom og gjekk – når fasiten kom – så hadde de utvikla Arvid-skrekk!
Sjøl så gjekk det på stumpane – så økonomien fekk ein knekk
Men han ga ikkje opp, di fekk an ikkje vekk!
Men ka de nå hette - Dørum, Storberget, Faremo de kom og dro
I mens blei Arvid te Snehvit - og de sju dvergane ka skjedde med de mon tro?
Jo i eventyrverden blei de - ein itte ein - Justisminister fra FRP
Men nå e adle vekke - men Arvid e fortsatt me
For karrieren hans e ikkje omme –
(bare vent te bogå komme!)
Sånn har han holdt på – nå e an 70 år
Koffor -spør mange, ka drive han fram?
Kan han ikkje – fra tid te aen – bare gje litt merre faen?
Er det som Skorpan hos Lindgren seie «Det finns saker som me må gjørr, ellers e man ikkje et menneske men bare en liten lort?»
Men Arvid han tier – ser beskjedent bort
Så eg sidde å tenke – at det nok någe med det
Du ska ikkje tåla - så inderligt vel
Ein urett så ikkje ramme deg selv
E dikte så Arnulf Øverland skreiv
For meg - og for de fleste - me syns ordå e så fine
Det e kje nok for Arvid - han gjorde de te sine.
Brynjar
