Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 18:00 Dinsdag 09:00 - 18:00 Woensdag 09:00 - 18:00 Donderdag 09:00 - 18:00 Vrijdag 09:00 - 18:00

Dekker Familie Mediation

Startpagina
Nederland
Schiedam
Dekker Familie Mediation

MfN register Mediator, samen scheiden - Scheidings coach voor individuele ondersteuning - Systemisch coach - Bedrijfscoach Zij begeleid u bij alle stappen.

Veel cliënten gingen u voor en kijken terug op een goede beëindiging van de relatie. U krijgt niet alleen informatie over de juridische kant van een scheiding, maar ook informatie die u kan helpen alles op een rijtje te zetten. Want er komt veel op u af, voor beide partijen. Immers, zodra het besluit is genomen om te gaan scheiden, dan moeten er zaken geregeld worden. En die moeten goed geregeld w

orden, omdat u voor langere tijd met deze afspraken door moet. Vanaf het eerste gesprek tot dat de scheiding een feit is. Tijdens de mediation wordt de emotionele kant van de scheiding besproken, het ouderschapsplan indien u kinderen heeft en de financiële aspecten. Over het algemeen zijn drie tot vijf gesprekken voldoende. De ervaring leert dat er tijdens de gesprekken emoties een rol spelen. In de gesprekken is er voldoende ruimte deze emoties te bespreken. Dit is belangrijk om te voorkomen dat deze het financiële deel van de scheiding en het ‘na-huwelijk’ negatief beïnvloeden. Uiteraard geeft het ook rust en minder stress als de emoties bedaard zijn. Sandra Dekker is naast mediator ook mediation docent bij een erkende mediation opleiding en assessor bij NfM-INTOP. Het is niet voor niets dat klanten die zich eenmaal tot Dekker Familie Mediation gewend hebben, de mediation niet meer verlaten tot ze er samen uit zijn. Sandra Dekker is een mediator die vakkundig is en u graag helpt. Die, hoe moeilijk het ook is, samen met beide partijen om de tafel gaat zitten en pas stopt als alle verhalen verteld zijn. Als alle mogelijkheden de revue zijn gepasseerd en wanneer er een aanvaardbare oplossing is gekozen voor alle partijen. Want alleen zo creëert u een uitkomst die werkbaar is. Nu en in de toekomst.

03/09/2026

Het is waarschijnlijk niet het onderwerp waar je als ouder graag bij stilstaat. Toch is het een belangrijke vraag: wie zorgt er voor je minderjarige kinderen als jij en de andere ouder allebei komen te overlijden? Veel ouders hebben daar wel eens over nagedacht of met familie over gesproken, maar hebben hun keuze nooit officieel vastgelegd.

Een voogd aanwijzen kan duidelijkheid geven voor een situatie waarvan je hoopt dat die nooit ontstaat. Veel ouders denken dat hiervoor altijd een notaris of advocaat nodig is, maar dat hoeft niet. Je kunt een voogd laten opnemen in het Gezagsregister. Dit kan digitaal en is gratis. Maar wat houdt voogdij precies in, hoe leg je jouw keuze vast en waar moet je over nadenken voordat je iemand aanwijst?

Wanneer is een voogd nodig en wat doet een voogd?

Voogdij wordt pas relevant wanneer er geen ouder met gezag meer is. Hebben beide ouders gezamenlijk het gezag en overlijdt één van hen? Dan blijft de andere ouder in principe alleen met het gezag belast. Daarvoor hoeft niet eerst een aparte procedure bij de rechter te worden gevoerd.
Anders wordt het wanneer beide ouders met gezag overlijden terwijl hun kind nog minderjarig is. Een voogd kan dan het gezag over het kind uitoefenen. Daarmee krijgt diegene de verantwoordelijkheid om belangrijke beslissingen te nemen over bijvoorbeeld de verzorging, opvoeding, school en medische zaken.

Als ouder kun je één of twee personen als voogd aanwijzen. Bij twee personen kun je ervoor kiezen hen gezamenlijk als voogd aan te wijzen. Je kunt ook een volgorde bepalen, zodat eerst de ene persoon wordt gevraagd en de andere in beeld komt wanneer de eerste persoon de voogdij niet kan of wil aanvaarden.

Wie je aanwijst, is een heel persoonlijke keuze. Vaak wordt als eerste gedacht aan een broer, zus, goede vriend of ander familielid. Toch gaat het niet alleen om de vraag met wie jullie een goede band hebben. Het gaat vooral om wie daadwerkelijk in staat en bereid zou zijn om voor jullie kind te zorgen.

Hoe kun je de voogdij voor je kind regelen?
Er zijn twee manieren om vooraf officieel vast te leggen wie je als voogd voor je kind aanwijst.

Lees verder in het laatste blog op onze site.

02/09/2026

Met regelmaat horen wij soortgelijke verhalen als de vrouw in het artikel heeft mee gemaakt. Gedragingen van een partner die grensoverschrijdend zijn en die gedragen worden om wille van liefde, of een huwelijk is voor het leven of niet weten hoe/ of durven uit een relatie te stappen.

In dit artikel kan de vrouw rekenen op onbegrip van de mensen om haar heen. Terwijl zij eindelijk durft op te staan. Soms zijn ervaringen te pijnlijk om te horen en is het makkelijker om de ogen en oren ervoor te sluiten.

Bep, je bent een held! ♥️

26/08/2026

Wanneer je gaat scheiden, wil je als ouder vaak vooral dat je kinderen zo min mogelijk last hebben van alle veranderingen. Een nieuwe woonsituatie, andere routines en het wisselen tussen papa en mama kunnen veel impact hebben. Sommige ouders kiezen daarom na een scheiding voor birdnesting. Hierbij blijven de kinderen in de vertrouwde gezinswoning wonen en zijn het de ouders die afwisselend in het huis verblijven.

Voor kinderen kan dat rust en stabiliteit geven, zeker in de eerste periode na een scheiding. Tegelijkertijd vraagt birdnesting veel van ouders. Je blijft samen verantwoordelijk voor dezelfde woning en moet duidelijke afspraken maken over praktische, financiële en persoonlijke zaken. Is birdnesting na een scheiding dan een liefdevolle oplossing voor kinderen, of vooral een tijdelijke tussenstap?

Wat is birdnesting en waarom kiezen ouders hiervoor?

Bij birdnesting blijven de kinderen na de scheiding in het ouderlijk huis wonen. In plaats van dat zij volgens een zorgregeling tussen twee woningen wisselen, zijn het de ouders die op afgesproken momenten van woning veranderen. De ene periode woont vader bij de kinderen in het gezinshuis, de andere periode moeder.

De belangrijkste reden om voor birdnesting te kiezen, is meestal de behoefte om kinderen zoveel mogelijk stabiliteit te bieden. Zij behouden hun eigen slaapkamer, hun spullen blijven op dezelfde plek en ook hun vertrouwde omgeving verandert niet direct. School, vrienden, sport en de buurt blijven hetzelfde. Zeker wanneer een scheiding nog maar net is uitgesproken, kan dat prettig zijn. Er verandert immers al genoeg.
Birdnesting kan daarnaast een praktische tussenoplossing zijn wanneer één of beide ouders nog geen geschikte nieuwe woonruimte hebben gevonden. Het geeft het gezin tijd om te wennen aan de nieuwe situatie en om rustig te onderzoeken welke woon- en zorgregeling uiteindelijk het beste past.

De voordelen én aandachtspunten van birdnesting met kinderen

Vanuit het perspectief van kinderen klinkt birdnesting vaak aantrekkelijk. Zij hoeven niet iedere paar dagen een tas in te pakken en hoeven zich niet steeds af te vragen in welk huis hun sportspullen, schoolboeken of lievelingsknuffel liggen. Toch betekent één vertrouwde woning niet automatisch dat kinderen ook emotionele rust ervaren.

Lees verder in de link in de comments.

18/08/2026

Machtsverschil in een relatie of conflict: hoe herken je het?

Niet ieder conflict is gelijkwaardig. Soms lijkt het alsof twee mensen gewoon ruzie hebben, terwijl één van de twee veel meer invloed, controle of druk uitoefent.
Dat kan subtiel beginnen, bijvoorbeeld doordat één partner steeds bepaalt wanneer er gepraat wordt, welke onderwerpen wel of niet besproken mogen worden of hoe de ander zich hoort te gedragen. In andere situaties is het machtsverschil duidelijker zichtbaar, bijvoorbeeld bij financiële afhankelijkheid, dreigende communicatie, intimidatie of angst voor de reactie van de ander.
Wanneer iemand niet vrij kan spreken of geen “nee” durft te zeggen, is er geen echte onderhandeling mogelijk. Juist daarom is het belangrijk om machtsverschil in een relatie of conflict te herkennen.

Wanneer een conflict niet gelijkwaardig voelt

In een gelijkwaardig conflict hebben beide mensen ruimte om hun mening te geven. Ze kunnen boos, verdrietig of teleurgesteld zijn, maar er is wel een basis waarin allebei kunnen spreken, luisteren en grenzen aangeven. Er is verschil van mening, maar beide partijen hebben invloed op het gesprek.
Bij een machtsverschil ligt dat anders. Dan heeft één van de twee meer controle over de situatie. De ander past zich aan, zwijgt, houdt rekening met mogelijke gevolgen of probeert vooral te voorkomen dat het erger wordt.

Van buitenaf kan dat lijken op conflictvermijding of “niet duidelijk communiceren”, maar van binnenuit voelt het vaak als overleven.
Iemand kan bijvoorbeeld denken: als ik dit zeg, wordt de ander boos. Als ik nee zeg, krijg ik daar later problemen mee. Als ik mijn grens aangeef, wordt het tegen mij gebruikt. Hierdoor ontstaat er geen open gesprek, maar een gesprek waarin één partij voortdurend bezig is met inschatten wat veilig is om te zeggen.

Lees verder in de link in de comments.

23/07/2026

Onlangs werd ik gebeld door een vrouw. Niet voor de eerste keer had iemand haar verteld dat mediation de oplossing zou zijn. Sterker nog, verschillende hulpverleners hadden aangegeven dat zij en haar ex-partner het “nog één keer moesten proberen”. Dit zou inmiddels de vierde poging worden.

Ik stelde haar een eenvoudige vraag:
“Heb je vertrouwen dat het deze keer wel gaat lukken om tot afspraken te komen?”
Er viel een korte stilte.
“… voor de kinderen moet het,” antwoordde ze aarzelend.
Maar iets in haar stem vertelde een ander verhaal.
Ik vroeg haar hoe het met háár ging.
“Ik hou me sterk,” zei ze.
“Wat gebeurt er als je je niet sterk houdt?” vroeg ik?
Opnieuw viel er een stilte.
“Dan gaat het heel slecht met me.”
Na een paar seconden vervolgde ze:
“Eigenlijk gaat het al heel lang slecht met me.”
Achter dat ene zinnetje zat een enorme last verscholen.

Wat daarna kwam
“Hij bedreigt me met de dood. Al jarenlang. En ik ben eigenlijk doodsbang voor hem.”
Ze huilde en was verbaasd dat ze dit deelde.
Ik vroeg haar:
“Wat maakt dat je toch weer met deze man in mediation wil gaan?”
Ze vertelde dat ze al meerdere pogingen hadden gedaan om samen in gesprek te gaan. Dat de uitkomst steeds hetzelfde was. Dat de dreiging bleef. Dat de angst bleef.
En toch voelde ze zich verplicht om het opnieuw te proberen.
“Voor de kinderen.” En op advies van derden.

Wanneer mediation niet passend is
Als mediator geloof ik sterk in de kracht van gesprek. Ik zie dagelijks mensen die vastgelopen zijn toch weer beweging vinden.
Maar mediation kent grenzen.
Mediation vraagt dat beide mensen vrij zijn om hun mening te geven.
Mediation vraagt dat beide mensen zonder angst aan tafel kunnen zitten.
Mediation vraagt dat beide mensen “nee” kunnen zeggen op een vraag.
Wanneer één van de twee bang is voor de gevolgen van wat hij of zij zegt, ontstaat er geen gelijkwaardig gesprek.
Dan ontstaat er geen onderhandeling.
Dan ontstaat er geen vrijwillige besluitvorming.
Dan ontstaat er druk.
En druk is iets anders dan overleg.

Er zijn altijd twee kanten. Maar niet altijd twee schuldigen.

Lees verder in de link in de comments.

03/07/2026

Tijdens een scheiding probeer je soms alles zo zorgvuldig mogelijk te doen. Je kijkt ruimhartig naar de verdeling van bezittingen, doet concessies en probeert te voorkomen dat de ander tekort komt. Soms geef je zelfs bewust iets extra’s mee, omdat je meer inkomen hebt of omdat je wilt dat je ex-partner ook een goede nieuwe start kan maken. En toch kan het gebeuren dat de boosheid blijft.

Dat roept vaak verwarring op. Want hoe kan iemand nog boos zijn als alles toch redelijk is geregeld? Het antwoord ligt meestal niet alleen in de afspraken die op papier zijn gemaakt. Een scheiding gaat namelijk niet alleen over geld, bezittingen of juridische rechten. Vaak speelt er onder de boosheid iets anders. Verdriet, verlies, teleurstelling of het gevoel dat een toekomstbeeld is afgenomen.

Een scheiding gaat niet alleen over geld en afspraken
Veel mensen denken dat conflicten tijdens een scheiding vooral gaan over praktische of financiële onderwerpen. Denk aan de woning, alimentatie, pensioen, spaargeld, de verdeling van bezittingen of afspraken over de kinderen. Natuurlijk zijn dit belangrijke onderwerpen. Ze moeten zorgvuldig besproken en vastgelegd worden. Toch verklaren ze niet altijd waarom iemand boos blijft.

Achter boosheid kan verdriet zitten. Achter verwijten kan teleurstelling schuilgaan. Achter strijd kan een diep gevoel van afwijzing zitten. Zeker wanneer één van de partners de relatie niet wilde beëindigen, kan de scheiding voelen als iets wat hem of haar is afgenomen.
Het gaat dan niet alleen om het einde van de relatie.

Lees verder in de link in de comments.

25/06/2026

Een van de meest gestelde vragen bij een scheiding is: hoe verdelen we de zorg voor de kinderen? Veel ouders willen ook na de scheiding allebei betrokken blijven bij het dagelijks leven van hun kind.

Tijdens scheidingsmediation kan co-ouderschap daarom een belangrijk onderwerp zijn. Het kan een passende oplossing zijn, maar ouders merken vaak al snel dat het maken van een goede zorgregeling best ingewikkeld kan zijn. Zeker bij kinderen in de basisschoolleeftijd vraagt dit om duidelijke afspraken, rust en een schema dat ook in de praktijk werkt.

Sommige ouders kiezen voor een gelijke verdeling van 50 procent bij de ene ouder en 50 procent bij de andere ouder. Andere ouders komen uit op een verdeling die daar dicht tegenaan ligt, zoals 60 procent en 40 procent. Dat kan beter passen bij werktijden, schooltijden, sportactiviteiten of opvang. Ook de leeftijd en behoefte van het kind spelen een belangrijke rol. Een week-op-week-af-regeling kan voor een tiener prettig zijn, terwijl een jong kind een hele week zonder de andere ouder juist lang kan ervaren.

In deze blog vind je een overzicht van veelvoorkomende co-ouderschapsregelingen. De schema’s geven houvast en laten zien hoe een zorgverdeling er in de praktijk uit kan zien. Ze zijn bedoeld als inspiratie. Ieder gezin is anders en daarom blijft maatwerk belangrijk. Het belangrijkste is dat de regeling duidelijk, haalbaar en rustig is voor de kinderen.

Lees verder in de link in de comments.

22/06/2026

Je zit al maanden in mediation. De stukken zijn aangeleverd. De mogelijkheden zijn besproken. De gevolgen zijn uitgelegd. Alles lijkt klaar om een besluit te nemen. Maar toch gebeurt er niets.

Op iedere vraag volgt een nieuw uitstel. Op ieder voorstel komt geen antwoord. Er moet nog “even worden nagedacht”. Er moet nog iets worden uitgezocht. Er moet nog overleg plaatsvinden met een adviseur, een familielid of een vriend.

En jij? Jij wordt er moe van. Je voelt dat je steeds weer tegen dezelfde muur aanloopt. Je begint je af te vragen of jullie hier ooit uit gaan komen. Misschien merk je zelfs dat je geïrriteerd raakt of dat je de hoop begint te verliezen. Dat is een heel menselijke reactie.

Niet iedereen verwerkt een scheiding in hetzelfde tempo
Vaak wordt gedacht dat iemand die geen besluit neemt, dwarsligt. Soms is dat zo. Maar veel vaker speelt er iets anders. Besluiten nemen betekent afscheid nemen van wat was. Het betekent accepteren dat de relatie voorbij is. Dat de toekomst er anders uit gaat zien. Dat er financiële gevolgen zijn.

Dat kinderen straks tussen twee huizen bewegen. Voor de één is dat proces al grotendeels doorlopen voordat de mediation begint. Voor de ander begint dat proces pas tijdens de mediation. Daardoor kunnen grote verschillen ontstaan in tempo.
Waar de één denkt: “Laten we dit afronden.” Denkt de ander misschien: “Ik ben nog niet zover.”

Lees verder in de link in de comments.

15/05/2026

Soms kom je samen in een conflict terecht waar je niet meer uit lijkt te komen. Je hebt het al vaak besproken, of juist vermeden, maar er verandert niets. Misschien voelt het zelfs alsof het steeds erger wordt. Gesprekken lopen vast, emoties lopen op en hoe meer je probeert het op te lossen, hoe verder je uit elkaar lijkt te raken.

Veel mensen herkennen dit gevoel van rondjes draaien. Het idee dat je vastzit in een patroon waar je zelf niet meer uitkomt. Wat hier vaak onder ligt, is iets wat we de dramadriehoek noemen. Een onbewust patroon dat ervoor zorgt dat conflicten blijven bestaan, hoe logisch ieders gedrag op dat moment ook voelt.

De dramadriehoek: een onbewust patroon in conflicten
De dramadriehoek beschrijft hoe mensen in een conflict vaak, zonder het te merken, wisselen tussen drie rollen: de aanklager, het slachtoffer en de redder. Iedere rol voelt op dat moment logisch en zelfs nodig, maar samen houden ze het conflict juist in stand.

De aanklager wijst naar de ander en benoemt wat er fout gaat. Onder die houding zit vaak frustratie, maar ook onmacht.
Het slachtoffer voelt zich geraakt of machteloos en ervaart dat dingen hem of haar overkomen. Daaronder ligt vaak een behoefte aan erkenning.
De redder probeert de situatie op te lossen, te sussen of over te nemen. Daar zit vaak een verlangen naar verbinding of controle achter.
Het lastige is dat mensen niet in één rol blijven. Je kunt beginnen als slachtoffer, vervolgens boos worden en in de aanklager schieten, terwijl de ander juist gaat redden of zich terugtrekt. Zo blijf je samen bewegen binnen dezelfde driehoek, zonder dat er echt iets verandert.oor veel kinderen zijn Vaderdag en Moederdag bijzondere dagen. Op school worden cadeautjes geknutseld, ontbijtjes voorbereid en geheimen bewaard. Na een scheiding kunnen deze dagen echter ook spanning oproepen. Niet alleen bij kinderen, maar vaak ook bij ouders.

Lees verder in de link in de comments.

08/05/2026

Voor veel kinderen zijn Vaderdag en Moederdag bijzondere dagen. Op school worden cadeautjes geknutseld, ontbijtjes voorbereid en geheimen bewaard. Na een scheiding kunnen deze dagen echter ook spanning oproepen. Niet alleen bij kinderen, maar vaak ook bij ouders.

Hoe vier je Vaderdag als ouders uit elkaar zijn? Wat doe je wanneer er spanningen zijn tussen beide ouders? En hoe voorkom je dat een kind het gevoel krijgt te moeten kiezen?
Juist rondom Vaderdag en Moederdag worden loyaliteit, gemis en emoties vaak extra zichtbaar. Kinderen voelen haarfijn aan hoe ouders zich voelen. Daardoor kunnen dagen die bedoeld zijn om liefde te vieren, ineens ingewikkeld of beladen worden.

Kinderen willen van beide ouders blijven houden
Het belangrijkste om te begrijpen, is dat kinderen van nature loyaal zijn aan beide ouders. Ook na een scheiding blijft die verbondenheid bestaan. Een kind kan verdriet hebben om de scheiding, boos zijn op één van de ouders of verlangen naar meer contact, en tegelijkertijd intens van allebei houden. Voor volwassenen voelt dat soms tegenstrijdig, maar voor kinderen niet.

Lees verder in de link in de comments.

Adres

Kethelstraat 1
Schiedam
3111PC

Openingstijden

Maandag	09:00 - 18:00
Dinsdag	09:00 - 18:00
Woensdag	09:00 - 18:00
Donderdag	09:00 - 18:00
Vrijdag	09:00 - 18:00

Website

http://www.dfmediation.nl/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Dekker Familie Mediation nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.