03/09/2026
Krijgen juist je beste werknemers een burn-out?
“Een burn-out? Dan kon hij de druk blijkbaar niet aan.”
Ik vind dat een gevaarlijke conclusie.
Want soms is het juist die werknemer die jarenlang álles aankan.
Altijd beschikbaar.
Nog even die deadline halen.
Een collega helpen.
’s Avonds nog een paar mails beantwoorden.
En als de leidinggevende vraagt hoe het gaat?
“Prima hoor.”
Tot het ineens niet meer gaat.
Dan is de interessante vraag:
Wie had eerder aan de bel moeten trekken?
De werknemer die zijn grenzen niet aangaf?
Of de leidinggevende die zag dat iemand structureel over zijn grenzen ging?
Als arbeidsrechtadvocaat kijk ik naar wat beide partijen hebben gedaan.
Maar als mediator vind ik vooral interessant wat er daarna gebeurt.
Want de werknemer zegt:
“Jullie hadden dit toch kunnen zien?”
En de werkgever zegt:
“Maar jij zei altijd dat het goed ging.”
En allebei kunnen ze daar oprecht van overtuigd zijn.
Dus wat vind jij?
Moet een goede leidinggevende ingrijpen als een werknemer zelf zegt dat het prima gaat, maar structureel veel te veel werkt?
Ik ben benieuwd naar de discussie in de comments.