17/04/2026
De woorden van mijn cliënt raken me. Niet omdat ze groots zijn, maar omdat ze laten zien wat het betekent om eindelijk gezien en gehoord te worden.
“U houdt mij sterk. U bent mijn anker en mijn kompas’’.
Het vertrouwen en de dankbaarheid die daarin doorklinken, maken dit werk waardevol en juist in zaken waarin die erkenning zo lang heeft ontbroken.
Want soms zit de waarheid verstopt achter twijfel, manipulatie en ongeloof. In situaties van intieme terreur en persoonlijkheidsproblematiek is dat helaas geen uitzondering.
Terwijl achter gesloten deuren grenzen werden overschreden en kinderen werden geraakt, lukt het de andere ouder soms om het systeem te overtuigen van een ander verhaal.
Dit is precies waarom dit werk zo belangrijk is.
Intieme terreur is geen ‘conflict’ tussen twee gelijkwaardige partijen. Het is een patroon van controle, angst en ontwrichting. En wanneer daar ook persoonlijkheidsproblematiek meespeelt, wordt de werkelijkheid vaak verdraaid en zodanig dat slachtoffers niet alleen moeten vechten voor veiligheid, maar ook voor geloofwaardigheid.
Voor mijn cliënten, en voor iedereen die dit herkent: je staat niet alleen. Het feit dat jouw verhaal in twijfel wordt getrokken, betekent niet dat het niet waar is.
Het is tijd om het taboe te doorbreken. Om te erkennen dat deze vormen van geweld bestaan en ook in ogenschijnlijk ‘normale’ gezinnen. En om professionals scherp te houden op wat er werkelijk speelt, voorbij de façade.
Blijven spreken. Blijven zien. Blijven benoemen.