De Groot Douma Vosmeijer

07/12/2017

Ons kantoor is al in de kerstsfeer!! 🎄🎁

07/12/2017

Vanmiddag om 16.30 uur (tot 17.30 uur) is weer het familierechtspreekuur over o.a. echtscheidingen. Ook vanavond is er het algemeen juridische spreekuur vanaf 19.00 (tot ongeveer 20.30 uur; kom op tijd, als er niemand zit dan zal de advocaat eerder weggaan). Heeft u vragen? Loop gerust binnen bij het MOC-gebouw.

13/10/2017

Nieuw artikel over luchtvaartrecht, geschreven door mr. E.C. Douma:
Hoe ver is het van Rome naar Hamburg?

Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft op 7 september 2017 in de door de passagiers Bossen aanhangig gemaakte zaak (C-559/16) bepaald op welke wijze de afstand tussen beginpunt en eindpunt van de luchtreis moet worden bepaald.
Het gaat om de uitleg van artikel 7 van de Verordening (EG) nr. 261/2004, hierna te noemen: “Verordening”.
Voor ogen moet worden gehouden dat de Verordening de volgende compensatiebedragen noemt:

a) € 250 voor alle vluchten tot en met 1500 km;
b) € 400 voor alle intracommunautaire vluchten van meer dan 1500 km, en voor alle andere vluchten tussen 1500 en 3500 km;
c) € 600 voor alle niet onder a) of b) vallende vluchten.

De passagiers hadden geboekt de volgende twee vluchten: van Rome (Italië) naar Brussel (België), met een rechtstreeks aansluitende vlucht naar Hamburg (Duitsland).
De passagiers zijn met meer dan drie uren vertraging in Hamburg aangekomen en maken aanspraak op compensatie.

De luchtvaartmaatschappij betoogde dat moet worden gehanteerd de afstand tussen Rome en Hamburg en volgens de groot-cirkelmethode is dat 1.326 kilometer. Dat is minder dan 1.500 kilometer en dus is de compensatie € 250.

De passagiers stelden daarentegen dat de afstand tussen Rome en Brussel 1.173 kilometer is en dat de afstand tussen Brussel en Hamburg 483 kilometer is, hetgeen op zich juist is. De passagiers berekenden een totale afstand van deze twee vluchten samen en dat is 1.656 kilometer. De passagiers vorderden daarom € 400 compensatie.

Het Hof bepaalde dat de zienswijze van de luchtvaartmaatschappij moet worden gevolgd.
De daadwerkelijke vliegafstand moet terzijde worden geschoven. Reden daarvoor is dat passagiers met een overstap niet anders mogen worden behandeld dan passagiers van een rechtstreekse vlucht. Het ongemak (tijdverlies) is voor beide “soorten” passagiers gelijk indien zij met meer dan drie uren vertraging op hun eindbestemming aankomen. Daarom moet ook de compensatie gelijk zijn.

Indien u advies nodig heeft over luchtvaartrecht dan kunt u contact opnemen met mr. E.C. Douma, [email protected] of 020 – 643 49 66.

Een overzicht van alle blogs kunt u terugvinden op onze website:

Hoe ver is het van Rome naar Hamburg? door Esmond Douma | Luchtvaartrecht Hoe ver is het van Rome naar Hamburg? Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft op 7 september 2017 in de door de passagiers Bossen aanhangig gemaakte zaak (C-559/16) bepaald op welke wijze de afstand tussen beginpunt en...

14/09/2017

de Groot Douma Vosmeijer Advocaten is op zoek naar een fulltime advocaat-medewerker algemeen civiel- en familierecht! Voor interesse verwijzen wij je naar de vacaturepagina op onze website.

dGDV Advocaten is gespecialiseerd in juridische dienstverlening aan het midden- en kleinbedrijf en particulieren. Ons kantoor behandelt zowel grote als kleine zaken op het gebied van personen- en familierecht, erfrecht, arbeids- en sociaal zekerheidsrecht, huurrecht, ondernemingsrecht, contractenrec...

17/08/2017

Nieuw artikel over arbeidsrecht, geschreven door mr. Marise Eckhart:
Het ontslag op staande voet als pressiemiddel
Het ontslag op staande voet is een uiterst middel, alleen bedoeld voor gevallen waarin een werknemer zich zodanig ernstig heeft misdragen dat voortzetting van het dienstverband niet langer van de werkgever kan worden verwacht. Volgens de wet mag een ontslag op staande voet alleen gegeven worden indien daartoe een dringende reden is. Is die dringende reden aanwezig, dan mag de werkgever zonder opzegtermijn en zonder toestemming van het UWV of de kantonrechter, de werknemer per direct ontslaan. Het ontslag op staande voet is daarmee de meest ingrijpende vorm van ontslag. Niet alleen is een werknemer plotseling werkloos, ook heeft hij geen recht op een WW-uitkering. Vanwege deze verstrekkende gevolgen worden er dan ook harde eisen gesteld aan deze vorm van ontslag. Dat het ontslag op staande voet niet zomaar kan worden gegeven, blijkt wel uit een zaak die door mr. Eckhart is behandeld. Zij beschrijft deze casus in haar blog van deze week.

https://www.dgdv.nl/het-ontslag-op-staande-voet-als-pressiemiddel/

Het ontslag op staande voet als pressiemiddel door Marise Eckhart | Arbeidsrecht Het ontslag op staande voet als pressiemiddel Het ontslag op staande voet is een uiterst middel, alleen bedoeld voor gevallen waarin een werknemer zich zodanig ernstig heeft misdragen dat voortzetting van het dienstver...

17/08/2017

Naast het familierechtspreekuur over echtscheidingen (van 16.30-17.30) is er ook elke donderdag het algemeen juridische spreekuur van 19.00-20.30. Heeft u vragen? Loop gerust binnen bij het MOC-gebouw.

20/07/2017

Nieuw artikel over arbeidsrecht, geschreven door mr. Marise Eckhart:

Een relatie op de werkvloer is in Nederland niet verboden, maar brengt wel de nodige risico’s met zich mee.
Zo bestaat er tussen een werkgever en een werknemer binnen het arbeidsrecht de zogenaamde gezagsverhouding. Dit betekent dat de werkgever het recht heeft instructies te geven en de werknemer de plicht heeft deze op te volgen. Wanneer er een affectieve relatie ontstaat tussen een werkgever en werknemer, vertroebelt deze gezagsverhouding. Het risico dat de gezagsverhouding door de relatie wordt ondermijnd dan wel wordt misbruikt is erg groot. Als gevolg daarvan kunnen natuurlijk de nodige arbeidsrechtelijke geschillen ontstaan.

Zo ook in een zaak die door mij is behandeld. Mijn cliënte kreeg een relatie met haar werkgever. Haar werkgever was echter getrouwd. De buitenechtelijke relatie kwam op enig moment uit. De vrouw van de werkgever dwong haar echtgenoot mijn cliënte op staande voet te ontslaan. De werkgever deed dit om zijn huwelijk te redden en verzon dat mijn cliënte haar werk niet meer naar behoren deed.

Cliënte wendde zich direct tot mij. Na een brief van mij werd het ontslag op staande voet ingetrokken. Cliënte meldde zich vervolgens ziek. De werkgever weigerde echter ondanks meerdere verzoeken daartoe het loon door te betalen. Cliënte zou niet echt ziek zijn, terwijl de bedrijfsarts haar arbeidsongeschikt had verklaard. Daarnaast zou zij door een nul-urencontract geen recht hebben op doorbetaling van loon tijdens ziekte. Namens cliënte vorderde ik doorbetaling van het loon in kort geding op basis van vermoeden van arbeidsomvang en ontbinding van de arbeidsovereenkomst met toekenning van vergoedingen in een bodemprocedure. De verhoudingen waren immers te ernstig geschaad om het dienstverband nog te kunnen voortzetten.

In het kort geding overwoog de kantonrechter over relaties op de werkvloer het volgende:
“De kantonrechter kan in het midden laten wie de aanstichter is van het conflict. Als een werkgever in zijn positie van leidinggevende ervoor kiest een affectieve relatie aan te gaan met zijn werknemer en er vervolgens daardoor problemen ontstaan omdat zijn echtgenote dit ontdekt, komen de daaruit voortvloeiende gevolgen en problemen voor zijn rekening en risico. Vaststaat dat werkneemster als gevolg van het conflict wegens ziekte ongeschikt is voor haar werk.”

De kantonrechter wees de loonvordering in kort geding toe. Tussen partijen is vervolgens tijdens de zitting over de ontbinding van de arbeidsovereenkomst een regeling getroffen over het einde van het dienstverband. Met deze regeling kwam een einde aan het arbeidsconflict.
Heeft u ook hulp nodig bij het oplossen van een arbeidsconflict?

Neem dan contact op met mevrouw mr. M.T. Eckhart via [email protected] of op 020 643 49 66.

https://www.dgdv.nl/arbeidsconflict-affectieve-relatie-werkgever-en-werknemer/

Arbeidsconflict na affectieve relatie tussen werkgever en werknemer door Marise Eckhart | ArbeidsrechtEen relatie op de werkvloer is in Nederland niet verboden, maar brengt wel de nodige risico’s met zich mee.Zo bestaat er tussen een werkgever en een werknemer binnen het arbeidsrecht de zogenaamde g...

07/07/2017

Nieuw artikel over luchtvaartrecht, geschreven door mr. Esmond Douma:
Bij de beantwoording van de vraag of een bepaald incident een buitengewone omstandigheid (in de zin van artikel 5 lid 3 Verordening 261/2004 (Passagiersrechten luchtvaart)) is, wordt het beroep van de luchtvaartmaatschappij dikwijls afgewezen omdat de rechter het incident “bedrijfsinherent” vindt.
Ook Advocaat-Generaal Bot, verbonden aan het Hof van Justitie van de Europese Unie, is die mening toegedaan.

Het Hof van Justitie van de Europese Unie is het niet met Advocaat-Generaal Bot eens.
Het arrest van 4 mei 2017 van het HvJEU (zaak C-315/15) (passagiers Pešková en Peška) heeft betrekking op een vogelaanvaring. Een vogelaanvaring kan leiden tot (ernstige) schade aan de motor van een vliegtuig. Na een vogelaanvaring moet de motor eerst worden geïnspecteerd en indien nodig moet(en) (onderdelen van) de motor worden vervangen vóórdat het vliegtuig weer mag vliegen.

In r.o. 20 van het arrest wordt eerst gesteld dan wel herhaald dat een luchtvaartmaatschappij, bij het doen van een beroep op buitengewone omstandigheden, eerst moet aantonen dat de annulering of de aankomstvertraging van drie uur of meer het gevolg is van buitengewone omstandigheden die ondanks het treffen van alle redelijke maatregelen niet konden worden voorkomen.
In r.o. 22 van het arrest van 4 mei 2017 herhaalt het HvJEU hetgeen zij eerder heeft bepaald, te weten:
“(…) dat als buitengewone omstandigheden in de zin van artikel 5, lid 3, van verordening nr. 261/2004 kunnen worden aangemerkt gebeurtenissen die vanwege hun aard of oorsprong niet inherent zijn aan de normale uitoefening van de activiteiten van de betrokken luchtvaartmaatschappij en waarop laatstgenoemde geen daadwerkelijke invloed kan uitoefenen (…)”.
In r.o. 23 van het arrest wordt uitgelegd dat niet als buitengewone omstandigheid geldt een voortijdig defect van sommige onderdelen van het luchtvaartuig, nu een dergelijke storing wezenlijk verbonden is met het systeem voor de werking van het toestel. Op deze onverwachte gebeurtenis kan de luchtvaartmaatschappij die de vlucht uitvoert, immers daadwerkelijke invloed uitoefenen, aangezien de luchtvaartmaatschappij dient te zorgen voor het onderhoud en het goed functioneren van de luchtvaartuigen die zij voor haar economische activiteiten gebruikt.
Bij de beantwoording van de vraag of een vogelaanvaring een buitengewone omstandigheid is, oordeelt het HvJEU in r.o. 24 van het arrest:
“In dit geval zijn de aanvaring tussen een luchtvaartuig en een vogel alsmede de eventuele daardoor ontstane schade niet vanwege hun aard of oorsprong inherent aan de normale uitoefening van de activiteiten van de betrokken luchtvaartmaatschappij en kan deze hierop geen daadwerkelijke invloed uitoefenen aangezien zij niet wezenlijk zijn verbonden met het systeem voor de werking van het toestel. Die aanvaring moet derhalve worden aangemerkt als „buitengewone omstandigheid” in de zin van artikel 5, lid 3, van de verordening nr. 261/2004.”.

Kortom: vogelaanvaringen komen voor, maar luchtvaartmaatschappijen kunnen daarop geen daadwerkelijke invloed uitoefenen aangezien zij niet wezenlijk zijn verbonden met het systeem voor de werking van het toestel. Het beroep op een buitengewone omstandigheid wordt gehonoreerd – en wordt niet afgewezen middels “bedrijfsinherent”.
Dit arrest biedt voor luchtvaartmaatschappijen perspectief bij andere incidenten.

Indien u advies nodig heeft over luchtvaartrecht dan kunt u contact opnemen met mr. E.C. Douma, [email protected] of 020 – 643 49 66.

https://www.dgdv.nl/vogelaanvaring-vliegtuig-buitengewone-omstandigheid/

Bij de beantwoording van de vraag of een bepaald incident een buitengewone omstandigheid (in de zin van artikel 5 lid 3 Verordening 261/2004 (Passagiersrechten luchtvaart)) is, wordt het beroep van de luchtvaartmaatschappij dikwijls afgewezen omdat de rechter het incident “bedrijfsinherent” vindt.

07/07/2017

Heeft u een vraag of wilt u een afspraak maken? Neem dan telefonisch contact op: 020 643 49 66

Advocatenkantoor in Amstelveen, o.m.: personen- en familie­­recht, erfrecht, arbeids­­­­­recht, onroe­rende zaken, vennoot­­schaps- en onder­­nemingsrecht

09/06/2017

Nieuw artikel over huurrecht, geschreven door mr. Marise Eckhart:

Huurvermindering bij gebreken aan een huurwoning.

Eén van de kernbepalingen van het huurrecht is de hoofdverplichting van de verhuurder: het verschaffen van huurgenot aan de huurder.
Als een huurwoning gebreken vertoont dan kan dit het huurgenot aantasten. In principe is de verhuurder verplicht deze gebreken te verhelpen. Als de verhuurder in gebreke blijft tot herstel over te gaan, mag de huurder de gebreken zelf (laten) herstellen en de kosten daarvan op de verhuurder verhalen.
Een huurder kan ook huurvermindering vorderen over de periode dat het verminderd huurgenot aanwezig is. De vermindering moet echter wel in verhouding staan tot de genotsvermindering. Niet elk gebrek levert namelijk een recht op huurvermindering op. Zo is het de vraag welk genot de huurder van een goed onderhouden woning mocht verwachten. Een huurder kan zich bijvoorbeeld niet beroepen op huurvermindering wegens geluidsoverlast als hij ervoor gekozen heeft om woning te huren aan een drukke verkeersweg.
Welke gebreken kunnen een recht op huurvermindering opleveren?
In het zogenaamde “Gebrekenboek” geeft de huurcommissie een overzicht van alle gebreken die een recht op huurvermindering kunnen opleveren:

Lijst A (verlaging naar 20% van de maximale huurprijs):
-geen do**he, bad of aparte wastafel;
-geen kookgelegenheid binnen de woning;
-geen daglicht in woon- of slaapkamer;
-geen mogelijkheid tot toevoer van verse lucht en afvoer van binnenvlucht in toilet, keuken, do**he, woon- of slaapkamer;
-geen afsluitbare toegangsdeuren (geldt ook voor kamers);
-gevaarlijke toestand van fundering, muren, dak, trappen, vloeren, schoorstenen, balkons/galerijen of balustrades.

Lijst B (verlaging naar 30% van de maximale huurprijs):
-een aanschrijving van Bouw- en Woningtoezicht op de woning;
-ernstige overlast van vocht met schimmelvorming of houtrot in balken of vloerdelen in keuken, woon- of slaapkamer;
ernstige lekkage van regen;
-onvoldoende of gebrekkige afvoer van rook- of verbrandingsgassen van de verwarming;
-ernstige scheefstand of verzakking zodat de bewoonbaarheid van woning ernstig wordt geschaad;
-ernstige en voortdurende stankoverlast binnen de woning door onvoldoende bodemafsluiting of slecht riool;
-zeer slechte algehele staat van onderhoud.

Lijst C (verlaging mogelijk naar 40% van de maximale huurprijs):
-lekkage;
-(ernstige) vocht- of schimmelplekken;
-tocht door kieren van meer dan 8 millimeter;
-ernstige scheuren in muren of loslatend stucwerk;
-houtrot in ramen of kozijnen;
-zwaar verwaarloosd trappenhuis;
-onvoldoende ventilatie van toilet, do**he, keuken, woon- of slaapkamer waardoor ernstige stank- en vochtoverlast ontstaat;
-onvoldoende capaciteit van de centrale verwarming;
-ernstige geluidhinder van technische installaties (lift, CV);
-ernstige lekkage van aan- en afvoerleidingen;
onvoldoende geluidsisolatie van woningscheidende muren, vloeren of plafonds;
-gevolgschade van een inmiddels opgeheven gebrek;
het veelvuldig voorkomen van ernstige storingen aan de liftinstallatie als gevolg van ouderdom en/of technische gebreken.

Daarnaast bieden rechterlijke uitspraken vaak aanknopingspunt om de hoogte van een vordering tot huurvermindering te bepalen. de Groot Douma Vosmeijer houdt deze ontwikkelingen goed in de gaten en kan u bijstaan in een vordering tot huurvermindering.

Wilt u meer weten over huurvermindering of het huurrecht? Neem dan contact op met mevrouw mr. M.T. Eckhart via [email protected] of op 020 643 49 66.

https://www.dgdv.nl/huurvermindering-gebreken-aan-huurwoning/

Eén van de kernbepalingen van het huurrecht is de hoofdverplichting van de verhuurder: het verschaffen van huurgenot aan de huurder.

12/05/2017

Nieuw artikel over huurrecht, geschreven door mr. Marise Eckhart:

Schade aan woning bij einde huurovereenkomst, wie betaalt de herstelkosten?

Hoewel een huurder zich als goed huurder moet gedragen en aansprakelijk is voor schade die hij aan de woning heeft veroorzaakt, is het niet eenvoudig om bij het einde van de huurovereenkomst schade aan de woning op de huurder te verhalen.
Eén van de plichten van een huurder is namelijk dat het gehuurde bij het einde van de huurovereenkomst wordt opgeleverd in de staat waarin het zich bevond toen de huurder de woning betrok. Dit is echter alleen mogelijk indien de verhuurder bij aanvang van de huurovereenkomst een beschrijving van de staat van het gehuurde heeft opgemaakt. Heeft de verhuurder dit verzuimd, dan is het lastig voor de verhuurder om aan te tonen dat de betreffende schade er aanvankelijk niet was en dus door de huurder moet zijn veroorzaakt.
Ten aanzien van huurovereenkomsten die zijn gesloten voor 1 augustus 2003 geldt dit niet. Op deze contracten is het oude huurrecht van toepassing. Het oude recht bepaalt dat een woning bij aanvang van de huurovereenkomst wordt vermoed in goede staat te zijn geleverd, zodat de woning ook bij einde huurovereenkomst in goede staat dient te worden opgeleverd. Schade aan de woning die niet het gevolg is van ouderdom en slijtage komt dan voor rekening van de huurder.
Schadeinspectie
Zowel ten aanzien van het oude als het nieuwe huurrecht geldt dat de verhuurder voor oplevering van de woning, de woning samen met de huurder dient te inspecteren op schade die niet het gevolg is van ouderdom en slijtage. Op die manier heeft de huurder de mogelijkheid om geconstateerde schade zelf te herstellen. Verzuimt de huurder deze schade te herstellen, dan mag de verhuurder de schade in rekening brengen bij de huurder of verrekenen met de borg.
Indien de verhuurder verzuimt om het gehuurde samen met de huurder op schade te inspecteren, dan staat het de verhuurder niet per definitie vrij om de volledige herstelkosten van de schade op de huurder te verhalen. Indien de huurder niet in de gelegenheid is gesteld de schade aan de woning zelf te herstellen, mag de verhuurder alleen de kosten van de herstelwerkzaamheden verhalen die de huurder zou hebben gemaakt als hij wel in de gelegenheid zou zijn gesteld deze schade te herstellen. Het moet dan gaan om kosten van kleine gebreken waarvan het voor de huurder ook zonder inspectie duidelijk zou zijn geweest dat hij deze bij oplevering had moeten herstellen. Daaronder vallen per definitie niet de kosten van schade die het gevolg is van slijtage en ouderdom.

Indien u advies nodig heeft over huurrecht dan kunt u contact opnemen met mevrouw mr. M.T. Eckhart, [email protected] of 020 – 643 49 66.

https://www.dgdv.nl/schade-aan-woning-einde-huurovereenkomst-betaalt-herstelkosten/

Hoewel een huurder zich als goed huurder moet gedragen en aansprakelijk is voor schade die hij aan de woning heeft veroorzaakt, is het niet eenvoudig om bij einde huurovereenkomst schade aan de woning op de huurder te verhalen.