Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 18:00 Dinsdag 09:00 - 18:00 Woensdag 09:00 - 18:00 Donderdag 09:00 - 18:00 Vrijdag 09:00 - 18:00

Lumen advocaat en mediator, Wapserveen 5, Amersfoort (2026)

04/12/2025

Razen

Als je niet van een klagende vrouw houdt, vooral door scrollen.

Maar er moet mij iets van het hart.

Niet van het formaat enorm, groot probleem, maar toch wel een kleine ergernis.

En aangezien ik het hele jaar nog niet geklaagd heb - tenminste niet hier 😆 - permitteer ik het mij nu.

Zo aan het einde van het jaar.

Als je toevallig nadenkt over een goed voornemen voor het nieuwe jaar, dan breng ik je misschien op een goed idee.

Bellen.

Ik ben van de generatie dat je belt met een telefoon. Via een telefoonlijn.

Nee, dat hoeft geen vaste lijn te zijn, zo oud ben ik ook weer niet.

Maar als je belt via mijn telefoonnummer, dan gaat mijn telefoon gewoon over. Mooi hè.

Waar ik ook ben.

Zelfs als ik mijn mobiele gegevens uit heb. Zelfs als ik in de auto rijd.
Zelfs als ik al met iemand anders aan het bellen ben.

En dan kan ik je een SMS-je sturen dat ik je terugbel.
Dan zie ik in een oogopslag welke telefoontjes ik heb gemist.
Dan kun je mijn voicemail inspreken, dan valt het gesprek onder de geheimhouding van de Nederlandse Orde van Advocaten. Moet ik nog doorgaan over de voordelen?

Niets van dit alles als iemand via WhatsApp belt.

En laat ik nu de laatste tijd steeds vaker gebeld worden via WhatsApp. En dan bedoel ik niet privé door vrienden, nee, zakelijk word ik ook zo gebeld.

En ik vind dat niks.

Onhandig.

Weet je hoe vaak ik in de auto zit of buiten loop met de hond en dus mijn bundel niet aan heb?

In de auto staat hij bewust uit. En als ik buiten ben, vergeet ik het geregeld. Ik ben tenslotte gewoon bereikbaar.

Behalve via WhatsApp dus.

Dan blijk ik thuis aangekomen oproepen gemist te hebben, waarbij mensen blijkbaar niet op het idee komen om mij gewoon mobiel te bellen.

En na een drukke dag, vergeet ik hen ook terug te bellen. Ik check ten slotte alleen mijn gemiste telefoontjes en voicemail.

Dan is de vraag, wie zich moet aanpassen?

Voor wie moet dit een goed voornemen worden voor 2026? Voor de WhatsApp beller of voor mij?

Ik ben benieuwd, schiet vooral los. Wel graag met korte uitleg. Ook al is het alleen maar om me niet zo'n oude zeikerd te voelen.

En andere irritaties en klaagzangen zijn van harte welkom op de valreep van 2025.

Gedeelde smart is tenslotte halve smart. 😆

30/10/2025

Bemoeizuchtig

Ooit waren Josh en Evert goede collega’s geweest. Ze werkten al bijna 15 jaar samen.

Ze zagen elkaar niet alleen dagelijks op het werk, maar spraken ook prive regelmatig af. Ze waren zelfs samen op vakantie gegaan, want ook hun partners konden het goed met elkaar vinden.

En toen verliet Josh zijn vrouw hem.

Vanaf dat moment sprak hij niet meer prive met Evert af. En ook op het werk meed Josh hem.

Josh leek wel depressief dacht Evert. Hij maakte zich zorgen om hem.

Ondanks zijn vragen, bleef Josh ontkennen dat er iets aan de hand was. Evert adviseerde hem uiteindelijk om met een psycholoog te gaan praten.

Dit was de laatste druppel en Josh viel uit. Tegen de bedrijfsarts zei hij dat hij een conflict had met een collega.

Tijdens het mediationgesprek vertelde Evert dat hij zich zo’n zorgen had gemaakt. Hij had Josh zo graag geholpen.

Josh verweet dat Evert bemoeizuchtig was geweest. Josh bezwoer dat hij nooit meer met hem wilde samenwerken.

Toen ik doorvroeg, bleek dat het om het advies ging van Evert om een psycholoog in de arm te nemen.

Maar ik ben toch niet gek! riep Josh.

Evert legde uit dat hij zelf in het verleden verhelderende gesprekken met een psycholoog had gevoerd. Ik ben toch ook niet gek?

Josh werd stil. Hij had de goed bedoelde opmerking helemaal verkeerd opgevat.

En als een echte man loste hij het op: Hij nodigde Evert thuis uit voor een 0.0…

23/10/2025

Onmisbaar over een maand

Je wilt niet weten hoe vaak ik hoor in een mediation dat de ander onduidelijke instructies afgeeft. “Ik begrijp het niet, wat wil je nu van mij?” zei Anna.

Waarbij de ander, Jarell, riep dat hij het al heel vaak heeft uitgelegd en hij er inmiddels moe van wordt om het nogmaals te herhalen. “Ben je dom of zo, of luister je gewoon niet”?

Uiteindelijk blijkt dat herhalen met doorvragen de beste remedie te zijn tegen miscommunicatie. Want zo duidelijk als Jarell denkt dat hij het heeft uitgelegd, zo duidelijk is het niet aangekomen bij Anna. Pas na een paar verdiepingsvragen is het Anna helder wat Jarell echt bedoelde.

En Jarell was wel zo eerlijk om toe te geven dat zijn instructies wellicht op een andere manier uitgelegd konden worden. Daardoor durfde Anna af te spreken dat zij in het vervolg zelf zou doorvragen als haar weer iets onduidelijk zou zijn.

Lastiger is het als er schijnbaar tegenstrijdige signalen worden afgegeven.

Marcy deed haar werk uitstekend, daarop waren nooit opmerkingen. Maar haar people skills, daar schortte het wel aan vond haar leidinggevende Rik.

Het was inmiddels zo ver dat een paar collega’s bij hem hadden geklaagd dat ze niet met haar wilden samenwerken. Marcy vond dat weer zo’n verraad, dat zij dat niet bij haar hadden aangegeven, maar direct waren gaan “snitchen” bij Rik, dat ze riep dat ze er helemaal klaar mee was. Met het werk, met Rik en met haar collega’s, met de hele zooi, zei ze.

Ze had al een andere baan gevonden waar ze haar wel waardeerden.

Rik gaf aan dat dit rust zou geven binnen het team. Ze was zeker niet onmisbaar. Dit vatte Marcy op dat hij haar inderdaad kwijt wilde.

Afspraken over de voorwaarden van een uitdiensttreding konden dan ook snel worden gemaakt.

Alleen toen Marcy vroeg of zij dan per direct kon worden vrijgesteld van werk, bleek dat niet te kunnen.

Want Rik wilde haar misschien wel kwijt en ze was zeker niet onmisbaar, maar dan graag pas over een maand als er vervanging was gevonden…

16/10/2025

Vergeten

Jonas was een vriendelijke en goedlachse man die voor een multinational werkte. Jonas had al veel functies gehad. Hij was begonnen op de postkamer, maar was door zijn ambitie telkens doorgegroeid naar andere afdelingen en hogere functies.

En op een gegeven moment zat er echter een rem aan zijn ontwikkeling door een gebrek aan diploma’s. Het duurde niet lang en Jonas kwijnde weg. Met een bore out als gevolg.

In het begin had hij goed contact met zijn leidinggevende Sylvie. Maar zij vertrok. Yamal werd zijn nieuwe leidinggevende.

Toen Jonas kon reintegreren, legde hij Yamal uit dat als hij weer zou reintegreren op zijn oude functie, het een kwestie van tijd zou zijn totdat hij weer zou uitvallen.

Tot verbazing van iedereen kwam Jonas op de proppen met 1 van zijn eerste oude functie in de postkamer. Hierin wilde hij wel reintegreren, ruim 6 salarisschalen lager.

Toen begon de bijzondere constructie dat Yamal zijn leidinggevende bleef, terwijl Jonas geen werk meer voor hem verrichtte. Toen uiteindelijk Yamal vertrok, bleef Jonas achter in de postkamer. Hij kreeg geen nieuwe leidinggevende. Ze waren hem vergeten. En Jonas hield zich stil.

Inmiddels was hij alweer volledig hersteld en hij had zijn draai wel gevonden in de postkamer. Het duurde nog ruim 2 jaar voordat iemand opmerkte dat hij eigenlijk vergeten was. Hij kon (weg)gaan en staan waar hij wilde, zonder dat hij ook maar aan iemand rekenschap hoefde af te leggen. Hij had tenslotte geen leidinggevende meer. Jonas kwam steeds vaker te laat of zelfs helemaal niet meer opdagen.

Toen collega’s hierover gingen klagen bij hun leidinggevende, werd vastgesteld dat hij simpelweg vergeten was.

Jonas kreeg daarop de keuze: op de postkamer blijven en op tijd komen en zijn loon afbouwen. Of terugkeren naar zijn hogere functie.

Jonas was het er niet mee eens.

Zij waren hem jarenlang vergeten, hadden geen enkele interesse getoond in hem. Ze mochten blij zijn dat überhaupt had gewerkt. En nu wilden ze hem weer beperken, dit voelde als stank voor dank. Hij was teleurgesteld, heel erg teleurgesteld.

In mediation hebben we samen gezocht naar een passende plek voor hem. Hij werd omgeschoold tot verzuimbegeleider, zodat zieke collega’s nooit meer zou worden vergeten.

09/10/2025

Kort lontje of slechte mediator?

Ik pak door in mediations. Als mediator moet ik tenslotte het proces bewaken.

Jason had zich ziekgemeld wegens een arbeidsconflict. Hij zei tegen de bedrijfsarts dat hij gebaat was bij extra tijd.

Maar die werkte daaraan niet mee en had mediation geadviseerd.

Jason had bij zijn werkgever uitstel gevraagd van enkele weken, maar die legde uit dat de mediation z.s.m. opgestart moest worden.

Jason was het zat om uitstel te vragen, waarnaar niet geluisterd werd. Hij paste zijn stijl aan. Jason gaf mij de opdracht dat ik tegen de werkgever moest zeggen dat ik de komende weken geen tijd zou hebben voor een mediationgesprek.

Toen ik aangaf dat ik dat niet kon zeggen, legde Jason mij rustig uit dat hij dan gewoon om een andere mediator zou vragen. Waarmee hij alsnog wat tijd kocht.

Hij verhelderde dat ik de keuze had hoe hij dat uitstel zou krijgen... Wilde ik deze zaak doen, dan moest ik alleen “meespelen”.

Ik heb vriendelijk bedankt voor de eer. Hij noemde mij een slechte mediator.

Deze week sprak ik ook met een zieke Wout. We hadden een goed gesprek gehad. Aan het einde van het voorgesprek wenste ik hem een fijne avond.

Hij werd daarop woest en schreeuwde dat ik een slechte mediator was en hij een ander wilde.

Toen ik Wout vroeg wat er opeens gebeurde, riep hij dat ik een ongepaste k*t opmerking had gemaakt.

Ik vroeg wat hij bedoelde.

Hij vond het ongevoelig dat ik hem een fijne avond had gewenst.

Want sinds hij ziek was, kon hij niet meer genieten van zijn avonden. Dat had ik moeten aanvoelen verweet hij mij.

Gelukkig is het bijna herfstvakantie.

Of mag ik dat ook niet meer zeggen?

02/10/2025

Schaakmat

De volgende situatie loop ik regelmatig tegenaan in mediations. Dit creeert dan een patstelling en een verdere escalatie. Ik ben benieuwd hoe jullie hiermee zouden omgaan.

Mark was ziek.

De bedrijfsarts had geadviseerd om mediation op te starten om het bestaande arbeidsconflict op te lossen.

Mark was het hiermee niet eens en voelde zich nog te slecht voor zo’n pittig gesprek. Hij had een 2nd opinion aangevraagd en deze bedrijfsarts had echter hetzelfde geadviseerd.

Mandy was zijn leidinggevende en zij had Mark gevraagd om op korte termijn een afspraak te maken voor een mediation. Toen hij echter een 2nd opinion aanvroeg, had zij een loonstop aangekondigd. Uiteindelijk had zij toch de 2nd opinion afgewacht.

Deze aangekondigde loonstop begreep Mark niet, het voelde alsof zij niet geloofde dat hij echt ziek was.

Toen Mark na een week nog geen contact had opgenomen met mij, stuurde Mandy weer een aankondiging: wij gaan je loon nu stopzetten. Je werkt niet mee aan je reintegratieplicht.

Toen Mark mij belde, kon hij de eerste weken geen afspraak maken voor het mediationgesprek. Zijn hoofd en zijn agenda waren vol. Weer mailde Mandy hem over de loonstop, die ze inmiddels had doorgevoerd. Mandy dacht dat Mark de boel aan het traineren was. Mark vond dat Mandy zijn herstel belemmerde.

Tijdens het eerste mediationgesprek bleek dat Mark geen vertrouwen meer in Mandy had. En hij kon geen werkafspraken maken. Want hoe kon hij met haar gaan samenwerken na dit alles? Hij wilde echter ook niet uit dienst, want hij was ziek.

Mandy verwachtte dat hij zijn werk zou hervatten. Mark zei: ik ben ziek. En volgens de bedrijfsarts kan ik mijn werk pas uitvoeren als het conflict is opgelost. Het conflict bestaat echter nog. Dus ik kan niet werken.

Mandy zei: jij zoekt niet mee naar een oplossing in mediation, maar je houdt het conflict juist in stand. Dan kun je daarvan ook niet profiteren. Kom maar werken. Schaakmat dus.

Dan worden weer de advocaten ingevlogen en vaak wordt dan weer advies aan de bedrijfsarts gevraagd, die alleen roept dat mediation voortgezet moet worden. Waarbij het een herhaling van zetten wordt.

Hoe zien jullie dit?

25/09/2025

Besmettelijk

Abdi was een slimme man. Hij werkte hard, leerde veel en had een grote gunfactor omdat eigenlijk iedereen hem mocht. Zijn goede humeur was besmettelijk.

Zijn carrière pad was bijna stijl omhoog. Alles wat hij aanpakte, lukte hem. Leidinggevenden stonden bijna te trappelen om hem in hun team te mogen begroeten. En hij stelde nooit teleur.

Dat succes kostte Abdi echter heel veel. Het kwam hem niet aanwaaien, hij werkte niet alleen heel hard, maar ook heel veel. Hij sliep steeds slechter, piekerde veel, had stress en kreeg hartkloppingen.

Op bedrijfsuitjes liet hij verstek gaan, want die ene klus moest echt af. Collega’s vonden dat jammer, ze spraken hem steeds minder.

Met zijn vrienden kon hij steeds minder afspreken, want er was weer een deadline tussen gekomen. Ze nodigden hem minder uit. Hij kwam toch niet.

Zijn partner begon te klagen dat hij hem nooit meer zag. Zelfs de weekenden werkte Abdi door. Toen hij een vakantie annuleerde omdat er een klus was bijgekomen, stelde zijn partner hem een ultimatum: het werk of wij.

Uiteindelijk koos Abdi voor zichzelf.

Hij merkte dat het overwerk zijn tol had geëist. Maar toen Abdi op de rem trapte, was het helaas al te laat. Hij had zijn reserves verbruikt en zakte in een diep, zwart g*t. Zijn partner was het zat en vertrok.

Zijn vrienden waren bijna niemand meer thuis toen hij hen nodig had.

Van zijn collega’s hoorde hij ook niets.

Zelfs zijn baas informeerde niet hoe het met hem ging.

Abdi was zo vreselijk teleurgesteld in iedereen en alles. Maar vooral in zichzelf.

Tijdens het mediationgesprek vroeg hij aan zijn baas waarom die nooit interesse had getoond tijdens zijn ziekte. Die antwoordde heel eerlijk: het werk ging door en ik verg*t je.

Hoe hard en eerlijk ook, dit opende zijn ogen.

Abdi zei dat zijn prioriteiten verkeerd waren geweest. Hij ging met een vaststellingsovereenkomst uit dienst en gooide zijn leven overhoop.

Deze week mailde hij mij hoe gelukkig hij inmiddels weer was. Met zijn nieuwe baan, partner en oude vrienden. Hij bedankte mij dat ik hem had geholpen zijn woorden te vinden tijdens de mediation. En zijn gedachten te ordenen. Hierdoor maakte hij mij weer gelukkig.

Het klopt, vriendelijkheid is besmettelijk.

18/09/2025

Onmisbaar

Sjors werkte al bijna 10 jaar bij zijn werkgever. Hij was een vrolijke en goedlachse man die goed lag bij zijn collega’s. Toen de organisatie nog kleiner was geweest, was hij telkens doorgegroeid naar een andere en hogere functie.

Na 10 jaar verdiende hij dan ook een mooi salaris. En hij kende het bedrijf van binnen en van buiten.

Sjors had een groot verantwoordelijkheidsgevoel.

Toen een collega uitviel, nam hij diens werkzaamheden tijdelijk over. Niet omdat zijn leidinggevende Sara dat van hem vroeg, maar uit plichtsbesef.

Hij voelde zich niet alleen verantwoordelijk, maar ook onmisbaar. Hij nam zelfs zijn laptop mee op vakantie.

Zijn bonussen waren riant. En Sara stopte haar waardering niet onder stoelen of banken.

Totdat het echt niet meer ging.

Sjors had altijd gedacht dat je kon kiezen of je overspannen zou raken of niet. En daar deed hij niet aan. Hij was geen mietje.

Totdat Sjors wel overspannen werd. Hij had zijn grens bereikt.

Tijdens zijn ziekte liep het bedrijf door.

In het begin even licht schokkend, maar daarna namen collega’s zijn taken over. Er werd vervanging gevonden, Lieke. En zij functioneerde zelfs nog beter dan Sjors. Lieke was productiever dan Sjors. En Lieke verdiende als starter slechts een fractie van Sjors zijn salaris.

Toen Sjors re-integreerde, verwachtte hij dat niets zou zijn veranderd. Maar het bedrijf had niet stilgestaan.

Processen waren veranderd. Hij vond dat collega’s waren veranderd. Maar hij moest uiteindelijk erkennen dat hij degene was die was veranderd.

Tijdens het mediationgesprek sprak hij het uit. Hij was verbitterd, teleurgesteld en zelfs boos. Op het bedrijf. En op Sara. En alle collega’s.

De komst van Lieke voelde als verraad. Hij was niet onmisbaar gebleken, maar juist vervangbaar. En nog wel door een starter.

Het bedrijf voelde niet meer als zijn bedrijf. Voor Sjors was het tijd om te vertrekken. Hij ging op zoek naar een ander bedrijf waar hij onmisbaar was.

11/09/2025

Zweeft€ef

Niet iedereen staat je juichen als mediation wordt ingezet. Zowel werknemers als leidinggevenden voelen het vaak als een verplichting als de bedrijfsarts mediation adviseert.

En eerlijk gezegd zit daar ook wel een kern van waarheid in. Want terwijl mediation wel vrijblijvend is, kan het wel juridische en financiële gevolgen hebben als je het als werknemer weigert. Tja, dat bijt elkaar toch wel.

Dus dit punt snap ik.

Maar soms hoor ik ook geluiden dat mensen denken dat een mediationgesprek iets heel zweverigs is. Dat iedere 2e vraag uit mijn mond is: hoe voelt dat voor jou? Of een variant hierop.

En nee, dat is niet zo, tenminste niet bij mij. (Misschien wel iedere 3e vraag 😉).

Ik had een voorgesprek met een directeur van een multinational, Friso. Het was duidelijk dat hij er geen zin in had. En hij geloofde niet in mediation vertelde hij mij direct.

Toen ik doorvroeg waar de aversie vandaan kwam zei Friso: ik denk dat je een Zweeft€ef bent.

De omschrijving was duidelijk. Zweeft€ef…

En zijn vooroordeel bestond uit een eerdere neg*tieve ervaring met een andere mediator die voor zijn doen blijkbaar te zweverig was geweest.

Na de mediation maakte hij er weinig woorden aan vuil, hoe hij dit gesprek had ervaren.

Een paar weken later werd ik benaderd door een manager van hetzelfde bedrijf die een conflict had met een collega. Hij zei slechts dat Friso mijn naam had genoemd en hem verplicht had om mij te bellen. Als iemand het kon oplossen, dan was ik het, had hij gezegd.

Die verplichting, dat blijft lastig. Maar blijkbaar ben ik geen Zweeft€ef.

Gelukkig maar…

Denk ik.

21/08/2025

Pendelmediation

Als het voeren van het eerste mediationgesprek erg belastend is voor partijen, dan opper ik wel eens pendelmediation. Dan voer ik het tweede mediationgesprek met beide partijen afzonderlijk.

Ik ben dan een soort veredelde boodschapper geworden. Waarbij ik focus op een oplossing en kwetsende opmerkingen eruit filter. Bovendien zoek ik bij beide kanten actief mee naar opties waarop zij zelf niet waren gekomen.

De beste oplossing is een compromis waar beide partijen tevreden mee zijn. Of anders gezegd wat beide partijen allebei een beetje pijn doet.

Als beide partijen uitspreken dat zij willen dat het dienstverband eindigt, dan onderhandel ik meestal met HR of advocaten over de voorwaarden. Ik pendel dan heen en weer met hun voorstellen. Ook hierbij denk en duw ik mee, totdat er een oplossing wordt gevonden.

Recentelijk had ik een advocaat die vond dit pendelen maar onzin. Hij kon dat zelf veel beter en sloeg mij over. Hij ging zelf rechtstreek onderhandelen met de wederpartij. Uiteindelijk kwam er geen oplossing, was het conflict verder geëscaleerd en waren we 2 maanden verder. Toen mocht ik wel pendelen en werd gelukkig alsnog snel een compromis bereikt.

Het meest bijzondere had ik echter vorige week. De advocaat van werknemer Jos belde mij op en stemde in met het laatste voorstel van HR. Ik kon de vaststellingsovereenkomst (vso) opstellen. Nog geen half uur later belde Jos mij echter zelf op, dat hij heel ontevreden was met zijn advocaat. Hij klaagde steen en been over hem. En Jos bleek helemaal niet akkoord te zijn met een vso!

Tja, en naar wie moet ik dan luisteren? De werknemer of diens advocaat?

Uiteindelijk heb ik ook hier gefilterd, geluisterd, geduwd en gezocht naar opties, waarna Jos wel akkoord was met een aangepaste vso. Net als HR.

De advocaat belde mij naderhand op om mij te bedanken. Hij zei dat hij al veel mediations had bijgewoond en nooit de toegevoegde waarde had gezien. Maar ik had toch wel wonderen verricht zei hij.

Hij moest het eens weten...

Wil je weten hoe ik werk als mediator? https://lumenadvocaatmediator.nl/arbeidsmediation/

07/08/2025

Werkweigering?

Er komen regelmatig problemen op tafel, die de advocaat in mij best interessant vindt. Maar de mediator in mij, houdt dan zijn mond. En ik laat partijen er zelf hun eigen mening over vormen. Tenzij zij mijn juridische mening vragen uiteraard.

Recentelijk ging een discussie over werkweigering.

Ivan was leidinggevende en hij vond dat Joey er maar met de pet naar gooide. Vele voorbeelden werden genoemd waaruit het teruglopende enthousiasme van Joey moest blijken. Hierbij kun je denken aan te lang genoten pauzes, de befaamde ziekmeldingen op maandagochtend en telkens een paar minuten te laat starten of te vroeg stoppen.

En Joey? Die had overal een uitleg voor. En hij vond dat Ivan juist problemen zocht.

Uiteindelijk konden ze overal afspraken over maken, maar werden ze het over 1 ding echt niet eens.

Ivan vond dat Joey dagelijks zijn werkplek moest opruimen, wat bovendien maar een paar minuten per dag kostte.

En Joey weigerde dat structureel.

Ivan had hem hierop talloze malen aangesproken en vervolgens 2 officiële waarschuwingsbrieven gestuurd. Met de aankondiging dat een 3e brief tot ontslag zou leiden. Hij vond het werkweigering.

Toen meldde Joey zich echter ziek, dus zo ver kwam het niet.

Dit onderwerp werd in de mediation uitgebreid uitgemeten.

Joey vond het verwijt namelijk onterecht.

Hij had zijn functieomschrijving meegenomen.

Daarin werd dit specifieke onderdeeltje niet omschreven. Nergens stond dat hij ook moest opruimen. Dus hoe kon hij verplicht worden om iets te doen wat niet onder zijn functieomschrijving viel? Hij vond dat hij dit werk mocht weigeren.

Ivan zei dat de hoofdzaken van zijn functie omschreven waren en dit was een logische bijzaak van zijn werk. Iedereen ruimde zijn eigen werkplek op.

Joey vond echter dat Ivan het dan maar had moeten opnemen in de functieomschrijving.

Als hij had willen opruimen, dan was hij wel schoonmaker geworden zei hij.

Als Ivan het zo belangrijk vond, dan moest hij het zelf maar doen, riep Joey ook.

Hoe zou jouw interne mediator hiermee omgaan?

10/07/2025

Leeglopen of actie

Soms zit ik bij een gesprek en zie ik mensen die al heel ver zijn in hun communicatie skills. En toch is er ruis. En gaat het mis.

Frank was een doorgewinterde leidinggevende. Hij had inmiddels geleerd dat werknemers soms alleen hun verhaal bij hem kwijt wilden. En soms wilden ze dat hij actie ondernam.

Frank vertelde dat hij het verschil niet altijd had aangevoeld en dus was het in het verleden wel eens misgegaan. Dan had hij collega’s ergens op aangesproken, terwijl anderen dat hadden willen doen. Of hij achterover geleund, terwijl de ander wachtte tot hij in beweging zou komen.

Frank was dus een oude rot in het vak. En hij had geleerd van eerdere fouten.

Nu had Cindy hem aangesproken. Cindy viel onder Frank, maar was ook leidinggevende van haar eigen team. Zij vond dat een collega Lia zich respectloos naar haar gedroeg. Ze had Lia talloze malen iets gevraagd, maar die had het geweigerd.

Toen Cindy Frank aansprak, vroeg Frank direct: wil je leeglopen of wil je actie? Cindy zei dat ze wilde leeglopen. Frank had het dus aangehoord, wat tips gegeven en had niets gedaan.

Dit had zich een paar keer voorgedaan.

Maar door het gebrek aan actie voelde ze zich uiteindelijk niet gesteund door hem. Cindy zei: je kunt toch zelf ook besluiten dat je in actie wilt komen. Je ziet toch dat het niet goed gaat. Dat hoef ik toch niet uit te spellen. Doordat jij achterover leunt, lijkt het net alsof je vindt dat ik mij aanstel. Dat er geen echt probleem is. Maar dat is er wel. Anders had ik je niet al vaker om hulp gevraagd.

Frank reageerde verbaasd. Hij zei: je hebt mij niet om hulp gevraagd. Je zei dat je wilde leeglopen. Dat heb je gedaan. Ik heb juist geen actie ondernomen omdat ik jou in je kracht wilde laten. Het is krachtiger wanneer jij het probleem met Lia oplost, dan dat jij je moet verschuilen achter mij. Ik geloofde erin dat jij het zelf kon oplossen, daarom heb ik niet zelf besloten om je te helpen.

Deze uitgesproken steun was alles wat Cindy wilde horen.

Frank heeft inmiddels nog een vraag aan zijn lijstje toegevoegd: wil je leeglopen, actie of emotionele steun.

Lumen advocaat en mediator

04/12/2025

30/10/2025

23/10/2025

16/10/2025

09/10/2025

02/10/2025

25/09/2025

18/09/2025

11/09/2025

21/08/2025

07/08/2025

10/07/2025

Adres

Openingstijden

Website

Meldingen

Contact

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	09:00 - 18:00
Dinsdag	09:00 - 18:00
Woensdag	09:00 - 18:00
Donderdag	09:00 - 18:00
Vrijdag	09:00 - 18:00