Studio Legale Internazionale Stryjewska -& Partners

Studio Legale Internazionale Stryjewska -& Partners Kancelaria zajmuje sie prowadzeniem postępowania sądowego i pozasądowego na szczeblu krajowym, europejskim i międzynarodowym .

Assistenza Legale Stryjewska & Collaboratori si è posta l'obiettivo di fornire un servizio giuridico sotto qualsiasi profilo per clienti italiani, polacchi, russi, slovacchi sloveni e croati. Lo studio adotta un approccio internazionale che viene consolidato grazie alle collaborazioni con alcuni avvocati stranieri, al fine di garantire l'esatta comprensione delle problematiche giuridiche e del ba

ckground culturale di ciascun cliente. Attualmente lo studio collabora con professionisti polacchi, slovacchi, sloveni, croati, e russi concentrando la propria attività su vari settori del diritto, tutti connessi alle esigenze interne ed internazionali delle aziende. In tale ottica, lo Studio è in grado di prestare un’assistenza completa alle imprese, in linea con la propria vocazione commerciale- internazionale, mettendo a disposizione delle stesse l’esperienza e le relazioni interne ed internazionali acquisite. Lo Studio svolge sia attività contenziosa sia stragiudiziale in ambito nazionale, comunitario ed internazionale nel campo del diritto amministrativo, societario, commerciale, civile e penale.

26/10/2017

Gdy policja „Polizia” zatrzyma ciężarówkę we Włoszech.

W jakich przypadkach może dojść do zatrzymania pojazdu?

Co wiąże się z zatrzymaniem pojazdu?

Jakie są możliwości działania?

Jak wygląda odwołanie?

Północny obszar Włoch to jeden z najważniejszych szlaków transportowych w Europie. Korzystają z niego także przewoźnicy z Polski. Jednak włoska policja nie jest zbyt przychylna dla zagranicznych kierowców ciężarówek. Powodów jest kilka. Wysoka częstotliwość wypadków na drogach z udziałem pojazdów cieżarowych, duże natężenie ruchu tranzytowego oraz niestety skłonność kierowców do łamania przepisów, to główni winowajcy. Wraz z nowelizacją kodeksu drogowego w lipcu i sierpniu 2010 r. zaostrzono sankcje za różnego typu wykroczenia, co jest skrzętnie wykorzystywane przez włoskie organy ścigania. Kary są bardzo dotkliwe, bo wiążą się często z zatrzymaniem pojazdu i dużymi obciążeniami finansowymi.

1.W jakich przypadkach może dojść do zatrzymania pojazdu?

W zasadzie można mówić o dwóch głównych możliwościach. Albo jest to bezpośrednia sankcja wynikająca z konkretnego przepisu jak np. w przypadku art. 46 włoskiej ustawy 298/74 lub sankcja pośrednia wynikająca z braku możliwości wyegzekwowania bezpośredniej kary za naruszenia kodeksu drogowego, chodzi o taką z sytuację, gdy kierowca nie może np. zapłacić natychmiastowo mandatu za złamanie przepisu kodeksu, co skutkuje zatrzymaniem pojazdu.

W pierwszym przypadku, gdy sankcja jest bezpośrednia, najczęściej powodem administracyjnego zatrzymania pojazdu jest złamanie wspomnianego art. 46 ustawy 298/74, czyli przewóz towarów bez międzynarodowego zezwolenia lub z jego nadużyciem. W tym wypadku policja włoska bywa bardzo skrupulatna i interpretuje ten przepis bardzo szeroko, doszukując się wszelkich uchybień formalnych. Dlatego warto być przewidującym i posiadać wszystkie wymagane dokumenty. Za brak listu przewozowego CMR, przewoźnika czeka konieczność opłacenia kary 5 tys. euro a jego pojazd zostanie zatrzymany na 3 miesiące na parkingu depozytowym.

Podobne konsekwencje poniesie przewoźnik, gdy kierowca będzie prowadził pojazd pomimo zatrzymania prawa jazdy, także za złamanie art. 10 Kodeksu drogowego, czyli prowadzenie wyjątkowych ładunków w wyjątkowych warunkach bez koniecznego i przewidzianego przepisem zezwolenia, jak również za jazdę w kierunku przeciwnym na autostradzie (art.176 kodeksu drogowego). Dwa ostatnie przypadki obarczone są jeszcze dodatkowymi karami.

Sytuacja, gdy zatrzymanie pojazdu jest efektem braku możliwości wyegzekwowania pierwotnej sankcji, jest konsekwencją zastosowania art. 207 kodeksu drogowego, który mówi, że kierowcy pojazdów zarejestrowanych za granicą są zobowiązani do natychmiastowego uiszczenia kar pieniężnych nałożonych przez kompetentne służby za wykroczenia popełnione w ruchu drogowym. Gdy taki przewoźnik nie dopełni obowiązku, niezależnie od przyczyny, jego pojazd zostanie zatrzymany i odtransportowany na wskazany przez służby parking depozytowy.

2. Co wiąże się z zatrzymaniem pojazdu?

Pierwszą konsekwencją zatrzymania pojazdu jest konieczność opłacenia przez przewoźnika kosztów holowania na parking depozytowy (włoska policja posiłkuje się taką możliwością nawet jeżeli auto jest sprawne). Drugą jest konieczność opłacenia kosztów przechowywania pojazdu na parkingu. Co ciekawe można tego uniknąć lub choć obniżyć koszty. Dzieje się tak ponieważ pomimo tego, że policja włoska wskazuje miejsce przechowywania zatrzymanego auta, to możemy wnioskować o inne, tańsze miejsce lub takie, które przy zachowaniu odpowiednich warunków, nie będzie nic kosztowało – np. plac zaprzyjaźnionej firmy.

Jeżeli kierowca pojazdu posiada jakieś rzeczy osobiste w kabinie zatrzymanego pojazdu powinien je jak najszybciej zabrać, gdyż po zamknięciu samochodu o dostępie do nich będzie decydowała policja i może tego odmówić.

Zasadniczo przewożony ładunek nie podlega zatrzymaniu, dlatego można go przeładować na inny , spełniający wszystkie wymogi pojazd. Jeśli specyfika przewożonego ładunku nie pozwala dokonać przeładunku ręcznie, należy wnioskować o eskortę policji do miejsca przeładunku (wniosek o zmianę miejsca parkowania rozpatrywany jest ok. tydzień, to samo tyczy się wniosku o eskortę policji). Jeżeli do przewożonego towaru stosuje się przepisy TIR lub innej międzynarodowej konwencji należy powiadomić o planowanym przeładunku Urząd Celny i uzyskać na to pozwolenie.

3. Jakie są możliwości działania?

Jest jedna podstawowa zasada w odniesieniu do mandatów nakładanych we Włoszech. Przyjęcie mandatu i jego opłacenie jest jednoznaczne z przyznaniem się do winy i zamyka drogę odwołania do wyższej instancji.

Istnieją zatem dwie drogi postępowania w przypadku zatrzymania pojazdu. Można przyjąć mandat, opłacić go bezpośrednio u policjanta lub przelewem i zgodzić się na unieruchomienie auta na 3 miesiące (kara zatrzymania pojazdu na 3 miesiące może zostać zamieniona przez prefekturę na zakaz wjazdu tą ciężarówką na teren Włoch przez 3 miesiące przy jednoczesnym zwolnieniu samochodu – auto odbiera kierowca, który został poddany kontroli i to jego konkretnie dotyczy zakaz wjazdu; całość procedury trwa tydzień). Można także zastosować procedurę odwołania.

4. Jak wygląda odwołanie?

Mandat należy przyjąć, ale opłacając go należy zaznaczyć, że jest to kaucja – „ versata a titolo di cauzione” . Auto zostanie zatrzymane na 3 miesiące na wyznaczonym parkingu. Odwołanie należy złożyć do Prefekta lub Sędziego Pokoju. Jeżeli wnosimy odwołanie do Prefekta, należy to uczynić bezpośrednio w Prefekturze (Prefettura) lub w Urzędzie Policji Drogowej (Ufficio di Polizia Stradale) w terminie 90 dni od zdarzenia lub wręczenia protokołu. W przypadku odwołania do Sędziego Pokoju, składa się je bezpośrednio w Kancelarii Sędziego w terminie do 60 dni. W jednym i drugim przypadku odwołanie powinno być sporządzone w języku włoskim. Wyjątek stanowią regiony Trentino – Alto Adige, gdzie może być ono w języku niemieckim oraz Valle d’Aosta, tam może być w języku francuskim.

Prefekt rozpatruje sprawę i orzeka w terminie do 120 dni. Jeżeli nastąpi konieczność złożenia zeznania czas ten jest wydłużany o 30 dni. Jeżeli Prefekt orzeknie o niezasadności odwołania i nałoży jeszcze większą karę można sięgnąć po instytucję odwołania się do Sędziego Pokoju. Należy zrobić to w ciągu 30 dni. Rozpoczyna to wtedy procedurę sadową. Odbywa się rozprawa, gdzie po wysłuchaniu stron sąd wydaje wyrok, od którego także przysługuje odwołanie, ale już do sądu cywilnego.

Jeżeli okaże się, że wyrok jest korzystny dla przewoźnika, może on liczyć na odzyskanie kaucji. Zwrot pojazdu ma miejsce w Biurze Policji Drogowej (Ufficio Della Polizia Stradale), która wydaje tzw. „carta liberatoria”, czyli dokument zawierający potwierdzenie zgody na zwolnienie pojazdu. Z tym dokumentem należy udać się na parking depozytowy, gdzie po uiszczeniu opłaty za postój pojazd można odebrać. Jeżeli w trakcie kontroli za określone przewinienie poza zatrzymaniem pojazdu został zatrzymany dowód rejestracyjny samochodu jak np. w przypadku poruszania się po włoskich drogach w trakcie ograniczeń świątecznych, dokument ten przesyłany jest do prowincjonalnego Urzędu Motoryzacji, gdzie wydawana jest decyzja o jego zawieszeniu. Informację o tym jak i gdzie będzie można odebrać dokument można otrzymać we właściwym terytorialnie Urzędzie Motoryzacji.

5. Podsumowanie.

Poruszając się po włoskich drogach bezpieczniej i taniej jest przestrzegać tamtejszego prawa. Nie chodzi jedynie o kwestie prędkości, czy inne aspekty użytkowania dróg publicznych, ale również o sprawy formalne. Posiadanie odpowiedniej dokumentacji jest niezwykle istotne, jeżeli bowiem zostaniemy ukarani za jej brak lub jej niewłaściwe przygotowanie, niezależnie od procedury, która zostanie zastosowana, przewoźnik zawsze będzie stratny. Mandat i wszystkie koszty związane z holowaniem oraz korzystaniem z parkingu depozytowego, to jedna strona medalu, druga to straty związane z opóźnieniem w dostawie i zatrzymaniem pojazdu, bo podczas nawet krótkotrwałego postoju w depozycie, samochód nie zarabia na siebie, a koszty jego utrzymania nie maleją. Jeśli już dojdzie do zatrzymania warto skorzystać z pomocy prawnika, to często znacznie przyspiesza procedury.

Foter.com allows you to search, manage and add free stock photos to blogs, forums, websites and other online media. We host over 220 million free Creative Commons images from many online sources and the entire system is also available as a WordPress plugin for seamless use within the WordPress platf...

10/03/2017
30/06/2016
02/05/2014

EUROPEJSKI ATLAS SADOWNICZY W SPRAWACH CYWILNYCH.

Komisja Europejska - Europejski Atlas Sądowniczy w Sprawach Cywilnych - Strona główna - Strona główna

02/05/2014

Rozporządzenie (WE) nr 1896/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiające postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty.

STRESZCZENIE

Rozporządzenie, które ma zastosowanie od 2008 r., ustanawia postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty. Celem postępowania jest uproszczenie, przyspieszenie oraz ograniczenie kosztów procesów sądowych w sprawach transgranicznych dotyczących bezspornych roszczeń pieniężnych. Rozporządzenie to umożliwia swobodny przepływ europejskich nakazów zapłaty na obszarze wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej (UE) poprzez ustanowienie minimalnych standardów, których zachowanie zwalnia z konieczności wszczynania jakichkolwiek postępowań pośrednich w państwie członkowskim wykonania przed uznaniem i wykonaniem nakazu.

Zastosowanie postępowania w sprawach cywilnych i handlowych

Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty ma zastosowanie do transgranicznych spraw cywilnych i handlowych, bez względu na rodzaj sądu lub trybunału. Przez sprawę transgraniczną należy rozumieć sprawę, w której przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce stałego pobytu w państwie członkowskim innym niż państwo członkowskie sądu rozpoznającego sprawę. Rozporządzenie to ma zastosowanie do wszystkich państw członkowskich z wyjątkiem Danii.

Nie ma ono zastosowania do spraw skarbowych, celnych lub administracyjnych, ani dotyczących odpowiedzialności państwa za działania i zaniechania przy wykonywaniu władzy publicznej („acta iure imperii”).

Rozporządzenie nie ma również zastosowania do spraw dotyczących:

praw majątkowych wynikających ze stosunków małżeńskich,
upadłości, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek lub innych osób prawnych, postępowań pojednawczych, układów oraz innych analogicznych postępowań,
zabezpieczenia społecznego,
roszczeń wynikających z zobowiązań pozaumownych, chyba że są one przedmiotem umowy między stronami lub nastąpiło uznanie długu lub dotyczą długów oznaczonych wynikających ze współwłasności mienia.
Składanie pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty

Rozporządzenie zawiera formularz A, określony w załączniku I, przy użyciu którego składa się pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty. Postępowanie ustanawia się w celu dochodzenia roszczeń pieniężnych o oznaczonej wysokości, które są wymagalne w chwili wniesienia pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty.

Właściwość sądu określa się zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa wspólnotowego, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 44/2001. Jeżeli jednak roszczenie dotyczy umowy zawartej przez konsumenta w celu, który można uznać za niezwiązany z jego działalnością gospodarczą lub zawodową, i w przypadku gdy konsument jest stroną pozwaną, właściwe są wyłącznie sądy państwa członkowskiego, w którym strona pozwana ma miejsce zamieszkania.

Sąd, do którego kierowany jest pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty, możliwie jak najszybciej określa, czy spełnione zostały warunki stosowalności (transgraniczny charakter przypadku w sprawach cywilnych i handlowych, właściwość danego sądu itp.) i bada, czy pozew wydaje się być uzasadniony.

Jeśli formularz pozwu nie jest uzupełniony, sąd umożliwia powodowi uzupełnienie lub poprawienie pozwu, chyba że roszczenie jest oczywiście nieuzasadnione lub pozew jest niedopuszczalny. W tym celu sąd korzysta z formularza określonego w załączniku II (formularz B).

Jeżeli wymogi są spełnione jedynie w odniesieniu do części roszczenia, sąd może zażądać wprowadzenia poprawek do pozwu. W tym celu sąd korzysta z formularza określonego w załączniku III (formularz C). Powód jest wzywany do przyjęcia lub odrzucenia propozycji wydania europejskiego nakazu zapłaty na kwotę określoną przez sąd w wyznaczonym terminie. Powód musi zostać poinformowany o skutkach swojej decyzji. Powód udziela odpowiedzi, zwracając formularz przesłany przez sąd.

Jeżeli powód przyjmuje propozycję sądu, sąd wydaje europejski nakaz zapłaty w odniesieniu do części roszczenia zaakceptowanej przez powoda. Skutki w stosunku do pozostałej części pierwotnego roszczenia określa prawo krajowe. Jeżeli powód nie prześle odpowiedzi w terminie wyznaczonym przez sąd lub odrzuci propozycję sądu, sąd odrzuca w całości pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty.

O przyczynach odrzucenia pozwu powód jest informowany przy użyciu formularza D (załącznik IV). Od odrzucenia pozwu nie przysługuje odwołanie. Odrzucenie pozwu nie zamyka powodowi możliwości dochodzenia roszczenia w nowym pozwie o wydanie europejskiego nakazu zapłaty lub przy zastosowaniu dowolnej innej procedury przewidzianej prawem państwa członkowskiego.

Wydanie europejskiego nakazu zapłaty

Jeżeli spełnione są warunki złożenia pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty sąd, tak szybko jak to możliwe, zwykle w terminie 30 dni od wniesienia pozwu, wydaje europejski nakaz zapłaty. Termin 30 dni nie obejmuje czasu, który zajęły powodowi uzupełnienie, poprawienie lub zmiana pozwu.

Europejski nakaz zapłaty jest wydawany wyłącznie na podstawie informacji przekazanych przez powoda i niezweryfikowanych przez sąd. Nakaz staje się wykonalny, chyba że pozwany wniesie sprzeciw do sądu wydania.

Rozporządzenie uchyla exequatur, tj. europejski nakaz zapłaty jest uznawany i wykonywany w innych państwach członkowskich bez potrzeby stwierdzania wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu. Postępowanie wykonawcze podlega prawu państwa członkowskiego wykonania, w którym wnioskowano o wykonanie europejskiego nakazu zapłaty.

Doręczenie europejskiego nakazu zapłaty pozwanemu

Europejski nakaz zapłaty może zostać doręczony pozwanemu zgodnie z prawem krajowym państwa, w którym ma nastąpić doręczenie. Rozporządzenie określa minimalne standardy proceduralne dotyczące doręczenia nakazu za potwierdzeniem lub bez potwierdzenia odbioru przez pozwanego.

Doręczenie za potwierdzeniem odbioru:

doręczenie osobiste: potwierdzone podpisanym przez pozwanego poświadczeniem odbioru, zawierającym datę odbioru,
doręczenie osobiste: potwierdzone dokumentem podpisanym przez właściwą osobę, która dokonała doręczenia, stwierdzającym, że pozwany otrzymał dokument lub bezpodstawnie odmówił jego przyjęcia, zawierającym datę doręczenia,
doręczenie drogą pocztową lub elektroniczną, taką jak faks lub poczta elektroniczna, za podpisanym i zwróconym przez pozwanego poświadczeniem odbioru zawierającym datę odbioru.
Doręczenie bez potwierdzenia odbioru:

doręczenie osobiste: na prywatny adres pozwanego osobie zamieszkałej z pozwanym w tym samym gospodarstwie domowym lub tam zatrudnionej,
doręczenie osobiste: w przypadku pozwanego prowadzącego działalność gospodarczą lub osoby prawnej, w lokalu przedsiębiorstwa pozwanego osobie zatrudnionej przez pozwanego,
złożenie nakazu w skrzynce pocztowej pozwanego,
złożenie nakazu w urzędzie pocztowym lub w siedzibie właściwego organu władzy publicznej, za pisemnym powiadomieniem o takim złożeniu pozostawionym w skrzynce pocztowej pozwanego, z wyraźnym określeniem charakteru dokumentu,
drogą elektroniczną, za automatycznym potwierdzeniem dostarczenia pod warunkiem, że pozwany uprzednio wyraźnie zgodził się na taki sposób doręczania.
Doręczenie europejskiego nakazu zapłaty jest dopuszczalne wyłącznie wówczas, gdy istnieje pewność co do adresu pozwanego. Doręczenia można dokonać także przedstawicielowi pozwanego.

Sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty

Osoba, która otrzyma europejski nakaz zapłaty, tj. pozwany może wnieść do sądu wydania sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty. Sprzeciw musi zostać wysłany w terminie 30 dni od doręczenia nakazu pozwanemu. Sprzeciw można wnieść przy użyciu formularza, określonego w załączniku VI (formularz F), który jest doręczany pozwanemu wraz z europejskim nakazem zapłaty. W sprzeciwie pozwany wskazuje, że kwestionuje roszczenie, bez konieczności precyzowania powodów.

W przypadku wniesienia sprzeciwu dalsze postępowanie odbywa się przed właściwymi sądami w państwie członkowskim wydania zgodnie z przepisami regulującymi zwykłe postępowanie cywilne, chyba że powód wyraźnie zażądał w takim przypadku zakończenia postępowania.

Rozporządzenie uprawnia pozwanego do złożenia przed właściwym sądem wniosku o ponowne zbadanie europejskiego nakazu zapłaty po upływie 30-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu pod warunkiem, że:

nakaz zapłaty doręczono bez poświadczenia odbioru przez pozwanego oraz doręczenie nie nastąpiło w odpowiednim czasie umożliwiającym mu przygotowanie się do obrony,
pozwany nie miał możliwości sprzeciwienia się roszczeniu z powodu siły wyższej lub z powodu nadzwyczajnych okoliczności,
wydanie nakazu zapłaty było błędne.
Jeżeli sąd odrzuci wniosek pozwanego, europejski nakaz zapłaty pozostaje w mocy. Jeżeli sąd uzna, że ponowne zbadanie nakazu jest uzasadnione, europejski nakaz zapłaty traci moc.

Na wniosek pozwanego sąd właściwy w państwie członkowskim wykonania odmawia wykonania, jeżeli europejskiego nakazu zapłaty nie można pogodzić z wcześniejszym orzeczeniem lub nakazem wydanym w jednym z państw członkowskich albo w państwie trzecim, pod warunkiem że: orzeczenie to zostało wydane w odniesieniu do tego samego przedmiotu sporu i dotyczy tych samych stron oraz spełnia warunki niezbędne do uznania go w państwie członkowskim wykonania.

Indirizzo

Via Isidoro Alvisi 3
Barletta
76121

Orario di apertura

Lunedì 09:00 - 13:00
16:00 - 19:30
Martedì 09:00 - 13:00
16:00 - 19:30
Mercoledì 09:00 - 13:00
16:00 - 19:30
Giovedì 09:00 - 13:00
16:00 - 19:30
Venerdì 09:00 - 13:00

Notifiche

Lasciando la tua email puoi essere il primo a sapere quando Studio Legale Internazionale Stryjewska -& Partners pubblica notizie e promozioni. Il tuo indirizzo email non verrà utilizzato per nessun altro scopo e potrai annullare l'iscrizione in qualsiasi momento.

Contatta L'azienda

Invia un messaggio a Studio Legale Internazionale Stryjewska -& Partners:

Condividi