Threat is an opportunity

27/11/2021

21/05/2019

மனைவி கணவன் மீது ஜீவனாம்ச வழக்கு 125 crpc யில் போட முடியாது, மேலும் மனைவி மற்றும் குழந்தை இருவருக்கும் சேர்த்து 125 crpc யில் போட்ட ஜீவனாம்சத்தை ரத்து செய்து உயர் நீதிமன்றம் உத்தரவு, மனைவி தன் கணவனோடு வாழாமல் இருந்தால் அவர்கள் maintenance ஐ 125 crpc யில் கேட்க முடியாது, மேலும் மனைவி கணவனோடு வாழாமல் இருந்தால் sec 125 (4) crpc யின் மூலம் ஜீவனாம்சம் கோரமுடியாது, அவர் hindu marriage act section 24 ன் மூலம் தான் ஜீவனாம்சம் கோரமுடியும், மேலும் தங்களுடைய maintenance (MC ) வழக்கை (dismiss) தள்ளுபடி செய்ய இந்த Judgement ஐ பயன்படுத்தி கொள்ளுங்கள், அதிகப்படியான வழக்குகளில் மனைவி, குழந்தை இருவரும் தனியாக அம்மா வீட்டிற்கு வந்தோ அல்லது தனியாக வந்து தான் ஜீவனாம்சம் போடுவார்கள் இந்த சூழலில் அந்த வழக்குகளை தள்ளுபடி செய்ய அல்லது grounds எடுக்க இந்த Judgement

07/01/2019

Place of filing divorce

Place of filing divorce petition can be the place of marriage, where the respondent resides or works or where the parties to the marriage last resided together.
Appeal against said order can be filed before the high court concerned. If no appeal is preferred by the aggrieved party within one month from the date of final order granting divorce, he/she can remarry.
Referring to the amended Section 19 of the Act, the judges said that with effect from December 23, 2003, the wife is now entitled to file a matrimonial petition before a district court in whose territorial jurisdiction she is residing. 'Women can file for divorce anywhere

18/01/2018

7 legal rights that women should know

We are living in a dark and messed up the world where goddesses are worshiped while women are harassed. One of the ways to escape from such happenings is to aware about the laws which are made for the protection of women. Most of us are unaware of the legal rights. So, given below are 7 laws which every woman should aware.



1. No Arrests At Night

It is not possible to arrest women after sunset or before sunrise except if prior permission has been taken from the magistrate. Women can be taken into custody only in the presence of a woman officer with proper dignity.

2. Child Marriage

The Child Marriage Restraint Act in 1929 fixes the age of marriage for girls as 14 years and boys as 18 years which was later amended to 18 years for girls and 21 years for boys. This act is not only for girls but the incidents reported indicate towards the juvenile girls.

3. Domestic Violence

Domestic Violence comes under Section 498A of the IPC. Domestic violence is a pattern of behavior which includes violence or other abuse by a person against another in a domestic setting, such as marriage or cohabitation. This law is applicable to or against any men or women.

4. Succession of Property

The Hindu Succession Act gives daughters equal rights with sons and subjecting them to the same liabilities and disabilities same as that of a son. Both the son and daughter have the equal rights on the property.

5. Women Officers for Women Offenders

Only women officers can stop, detained, questioned women offenders between 6 pm and 6 am. Women cannot be questioned or taken away in the absence of women officers.

6. Eve Teasing

Eve teasing means Sexual Assault or Sexual Harassment of women either by verbal or making any vulgar gestures or whistling or staring. Sections 294, as well as 509 of the IPC, forbid any individual or group of people pass any kind of offensive comment or execute any such gesture towards a girl.

7. Registration of Complaint Via E-Mail

Women can register a complaint through email or registered post addressed to the Deputy Commissioner or the Commissioner of Police. One of two senior police officers would then forward the complaint to the rightful SHO who verifies the complaint and file a FIR.

15/01/2018

Using ladies washroom by men a criminal offence?

Using ladies washroom by men may be termed as Criminal Trespass under Section 441 (IPC) and outraging the modesty of a woman under Section 354 (IPC). The intention of the men is also considered in this matter.



Section 441 in The Indian Penal Code states that

441. Criminal trespass.—Whoever enters into or upon property in the possession of another with intent to commit an offence or to intimidate, insult or annoy any person in possession of such property, or having lawfully entered into or upon such property, unlawfully remains there with intent thereby to intimidate, insult or annoy any such person, or with intent to commit an offence, is said to commit “criminal trespass”.

When someone enters lawfully and if his remaining is unlawful, but not with an intention to commit an offence or to threaten, insult or annoy anyone in possession, then it will not amount to an offence under Section 441. According to this section possession of another with an intention to commit an offence is a crime under criminal law.

Section 354 in The Indian Penal Code

This section says that “ Assault or criminal force to woman with intent to outrage her modesty.—Whoever assaults or uses criminal force to any woman, intending to outrage or knowing it to be likely that he will thereby outrage her modesty, shall be punished with impris­onment of either des c r i p tion for a term which may extend to two years, or with fine, or with both.”

Section 354 A says that

1. A man committing any of the following acts—

i. Physical contact and advances involving unwelcome and explicit sexual overtures; or

ii. A demand or request for sexual favors; or

iii. Showing pornography against the will of a woman; or

iv. Making sexually colored remarks shall be guilty of the offence of sexual harassment.

2. Any man who commits the offence specified in clause (I) or clause (ii) or clause (iii) of sub-section (I) shall be punished with rigorous imprisonment for a term which may extend to three years, or with fine, or with both.

3. Any man who commits the offence specified in clause (iv) of sub-section (I) shall be punished with imprisonment of either des c r i p tion for a term which may extend to one year, or with fine, or with both

354B deals with Assault or use of criminal force to woman with intent to disrobe. It says that

“Any man who assaults or uses criminal force to any woman or abets such act with the intention of disrobing or compelling her to be naked, shall be punished with imprisonment of either des c r i p tion for a term which shall not be less than three years but which may extend to seven years, and shall also be liable to fine.”

According to 354C : “Any man who watches, or captures the image of a woman engaging in a private act in circumstances where she would usually have the expectation of not being observed either by the perpetrator or by any other person at the behest of the perpetrator or disseminates such image shall be punished on first conviction with imprisonment of either des c r i p tion for a term which shall not be less than one year, but which may extend to three years, and shall also be liable to fine, and be punished on a second or subsequent conviction, with imprisonment of either des c r i p tion for a term which shall not be less than three years, but which may extend to seven years, and shall also be liable to fine.”

Section 354D tells about stalking. It describes that

1. Any man who—

i. follows a woman and contacts, or attempts. to contact such woman to foster personal interaction repeatedly despite a clear indication of disinterest by such woman; or

ii. monitors the use by a woman of the internet, email or any other form of electronic communication, commits the offence of stalking:

Provided that such conduct shall not amount to stalking if the man who pursued it proves that—

i. it was pursued for the purpose of preventing or detecting crime and the man accused of stalking bad been entrusted with the responsibility of prevention and detection of crime by the State; or

ii.it was pursued under any law or to comply with any condition or requirement imposed by any person under any law; or

iii. in the particular circumstances such conduct was reasonable and justified.

2. Whoever commits the offence of stalking shall be punished on first conviction with imprisonment of either description for a term which may extend to three years, and shall also be liable to fine; and be punished on a second or subsequent conviction, with imprisonment of either description for a term which may extend to five years, and shall also be liable to fine.'.

14/01/2018

Situations when a husband can file divorce

In India, both the husband and wife have rights to file a divorce. Only the grounds are different. But when a man files a divorce, there are some complications. Men should be very careful about the divorce laws when files a divorce. He should be present the proof of wife’s misbehavior or the reasons behind the divorce. Some grounds for divorce for men are listed below

Abnormal behavior, unwelcoming attitude, unreasonable behavior of wife and her family Threat to commit suicide

Wife Adultery

Extra marital affair of wife

Hide premarital relation and continue after marriage

Criminal case of wife

Spend husband’s wife for her family

Abnormal sex

Insulting languages by wife

Charge husband and family on threat of suicide with false allegation

Allegations on adulterous relation with colleagues and friends

False allegation of husband’s family and society

Cheating and breach of trust

Careless about child care

Beating and threatening of husbands family by wife and her family members

Threat of arrest of entire family in false case and resulting in reputation of

family in society

Usage of ugly words on husband

Beating, fighting for false case

Abortion without husband’s consent

Refuse sexual intercourse

Force husband to separate from family

Mental disorder of wife

Fail to do family duties

Torture and harassment to husband

Beating old parents in husband’s family and refuse to serve food

Stealing and blame it to husbands parents

Refuse husband to take children to his parents and family

Mental cruelty of wife

Accusation of rape on husband after normal sex

Physical violence

Leaving husband’s home without his knowledge

Impediments

Spoiling the meal

These are some grounds on which a man can file a divorce petition. When a man files the divorce there will be a huge change in the amount of alimony.

12/01/2018

RIGHT TO INFORMATION

1. தகவல் பெறும் உரிமைச் சட்டம்-2005, அத்தியாயம் - 2 யில், சட்டப் பிரிவுகள் 3 முதல் 11 வரை உள்ளது!
2. 1) சட்டப் பிரிவு 3 என்பது - தகவல் பெறும் உரிமை! ( Right to information)!
2) சட்டப் பிரிவு 4 என்பது - பொது அதிகார அமைப்பின் கடமையும்,
பொறுப்புகளும்! ( Obligations of public authorities)
3) சட்டப் பிரிவு 5 என்பது - பொது தகவல் அலுவலர்களை பதவிப் பெயர் குறித்து அமர்த்துதல்! ( Designation of public information officer)!
4) சட்டப் பிரிவு 6 என்பது - தகவல் பெறுவதற்கான கோரிக்கை! ( Request for obtaining information)!
5) சட்டப் பிரிவு 7 என்பது - கோரிக்கையை தீர்வு செய்தல்! ( Disposal of request)!
6) சட்டப் பிரிவு 8 என்பது - தகவலினை வெளியிடுவதிலிருந்து விலக்களிப்பு! ( Exemption from disclosure of information)!
7) சட்டப் பிரிவு 9 என்பது - குறித்த சில நேர்வுகளில் தகவல்களை அளிக்க மறுக்கும் காரணங்கள்! ( Grounds for access in certain cases)
8) சட்டப் பிரிவு 10 என்பது - பிரித்தளித்தல்! (Severability)!
9) சட்டப் பிரிவு 11 என்பது - மூன்றாம் தரப்பினரின் தகவல்! (Third party information)!
தொடரும்...

28/08/2015

After 17 long years, High Court acquits a man convicted of rape by Trial Court

In August 1998, Trial Court held a teenager guilty of rape. In August 2015, Chhattisgarh High Court holds his conviction illegal and acquits him. Between the ‘Augusts’ of 1998 and 2015, his youthful years were irreversibly spoiled. Delay of Justice often hurts more than denial of it.

‘Justice delayed is Justice denied’ is an oft quoted saying, but apparently, delay in Justice seems to be the rule rather than an exception, in Criminal Appellate Courts in India which takes close to two decades to affirm or set aside the convictions or acquittals by the Trial courts.

Eighteen years ago, An Eighteen year old boy was prosecuted in a Trial Court in Raipur, for allegedly rapinga minor girl, which convicted and sentenced him to undergo Rigorous imprisonment for 7 years. He preferred appeal in the same year (1998) and the High Court of Chattisgarh acquitted him yesterday. It took 17 long years, for the appellate Court to conclude that the court below it, had committed illegality in sentencing the boy.

Justice I.S.Uboweja acquitted the appellant accused, finding that the prosecution has failed to prove the prosecutrix was below the age of 16 years on the date of incident and consequentially the question of consent assumes relevance. The court examined the statement of the prosecutrix observed“it is clear that neither she tried to scream for attention of neighbours nor tried to resist or pushed the accused while committing sexual intercourse. There is no any single abrasion or redness on the body of prosecutrix. Thus, the conduct of the prosecutrix appears to be unnatural, her testimony does not inspire confidence and is not trustworthy and it should not suffer from basis infirmity and the probability factors should also not render it untrustworthy of credence.”

The court also found contradictions in the statement given by one of the witnesses. The Court said that his version is“not reliable because he has not stated story before police which he narrated before Court”. The medical evidence, the court held, completely belies the testimony of the prosecutrix and renders entire prosecution case doubtful. The Court also said that the prosecution also failed to prove that the appellant has committed house trespass by entering her house.

13/08/2015

இந்திய குற்றவியல் நடைமுறை சட்டத்தின் அடிப்படையில் குற்றங்கள் அனைத்தும் இரண்டு பிரிவுகளாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அவை
முறையே
(1) பிணையில் விடக்கூடிய
குற்றங்கள் (Bail able)மற்றும்
(2) பிணையில் விடமுடியாத
குற்றங்கள் (Non - Bail
able)ஆகும்.
பிணை (Bail) அல்லது ஜாமீன் என்பது கைது செய்யப்பட்ட நபரை வெளியில் விடுவதற்கான பெறப்படும் உத்தரவாதம் அல்லது உறுதியை குறிக்கும்
சொல்லாகும்.
ஒரு குற்ற நிகழ்வு
நடந்தால் அதில் பங்கேற்று,
அந்த நிகழ்வில்
பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு
இழப்பையும் வலியையும்
ஏற்படுத்திய நபரை - நபர்களை
கைது செய்வது வழக்கம். அந்த
நபர் மேலும் குற்றம் செய்யாமல்
தடுக்கவும், குற்றம் தொடர்பான
சாட்சிகளையும், சான்றுகளையும்
கலைத்துவிடாமல் இருப்பதற்காகவும்,
குற்றவிசாரணையை குலைத்து
விடாமல் இருப்பதற்காகவும்
இந்த கைது நடவடிக்கை
மேற்கொள்ளப்படுகிறது.
இவ்வாறு கைது செய்யப்படும்
நபரை தற்காலிகமாக தடுத்து
வைப்பதே சட்டத்தின் குறிக்கோள்.
எனவே விசாரணைக் கைதியாக
இருப்பவருக்கு பிணையில்
விடுவிப்பது வழக்கமான
நடைமுறையே. இவ்வாறு
பிணையில் விடுவிக்கும்
செயலை செய்வதில் சில
நடைமுறைகள் உள்ளன.
மிகச்சிறிய குற்றங்களை
செய்தவர்களை காவல்துறை
அதிகாரியே பிணையில்
விடுவிக்கும் அதிகாரம் உள்ளது.
அவ்வாறான குற்றங்களைத்
தவிர மற்ற குற்றங்களில்
ஈடுபட்டவர்களை உரிய
அதிகாரம் கொண்ட குற்றவியல்
நீதிபதி மட்டுமே பிணையில்
விடுவிக்க முடியும்.
காவல்துறை அதிகாரியே
பிணையில் விடக்கூடிய
குற்றங்களை (உடனே)
பிணையில் விடக்கூடிய
குற்றங்கள் என்றும், மற்ற
குற்றங்களை பிணையில்
விடமுடியாத குற்றங்கள்
என்றும் நிர்ணயம்
செய்யப்பட்டுள்ளது. பிணையில்
விடக்கூடிய குற்றங்கள் மற்றும்
பிணையில் விட முடியாத
குற்றங்களின் பட்டியில்
குற்றவியல் நடைமுறைச்
சட்டத்தின் பின் இணைப்பாக
வழங்கப் பட்டுள்ளது.
சுமார் 3 ஆண்டுகள் வரை
தண்டனை அளிக்க கூடிய
குற்றங்கள் அனைத்தும்
பிணையில் விடும்
குற்றங்களாகவும், 3
ஆண்டுகளுக்கு மேல்
தண்டனை அளிக்கக்கூடிய
குற்றங்களை பிணையில்
விடமுடியாத குற்றங்களாகவும்
நீதித்துறை வட்டாரத்தில்
கூறப்படுவது உண்டு. இது
ஏறக்குறைய சரியாக
இருந்தாலும், சட்டரீதியாக இதை அங்கீகரிக்க முடியாது. எனவே பிணையில் விடும்
குற்றங்களையும், பிணையில்
விடமுடியாத குற்றங்களையும்
அடையாளம் காண குற்றவியல்
நடைமுறைச் சட்டத்தை
நாடுவதே நல்லது.
குற்றவியல் நடைமுறைச்
சட்டத்தின் படி பிணையில்
விடமுடியாத குற்றங்களை
செய்வோரை காவல்துறை
அதிகாரியே நேரடியாக கைது
செய்ய முடியும். இவ்வாறு
கைது செய்வதற்கு குற்றவியல்
நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் கைது
ஆணை (வாரண்ட்)
தேவையில்லை. எளிய
குற்றங்களை செய்தவர்களை,
அதாவது காவல்துறை
அதிகாரியே பிணையில்
விடத்தகுந்த குற்றங்களை
செய்தவர்களை காவல்துறை
அதிகாரி நேரடியாக கைது
செய்ய முடியாது.
அத்தகையவர்களை கைது
செய்ய வேண்டிய அவசியம்
ஏற்பட்டால், உரிய குற்றவியல்
நீதிமன்ற நீதிபதிகளின் உத்தரவை
பெற்றே கைது செய்ய
வேண்டும். இந்த அம்சங்களை
பரிசீலனை செய்து ஒரு
முடிவுக்கு வருவது,
காவல்துறை அதிகாரியின்
முக்கியமான கடமையாகும்.
ஏனெனில், ஒரு குற்ற நிகழ்வில்
பாதிக்கப்பட்ட நபரிடம் இருந்து
பெறும் புகார் மீது உடனடியாக
நடவடிக்கை மேற்கொள்ள
வேண்டும் என்று சட்டம்
வலியுறுத்துகிறது.
அந்த நடவடிக்கை
எம்மாதிரியானதாக
இருக்கவேண்டும் என்று
தீர்மானிப்பதில் காவல்துறை
அதிகாரி மேற்கொள்ளும் முடிவு
முக்கிய இடம் வகிக்கிறது.
புகாரில் கூறப்பட்டுள்ள
குற்றங்கள், இந்திய தண்டனை
சட்டத்தின் கீழ் பிணையில்
விடமுடியாத குற்றமாக
இருந்தால் மட்டுமே, அந்த
காவல்துறை அதிகாரி முதல்
தகவல் அறிக்கையை பதிவு
செய்து நடவடிக்கையை
சட்டரீதியாக விசாரணை, கைது
உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகளை
மேற்கொள்ள முடியும்.

11/02/2015

தம்மைத் தாமே பராமரித்துக் கொள்ளும் நிலையில் இருப்பவர்கள் அதிர்ஷ்டசாலிகள். அடிப்படைத் தேவைகளுக்குக் கூட மற்றவரை அண்டி வாழ நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டவர்கள், பரிதாபத்துக்குரியவர்கள். தன்னைத் தானே காப்பாற்றிக் கொள்ள இயலாமலும், தன்னைப் பராமரிக்க வேண்டியவரும் கைவிட்ட நிலையில் இருக்கும் ஒரு இந்தியக் குடிமகனுக்கு நம் நாட்டுச் சட்டம் என்ன வழி சொல்கிறது?
அது கொடுக்கும் பாதுகாப்புதான் என்ன? இந்திய குற்றவியல் சட்டத்தின் (Criminal Procedure Code) பிரிவு 125, 126, 127 மற்றும் 128.
இந்திய நாட்டைப் பொறுத்தவரை சிவில் சட்டங்கள் என்று சொல்லக் கூடிய தனி மனித உரிமைகளை நிலைநாட்டும் சட்டங்கள் திருமணச் சட்டங்கள், சொத்துரிமை சட்டங்கள், ஜீவனாம்சம் போன்றவை ஒருவர் பின்பற்றும் மதத்தின் அடிப்படையிலேயே இயற்றப்பட்டுள்ளன. எனினும் மேற்கூறிய இந்தச் சட்டப்பிரிவு இந்திய மக்கள் அனைவருக்கும் ஜீவனாம்சம் கோர ஒரு பொதுவான சட்டமாகவே உள்ளது.
யாரெல்லாம் ஜீவனாம்சம் பெற தகுதியானவர்கள்?
****************************************************************************
இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 125ன் கீழ்...
* தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள இயலாத மனைவி.
* தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள இயலாத, ”சட்டம் அங்கீகரிக்கும்” மற்றும் ”சட்டம் அங்கீகரிக்காத மைனர் குழந்தைகள்” இதில் அடக்கம். ஒருவேளை இவர்களுக்கு திருமணம் நடைபெற்றிருந்தாலும் இந்தச் சட்டம் பொருந்தும்.
* வயது வந்த சட்டப்பூர்வமான அல்லது சட்டம் அங்கீகரிக்காத ஒருவரின் மகன், மகள் உடலளவிலோ, மனத்தளவிலோ பாதிக்கப்பட்டிருக்கும் பட்சத்தில்.
* ஒரு நபரின் தன்னைத் தானே பராமரித்துக் கொள்ள இயலாத தாய், தந்தையர்.
மேற்கூறிய இவர்கள் அனைவரும் தன்னுடைய கணவர், தகப்பன் மற்றும் பிள்ளைகளிடமிருந்து ஜீவனாம்சம் கோர இந்தப் பிரிவு வழிவகை செய்கிறது.
இந்தச் சட்டப் பிரிவில் மனைவி என்ற சொல் சட்டப்பூர்வமான மனைவியை மட்டுமே குறிக்கும். மேலும், கணவரால் விவாகரத்து செய்யப்பட்ட பெண் மறுமணம் செய்யாத பட்சத்திலும், எந்தவிதமான நிரந்தர ஜீவனாம்சம் பெறாத பட்சத்திலும், தன்னைத் தானே பராமரித்துக் கொள்ள எந்தவிதமான வருமானமும் இல்லாத பட்சத்திலும் இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் ஜீவனாம்சம் கோர இயலும்.
வழக்கு எங்கு தாக்கல் செய்யவேண்டும்?
***********************************************************
இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் வழக்கு தாக்கல் செய்ய விரும்பும் நபர் தான் எங்கே வசிக்கிறாரோ, எதிர் தரப்பினருடன் கடைசியாக எங்கே வசித்தாரோ, அந்த இடத்திற்குட்பட்ட குற்றவியல் நடுவர் நீதிமன்றத்திலோ (Magistrate Court) அல்லது குடும்பநல நீதிமன்றத்திலோ ஜீவனாம்ச வழக்கு தாக்கல் செய்யலாம்.
மைனர் குழந்தைகளுக்கு தாயே காப்பாளராக இருந்து வழக்கு தாக்கல் செய்ய இயலும், இது சட்டம் ஏற்றுக் கொள்ளாத குழந்தைக்கும் (Illegitimate child) பொருந்தும். மேலும் இந்த வழக்கு நிலுவையில் இருக்கும் போது இடைக்கால ஜீவனாம்சம் கோரவும் இந்தச் சட்டத்தில் இடமுள்ளது.
நாட்டின் பொருளாதார நிலையில் ஏற்படும் மாற்றம் (rise in cost of living) எதிர்தரப்பினராக இருக்கும் கணவரின், தந்தையின், மகனின் வருவாயில் ஏற்படும் ஏற்ற இறக்கத்தில் ஏற்படும் மாற்றம், ஜீவனாம்சம் கோரும் மற்றும் ஜீவனாம்சம் பெரும் நபரின் ஊதியம் ஈட்டக்கூடிய நிலையில் ஏற்படும் மாற்றம் மற்றும் பொருளாதார ரீதியாக தன்னைப் பாதுகாத்துக்கொள்ளக்கூடிய நிலையில் மாற்றம், விவாகரத்தான மனைவியின் மறுமணம் அல்லது விவாகரத்து ஆகாத மனைவியின் தவறான நடத்தை, மைனரிலிருந்து மேஜராகும் பிள்ளைகள் போன்ற ஒரு சில காரணங்களால் நீதிமன்றம் நியமித்த ஜீவனாம்ச தொகையை உயர்த்தவோ, குறைக்கவோ இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 127ன் கீழ் வழிவகை உள்ளது.
நீதிமன்ற ஆணைக்குப் பிறகும், ஜீவனாம்சம் தராவிட்டால்?
******************************************************************************************
நீதிமன்றம் கொடுத்த ஜீவனாம்சம் தொகையினை எதிர்தரப்பினர் தராமலும் எந்தவிதமான மேல்முறையீடும் செய்யாமலும் இருக்கும் பட்சத்தில் அந்தத் தொகையை பெற ஒரு மனு தாக்கல் செய்து அந்தத் தொகையினை நீதிமன்றத்தில் செலுத்தவோ அல்லது ஜீவனாம்சம் கொடுக்காத பட்சத்தில் எதிராளியை சிறையெடுக்கவோ முடியும். இந்த வழக்குகளில் எதிர் தரப்பினரிடமிருந்து ஜீவனாம்சம் பெறும் ஒரே நோக்கத்தில்தான் அவரை சிறையெடுக்கும் ஒரு முடிவினை நீதிமன்றம் எடுக்கும்.
எதிர்தரப்பினர் ஜீவனாம்சம் செலுத்திவிடும் பட்சத்தில் சிறையெடுப்பு தவிர்க்கப்படும்.
நீதிமன்ற தீர்ப்புகள்:
****************************
Savitaben Somabhai Bhatia Vs State of Gujarat and others (2005)
**************************************************************************************
இந்த வழக்கில் ஒரு ஆண் மகன் தன்னை தானே பராமரித்துக்கொள்ள இயலாத நிலையி லிருக்கும் தன்னுடைய மனைவி, மக்கள் மற்றும் பெற்றோரை பராமரிப்பது இயற்கை அவன் மீது விதித்திருக்கும் தர்மப்படியான ஒரு கடமை. இவ்வாறு கடமையாற்றுவது ஒரு சமூக நீதியின் வெளிப்பாடு என்று ஜீவனாம்சத்தைப் பற்றி தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டது.
Chaturbhuj Vs Sita Bao (2008)
*****************************************
இந்த வழக்கில் குற்றவியல் நடைமுறைச்சட்டத்தின் பிரிவு 125 இயற்றப்பட்டதன் நோக்கம் தன்னால் பராமரிக்கப்பட வேண்டியவர்களை பராமரிக்க தவறும் நபருக்கு அவருடைய தர்மப்படியான கடமையை புரியவைக்க முயற்சிப்போமேயன்றி தண்டிப்பது நோக்கமல்ல.
Provision Of Muslim Women (Protection Of Rights On Divorce) Act 1986
*******************************************************************************************
1985ம் ஆண்டு நமது உச்ச நீதிமன்றத்தில் Mohammed Ahmed Khan Vs ShahBanu Begum என்ற சரித்திரப் புகழ் மிக்க வழக்கில் ஒரு இஸ்லாமியப் பெண்ணிற்கு தலாக்கிற்கு பிறகு இந்திய குற்றவியல் சட்டத்தின் பிரிவு 125ன் கீழ் கொடுத்த தீர்ப்பு இஸ்லாமிய சமூகத்தால் ஏற்றுக்கொள்ள இயலாத காரணத்தினால் மேற்கூறிய இந்தச் சட்டம் அமலுக்கு வந்தது. மேற்கூறிய இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 3ன் கீழ் இஸ்லாமிய சமூகத்தாரால் தலாக்கிற்குப் பிறகு ஒரு பெண் கடைப்பிடிக்கும் இதாத் சமயத்திலேயே அந்தப் பெண்ணிற்கு தன் வாழ்நாள் முழுவதற்கும் தேவையான ஜீவனாம்சத் தொகை செலுத்தப்பட வேண்டும் என்று கூறுகிறது. தலாக் செய்யப்பட்ட உடனே அவர்களுக்குப் பிறக்கும் சட்டப்படியான குழந்தைக்கான ஜீவனாம்சமும், மேலும் திருமணத்தின் போது நிர்ணயிக்கப்பட்ட மெஹர் தொகையும் செலுத்தப்பட வேண்டும். அந்தப் பெண்ணிற்கு திருமணத்திற்கு முன்னரும் திருமணத்தின்போதும் அவளது உற்றார், உறவினர், நண்பர்கள், கணவர் மற்றும் அவரின் உறவினர்களால் கொடுக்கப்பட்ட பரிசுப் பொருட்கள் அனைத்தும் திருப்பித் தரப்படவேண்டும்.
ஒரு வேளை தலாக் செய்த கணவர் மேற்கூறியவற்றை சரிவர நடைமுறை படுத்தாத பட்சத்தில் பாதிக்கப்பட்ட அந்தப் பெண் இந்திய குற்றவியல் சட்டத்தின் பிரிவு 125ன் கீழ் வழக்கு தொடர இயலும். தலாக்கிற்கு பிறகு மறுமணம் செய்து கொண்ட இஸ்லாமிய பெண்ணிற்கு முழுமையான ஜீவனாம்ச தொகை தராத பட்சத்தில் சட்டப்படி அதனை முன்னாள் கணவரிடமிருந்து கோர மறுமணம் ஒரு தடையல்ல.
The Hindu Marraige Act 1955 (இந்து திருமணச் சட்டம் 1955)
***********************************************************************************
இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 24ன் கீழ் பாதிக்கப்பட்ட கணவனோ அல்லது மனைவியோ எதிர்தரப்பினரிடமிருந்து ஜீவனாம்சம் கோர இயலும். இந்து திருமணச் சட்டத்தின்கீழ் ஏதாவது ஒரு வழக்கு நிலுவையில் இருக்கும் பட்சத்தில் மேற்கூறிய இந்தச் சட்டப்பிரிவினை பயன்படுத்த இயலும்.
பிரிவு 25ன் கீழ் ஒரு வழக்கு விவாகரத்தில் முடியும் பட்சத்தில் வாழ்நாள் ஜீவனாம்சத்தை ஒரே தவணையில் பெற்றுக் கொள்ள இந்தப் பிரிவு வழிவகை செய்துள்ளது.
Hindu Adoption and Maintenance Act 1956
(இந்து தத்தெடுத்தல் மற்றும் ஜீவனாம்ச சட்டம் 1956)
*********************************************************************************
இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 18 ஒரு இந்து மனைவி அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் தன் கணவரிடம் இருந்து ஜீவனாம்சம் கோர வழிவகை செய்துள்ளது. இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் நியாயமான காரணத்திற்காக கணவரை விட்டுப் பிரிந்த மனைவியும் ஜீவனாம்சம் கோரலாம்.
1. எந்த ஒரு தகுந்த காரணமும் இல்லாமல் தன் மனைவியை கைவிட்டு பராமரிக்க தவறிய கணவன்.
2. கணவனால் மனதளவிலும், உடலளவிலும் வன்கொடுமை அனுபவித்த பெண்.
3. தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்ட கணவர்.
4. வேறு ஒரு மனைவியுடன் வாழ்பவர்.
5. வேறு ஒரு பெண்ணுடன் அதே வீட்டில் தொடர்ந்து அல்லது அவ்வப்போது வசிப்பது.
6. இந்து மதத்திலிருந்து வேறு மதத்திற்கு மாறுவது.
7. வேறு ஏதாவது ஒரு நியாயமான
காரணத்திற்காக பிரிந்து இருத்தல்.
தகாத உறவில் ஈடுபட்ட, ஈடுபட்டிருக்கும் ஒரு மனைவி இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் தனி வசிப்பிடமோ, ஜீவனாம்சமோ கோர இயலாது.
* இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 19ன் கீழ் கணவனை இழந்த பெண் தன்னுடைய சுய சம்பாத்தியம் அல்லது சொத்தின் மூலம் வரும் வருமானத்தாலோ, தன்னுடையோ கணவரோ அல்லது தாய், தந்தையரின் சொத்தின் மூலம் வரும் வருமானத்தினாலோ, மேலும் தன் மகன் மற்றும் மகளின் பராமரிப்பின் மூலம் அல்லது அவர்களது சொத்தின் மூலம் வரும் வருமானத்தினாலோ தன்னைக் காத்துக்கொள்ள இயலாத பட்சத்தில் தன்னுடைய கணவரின் தந்தையிடமிருந்து (மாமனார்) ஜீவனாம்சம் கோர வழிவகை செய்யப்பட்டுள்ளது.
* இச்சட்டத்தின் பிரிவு 20ன் கீழ் ஒரு இந்து குடிமகனின் சட்டப்பூர்வமான அல்லது சட்டம் ஏற்றுக் கொள்ளாத குழந்தை, தன்னை பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியாத வயதான பெற்றோர், தன்னைப் பராமரித்துக் கொள்ள இயலாத திருமணமாகாத மகள் ஆகியோர் ஜீவனாம்சம் கோர இயலும். நீதிமன்றம் ஜீவனாம்சம் வழக்கின் போது வழக்கு தொடுப்பவரின் நிலை, எதிராளியின் வருமானம், வாழ்க்கைத் தரம் அனைத்தையும் அலசி ஆராய்ந்து ஒரு ஜீவனாம்சம் கோருபவரின் வாழ்வாதாரத்திற்கான போதிய தொகையை நிர்ணயிக்கும்.
Protection of Women from Domestic Violence Act 2005 (குடும்ப வன்முறையிலிருந்து பெண்களை பாதுகாக்கும் சட்டம் 2005)
நம் நாட்டில் பெண்களுக்கு எதிராக பதிவு செய்யப்படும் குற்றங்களில் பெரும்பாலான குற்றங்கள் பெண்களின் மீது செலுத்தப்படும் குடும்ப வன்முறையே ஆகும். அவ்வாறு பாதிக்கப்படும் பெண்களுக்கு பாதுகாப்பு அளிக்கவே இந்தச் சட்டம் இயற்றப்பட்டுள்ளது. குடும்ப வன்முறையால் பாதிக்கப்பட்டு தன் கணவராலோ, சகோதரனாலோ, மகனாலோ, உடன் வசிக்கும் ஆண் நண்பராலோ, தந்தையாலோ நிர்கதியாக விடப்படும் பெண் தன்னை இந்த நிலைக்கு ஆளாக்கிய ஆண்மகனிடமிருந்து ஜீவனாம்சமும் நஷ்டஈடும் கோர இந்தச் சட்டம் வழிவகை செய்துள்ளது. பொதுவாக இந்திய சட்டங்களில் மனைவி என்ற அந்தஸ்துடைய பெண் மட்டுமே ஜீவனாம்சம் கோர சட்டம் வழிவகை செய்துள்ளது. எனினும் முதல் முறையாக மனைவியல்லாத ஒரு ஆண்மகனுக்கு துணையாக மனைவி போல் வாழும் ஒரு பெண்ணும் ஜீவனாம்சம் கோர இந்தச் சட்டமே முன்னோடியாக விளங்கியது. இந்தச் சட்டத்தைப் பற்றி முழுமையாக பின்னர் தெரிந்து கொள்வோம்.
Narinder Pal Kaur Vs M.S. Chawla (2008)
***********************************************************
சமீபத்தில் டெல்லி உயர்நீதிமன்றம் மேற்கூறிய வழக்கில் மனைவியல்லாத ஒரு பெண்ணிற்கு ஜீவனாம்ச உரிமை கொடுத்து தீர்ப்பளித்தது. காலங்காலமாக ஒரு ஆண் பல மனைவிகள் வைத்துக்கொண்டது நம் இதிகாசங்களில், புராணங்களில் பார்த்துவந்த ஒன்று. இந்தியாவில் திருமணச் சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டவுடன் ஒரு தாரம் முறை வலியுறுத்தப்பட்டது. அதன் அடிப்படையில் சட்டம் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடிய வகையில் திருமண உறவில் அல்லாத ஒரு பெண் ஜீவனாம்சம் கோர சட்டம் அனுமதிக்கவில்லை. எனினும் மேற்கூறிய வழக்கில் ஒரு ஆண் தான் ஏற்கனவே மணமாகியிருந்ததை மறைத்து 14 ஆண்டுகள் ஒரு பெண்ணுடன் மனைவி என்ற அந்தஸ்தை கொடுத்து இரண்டு குழந்தைகளையும் பெற்று சமூகத்தில் அந்த குடும்பத்தின் தலைவன் என்று வெளிக்காட்டிக்கொண்டு இருந்த காரணத்தால் இந்த வழக்கின் தீர்ப்பில் இந்த இரண்டாவது மனைவியையும் சட்டப்பூர்வமாக ஜீவனாம்சம் பெருவதற்கு அங்கீகரிக்கலாம் என்று கூறி நீதிமன்றம் ஜீவனாம்சமும் வழங்கியது.
Komalam Amma Vs Kumara Pillai Raghavan Pillai and others (2008)
*****************************************************************************************
உச்ச நீதிமன்றம் இந்த வழக்கின் தீர்ப்பில் ஒரு பெண்ணிற்கு வசிக்கும் இருப்பிடம் ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதும் ஜீவனாம்சத்தின் ஒரு அங்கமே என்று கூறியுள்ளது. மேலும், அந்த இருப்பிடமும் அந்தப் பெண் பழக்கப்பட்ட அந்தஸ்திலேயே இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது.
Maintenance and Welfare of Parents and Senior Citizens Act 2007 (பெற்றோர் மற்றும் மூத்த குடிமக்கள் பாதுகாப்பு மற்றும் பராமரிப்பு சட்டம் 2007)
இந்திய நாடு கூட்டுக் குடும்ப முறைக்கு பெயர் போனது. ஆனால், காலத்தின் கட்டாயத்தால் பொருளீட்டுவதற்காக இளைய தலைமுறையினர் வெவ்வேறு இடங்களுக்கு இடம் பெயர்ந்த காரணத்தால் நம் நாட்டில் வயதான பெற்றோர்களும் மூத்த குடிமக்களும் பராமரிக்க ஆளில்லாமல், அன்பு காட்ட ஆளில்லாமல் தனிமை படுத்தப்பட்டிருப்பது நிதர்சனமான உண்மை. இதனாலேயே இன்று புற்றீசல் போல் முதியோர் காப்பகங்கள் திறக்கப்பட்டு செயல்பட்டு வருகின்றன.
இந்திய குற்றவியல் சட்டம் பிரிவு 125ன் கீழ் பெற்றோர்கள் ஜீவனாம்சம் பெற வழிவகை செய்யப்பட்டிருந்தாலும் 2007ம் ஆண்டு கூடுதலான இந்தச் சிறப்பு சட்டத்தினையும் இயற்றியுள்ளது.
இந்தச் சட்டத்தின் பிரிவு 5ன் கீழ் தன்னை பராமரித்துக்கொள்ள இயலாத ஒரு மூத்த குடிமகன், ஆதரவற்று விடப்பட்ட பெற்றோர், தன்னிச்சையாகவோ அல்லது ஒரு தன்னார்வ தொண்டு நிறுவனத்தின் (ழிநிளி) மூலமாக இதற்கென நியமிக்கப்பட்ட ஆணையத்தின் முன் வழக்கு தாக்கல் செய்யலாம்.
மேலும், யாருமே பராமரிக்க இயலாத நிலையில் இருக்கும் முதியோர்களை அரசே முதியோர் இல்லங்களின் வாயிலாக பராமரிக்க சட்டம் வலியுறுத்துகிறது.
மேலும், இந்த சட்டத்தின்கீழ் மனு தாக்கல் செய்யும் செய்பவரின் குழந்தைகள் அல்லது வாரிசுகளுக்கு சம்மன் அனுப்பி ஆணையம் ஆலோசனை வழங்கி சமரச முயற்சி மேற்கொள்கிறது. சமரச முயற்சி தோல்வியடையும் பட்சத்தில் ஆணையம் ஜீவனாம்சம் வழங்கக் கோரி தீர்ப்பினை வழங்குகிறது