Δικηγορικο Γραφειο Θεοδωρα Σπ. Μαζαρακη

11/10/2025

Καλεσμένη στην εκπομπή των Καμπουρακη-Γιακουμη στο action 24

Subscribe to ACTION 24: https://www.youtube.com/channel/UCf85rDA7fZ-2E84ynHTzwTwWebsite: https://www.action24.gr/Follow us on Social Media: Facebook: https:/...

10/07/2025

ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ DOVALUE ΛΟΓΩ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΤΟΥ Ν.128/75

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του το 2023 για να δικάσει την υπόθεση:

ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ:…………., ο οποίος παραστάθηκε με την Πληρεξούσια Δικηγόρο του Θεοδώρα Μαζαράκη .

ΤΗΣ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία « do Value Greece Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις », η οποία εδρεύει στο Μοσχάτο Αττικής, οδός Κύπρου αρ. 27 και νόμιμα εκπροσωπείται, ως διαχειρίστριας των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία « MEXICO FINANCE DAC», που εδρεύει στο Δουβλίνο Ιρλανδίας, όπως εκπροσωπείται νόμιμα.

Ο αιτών ζητά να γίνει δεκτή η από 06.09.2023 και με αριθμό κατάθεσης ………..αίτηση, η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε για την δικάσιμο της 17.10.2023 και μετα από αναβολή για την παραπάνω δικάσιμο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι Πληρεξούσιες Δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα σημειώματά τους.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση αίτηση ο αιτών επικαλούμενος κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης ζητά να ανασταλεί η εκτέλεση της υπ’ αριθμ. …………διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της ασκηθείσης από 01.09.2023 και με αριθμό κατάθεσης ………….ανακοπής, η συζήτηση της οποίας έχει προσδιοριστεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου για την δικάσιμο της 20% Σεπτεμβρίου του 2024 και να καταδικασθεί η καθ’ης στα δικαστικά του έξοδα. Η αίτηση αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 683 επ. του ΚΠολΔ) και είναι νόμιμη (άρθρα 632 παρ. 3 εδ. Β του ΚΠολΔ). Όμως είναι απορριπτέο ως νόμω αβάσιμο το αίτημα περι καταδίκης της καθ’ ης στα δικαστικά έξοδα του αιτούντος καθόσον σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 2 εδ. Γ του Ν. 4194 / 2013 «Κώδικας περί Δικηγόρων » επί αιτήσεως χορήγησης αναστολής εκτέλεσης επιδικάζονται πάντοτε σε βάρος του ανακόπτοντος τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου η ανακοπή, εφόσον βέβαια αυτός υποβάλει σχετικό αίτημα κατ’ άρθρον 191 του ΚΠολΔ. Πρέπει, συνεπώς η αίτηση, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική βασιμότητα της.

Από όλα τα έγγραφα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, πιθανολογούνται τα ακόλουθα: Η καθ’ ης επέτυχε την έκδοση της υπ’ αριθμ. ……..διαταγής πληρωμής της Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου με την οποία υποχρεώθηκε ο αιτών να της καταβάλει το ποσό των 23.221,12 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων.
Σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 1 του Ν. 128 /1975 « επιβάλλεται από το έτος 1976 εισφορά, βαρύνουσα τα πάσης φύσεως εν Ελλάδι λειτουργούντα πιστωτικά ιδρύματα, περιλαμβανομένης και της Τράπεζας της Ελλάδος, υπέρ του εν τη παραγράφω 1 του παρόντος λογαριασμού, ανερχόμενη εις ποσοστόν ένα (1) τοις χιλίοις ετησίως επί του μόνου ετησίου ύψους των εντός εκάστου ημερολογιακού έτους μηνιαίων υπολοίπων των χορηγούμενων υπ’ αυτών πάσης φύσεως δανείων ή πιστώσεων, περιλαμβανομένων των πιστώσεων προς Τράπεζας, ως και προς το Δημόσιον, πλην των εντόκων γραμματίων. Η εισφορά αυτή οφείλεται πέραν των δυνάμει της από 19 Μαρτίου 1962 μεταξύ των Τραπεζών συμβάσεως, ως αυτή ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, συμφωνηθεισών εισφορών». Στην παρ. 1 του ίδιου άρθρου εξάλλου, στην οποία αναφέρονται τα προηγούμενα, προβλέπεται άνοιγμα κοινού λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος, για επιστροφή διαφορών τόκων σε εξαγωγικές επιχειρήσεις. Στην ίδια παράγραφο αναφέρεται ακόμη ότι ο λογαριασμός αυτός δημιουργήθηκε με σύμβαση μεταξύ των Τραπεζών στις 19 Μαρτίου 1962 και αργότερα στις 30.1.1969 και εγκρίθηκε με τις αποφάσεις 1265/1962 και 1520/1969, αντίστοιχα της νομισματικής επιτροπής, οι οποίες εγκρίθηκαν από το υπουργικό συμβούλιο. Με βάση τα παραπάνω, προκύπτει ότι η παραπάνω εισφορά δεν αποτελεί φόρο, προμήθεια ή έξοδο των τραπεζών, έτσι ώστε να είναι δυνατή η μετακύλιση της στους δανειολήπτες, αλλά προσαύξηση συμβατικής μεταξύ των τραπεζών υποχρέωσης λόγω των προαναφερόμενων συμβάσεων που κατήρτισαν στις 19.3.1962 και 30.1.1969. Πέραν αυτού, στην παρ. 2 του άρθρου 22 του Ν. 2515 / 1997 ρυθμίζει την ίδια εισφορά στις περιπτώσεις των δανείων που χορηγούνται από πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού, ορίζεται ότι «η εισφορά αυτή του Ν. 128 / 1975 επιβάλλεται και επί των δανείων σε δραχμές και συνάλλαγμα και των ισοδυνάμου αποτελέσματος συμβάσεων από πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού προς φυσικά ή νομικά πρόσωπα που είναι υπόχρεα προς υποβολή φορολογικής δήλωσης. Στην περίπτωση αυτή υπόχρεος προς απόδοση της εισφοράς είναι ο δανειοδοτούμενος». Ο διαχωρισμός του νόμου είναι εύλογος στην περίπτωση αυτή, διότι τα πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού δεν δεσμεύονται από τις προαναφερόμενες συμβάσεις μεταξύ των τραπεζών, που αποτέλεσαν τη βάση της ρυθμίσεως. Από το σύνολο των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι η εισφορά αυτή του Ν. 128 / 1975 βαρύνει τα κάθε είδους πιστωτικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Ελλάδα και σε καμία περίπτωση τους δανειολήπτες πελάτες αυτών ( ΕφΛαμ 124 / 2007 ΝΟΜΟΣ, ΠΠρΑθ 1726/2016 ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΘεσ 4397 / 2018 Αρμ. 2018.36 και ΜΠρΧαν 90/2017 Αρμ. 2018. 447).

Στην προκείμενη περίπτωση ο αιτών με τον έκτο λόγο της ανακοπής του ισχυρίζεται ότι η καθ' ης παράνομα μετακύλισε σε βάρος του την εισφορά του Ν. 128 / 1975 και ότι η εν λόγω εισφορά παράνομα ανατοκίστηκε με αποτέλεσμα να καταστεί η απαίτηση ανεκκαθάριστη συνεπεία της ενσωμάτωσης σε αυτή ποσών που αντιστοιχούν στην εισφορά του Ν. 128/1975. Υπό τα ανωτέρω εκτεθέντα πιθανολογείται η ευδοκίμηση του προαναφερόμενου λόγου της ανακοπής παρέλκει δε η έρευνα των λοιπών λόγων αυτής (ΑΠ 1464/2012ΝΟΜΟΣ). Επίσης πιθανολογείται ότι ο αιτών θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη από την εκτέλεση της υπ' αριθμ. ……….διαταγής πληρωμής της Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και ως ουσιαστικά βάσιμη και να ανασταλεί η εκτέλεση της υπ' αριθμ. ………..διαταγής πληρωμής της Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της από 01.09.2023 και με αριθμό κατάθεσης ……………ανακοπής. Τα δικαστικά έξοδα της καθ' ης θα επιδικασθούν σε βάρος του αιτούντος (άρθρο 84 παρ. 2 του Ν. 4194 / 2013 «Κώδικα περί Δικηγόρων », μετά την προσθήκη του τελευταίου εδαφίου με το άρθρο 14 παρ. 3 του Ν. 4236/2014 ΦΕΚ Α 33 / 11.2.2014 και 191 του ΚΠολΔ), όπως ειδικώτερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.
ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ την εκτέλεση της υπ’ αριθμ. ……..διαταγής πληρωμής της Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της από 01.09.2023 και με αριθμό κατάθεσης ………..ανακοπής.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

10/07/2025

ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ DOVALUE ΛΟΓΩ ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ ΑΝΑΤΟΚΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΙΣΦΟΡΑΣ ΤΟΥ Ν.128/75-ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΚΡΙΝΕ ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΜΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΜΕΝΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕ ΤΟΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ ΑΠΟ ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΗ ΒΛΑΒΗ

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο το 2023, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της Αιτούσας:…………….., η οποία παραστάθηκε μετά της πληρεξουσίας δικηγόρου Θεοδώρας Μαζαράκη.

Της Καθ'ης η Αίτηση : Της Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «do Value Greece ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ», όπως μετονομάστηκε η ανώνυμη εταιρεία «EUROBANK FPS ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ», που εδρεύει στο Μοσχάτο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, ενεργούσας με την ιδιότητά της ως μη δικαιούχου και μη υπόχρεου διαδίκου, διαχειρίστριας των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «FRONTIER ISSUER DESIGNATED ACTIVITY COMPANY" με έδρα στο Δουβλίνο Ιρλανδίας, η οποία έχει καταστεί ειδική διάδοχος της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.» που εδρεύει στην Αθήνα, κατόπιν μεταβίβασης στο πλαίσιο τιτλοποίησης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 3156/2003.

Η αιτούσα με την από 14-9-2023 και με αριθ. καταθ. ΕΑΚ …………αίτησή αναστολής, η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε για την δικάσιμο, που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, ζήτησε όσα περιέχονται σ' αυτήν. Για την προκείμενη συζήτηση της αιτήσεως και μετά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου εκθέματος, το Δικαστήριο, αφού άκουσε όσα αναφέρθηκαν κατά τη συζήτηση.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 3 του Ν. 128/1975, επιβάλλεται εισφορά σε βάρος κάθε είδους πιστωτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν στην Ελλάδα, η οποία μετά την 1/5/2003 ανέρχεται σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 19 του ν. 3152/2003 σε ποσοστό 0,60% ετησίως επί του ετήσιου ύψους των εντός εκάστου ημερολογιακού έτους μηνιαίων υπολοίπων των χορηγούμενων από αυτά δανείων πάσης φύσεως ή πιστώσεων, περιλαμβανομένων των πιστώσεων προς τις τράπεζες και το δημόσιο. Ωστόσο, είναι δυνατή η μετακύλιση της εν λόγω εισφοράς στον δανειολήπτη με σχετική συμφωνία, βάσει της αρχή της ιδιωτικής αυτονομίας, καθώς τούτο δεν αντίκειται στη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 3 του ν. 128/1975 ούτε απαγορεύεται από άλλη διάταξη (ΑΠ 430/2005, ΕλλΔνη 2005.802, ΕφΑθ 1558/2007, ΕλλΔνη 2007.902). Όμως, ο ανατοκισμός της εισφοράς αυτής δεν είναι νόμιμος, διότι, τόσο κατά το προϊσχύσαν (άρ. 8 περ. 6 του ν. 1983/1980 σε συνδυασμό με την υπ’ αριθμ. 289/1980 απόφαση της Νομισματικής Επιτροπής), όσο και κατά το υφιστάμενο νομοθετικό καθεστώς (άρ. 12 ν. 2601/1998, άρ. 30 και 47 ν. 2789/2000, άρ. 42 ν. 3259/2004 και άρ. 39 του ν. 3259/2004), ο ανατοκισμός επιτρέπεται μόνο επί των καθυστερούμενων τόκων και όχι επί φόρων προμηθειών ή άλλων εισφορών (ΑΠ 1782/2002, ΕλλΔνη 2002.1430, ΕφΛαμ 124/2007, Αρμ 2007.1190, ΜΠΘεσσαλ 8817/2015 ΕΦΑΔ 2/2016, 178, ΠΠρΚερκ 664/2015 Αρμ 2015.2099, ΜΠΝάξου 18/2014 αδημ., ΜΠΑ 2461/2009, ΜΠΑ 7630/2006 δημ. ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, από το συνδυασμό των άρθρων 623, 624 παρ. 1, 628 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι μεταξύ των απαιτούμενων προϋποθέσεων για την έκδοση διαταγής πληρωμής είναι και το εκκαθαρισμένο της απαίτησης την οποία επιδικάζει, υπό την έννοια ότι το ακριβές ύψος της (όταν πρόκειται για χρηματική απαίτηση) προκύπτει από τα προσκομιζόμενα έγγραφα. Η τυχόν ενσωμάτωση σε αυτήν μη οφειλόμενων κονδυλίων αναιρεί το εκκαθαρισμένο αυτής, όταν από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν δεν είναι δυνατός ο διαχωρισμός των ποσών αυτών και η ανεύρεση του πραγματικού ύψους της, οπότε στην περίπτωση αυτή η τυχόν εκδοθείσα διαταγή πληρωμής είναι ακυρωτέα λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου (ΕιρΑθ 1324/2009, Αρμ 2010.1369).

Η αιτούσα, με την κρινόμενη αίτησή της, ζητεί να διαταχθεί η αναστολή της εκτέλεσης της υπ’ αριθμ. ……..Διαταγής Πληρωμής του Ειρηνοδικείου Αθηνών καθώς και της από ………..επιταγής προς πληρωμή ευρισκόμενης κάτωθι αντιγράφου Α΄ εκτελεστού απογράφου της εν λόγω διαταγής πληρωμής, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της από 10-7-2023 και με αριθ. ΕΑΚ ………….ανακοπής της, την οποία ισχυρίζεται ότι άσκησε νόμιμα και εμπρόθεσμα ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, διότι αφενός πιθανολογείται η ευδοκίμηση των λόγων της και αφετέρου θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη από την εκτέλεση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής. Τέλος, ζητεί να καταδικασθεί η καθ’ ης στη δικαστική της δαπάνη. Η κρινόμενη αίτηση, παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του αρμοδίου τούτου Δικαστηρίου, κατά την προκείμενη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. ΚΠολΔ), είναι δε νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 632 παρ. 1 και 3, 686 επ. ΚΠολΔ, πλην του αιτήματος για την επιδίκαση της δικαστικής δαπάνης, διότι σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 2 τελευταίο εδάφιο του Ν. 4194/2013, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 14 παρ. 3 του Ν. 4238/2014 ΦΕΚ Α 33/11-02-2014, σε αίτηση χορήγησης αναστολής εκτέλεσης δικαστικά έξοδα επιδικάζονται πάντοτε σε βάρος του αιτούντος και υπέρ του καθ' ου, εφόσον βέβαια ο τελευταίος υποβάλλει, κατ' άρθρο 1915 2 ΚΠολΔ, σχετικό αίτημα. Δεδομένου δε, ότι η ανακοπή έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (καθώς η ανακοπή επιδόθηκε στην καθίης την 18-7-2023, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. ………….έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή ενώ η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής κοινοποιήθηκε στην αιτούσα στις 30-8-2023, όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή) πρέπει η ένδικη αίτηση να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.

Από το σύνολο των εγγράφων που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, για κάποια από τα οποία γίνεται ιδιαίτερη μνεία κατωτέρω, χωρίς πάντως να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης, πιθανολογήθηκε ότι θα ευδοκιμήσει ο έκτος λόγος της ανακοπής, κατά το δεύτερο σκέλος αυτού με τον οποίο η αιτούσα ισχυρίζεται ότι η καθ' ης ανατάκιζε παράνομα την εισφορά του Ν. 128/1975. Πράγματι, πιθανολογήθηκε ότι η καθ' ης χρέωσε το λογαριασμό που τηρήθηκε για την εξυπηρέτηση της υπ' αριθμ. ……….. σύμβασης τοκοχρεωλυτικού δανείου, που συνήψε με την αιτούσα και το συνοφειλέτη (μη διάδικο), με τόκους που υπολογίστηκαν με επιτόκιο (συμβατικό και υπερημερίας) στο οποίο είχε ενσωματωθεί και το ποσοστό εισφοράς του Ν. 128/1975 (0,0%), όπως τούτο προκύπτει από τα οριζόμενα στα άρθρα 7 (Τόκος υπερημερίας-Ανατοκισμός) και 15 (Επιτόκιο δανείου) της σύμβασης, σύμφωνα με τον οποίο η καθ' ης τράπεζα εφάρμοζε ανατοκισμό των σε καθυστέρηση τόκων οποιασδήποτε μορφής (αποτελούμενων και από την εισφορά του Ν. 128/1975). Και ναι μεν η έμμεση μετακύλιση της ανωτέρω εισφοράς από την καθ' ης (τράπεζα) στην αιτούσα δεν αντίκειται στο άρθρο 1 παρ. 3 του ν. 128/1975 ούτε σε άλλον απαγορευτικό κανόνα δικαίου (βλ. ΑΠ 430/2005 ό.π., ΕφΑθ 1558/2007 ΕλλΔνη 2007.902), στο βαθμό που το ποσοστό αυτής είχε προσδιοριστεί στη σύμβαση και είχε γίνει αναφορά για τη χρέωσή της στον οφειλέτη, ωστόσο, δεν είναι νόμιμος ο ανατοκισμός της και τούτο διότι, ως αναφέρθηκε στην ανωτέρω νομική
Σκέψη, επιτρέπεται ανατοκισμός μόνον των καθυστερούμενων τόκων και όχι των φόρων, εισφορών ή άλλων προμηθειών. Έτσι, λόγω της ακυρότητας των συμπεριλαμβανομένων στον τηρηθέντα για την επίδικη σύμβαση λογαριασμό ποσών, η προσβαλλόμενη διαταγή είναι άκυρη, κατά το μέρος που επιδίκασε στην καθ’ ης απαίτηση που δεν γεννήθηκε ποτέ. Περαιτέρω, η ακυρότητα αυτή των επιμέρους ποσών επηρεάζει την αποδεικτικότητα με έγγραφα του συνόλου της απαίτησης, αφού στα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν είναι δυνατός, λόγω του είδους της εγγραφής, ο διαχωρισμός των επιμέρους ποσών και ο προσδιορισμός του πραγματικού ποσού της απαίτησης της καθ’ ης, με συνέπεια, η απαίτηση της καθ’ ης, που ενσωματώθηκε στην προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, να καθίσταται ανεκκαθάριστη, κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 624 παρ. 1 ΚΠολΔ. Επομένως, αφού πιθανολογήθηκε η ευδοκίμηση του ανωτέρω λόγου της ανακοπής (παρέλκει δε για το λόγο αυτή η εξέταση των λοιπών λόγων της), ενώ περαιτέρω, πιθανολογείται ότι η εκτέλεση της διαταγής πληρωμής σε βάρος περιουσιακών στοιχείων της αιτούσας θα επιφέρει σε αυτήν ανεπανόρθωτη βλάβη, πρέπει η ένδικη αίτηση να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και να ανασταλεί η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ανακοπής. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης, κατόπιν αιτήματός της, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αιτούσας (άρθρο 84 παρ. 2 τελευταίο εδάφια του Ν. 4194/2013, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 14 παρ. 3 του Ν. 4236/2014), κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.
ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ την εκτέλεση της υπ’ αριθμ. ………..Διαταγής Πληρωμής του Ειρηνοδικείου Αθηνών, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της από 10-7-2023 και με αριθ. …………ανακοπής της αιτούσας.
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της αιτούσας τα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης, τα οποία ορίζει στο ποσό των εκατό πενήντα (150) ευρώ.

10/07/2025

ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΥΨΟΥΣ 23.221€
ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΠΕΛΑΤΗ ΜΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ DO VALUE
ΔΕΚΤΗ Η ΑΙΤΗΣΗ ΠΟΥ ΥΠΕΒΑΛΕ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΜΑΣ

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του ,το 2023 για να δικάσει την υπόθεση:
ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ:……………., ο οποίος παραστάθηκε με την Πληρεξούσια Δικηγόρο του Θεοδώρα Μαζαράκη .

ΤΗΣ ΚΑΘ’ ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία « do Value Greece Ανώνυμη Εταιρεία Διαχείρισης Απαιτήσεων από Δάνεια και Πιστώσεις », η οποία εδρεύει στο Μοσχάτο Αττικής, οδός Κύπρου αρ. 27 και νόμιμα εκπροσωπείται, ως διαχειρίστριας των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού με την επωνυμία « ΜΕXICO FINANCE DAC», που εδρεύει στο Δουβλίνο Ιρλανδίας, όπως εκπροσωπείται νόμιμα.
Ο αιτών ζητά να γίνει δεκτή η από 06.09.2023 και με αριθμό κατάθεσης ………..αίτηση, η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε για την δικάσιμο της 17.10.2023 και μετα από αναβολή για την παραπάνω δικάσιμο.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης οι Πληρεξούσιες Δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα σημειώματά τους.
ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την υπό κρίση αίτηση ο αιτών επικαλούμενος κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης ζητά να ανασταλεί η εκτέλεση της υπ’ αριθμ. ………διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της ασκηθείσης από 01.09.2023 και με αριθμό κατάθεσης ……….ανακοπής, η συζήτηση της οποίας έχει προσδιοριστεί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου για την δικάσιμο της 2015 Σεπτεμβρίου του 2024 και να καταδικασθεί η καθ’ης στα δικαστικά του έξοδα. Η αίτηση αρμοδίως εισάγεται ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 683 επ. του ΚΠολΔ) και είναι νόμιμη (άρθρα 632 παρ. 3 εδ. Β του ΚΠολΔ). Όμως είναι απορριπτέο ως νόμω αβάσιμο το αίτημα περι καταδίκης της καθ’ ης στα δικαστικά έξοδα του αιτούντος καθόσον σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ. 2 εδ. Γ του Ν. 4194 / 2013 «Κώδικας περί Δικηγόρων » επί αιτήσεως χορήγησης αναστολής εκτέλεσης επιδικάζονται πάντοτε σε βάρος του ανακόπτοντος τα δικαστικά έξοδα του καθ’ ου η ανακοπή, εφόσον βέβαια αυτός υποβάλει σχετικό αίτημα κατ’ άρθρον 191 του ΚΠολΔ. Πρέπει, συνεπώς η αίτηση, κατά το μέρος που κρίθηκε νόμιμη, να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική βασιμότητα της.

Από όλα τα έγγραφα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, πιθανολογούνται τα ακόλουθα: Η καθ’ ης επέτυχε την έκδοση της υπ’ αριθμ. ………διαταγής πληρωμής της Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου με την οποία υποχρεώθηκε ο αιτών να της καταβάλει το ποσό των 23.221,12 ευρώ πλέον τόκων και εξόδων.
Σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 1 του Ν. 128 /1975 « επιβάλλεται από το έτος 1976 εισφορά, βαρύνουσα τα πάσης φύσεως εν Ελλάδι λειτουργούντα πιστωτικά ιδρύματα, περιλαμβανομένης και της Τράπεζας της Ελλάδος, υπέρ του εν τη παραγράφω 1 του παρόντος λογαριασμού, ανερχόμενη εις ποσοστόν ένα (1) τοις χιλίοις ετησίως επί του μόνου ετησίου ύψους των εντός εκάστου ημερολογιακού έτους μηνιαίων υπολοίπων των χορηγούμενων υπ’ αυτών πάσης φύσεως δανείων ή πιστώσεων, περιλαμβανομένων των πιστώσεων προς Τράπεζας, ως και προς το Δημόσιον, πλην των εντόκων γραμματίων. Η εισφορά αυτή οφείλεται πέραν των δυνάμει της από 19 Μαρτίου 1962 μεταξύ των Τραπεζών συμβάσεως, ως αυτή ετροποποιήθη και συνεπληρώθη μεταγενεστέρως, συμφωνηθεισών εισφορών». Στην παρ. 1 του ίδιου άρθρου εξάλλου, στην οποία αναφέρονται τα προηγούμενα, προβλέπεται άνοιγμα κοινού λογαριασμού στην Τράπεζα της Ελλάδος, για επιστροφή διαφορών τόκων σε εξαγωγικές επιχειρήσεις. Στην ίδια παράγραφο αναφέρεται ακόμη ότι ο λογαριασμός αυτός δημιουργήθηκε με σύμβαση μεταξύ των Τραπεζών στις 19 Μαρτίου 1962 και αργότερα στις 30.1.1969 και εγκρίθηκε με τις αποφάσεις 1265/1962 και 1520/1969, αντίστοιχα της νομισματικής επιτροπής, οι οποίες εγκρίθηκαν από το υπουργικό συμβούλιο. Με βάση τα παραπάνω, προκύπτει ότι η παραπάνω εισφορά δεν αποτελεί φόρο, προμήθεια ή έξοδο των τραπεζών, έτσι ώστε να είναι δυνατή η μετακύλιση της στους δανειολήπτες, αλλά προσαύξηση συμβατικής μεταξύ των τραπεζών υποχρέωσης λόγω των προαναφερόμενων συμβάσεων που κατήρτισαν στις 19.3.1962 και 30.1.1969. Πέραν αυτού, στην παρ. 2 του άρθρου 22 του Ν. 2515/ 1997 ρυθμίζει την ίδια εισφορά στις περιπτώσεις των δανείων που χορηγούνται από πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού, ορίζεται ότι «η εισφορά αυτή του Ν. 128 / 1975 επιβάλλεται και επί των δανείων σε δραχμές και συνάλλαγμα και των ισοδυνάμου αποτελέσματος συμβάσεων από πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού προς φυσικά ή νομικά πρόσωπα που είναι υπόχρεα προς υποβολή φορολογικής δήλωσης. Στην περίπτωση αυτή υπόχρεος προς απόδοση της εισφοράς είναι ο δανειοδοτούμενος». Ο διαχωρισμός του νόμου είναι εύλογος στην περίπτωση αυτή, διότι τα πιστωτικά ιδρύματα του εξωτερικού δεν δεσμεύονται από τις προαναφερόμενες συμβάσεις μεταξύ των τραπεζών, που αποτέλεσαν τη βάση της ρυθμίσεως. Από το σύνολο των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι η εισφορά αυτή του Ν. 128 / 1975 βαρύνει τα κάθε είδους πιστωτικά ιδρύματα που λειτουργούν στην Ελλάδα και σε καμία περίπτωση τους δανειολήπτες πελάτες αυτών (ΕφΛαμ 124 / 2007 ΝΟΜΟΣ, ΠΠρΑθ 1726/2016 ΝΟΜΟΣ, ΜΠρΘεσ 4397 / 2018 Αρμ. 2018.36 και ΜΠρΧαν 90/2017 Αρμ. 2018. 447).
Στην προκείμενη περίπτωση ο αιτών με τον έκτο λόγο της ανακοπής του ισχυρίζεται ότι η καθ' ης παράνομα μετακύλισε σε βάρος του την εισφορά του Ν. 128 / 1975 και ότι η εν λόγω εισφορά παράνομα ανατοκίστηκε με αποτέλεσμα να καταστεί η απαίτηση ανεκκαθάριστη συνεπεία της ενσωμάτωσης σε αυτή ποσών που αντιστοιχούν στην εισφορά του Ν. 128/1975. Υπό τα ανωτέρω εκτεθέντα πιθανολογείται η ευδοκίμηση του προαναφερόμενου λόγου της ανακοπής παρέλκει δε η έρευνα των λοιπών λόγων αυτής (ΑΠ 1464/2012ΝΟΜΟΣ). Επίσης πιθανολογείται ότι ο αιτών θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη από την εκτέλεση της υπ' αριθμ. ……….διαταγής πληρωμής της Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου, Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση και ως ουσιαστικά βάσιμη και να ανασταλεί η εκτέλεση της υπ' αριθμ. ……….διαταγής πληρωμής της Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της από 01.09.2023 και με αριθμό κατάθεσης ……….ανακοπής. Τα δικαστικά έξοδα της καθ' ης θα επιδικασθούν σε βάρος του αιτούντος (άρθρο 84 παρ. 2 του Ν. 4194 / 2013 «Κώδικα περί Δικηγόρων », μετά την προσθήκη του τελευταίου εδαφίου με το άρθρο 14 παρ. 3 του Ν. 4236/2014 ΦΕΚ Α 33 / 11.2.2014 και 191 του ΚΠολΔ), όπως ειδικώτερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ κατ’ αντιμωλία των διαδίκων.
ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση.
ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ την εκτέλεση της υπ’ αριθμ. ……..διαταγής πληρωμής της Δικαστή αυτού του Δικαστηρίου μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της από 01.09.2023 και με αριθμό κατάθεσης ………ανακοπής.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης, τα οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

28/08/2024

Αναστολή Εκτέλεσης Διαταγής Πληρωμής λογω παρανομων ανατοκισμών ν. 128/1975 -Επιβολή Δικαστικών Εξόδων σε βάρος της do value.
Tην λόγω αίτηση αναστολης σύνταξε και υποστήριξε η κ. ΘΕΟΔΩΡΑ ΜΑΖΑΡΑΚΗ.

H αιτούσα με την κρινόμενη αίτησή της, ζητεί να διαταχθεί η αναστολή της εκτέλεσης της υπ’ αριθ. 11166/2023 Διαταγής πληρωμής του Ειρηνοδικείου Αθηνών καθώς και της από 27.6.2023 επιταγής προς πληρωμή ευρισκόμενης κάτωθι αντιγράφου Α’ εκτελεστού απογράφου της εν λόγω διαταγής πληρωμής, μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της από 10-7-2023 ανακοπής της, την οποία ισχυρίζεται ότι άσκησε νόμιμα και εμπρόθεσμα ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου, διότι αφενός πιθανολογείται η ευδοκίμηση των λόγων της και αφετέρου θα υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη από την εκτέλεση της ανακοπτόμενης διαταγής πληρωμής. Τέλος, ζητεί να καταδικασθεί η καθ’ ης στη δικαστική της δαπάνη. Η κρινόμενη αίτηση, παραδεκτά εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον του αρμόδιου δικαστηρίου, κατά την προκειμένη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρα 686 επ. ΚΠολΔ) ,είναι δε νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 632 παρ. 1 και 3, 686 επ. ΚΠολΔ, πλην του αιτήματος για την επιδίκαση της δικαστικής δαπάνης, διότι σύμφωνα με το άρθρο 84 παρ.2 τελευταίο εδάφιο του Ν. 4194/2013, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 14 παρ. 3 του Ν. 4236/2014 ΦΕΚ Α 33/11-02-2014, σε αίτηση χορήγησης αναστολής εκτέλεσης δικαστικά έξοδα επιδικάζονται πάντοτε σε βάρος του αιτούντος και υπέρ του καθ’ ου ,εφόσον βέβαια ο τελευταίος υποβάλλει, κατ΄ άρθρο 191 παρ. 2 ΚΠολΔ, σχετικό αίτημα. Δεδομένου δε, ότι η ανακοπή έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα πρέπει η ένδικη αίτηση να ερευνηθεί περαιτέρω και ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα.
Από το σύνολο των εγγράφων που προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι για κάποια από τα οποία γίνεται ιδιαίτερη μνεία κατωτέρω, χωρίς πάντως να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης, πιθανολογήθηκε ότι θα ευδοκιμήσει ο έκτος λόγος της ανακοπής κατά το δεύτερο σκέλος αυτού με τον οποίο η αιτούσα ισχυρίζεται ότι η καθ’ ης ανατόκιζε παράνομα την εισφορά του Ν. 128/1975.Πράγματι πιθανολογήθηκε ότι η καθ΄ης χρέωσε τον λογαριασμό που τηρήθηκε για την εξυπηρέτηση της υπ’ αριθμ. 4215707331 σύμβασης τοκοχρεωλυτικού δανείου, που συνήψε με την αιτούσα και τον συνοφειλέτη με τόκους που υπολογίστηκαν με επιτόκιο συμβατικό και υπερημερίας στο οποίο είχε ενσωματωθεί και το ποσοστό εισφοράς του Ν. 128/1975 (0,6%) όπως τούτο προκύπτει από τα οριζόμενα στα άρθρα 7 (τόκος υπερημερίας -ανατοκισμός) και 15 (επιτόκιο δανείου) της σύμβασης, σύμφωνα με τον οποίο η καθ’ ης τράπεζα εφάρμοζε ανατοκισμό των σε καθυστέρηση τόκων οποιασδήποτε μορφής .Και ναι μεν η έμμεση μετακύλιση της ανωτέρω εισφοράς από την καθ΄ ης (τράπεζα ) στην αιτούσα δεν αντίκειται στο άρθρο 1 παρ. 3 του ν. 128/1975 ούτε σε άλλον απαγορευτικό κανόνα δικαίου, στο βαθμό που το ποσοστό αυτής είχε προσδιοριστείς στη σύμβαση και είχε γίνει αναφορά για την χρέωσή της στον οφειλέτη, ωστόσο δεν είναι νόμιμος ο ανατοκισμός της και τούτο διότι ,ως αναφέρθηκε στην ανωτέρω νομική σκέψη ,επιτρέπεται ανατοκισμός μόνον των καθυστερούμενων τόκων και όχι των φόρων, εισφορών ή άλλων προμηθειών. Έτσι λόγω της ακυρότητας των συμπεριλαμβανομένων στον τηρηθέντα για την επίδικη σύμβαση λογαριασμό ποσών ,η προσβαλλόμενη διαταγή είναι άκυρη, κατά το μέρος που επιδίκασε στην καθ’ ης απαίτηση που δεν γεννήθηκε ποτέ. Περαιτέρω η ακυρότητα αυτή των επιμέρους ποσών επηρεάζει την αποδεικτικότητα με έγγραφα του συνόλου της απαίτησης ,αφού στα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν είναι δυνατός λόγω του είδους της εγγραφής, ο διαχωρισμός των επιμέρους ποσών και ο προσδιορισμός του πραγματικού ποσού της απαίτησης της καθ΄ ης, με συνέπεια, η απαίτηση της καθ’ ης που ενσωματώθηκε στην προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, να καθίσταται ανεκκαθάριστη ,κατά παράβαση της διάταξης του άρθρου 624 παρ. 1 ΚΠολΔ. Επομένως, αφού πιθανολογήθηκε η ευδοκίμηση του ανωτέρου λόγου της ανακοπής (παρέλκει δε για το λόγο αυτή η εξέταση των λοιπών λόγων της ), ενώ περαιτέρω, πιθανολογείται ότι η εκτέλεση της διαταγής πληρωμής σε βάρος περιουσιακών στοιχείων της αιτούσας θα επιφέρει σε αυτήν ανεπανόρθωτη βλάβη, πρέπει η ένδικη αίτηση να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη και να ανασταλεί η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης επί της ανακοπής. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα της καθ’ ης κατόπιν αιτήματός της, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της αιτούσας (άρθρο 84 παρ. 2 τελευταίο εδάφιο του Ν. 4194/2013 , το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 14 παρ. 3 του Ν. 4236/2014 ) κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο διατακτικό
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων
ΔΕΧΕΤΑΙ την αίτηση
ΑΝΑΣΤΕΛΛΕΙ την εκτέλεση της υπ΄΄ αριθμ. 11166/2023 Διαταγής πληρωμής ,μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης
ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της αιτούσας τα δικαστικά έξοδα της καθ ’ης, τα οποία ορίζει στο ποσό των 150 ευρώ

20/06/2024

KATAΧΡΗΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΚΑΤ’ ΑΡΘΡΟ 281 – ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΣΤΟ FUND ΕΝΟΨΕΙ ΤΟΥ ΟΤΙ ΕΚΚΡΕΜΕΙ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΕΙ Η ΕΦΕΣΗ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ ΕΠΙ ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΕΩΣ Ν. ΚΑΤΣΕΛΗ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΣΕΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ - ΑΚΥΡΩΣΗ ΕΠΙΤΑΓΗΣ ΠΡΟΣ ΠΛΗΡΩΜΗ

Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 281 ΑΚ,116 και 933 ΚΠολΔ και 25 παρ. 3 του Συντάγματος, προκύπτει ότι η πραγμάτωση με αναγκαστική εκτέλεση της απαίτησης του δανειστή κατά του οφειλέτη αποτελεί ενάσκηση ουσιαστικού δικαιώματος δημοσίου δικαίου. Ως εκ τούτου λόγο της ανακοπής του άρθρου 933 ΚΠολΔ μπορεί να αποτελέσει και η προφανής αντίθεση της επισπευδόμενης διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης στα αντικειμενικά όρια της καλή πίστης ή των χρηστών ηθών ή του κοινωνικού ή οικονομικού σκοπού του δικαιώματος που θέτει η διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ. Η εκτέλεση είναι καταχρηστική όταν υφίσταται προφανής δυσαναλογία μεταξύ του χρησιμοποιούμενου μέσου και του επιδιωκόμενου σκοπού, ασκούμενου του σχετικού δικονομικού δικαιώματος με κακοβουλία κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη ή την καλή πίστη ή όταν η άσκηση της αντίστοιχης αξίωσης χωρεί κατά προφανή υπέρβαση των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός και οικονομικός σκοπός του δικαιώματος, ώστε οι επαχθείς συνέπειες που δημιουργούνται από την άσκησή του να δημιουργούν για τον υπόχρεο έντονη εντύπωση αδικίας. Περαιτέρω, οι πράξεις κατάσχεσης και πλειστηριασμού περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη παραβιάζουν την αρχή της αναλογικότητας υπό στενή έννοια, όταν εμφανίζονται ως μέτρα εξαιρετικής σκληρότητας για τον συγκεκριμένο οφειλέτη, τα οποία υπερβαίνουν τα ανεκτά όρια της θυσίας του ενώ ταυτόχρονα η απαίτηση που εκτελείται είναι μικρής αξίας και συνεπώς έκδηλη η μεγάλη δυσαναλογία μεταξύ του μέσου εκτελέσεως και του σκοπού για τον οποίο επιβάλλεται.
Στην προκειμένη περίπτωση, οι ανακόπτοντες ισχυρίζονται ότι καταχρηστικά επισπεύδεται εκτέλεση σε βάρος της κύριας κατοικίας τους ενόψει του ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της αίτησής τους σε δεύτερο βαθμό για την υπαγωγή της οφειλής τους στις ρυθμίσεις του ν. 3689/2010. Από τα έγγραφα που μετ’ επίκληση προσκομίζονται αποδείχθηκαν τα ακόλουθα κρίσιμα για την ένδικη υπόθεση, πραγματικά περιστατικά: Στις 14-6-2023 κοινοποιήθηκε στους ανακόπτοντες πρώτο απόγραφο εκτελεστό της διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά μετά της από 18-5-2023 επιταγής προς πληρωμή της πληρεξούσιας δικηγόρου της καθ’ ης, με την οποία επιτάχθηκαν να καταβάλλουν στην καθ’ ης το ποσό των 115.521,22 ευρώ για κεφάλαιο, για δικαστική δαπάνη το ποσό των 2.540,00 ευρώ και για την σύνταξη της επιταγής το ποσό των 300,00 ευρώ. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι οι ανακόπτοντες άσκησαν ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πειραιά σύμφωνα με το νόμο 4745/2020 την από 25-2-2019 αίτησή τους με σκοπό την ρύθμιση των οφειλών τους μεταξύ των οποίων και η επίδικη που απορρέει από την ανωτέρω διαταγή πληρωμής. Ακολούθως, χορηγήθηκε προσωρινή διαταγή με την από 16-10-2019 απόφαση του Ειρηνοδίκη Πειραιά, δυνάμει της οποίας ανεστάλησαν τα καταδιωκτικά μέτρα σε βάρος τους και διατηρήθηκε η πραγματική και νομική κατάσταση της περιουσίας των ανακοπτόντων υπό τον όρο καταβολής 50,00 ευρώ μηνιαίως από τον πρώτο ανακόπτοντα και 200,00 ευρώ μηνιαίως από την δεύτερη των ανακοπτόντων. Εξεδόθη, η υπ’ αριθμ. 728/2023 οριστική απόφαση του Ειρηνοδικείου Πειραιά με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση των ανακοπτόντων κατά της οποίας άσκησαν την από 10-5-2023 έφεση με την οποία ζητούν την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης, προκειμένου να γίνει δεκτή η αίτησή τους ν. 3869/2010, επί της οποίας εκκρεμεί η έκδοση απόφασης. Ενόψει της αναβίωσης της εκκρεμοδικίας της ανωτέρω αίτησης για ένταξη στις διατάξεις του ν. 3869/2010 που επήλθε με την άσκηση της έφεσης των ανακοπτόντων κατά της ανωτέρω οριστικής απόφασης όπου θα κριθεί η δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών τους με την καταβολή μηνιαίων δόσεων, η καθ’ ης ενεργεί καταχρηστικά, δηλαδή κακόβουλα κατά τρόπο αντίθετο προς τα χρηστά ήθη και την καλή πίστη. Τούτο διότι ενώ τελεί σε γνώση ότι εκκρεμεί η συζήτηση της έφεσης κατά της απορριπτικής απόφασης ν. 3869/2010 και ότι σε περίπτωση που ευδοκιμήσει θα ρυθμιστούν οι οφειλές των ανακοπτόντων και θα οριστούν μηνιαίες καταβολές προς τούτο, μολοταύτα, προβαίνει σε επίσπευση εκτέλεσης σε βάρος τους με την επίδοση της από 18-5-2023 επιταγής προς πληρωμή που συνετάχθη παρά πόδας του πρώτου απογράφου εκτελεστού εκ της υπ’ αριθμ. 524/2018 διαταγής πληρωμής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά. Επομένως, πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσία βάσιμος ο κρινόμενος λόγος ανακοπής και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη επιταγή. Τέλος, τα δικαστικά έξοδα πρέπει να επιβληθούν σε βάρος της καθ’ ης λόγω της ήττας της ύψους 300 ευρώ.
Για περισσότερα, επισκεφθείτε την σελίδα:

Το δικηγορικό γραφείο της Μαζαράκη Σπ. Θεοδώρας προσφέρει νομικές υπηρεσίες με αντικειμενικότητα, εχεμύθεια και υπευθυνότητα σε όλη την Αθήνα. Η δικηγόρος Αθηνών ....