26/12/2025
რამდენიმე წუთის წინ ჩემთვის ცნობილი გახდა ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილების (ბრძანების) შესახებ, რომლითაც არ დაკმაყოფილდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სსიპ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის შუამდგომლობა, შპს ,,პრესტიჟი’’-ს ცრუმაგიერ პირებად ჩემი მარწმუნებლების მ.ნ.-ს და ნ. ნ.-ს აღიარების შესახებ;
დავის მოკლე არსი:
2023 წლის 30 მარტის განხორციელდა შპს ,,პრესტიჟი’’-ს საგადასახადო შემოწმება, რის საფუძველზეც კომპანიას ბიუჯეტის სასარგებლოდ დაერიცხა სულ 190,475.38 ლარი, მათ შორის ძირითადი გადასახადი 111,770 ლარი, ჯარიმა 55,707 ლარი და საურავი 22,998.38 ლარი;
საგადასახადო შემოწმების პერიოდში კომპანიის დირექტორი და დამფუძნებელი იმყოფებოდა საზღვარგარეთ, ისინი დღემდე ცხოვრობენ ემიგრაციაში, როგორც ბევრი ჩვენი თანამემამულე; კომპანიის უფლებამოსილ პირს არ ჰქონია ინფორმაცია, რომ მიმდინარეობდა კომპანიის საგადასახადო შემოწმება, შესაბამისად მას არ ჰქონია შესაძლებლობა კვალიფიციურად წარედგინა მის ხელთ არსებული ინფორმაცია და დოკუმენტაცია საგადასახადო ორგანოსთვის; უფრო მეტიც, მათთვის საგადასახადო შემოწმების და მის საფუძველზე მიღებული ბრძანების და საგადასახადო მოთხოვნის არსებობა ცნობილი გახდა მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ფინანსთა სამინისტრომ აღძრა შუამდგომლობა დასახელებულ სასამართლოში და მოითხოვა კომპანიის ცრუმაგიერ პირებად კომპანიის დირექტორის მ.ნ-ს და მისი დის ნ.ნ.-ს აღიარება;
ფინანსთა სამინისტროს მიზანი გახლდათ, რომ დარიცხული თანხების ამოღების მიზნით იძულებითი ღორნისძიებები მიექციათ კომპანიის დირექტორის დის საკუთრებაში არსებულ ქონებებზე, მათ შორის ქონებაზე, სადაც ნ.ნ. თავის ახლადშექმნილ ოჯახთან და მცირეწლოვან შვილთან ერთად ცხოვრობს;
ფინანსთა სამინისტრო სრულიად დაუსაბუთებლად, არასარწმუნო და არარელევანტურ მტკიცებულებებზე დაყრდნობით მოითხოვდა შუამდგომლობის დაკმაყოფილებას და საფუძვლად უთითებდა იმას, რომ კომპანიის დირექტორმა მ.ნ-მ საზღვარგარეთ წასვლამდე 5 უძრავი ქონება ჩუქების ხელშეკრულებით საკუთრებაში გადასცა თავის დას - ნ.ნ.-ს;
აღსანიშნავია, რომ კომპანია, რომლის ცრუმაგიერ პირად მ.ნ.-ს და ნ.ნ.-ს აღირებასაც მოითხოვდა საგადასახადო ორგანო დაფუძნდა 2020 წლის 27 ივლისს, ხოლო კომპანიის დირექტორად მ.ნ. დანიშნულ იქნა 2021 წლის 16 ნოემბრიდან; ჩემს მიერ სასამართლოში წარდგენილ იქნა ათეულობით დოკუმენტური მტკიცებულება, მათ შორის ისიც, რომ მ.ნ.-ს მიერ ყველა უძრავი ქონება შეძენილ იქნა ჯერ კიდევ იქამდე, ვიდრე დაფუძნდებოდა შპს ,,პრესტიჟი’’, მითუფრო იქამდეც, ვიდრე თავად დაინიშნებოდა ამ კომპანიის დირექტორის პოზიციაზე;
საგადასახადო ორგანოს მიერ სასამართლოში წარდგენილ იქნა 2022 წლის 22 მარტს მ.ნ.-ს და ერთ-ერთ სამშენებლო კომპანიას შორის გაფორმებული უძრავი ქონების ნასყიდობის ხელშეკრულება, თუმცა ჩვენს მიერ აღნიშნულის საწინააღმდეგოდ წარდგენილ იქნა იგივე მხარეებს შორის იგივე უძრავ ქონებაზე 2019 წლის 3 ოქტომბერს გაფორმებული ,,წინარე ნასყიდობის ხელშეკრულება’’, რომლითაც ერთმნიშვნელოვნად დადასტურდა, რომ შპს ,,პრესტიჟი’’-ს დაფუძნებამდეც აღნიშნულ უძრავ ქონებაზე გაფორმებული იყო ნასყიდობის ხელოშეკრულება, რომელიც თავის მხრივ მყიდველს აკისრებდა ყოველთვიურად სოლიდური შენატანის (ნასყიდობის საფასური) განხორციელების ვალდებულებას, რომელსაც მ.ნ. კეთილსინდისიერად ასრულებდა საკუთარი ემიგრანტი დედის ფინანსური მხარდაჭერით; საგადასახადო ორგანოს მცდელობა, რომ ნასყიდობის ფაქტი დაედგინა 2022 წლის 22 მარტს გაფორმებული ხელშეკრულებით იმთავითვე გახლდათ არარელევანტური და არაკვალიფიციური, მითუფრო მაშინ, როცა ჩვენს მიერ წარდგენილ იქნა 2019 წლის ამონაწერი საჯარო რეესტრიდან, 2019 წლიდან განხორციელებული გადახდების დამადასტურებელი საბანკო დოკუმენტაცია და სხვა; 2022 წლის 22 მარტს ნამდვილად გაფორმდა ნასყიდობის ხელშეკრულება, მანამდე კი იპოთეკური სესხის ხელშეკრულება, რომლითაც სრულად დაიფარა სამშენებლო კომპანიის წინაშე დარჩენილი ნასყიდობის საფასური და ამოანწერში ,,მომავალი მესაკუთრე’’-ს ნაცვლად ,,მესაკუთრედ’’ აღირიცხა მ.ნ.
საგადასახადო ორგანო აპელირებდა იმაზეც, რომ შემოწმებით გამოანგარიშებულ შემოსავალსა და სააღრიცხვო დოკუმენტაციით დაფიქსირებულ შემოსავალს შორის გამოვლენილი იყო დადებითი სხვაობა 148 112 ლარის ოდენობით განკარგვადი თანხის სახით, რომელიც მათივე მითითებით დაკვალიფიცირდა კომპანიის პასუხისმგებელ პირზე - დირექტორზე მ.ნ.-ზე გაცემულ ხელფასად; დავუშვათ, რომ 148 112 ლარი მ.ნ.-ს თუნდაც მიღებული ჰქონოდა ხელფასი, სრულიად გაუგებარი იყო შუამდგომლობის ავტორის აპელირება ამ ფაქტზე, მაშინ, როცა საწარმოს ხელმძღვანელს უფლება აქვს სამსახურში მიღების დღიდან გათავისუფლების დღემდე მიიღოს შრომითი გასამარჯელო (ხელფასი) და აღნიშნული ვერ ჩაითვლება საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებისთვის თავის არიდების მიზნით განხორციელებულ ქმედებად, უფრო მეტიც, მსურს ახლაც შუამდგომლობის ავტორს- სსიპ შემოსავლების სამსახურს პატივისცემით მივუთითო, რომ ხელფასის გარდა, განსახილველ საქმეში რომ ფიქსირდებოდეს დივიდენდიც კი, პარტნიორს ,,მეწარმეთა შესახებ’’ საქართველოს კანონიდან გამომდინარე აქვს უფლება მიიღოს წლიური ან შუალედური დივიდენდი, რომლის აკრძალვაც დაუშვებელია.
უფრო მეტიც შეგვიძლია ვისაუბროთ აღნიშნულ საქმესთან მიმართებით, თუმცა ჩემი მიზანი იყო საჯაროდ შემეფასებინა ახალგაზრდა მოსამართლის კანონიერი გადაწყვეტილება (ბრძანება), რომლითაც უზრუნველყოფილ იქნა მხარეთა მიერ წარდგენილი ფაქტების სწორად და კვალიფიციურად დადგენა, რამაც საბოლოო ჯამში მიგვიყვანა სამართლიან გადაწყვეტილებამდე;
მადლობას ვუხდი ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის მოსამართლეს ქალბატონ მაია ყუშიტაშვილს, აქვე მადლობა გაწეული შრომატევადი სამუშაოსთვის მოსამართლის თანაშემწეს ქალბატონ მარიამ კობახიძეს და სხდომის მდივანს ქალბატონ ელისო ჟორჟოლიანს.
