30/07/2025
🌿به چشم خویش دیدم در گذرگاه،
که جانها میفشانَد نسلِ در راه
که تا این خانه از ویرانی رَهد باز،
به غیرت زنده گردد خاک و آواز
ایران، خانهای بود که با تلاش و فداکاری نسلهای گذشته ساخته و آباد شده بود. مردمانی که با خونِ دل، دیوار به دیوار و آجر به آجر این سرزمین را بالا بردند و به آن عزت و بزرگی بخشیدند. اما ما، نسل امروز، همچون موریانه به جان این خانه افتادیم؛ مصالحش را برای منافع شخصی جویدیم و شکوهش را فراموش کردیم.
باید خجالت بکشیم از این غفلت و بیغیرتی. باید دوباره برخیزیم، غیرت و همت در دل بکاریم و دست در دست هم، این خانهی زیبا را باز به شکوه گذشتهاش بازگردانیم. این سرزمین میراث گذشتگان و امانتی برای آیندگان است. اگر کوتاهی کنیم، آیندگان از ما به تلخی یاد خواهند کرد.
اکنون وقت آن است که نشان دهیم شایستهی این خاک و این پرچم هستیم؛ با عمل، نه فقط با حرف، پس با ۱ حرکت این ضحاک در غار خزیده را بیرون بکش و سرنگون کن. پیش، اتش، بر ریشو ریشه ی این اخوند زد جهان هستی.
درود بیکران به شما🌿
لطیف زمانی
