25/04/2022
دردونکې کیسه زه خویی وژړولم
ترپایه یی ولولي
مور يې ډيره ورڅخه ناراضه وه، قصد يې وکړ چې پخلا يې کړي، له ځانه يې راضي کړي، ور غږ يې کړ، اى مورې! نن ماښام به روژه ماتي ته څه پخوې؟
مور يې په جواب کې ورته وويل زهر درته پخوم، زوى يې په خندا ور غبرګه کړه چې ستا د لاس زهر هم ماته ډير محبوب دي او خوند راکوي، مور يې ورته وويل له مخه مې لرې شه! زوى يې ورته وويل سمه ده خو يوار وخانده، مور يې ورته وويل لاړ شه ما خپل کار ته پريږده، ځوى يې ورته وويل ای مورې دومره غصه او قهر!
مور يې ورته وويل نه غواړم چې مخ دې ووينم تر څو چې د مور او پلار سره زندګي او ګذاره زده نکړې، زوى يې ورته وويل سمه ده زه هم درڅخه مرور شوم أو نن روژه مات”افطار” هم نه درسره کوم.
زوى يې له کوره ووت تر څو چي يو قيمتي توکي پيداکړي او بيا خپل مورکۍ په خوشحاله کړي، ځکه چې دى پوهيده چي دامي د مور د زړه خبرې ندي بلکې د يو لږ وخت لپاره راته غصه شوې ده.
له دوه ساعته وروسته چې د روژه ماتې وخت هم نږدې شو، مورکۍ يې پر خپله لور غږ وکړ چي دسترخوان اوار کړه، او د خپل ځان سره يې وويل ” څومره غصه مې ورته وکړه، الله تعالى مې د ده د پښو له خاورو ځار کړي، او دده لپاره مې هم هغه خواړه تيار کړي دي چي دده خوښ دي، والله چي افطار، هم بغير له ده څخه خوند نه کوي.
لور يې ور غږ کړل، مورې دسترخوان باندې ډوډۍ کښيږدم. و افطار ته پنځه دقيقې پاته دي، مور يې ورته وويل هو، خو ورورته دې هم ټليفون وکړه! چي ژر راشي او افطار ته لږ وخت پاتې دى.او دا مه ورته وايه چي ما تاته ويلي چې ټليفون ورته وکړه. تر څو چې د مور په قدر پوه شي او بخښه و غواړي..
لور يې ټيليفون ورته وکړ خو د هغه موبايل د بند جواب وايي، مور يې وويل الله جل جلاله دي په سلامتي سره خپل کورته راولي..
وخت د آذان شو خو زوى يې رانغلو، مور يې روژه ماته کړه خو خپل په زړه کي وايې زما د سترګو توره او زما روحه پوهيږم چي وږى يې، الله ج مې دې سترګې وباسي چي ته مې خوابدی کړې.
ناڅاپه د ټلويزيون پر مخ باندې خبر ښکاره شو چې په کراده ” په بغداد کي يو ځاى دى” کښي چاودنه شوې، د مورکۍ زړه يې په درزا شو، د ډوډۍ ګوله يې په ستوني کې و دريده، بيا يې چيغه کړه. محمود” دا يې د زوى نوم وو.
خاوند يې ورته چي څه دي چي د محمود"محمود نعرې وهي؟ هغې ورته وويل چي محمود هم له کوره خوابدى وتلى داسې نه چې……
لس منټه وروسته يې پلار ته ټیليفون راغى او ورته ويې ويل. چې له خبرٙوٙنې دې بښنه غواړم د (محمود) دې الله جل جلاله شهادت قبول کړي..
مور يې وويل چي يا دا درواغ وايي هغه اوس راځي زما لاس مچه وي. او ما خوشحاله کوي.
پلار يې له کوره ووت تر څو چي د خبرې حقيقت معلوم کړي، کله چې يې حال معلوم کړ کورته يې ټيليفون وکړ او په ژړا ژړا يې ورته وويل چي محمود خو شهيد شوى دى.
د محمودمور ورته وويل ايا هغه ماته ويلي وو چې زه نن تا څخه خفه يم. روژه ماتی نه درسره کوم، هغه د خپلو ملګرو سره وتلى دى، ټيليفون يې خاموش کړ، مور يې چيغې کړې: اې زما روحه په والله چي نه يم درڅخه خوابدې، فقط ژوند دې غواړم، هر څومره بد و رد راته ووايه خو دغه مه را اوروه چي محمود شهيد شوى دى، زه درڅخه راضي يم، که ته راڅخه خوابدى يې. د خپل سر په قيمت دي خوشحاله کوم.
مور يې د شفاخانې په خوا روانه شوه. او هلته يې خپل خاوند د محمود پلار وليد، ور غږ يې کړل. چي محمود چيري دى؟ هغه ورته وويل چي په هغه خونه کې په خپلو وينو کي غرق پروت دى، مور يې ور منډه کړه او په وينو سور څادر يې وليد. چې پر زوى(محمود) يې غوړيدلى دى، څادر يې پورته کړ چي زوى يې شهيد پروت دى، مور يې ورته په ژړا کي وويل اى زما زړه زما روحه راشه روژه ماتی تيار دى، هغه خواړه مي تيار کړي دي چي تا غوښته، په دغه حالت کې د شفاخانې ډاکتر را داخل شو. چي په لاس کي يې د سرو زرو بنګړي دي او دا حروف پر ليکلي دي ” رضاکي همي يا أمي ” هغه يې ورکړ چي دا موږ ستا د(محمود) زوى سره پيدا کړي.
مور چې يې بنګړي وليدل چېغه يې کړه او خپل زوى ئي تر کمیس و نيوه أو ورته یې وویل چي لامې نوره هم سوځوې، اى د خپلې مور روحه الله رب العزت دې د بدر او احد په شهيدانو کې راپورته کړه، مابخښلى يې.
دا د يو عراقي کورنى واقعي حال وو...
الله جل جلاله دې د مسلمانانو پر حال رحم وکړي
شیر کړئ
