15/01/2026
Kolejne pytanie prejudycjalne do TSUE
Insertująca decyzja Sądu w jednej ze spraw naszego klienta.
Nasz klient w 2022 roku uzyskał prawomocny wyrok w sprawie przeciwko bankowi, w której dochodził zwrotu części zapłaconych rat kredytu indeksowanego kursem CHF. Sąd orzekający w tamtej sprawie uznał, że umowa pomiędzy naszym klientem a bankiem była nieważna. W 2021 roku ten sam bank pozwał naszego klienta o zwrot równowartości kapitału kredytu. W odpowiedzi na pozew banku, w imieniu naszego klienta wnieśliśmy o oddalenie powództwa w całości oraz zgłosiliśmy ewentualny zarzut potrącenia własnej wierzytelności o zwrot wszystkich pozostałych rat kredytu.
W 2022 roku, w imieniu naszego klienta, wnieśliśmy pozew przeciwko bankowi o zapłatę wspomnianych wcześniej pozostałych rat kredytu. Bank w odpowiedzi na pozew wskazał, że skoro nasz klient zgłosił ewentualny zarzut potrącenia tych wierzytelności, oznacza to, że wierzytelność naszego klienta wygasła, a w konsekwencji jego roszczenie jest niezasadne.
Na skutek powyższego Sąd rozpoznający sprawę nabrał wątpliwości, czy naszemu klientowi przysługują odsetki ustawowe za opóźnienie, skoro zgłosił on ewentualny zarzut potrącenia. Dnia 24 listopada 2025 roku Sąd Okręgowy, na podstawie art. 267 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej, postanowił zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym: "czy w kontekście uznania za nieważną w całości umowy kredytu zawartej z konsumentem przez przedsiębiorcę, a to ze względu na to, że umowa ta zawierała nieuczciwe warunki, bez których nie mogła dalej obowiązywać, art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich oraz zasadę skuteczności należy interpretować w ten sposób, ze sprzeciwiają się orzecznictwu krajowemu, zgodnie z którym złożenie przez konsumenta oświadczenia o potrąceniu jego wierzytelności w zakresie należności głównej ma moc wsteczna od chwili, kiedy wierzytelność ta stała się wymagalna, co eliminuje skutki opóźnienia w zapłacie tej należności i powoduje umorzenie odsetek ustawowych za opóźnienie, które w razie braku potrącenia byłyby należne konsumentowi od przedsiębiorcy ?".
Z naszego najnowszego artykułu dowiesz się m.in.:
👉 jaki był stan faktyczny w przedmiotowej sprawie?
👉 co skłoniło Sąd Okręgowy do zadania pytania prejudycjalnego?
👉 jakie rozstrzygnięcie może wydać TSUE?
👉 jakie skutki mogą wyniknąć dla kredytobiorców w przypadku udzielenia pozytywnej odpowiedzi przez TSUE?
Naszym zdaniem, jeżeli TSUE pozytywnie odpowie na zadane przez Sąd Okręgowy pytanie i uzna, że oświadczenie o potrąceniu złożone przez konsumenta bankowi nie ma mocy wstecznej i nie powoduje umorzenia odsetek ustawowych należnych konsumentowi od banku, oznaczać to będzie, że nasz klient oraz potencjalnie inni kredytobiorcy będą uprawnieni do dochodzenia odsetek ustawowych za opóźnienie nawet w sytuacji, gdy zgłoszą oni zarzut potrącenia co do należności głównej.
Link do artykułu: https://saska-legal.pl/moc-wsteczna-oswiadczenia-o-potraceniu-wierzytelnosci-a-prawo-konsumentow-do-odsetek-ustawowych-w-sprawach-kredytow-z-klauzulami-abuzywnymi-interesujace-pytanie-prejudycjalne-sadu-okregoweg/
