Kancelaria Prawnicza Radcy Prawnego Mariusz Kucharczyk

28/11/2025

Najważniejsze zmiany dla kierowców po podpisie prezydenta
Dalej na stronach Prezydenta można zapoznać się ze streszczeniem podpisanej ustawy, które wylicza najważniejsze zmiany w przepisach z punktu widzenia kierowców:

"Ustawa z dnia 17 października 2025 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw:

rozszerza obowiązek używania kasków ochronnych. Kierujący rowerem, rowerem z napędem, hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego, który nie ukończył 16 roku życia, będzie obowiązany używać w czasie jazdy kasku ochronnego odpowiadającego właściwym warunkom technicznym. Dziecko w wieku do 7 lat będzie mogło być przewożone na rowerze albo na rowerze z napędem tylko w kasku oraz na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę lub w foteliku rowerowym odpowiadającym właściwym warunkom technicznym;
wprowadza zakaz dopuszczenia dziecka w wieku do 13 lat do kierowania hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego na drodze. Natomiast w strefie zamieszkania ustawa dopuszcza kierowanie hulajnogą elektryczną lub urządzeniem transportu osobistego przez dziecko w wieku do 13 lat, ale tylko i wyłącznie pod opieką osoby dorosłej;
dodaje nową przesłankę zatrzymania prawa jazdy, w postaci kierowania pojazdem z prędkością przekraczającą dopuszczalną o więcej niż 50 km/h na drodze jednojezdniowej dwukierunkowej poza obszarem zabudowanym;
modyfikuje przepisy dotyczące okresu próbnego dla osób, które po raz pierwszy uzyskały prawo jazdy kategorii B;
wprowadza możliwość wydawania prawa jazdy kategorii B osobom, które osiągnęły wiek 17 lat i uzyskały pisemną zgodę rodziców lub opiekunów;
obniża minimalny wiek kierowcy zawodowego prowadzącego pojazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dla którego wymaga się prawa jazdy kategorii D i D+E lub D1, D1+E;
dookreśla przepisy dotyczące gromadzonych danych w centralnej ewidencję kierowców;
uzupełnia skład Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego o przedstawiciela Głównego Inspektora Transportu Drogowego;
zwiększa dopuszczalną prędkość ciągników rolniczych (również z przyczepą) z 30 km/h do 40 km/h;
umożliwia prowadzenie szkolenia osób zamierzających wykonywać przewóz drogowy lub wykonujących przewóz drogowy na stanowisku kierowcy, przez branżowe centrum umiejętności;
ujednolica przesłanki i rozszerza uprawnienia starosty w zakresie zatrzymywania i cofania uprawnień do prowadzenia pojazdów;
umożliwia przejazd kolumny pojazdów Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, w skład której wchodzi maksymalnie 10 pojazdów bez uzyskania zezwolenia wojskowego na przejazd drogowy wydawanego przez właściwy organ wojskowy (obecnie maksymalnie 5 pojazdów);
dopuszcza poruszanie się pojazdu zespołu ratownictwa medycznego po wyznaczonych przez zarządcę drogi pasach ruchu dla autobusów;
przedłuża do dnia 31 grudnia 2027 r. możliwość poruszania się pojazdem elektrycznym, (...) po wyznaczonych przez zarządcę drogi pasach ruchu dla autobusów."

24/11/2025

BLACK WEEKS WYSTARTOWAŁ!!! Tylko do końca roku bezpłatne konsultacje prawne!!! Skorzystaj z okazji i rozwiąż swój problem!!!

20/11/2025

Adwokat dla kierowcy!!!!
Masz problem na drodze -�
alkohol, wypadek, zakaz jazdy? Wiemy, jak Ci pomóc!
Nie musisz znać przepisów ani procedur
– ale musisz działać natychmiast.

Każdy dzień zwłoki działa na Twoją niekorzyść. Zadzwoń 696 926 943
Co możemy zrobić dla Ciebie od razu?
Przejmiemy kontakt z policją i prokuraturą
Zażądamy pełnego wglądu do akt sprawy i je szczegółowo przeanalizujemy
Weryfikujemy legalność i poprawność pomiarów (alkomat, narkotest), procedur oraz możliwych uchybień funkcjonariuszy
Zareagujemy na te dowody, które działają na Twoją niekorzyść
Przygotujemy realną strategię – zanim ktokolwiek Ci coś zarzuci.
Jesteśmy z Tobą od samego początku, a przede wszystkim od pierwszego, kluczowego momentu
– przesłuchania
To właśnie Twoje pierwsze wyjaśnienia, składane jeszcze na komisariacie czy przed prokuratorem, staną się głównym materiałem dowodowym w sprawie.

To, co powiesz – albo czego nie powiesz – może mieć decydujące znaczenie dla wyroku.

19/11/2025

Minimalne wynagrodzenie do góry w 2026r.

Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 września 2025 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę oraz wysokości minimalnej stawki godzinowej w 2026 r. (Dz. U. z 2025 r. poz. 1242)

Od dnia 1 stycznia 2026 r. ustala się minimalne wynagrodzenie za pracę w wysokości 4806 zł. Z kolei minimalna stawka godzinowa wynosić będzie 31,40 zł.

Rozporządzenie wejdzie w życie w dniu 1 stycznia 2026 r.

Send a message to learn more

17/11/2025

Od początku 2026 r. zmienią się zasady ustalania stażu pracy pracowników. Już nie tylko praca na etacie wliczy się do stażu pracy, ale również działalność gospodarcza i praca na zleceniu. Pracownicy będą mieli 2 lata na udokumentowanie nowych okresów zatrudnienia. Jeśli to zrobią, szybciej nabędą prawo do 26 dni urlopu czy nagrody jubileuszowej.

Przepisy zmieniające zasady ustalania stażu pracy zostały ogłoszone w Dzienniku Ustaw 21 października 2025 r. Wejdą w życie 1 stycznia 2026 r.

Obecnie liczy się tylko praca "na etacie"
Co do zasady, obecnie do stażu pracy, od którego uzależnione są uprawnienia pracownicze wlicza się okresy pracy świadczonej w ramach stosunku pracy, a także okresy służby, np. w Policji czy Państwowej Straży Pożarnej.

Co zaliczymy do stażu pracy według nowych zasad?
Po zmianie przepisów do stażu pracy będą zaliczane również okresy innej aktywności zawodowej dotychczas nieuwzględnianej, np.: okres prowadzenia działalności gospodarczej, okres pozostawania osobą współpracującą, okres wykonywania umowy zlecenia czy umowy agencyjnej, okres korzystania z tzw. ulgi na start, czy praca zarobkowa za granicą.

Jak udokumentować nowe okresy aktywności zawodowej?
Nowe okresy aktywności zawodowej potwierdzi zaświadczenie wydane przez ZUS. W przypadku okresów, w których osoba fizyczna nie podlegała ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, to na pracowniku będzie spoczywać obowiązek udowodnienia okresu zatrudnienia niepodlegającego zgłoszeniu do ZUS.

Zobacz w LEX: W jaki sposób dokumentować do stażu pracy umowy zlecenia ze studentem do lat 26?(Nowe okno)(Link do innej strony)

Od kiedy przeliczymy staż pracy według nowych zasad?
Wprowadzając zmianę ustawodawca uzależnił termin jej stosowania od tego czy pracodawca należy do sektora publicznego, czy prywatnego.

W przypadku pracownika zatrudnionego w dniu 1 stycznia 2026 r. u pracodawcy z sektora publicznego, uprawnienia pracownicze wynikające z wliczenia nowych okresów do okresu zatrudnienia będą przysługiwały od dnia nabycia prawa do tych uprawnień, ale nie wcześniej niż od 1 stycznia 2026 r.

W przypadku pracownika zatrudnionego w dniu 1 maja 2026 r. u pracodawcy z sektora prywatnego, uprawnienia pracownicze wynikające z wliczenia nowych okresów do okresu zatrudnienia będą przysługiwały od dnia nabycia prawa do tych uprawnień, ale nie wcześniej niż od 1 maja 2026 r.

Nowe okresy zatrudnienia - 2 lata na dostarczenie dokumentów
Warunkiem zaliczenia nowych okresów zatrudnienia do stażu pracy jest ich udokumentowanie. Pracownicy będą mieli 24 miesiące na dostarczenie dokumentów:

od 1 stycznia 2026 r. - w przypadku sektora publicznego,
od 1 maja 2026 r. - w przypadku sektora prywatnego.
Okresów nieudokumentowanych w ciągu ww. 24 miesięcy pracodawca nie wliczy do okresu zatrudnienia pracownika.

Uprawnienia uzależnione od stażu pracy
Od tzw. ogólnego stażu pracy (okresy pracy u wszystkich pracodawców) uzależnione jest nabycie takich uprawnień jak m.in.: 26 dni urlopu wypoczynkowego, nabycie prawa do urlopu wychowawczego czy prawa do nagrody jubileuszowej (w jednostkach sektora publicznego). Natomiast zakładowy staż pracy (liczony tylko u danego pracodawcy) ma wpływ np. na długość okresu wypowiedzenia umowy o pracę czy wysokość odprawy z tytułu rozwiązania umowy o pracę.

06/03/2025

Klient Kancelarii uniewinniony od zarzutu kierowania gróźb karalnych

Co wystarczy dla bytu przestępstwa z art. 190 § 1 k.k.?
Dla realizacji znamion przestępstwa groźby karalnej nie jest konieczny bezpośredni kontakt sprawcy z pokrzywdzonym, jednakże sam pokrzywdzony musi być skonkretyzowany. Sprawca może natomiast go nie znać albo posłużyć się inną osobą celem przekazania formułowanej przez siebie groźby (tak: SN w wyroku z dn. 3.03.2022 r., IV KK 307/21, LEX nr 3409138.).



Dla bytu przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. nie ma znaczenia forma kierowanych gróźb karalnych, które mogą być wyraźne lub dorozumiane. Grozić można bowiem słowem, gestem lub innym zachowaniem się, które w zamiarze grożącego ma być zrozumiane jako groźba popełnienia przestępstwa i rzeczywiście może tak być odbierana w świadomości pokrzywdzonego.



Aby móc przypisać sprawcy popełnienie przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. konieczne jest natomiast wystąpienie skutku w postaci obawy pokrzywdzonego, że formułowane pod jego adresem groźby mogą zostać spełnione (jest to zatem przestępstwo skutkowe).



Wskazać jednakże należy, iż uzasadnienie obawy spełnienia groźby badać należy przy uwzględnieniu realiów, w jakich jest ona formułowana (a zatem np. tego, czy powstała ona na kanwie sprawy na tyle błahej, że trudno ją brać na serio), jak również samej charakterystyki sprawcy (np. jego skłonności do używania przemocy lub jego znanej pokrzywdzonemu zażyłej znajomości z osobami, które mogłyby wziąć udział w realizacji groźby). Przy ocenie uzasadnienia obawy spełnienia groźby należy zatem brać pod uwagę tylko te okoliczności, które wiadome były jej adresatowi (pokrzywdzonemu), a nie rzeczywisty stopień niebezpieczeństwa spełnienia groźby, bowiem dobrem prawnie chronionym jest tu poczucie bezpieczeństwa pokrzywdzonego. (K. Lipiński [w:] Kodeks karny. Część szczególna. Komentarz, red. J. Giezek, Warszawa 2021, art. 190.).



Powyższe można zatem sformułować twierdzeniem, iż niebezpieczeństwo realizacji groźby nie musi istnieć obiektywnie, ale sama groźba oraz uzasadniona obawa pokrzywdzonego co do jej realizacji już tak.



Co grozi za kierowanie do gróźb karalnych?
Jak wskazuje ustawodawca, Kto grozi innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.



Sprawa prowadzona przez Kancelarię?
W ostatnich miesiącach Kancelaria prowadziła sprawę klienta oskarżonego o kierowanie gróźb karalnych wobec swojego niedoszłego kontrahenta.



Klient kancelarii został oskarżony o to, iż w krótkich odstępach czasu wielokrotnie groził pokrzywdzonemu pozbawieniem życia (w czasie szeregu połączeń telefonicznych), przy czym groźby te wzbudziły w zagrożonym uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. Klientowi zarzucono także, iż na jego polecenie pod domem pokrzywdzonego pojawili się obcy mężczyźni, którzy zastraszali jego rodzinę.



Sąd rozpoznający sprawę w wydanym wyroku jasno wskazał, iż dowody w postaci zeznań świadków, zeznań pokrzywdzonego oraz wyjaśnień oskarżonego są ze sobą sprzeczne co do istotnych szczegółów, czym same w sobie nie pozwalają na stwierdzenie okoliczności czy oskarżony faktycznie wypowiadał groźby karalne czy też nie. Sąd merita słusznie także wskazał, że mimo, iż oskarżony faktycznie wykonał szereg połączeń do pokrzywdzonego, jednakże połączenia te miały charakter wzajemny – zarówno wychodzące z nr pokrzywdzonego jak i przychodzące.



Sąd I instancji powołując się na orzeczenie SA w Poznaniu trafnie wskazał, iż do istoty przestępstwa art. 190 § 1 k.k. należy to, że „Nie wystarczy, że pokrzywdzony oświadczy, iż obawiał się spełnienia groźby. Konieczne jest bowiem dokonanie oceny, czy jego przekonanie miało obiektywne podstawy w ustalonych okolicznościach. Obiektywizacja podstawy wymaga zaś oceny w oparciu zarówno o osobowość pokrzywdzonego, jak i okoliczności, które pozwalają stwierdzić, że każdy przeciętny człowiek o podobnej osobowości, cechach psychiki, intelektu co pokrzywdzony, w ustalonych okolicznościach, uwzględniając także wcześniejsze ewentualne relacje pomiędzy oskarżonym a pokrzywdzonym, towarzyszące wypowiedziom zachowania, uznałby groźbę za rzeczywistą i wzbudzającą obawę jej spełnienia.” (Wyrok SA w Poznaniu z 5.05.2022 r., II AKa 22/22, LEX nr 3353351.).

Wobec takiego stanowiska Sąd I instancji doszedł do słusznego wniosku, iż „stan faktyczny świadczy jedynie o kłótni pomiędzy kontrahentami, a rzekome groźby, jeśli miały miejsce, nie mogą stanowić obiektywnej uzasadnionej obawy u pokrzywdzonego – na co wskazuje także historia SMS z rozprawy”.



Tak dokonane w sposób prawidłowy ustalenia Sądu I instancji oraz przemyślana i skuteczna obrona doprowadziły do całkowitego uniewinnienia klienta od zarzucanego mu czynu.

06/03/2025

Uprawomocnienie się wyroku skazującego na karę pozbawienia wolności skutkuje, iż kara ta co do zasady podlega niezwłocznemu wykonaniu. W Kodeksie karnym wykonawczym ustawodawca przewidział jednakże zarówno obligatoryjne, jak i fakultatywne odroczenie wykonania bezwzględnej kary pozbawienia wolności. W jakich zatem przypadkach można starać się o odroczenie wykonania kary?



Odroczenie obligatoryjne, a fakultatywne
Jak już wskazano, Kodeks karny wykonawczy przewiduje obligatoryjne i fakultatywne odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności. Czym te dwa pojęcia się różnią?



Obligatoryjne odroczenia wykonania kary to sytuacje, w jakich sąd z mocy ustawy zobowiązany jest odroczyć wykonanie kary pozbawienia wolności, jeżeli wszystkie przesłanki ustawowe zostały spełnione. Fakultatywne odroczenie wykonania kary obejmuje natomiast sytuacje, w których sąd może, ale nie musi orzec o odroczeniu kary. W tym zakresie wszystko zależy oczywiście od spełnienia przesłanek ustawowych, ale także od woli sądu.



W tym miejscu warto także nadmienić, iż zarówno obligatoryjne, jak i fakultatywne odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności jest możliwe wyłącznie wtedy, kiedy nie rozpoczęto jeszcze wykonania kary. Niemożliwe pozostaje zatem wnioskowanie o odroczenie wykonania kary w trakcie jej wykonywania.



Obligatoryjne odroczenie wykonania kary – art. 150 k.k.w.
Zgodnie z przywołanym art. 150 k.k.w., obligatoryjne odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności następuje w wypadku stwierdzenia u skazanego choroby psychicznej lub innej ciężkiej choroby uniemożliwiającej wykonanie kary. W takich przypadkach odroczenie wykonania kary następuje do momentu ustania przeszkody.



Ustawodawca wskazuje jednocześnie, iż pod pojęciem „ciężkiej choroby” należy rozumieć taki stan skazanego, w którym umieszczenie go w zakładzie karnym może zagrażać życiu lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo.



Konkludując, choroba psychiczna jest zatem zawsze podstawą obligatoryjnego odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności i stanowi dostateczną podstawę do wszczęcia postępowania w tym przedmiocie. Natomiast inna choroba tylko wtedy stanowi podstawę odroczenia, gdy jest chorobą „ciężką”, więc należy ustalić wtedy, czy pobyt skazanego w zakładzie karnym mógłby zagrażać życiu skazanego lub spowodować dla jego zdrowia poważne niebezpieczeństwo, a o uznaniu danej choroby za ciężką w rozumieniu komentowanego przepisu decyduje obecny (aktualny) stan kliniczny skazanego (tak: Postanowienie SA w Lublinie z 15.06.2012 r., II AKzw 581/12, LEX nr 1293497).



Fakultatywne odroczenie wykonania kary – art. 151 k.k.w.
Sąd może, ale nie musi orzec o odroczeniu wykonania kary pozbawienia wolności gdy:

natychmiastowe wykonanie kary pociągnęłoby dla skazanego lub jego rodziny zbyt ciężkie skutki – wtedy odroczenie może nastąpić na okres do jednego roku;
skazanie następuje wobec kobiety ciężarnej oraz osoby skazanej samotnie sprawującej opiekę nad dzieckiem – w tym przypadku odroczenie może zostać orzeczone na okres do 3 lat po urodzeniu dziecka;
liczba osadzonych w zakładach karnych lub aresztach śledczych przekracza w skali kraju ogólną pojemność tych zakładów – odroczenie następuje na okres do jednego roku, przy czym odroczenia nie udziela się skazanym, którzy dopuścili się przestępstwa z zastosowaniem przemocy lub groźby jej użycia, skazanym w ramach recydywy podstawowej i wielokrotnej, skazanym działającym w zorganizowanej grupie przestępczej, a także skazanym za przestępstwa przeciwko wolności seksualnej i obyczajności, jeżeli zostały popełnione w związku z zaburzeniami preferencji seksualnych.


Odroczenie może być udzielone kilkukrotnie, jednakże jego łączny czas nie może przekroczyć jednego roku, a w wyjątkowych przypadkach – 3 lat. Okres odroczenia biegnie od dnia wydania pierwszego postanowienia w tym przedmiocie.



Podkreślenia wymaga, iż odroczenie wykonania kary nie oznacza, że skazany nie ma żadnych ograniczeń. Na czas biegu okresu odroczenia Sąd może bowiem zobowiązać skazanego do podjęcia określonych działań tj.:

podjęcie starań o znalezienie pracy zarobkowej
okresowe zgłaszanie się do wskazanej jednostki Policji
poddanie się odpowiedniemu leczeniu lub rehabilitacji, oddziaływaniom terapeutycznym lub uczestnictwu w programach korekcyjno-edukacyjnych


Kontrola wykonywania przez skazanego nałożonych na niego obowiązków odbywa się poprzez zarządzenie przez Sąd zebrania informacji w ramach wywiadu środowiskowego przeprowadzonego przez kuratora sądowego.



Wniosek o odroczenie wykonania kary pozbawienia wolności
Orzekanie o odroczeniu wykonania kary następuje na wniosek skazanego lub jego obrońcy. Wniosek taki powinien zawierać przede wszystkim:

podstawę żądania odroczenia kary
dokładnego opisanie stanu faktycznego
przedstawienie dowodów na poparcie wniosku


Sądem właściwym do odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności jest sąd orzekający w sprawie w pierwszej instancji i do tego Sądu należy złożyć wniosek. Od wniosku należy także uiścić należną opłatę sądową w kwocie 80 zł.



Podsumowanie
Odroczenie wykonania kary jest możliwe w przypadku, gdy osoba skazana spełnia określone warunki, takie jak np. posiadanie rodziny na utrzymaniu lub konieczność prowadzenia działalności gospodarczej. To, czy wykonanie kary pozbawienia wolności zostanie odroczone czy też nie, zależy od indywidualnej sytuacji osoby skazanej oraz od decyzji sądu. Odroczenie wykonania kary jest jedną z możliwością, która warto rozważyć, a nasza Kancelaria oferuje w tym z zakresie szeroką pomoc prawną już na etapie konstruowania wniosku.

04/03/2025

19 marca 2025 r. wejdą w życie przepisy nowelizujące Kodeks pracy w zakresie urlopów macierzyńskich. Dotyczą one wydłużenia urlopu dla rodziców wcześniaków, które po urodzeniu wymagały hospitalizacji. W Polsce problem ten dotyka około 20 tysięcy dzieci rocznie i nowe uprawnienia mają pomóc rodzicom w przejściu tego trudnego czasu i w złagodzeniu skutków walki o zdrowie i życie dziecka.

Kto ma prawo do dodatkowego urlopu?
Prawo do wydłużonego urlopu macierzyńskiego uzyskają rodzice dziecka, które urodziło się przed ukończeniem 28. tygodnia ciąży lub, które w dniu narodzin ważyło mniej niż 1000 g. Urlop będzie przysługiwał w wymiarze maksymalnie do 15 tygodni.

Podobna zasada będzie miała zastosowanie w przypadku, gdy dziecko urodziło się przed upływem 36. tygodnia ciąży z masą urodzeniową większą niż 1000 g, ale wymaga hospitalizacji. W takim przypadku dodatkowy urlop nie może przekroczyć 8 tygodni.

Taki sam 8-tygodniowy wymiar urlopu przysługuje rodzicom dziecka, które urodziło się po ukończeniu 37. tygodnia ciąży, ale wymaga hospitalizacji po upływie 5 dni od porodu. W tym przypadku warunkiem jest, by pobyt dziecka w szpitalu wynosił przynajmniej dwa kolejne dni w okresie od 5-go do 28-go dnia po porodzie.

Z dodatkowego urlopu może skorzystać zarówno matka jak i ojciec, a także prawny opiekun dziecka, rodzic zastępczy oraz adopcyjny.

Ustalanie wymiaru urlopu
Urlop będzie przysługiwał w wymiarze tygodnia uzupełniającego urlopu macierzyńskiego za każdy tydzień pobytu dziecka w szpitalu.

Zgodnie z nowymi przepisami dla ustalenia wymiaru uzupełniającego urlopu macierzyńskiego konieczne będzie zsumowanie okresów pobytu dziecka w szpitalu do upływu 8. tygodnia lub do upływu 15. tygodnia po porodzie (w razie pobytu przez część tygodnia okres pobytu zostanie zaokrąglony do pełnego tygodnia).

Dodatkowy urlop macierzyński, a wysokość zasiłku
Zasiłek macierzyński wypłacany w czasie dodatkowego urlopu macierzyńskiego wynosi 100 proc. jego podstawy.

20/09/2024

Kancelaria funkcjonuje od 2006r. Misją mojej kancelarii jest dostarczanie skutecznych i indywidualnych rozwiązań prawnych, które sprostają potrzebom Klientów. Niezależnie od tego, czy jesteś przedsiębiorcą, instytucją publiczną czy osobą fizyczną, staram się zrozumieć Twoje cele i potrzeby tak, abym mógł zaproponować najlepsze rozwiązanie prawne.
Kancelaria specjalizuje się w sprawach :
-rozwodowych,
- spadkowych,
- alimentacyjnych,
- karnych,
- o zasiedzenie własności nieruchomości;
-sprawach rodzinnych (ustalenie kontaktów z dziećmi, pozbawienie władzy rodzicielskiej itp.),
- windykacyjnych
- z zakresu prawa budowlanego
- zamówienia publiczne
- prawo spółdzielcze.
Istnieje możliwość dojazdu do Klienta celem udzielenia konsultacji oraz omówienia problemu prawnego Klienta, aby wybrać najlepszą dla niego strategię.