07/04/2020
Zwolnienie z podatku od nieruchomości - różnicowanie podmiotowe.
W pewnym mieście tamtejsza Rada, działając z pobudek empatycznych ( za co cześć i chwała ) oraz w oparciu o przepisy art. 18 ust. 2 pkt 8, art. 40 ust. 1, art. 41 ust. 1, art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz art. 15p ustawy tarczowej z 31 marca 2020 r. uchwaliła przygotowane przez Prezydenta czasowe zwolnienie z podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, co do których obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży na osobach fizycznych. Uchwała została przegłosowana, pomimo zgłaszanych zastrzeżeń, sprowadzających się do tego, iż równie dobrze mogłaby zwalniać z tego podatku niebieskookich blondynów wzrostu powyżej 2 m, gdyż wprowadza niedozwolone różnicowanie podmiotowe. Różnicując stawki podatku rada gminy powinna stosować bowiem zasadę równości wszystkich podmiotów znajdujących się w takiej samej sytuacji. Nadanie gminie uprawnienia do różnicowania stawek podatkowych zakłada, że te stawki nie będą równe dla wszystkich podmiotów. Z punktu widzenia zasady równości istotne jest to, aby jednakowo były traktowane podmioty znajdujące się w takiej samej sytuacji, a różnicowanie nie odnosiło się do kryteriów podmiotowych (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 18 maja 2017 r. (sygn. akt I SA/Rz 165/17).
W opinii piszącego nie zmienia tego przesłania art 15 p ustawy tarczowej, wg którego rada gminy może wprowadzić, w drodze uchwały, za część roku 2020, zwolnienia z podatku od nieruchomości: gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, wskazanym grupom przedsiębiorców, których płynność finansowa uległa pogorszeniu w związku z ponoszeniem negatywnych konsekwencji ekonomicznych z powodu COVID-19. Wskazanie dalej nie może bowiem być oparte na kryteriach podmiotowych.
Reasumując, w mojej opinii - zwolnione mogą być tylko wszystkie podmioty prowadzące działalność gospodarczą ( zarówno osoby fizyczne jak i prawne ) a probierzem zawężenia grupy do zwolnienia może być np. wysokość poniesionej straty w okresie walki z pandemią.
Zgodnie z art. 90 ustawy o samorządzie gminnym wójt (burmistrz, prezydent miasta) przedkłada organowi nadzoru (wojewodzie albo regionalnej izbie obrachunkowej) uchwałę rady gminy w ciągu 7 dni od dnia jej podjęcia. Należy więc spodziewać się stwierdzenia nieważności tejże uchwały przez organ nadzoru.
