31/03/2026
Nagpasya ang na kinakailangan pa rin ang sertipikasyon na nagsasabing legal na maaaring ampunin ang isang bata kahit pa ito ay kusang isinuko ng ina.
Sa isang Desisyon na isinulat ni Associate Justice Japar B. Dimaampao, pinagtibay ng Ikatlong Dibisyon ng Korte Suprema ang pagbasura ng Regional Trial Court (RTC) sa petisyon para sa pag-aampon dahil wala itong kalakip na sertipikasyon mula sa Department of Social Welfare and Development (DSWD).
Nagsimula ang kaso nang iniwan ng isang ina, matapos manganak, ang kanyang sanggol sa pangangalaga nina Eleazar Robiso (Robiso) at ng kanyang mga magulang. Makalipas ang isang taon, naghain si Robiso ng petisyon para sa pag-aampon ng bata sa RTC.
Para suportahan ang kanyang petisyon, nagsumite si Robiso ng isang Affidavit of Consent to Adoption and Grant of Custody of Child na pinirmahan ng ina. Sa nasabing affidavit, sinabi ng ina na hindi niya kayang magbigay ng suportang pinansiyal sa kanyang anak at ipinagkatiwala niya kay Robiso ang bata at ang kanyang parental authority o karapatan bilang magulang.
Nang tinanggihan ng RTC at ng Court of Appeals ang petisyon dahil sa kawalan ng sertipikasyon mula ng DSWD na nagpapatunay na ang bata ay legal na maaaring ipaampon, alinsunod sa RA 9253, naghain si Robiso ng petisyon sa Korte Suprema. Iginiit niya na kinakailangan lamang ang naturang sertipikasyon para sa mga batang inabandona, napabayaan o kusang-loob na ipinaubaya (voluntarily committed children).
Hindi sumang-ayon ang Korte Suprema at tinanggihan ang petisyon ni Robiso.
Sa mga kaso ng pag-aampon, kailangan sa ilalim ng RA 9253 ang sertipikasyon ng DSWD na nagdedeklara na maaaring ipaampon ang isang bata. Nilinaw ng implementing rules ng batas na nalalapat ang requirement sa mga isinuko, inabandona, napabayaan, at mga batang umaasa sa suporta.
Bagama’t hindi binibigyang-kahulugan ng batas ang isang batang isinuko (surrendered child), tinutukoy naman nito ang batang kusang-loob na ipinaubaya (voluntarily committed children) bilang isang bata na ang mga magulang o legal na tagapag-alaga ay may kaalaman at kusang-loob na isinusuko ang kanilang kapangyarihan bilang magulang sa DSWD o sa isang akreditadong child-placement o child-caring agency. Ang mga patakaran sa pagpapatupad ng batas ay gumagamit din ng parehong depinisyon para sa isang batang isinuko.
Dagdag pa ng Korte Suprema na dapat basahin ang batas kasabay ng Article 154 ng Presidential Decree No. 603 o ang Child and Youth Welfare Code na itinuturing ang isang batang isinuko (surrendered child) sa isang indibidwal bilang isang batang kusang-loob na ipinaubaya (voluntarily committed child).
Paliwanag nito, kapag ang isang magulang, karaniwan ay isang ina na kumikilos sa ilalim ng mahihirap na kalagayan gaya sa kasong ito, ay ipinagkakatiwala ang kanyang anak sa pangangalaga ng iba, ang bata ay itinuturing sa batas bilang kusang-loob na isinuko. Para sa layunin ng pag-aampon, kinakailangan samakatuwid na unang makuha ng inaasahang mag-aampon ang kinakailangang sertipikasyon mula sa DSWD.
Gayunman, nilinaw ng Korte Suprema na maaari pa ring ituloy ni Robiso ang angkop na remedyo, kabilang ang pinasimpleng prosesong administratibo ng pag-aampon sa ilalim ng RA 11642, o ang Domestic Administrative Adoption and Alternative Child Care Act, na nagkabisa noong 2022.
Basahin ang press release sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=162472.
Basahin ang Desisyon sa https://sc.judiciary.gov.ph/?p=162466.
Sumunod sa Credit Attribution Policy ng SC PIO: https://sc.judiciary.gov.ph/credit-attribution-policy/.