11/09/2026
ALKAWARIN UBA
A wani ƙauye mai suna Rogo, akwai wani dattijo mai suna Baba Sani. Mutum ne mai ƙaramin hali, amma yana da zuciya mai girma. Yana sana’ar noma, kuma yana da ɗa guda mai suna Aminu.
Kullum Baba Sani yana gaya wa Aminu:
«“Ɗana, duk abin da mutum ya mallaka zai iya ƙarewa, amma ilimi da kyakkyawan hali ba sa ƙarewa.”»
Aminu yana son wasa fiye da karatu. Wata rana ya ce wa mahaifinsa:
“Baba, me zan yi da karatu? Ai noma da kasuwanci ne suke kawo kuɗi.”
Baba Sani ya yi murmushi kawai, ya ce:
“Lokaci zai koya maka.”
Bayan shekaru, Baba Sani ya rasu. Aminu ya shiga mawuyacin hali. Sai ya tuna da maganar mahaifinsa. Ya koma makaranta, ya dage da karatu, sannan ya koyi sana’a.
Bayan wasu shekaru, Aminu ya zama ɗan kasuwa mai nasara. Amma duk lokacin da ya samu kuɗi, yana tunawa da mahaifinsa.
Wata rana ya koma ƙauyensu, ya ga wani yaro yana wasa maimakon zuwa makaranta. Sai ya kira shi ya ce:
“Ɗana, ka tuna: dukiyar da aka rasa ana iya sake samu, amma lokacin da ya wuce ba ya dawowa.”
Daga wannan rana, Aminu ya fara taimaka wa yaran ƙauyen wajen karatunsu.
Darasi:
Rayuwa tana koya mana darussa da yawa, amma mafi kyau shi ne mu saurari shawarar iyaye tun kafin lokaci ya koya mana da wahala.
