12/07/2026
Улсын Их Хурлын гишүүний ХУУЛЬ САНААЧЛАХ ЭРХ
Монгол Улсын Үндсэн хуулийн 26 дугаар зүйлийн 1 дэх хэсэгт “Ерөнхийлөгч, Улсын Их Хурлын гишүүн, Засгийн газар хууль санаачлах, ашиглах эрхийг хязгаарлах эрх олгохыг хориглоно.” гэж заасан. Энэ нь Улсын Их Хурлын гишүүнд хууль тогтоомжийн төсөл санаачлах бие даасан бүрэн эрх олгож байгаа боловч уг эрх нь гишүүний хувийн үзэл бодол, улс төрийн хүсэл сонирхлыг шууд хууль болгох эрх гэсэн үг биш юм. Харин Үндсэн хуульт байгуулал, ард түмний төлөөллийн мандат, нийтийн ашиг сонирхол, хүний эрх, хууль дээдлэх зарчим, парламентын дэг, төсөв санхүүгийн хязгаарлалт, бодлогын үндэслэлээр хянагдах нийтийн эрх зүйн бүрэн эрх гэж үзнэ.[1]
Онолын үндэслэл, тайлбар
Төлөөллийн ардчиллын сонгодог онолд парламентын гишүүн нь сонгогчдын шууд даалгаврыг механикаар биелүүлэгч бус, харин нийтийн ашиг сонирхлыг шүүн тунгааж шийдвэр гаргах төлөөлөгч гэж үздэг. Эдмунд Бёрк 1774 онд Бристолын сонгогчдод хэлсэн үгэндээ төлөөлөгч нь сонгогчдын хүсэл бодлыг хүндэтгэх боловч эцсийн шийдвэрийг өөрийн “шүүлт, тунгаалт”-аар гаргах ёстой гэж тайлбарласан. Түүний алдарт санаа нь: төлөөлөгч сонгогчдод зөвхөн хөдөлмөрөө бус, “judgment” буюу шүүн тунгаах чадвараа өртэй бөгөөд түүнийг сонгогчдын санал бодолд золиосолбол үйлчилж байгаа бус, харин урваж байгаа хэрэг болно гэсэн агуулгатай.[2]
Энэ онолын утга нь хууль санаачлах эрхийг “хувийн үзэл бодлоо хуульчлах эрх” гэж бус, “нийтийн ашиг сонирхлыг бодлогын болон эрх зүйн үндэслэлээр хэлбэржүүлэх эрх” гэж ойлгох ёстойг харуулдаг. Өөрөөр хэлбэл УИХ-ын гишүүн хууль санаачлахдаа өөрийн улс төрийн байр суурьтай байж болох боловч төсөл нь Үндсэн хууль, хүний эрх, нийтийн ашиг, санхүүгийн боломж, хэрэгжилтийн бодит нөхцөл, нийгмийн үр нөлөөгөөр заавал шүүгдэх ёстой.
Жон Стюарт Милль төлөөллийн засаглалын гол чанарыг олон нийтийн ашиг сонирхлыг хэлэлцүүлэг, мэтгэлцээн, хяналт, зөвшилцлөөр дамжуулан илэрхийлэхэд оршино гэж үзсэн. Түүний “Considerations on Representative Government” бүтээлд сайн засаглал нь зөвхөн эрх мэдэл хэнд байгаа тухай бус, тухайн эрх мэдэл нийгмийн нийтлэг сайн сайхныг хангахуйц байгууллын хэлбэрээр хэрэгжиж байгаа эсэхтэй холбоотой гэж тайлбарладаг.[3]
“Чөлөөт мандат” ба “захирамжит мандат”-ын ялгаа
Олон улсад парламентын гишүүний бүрэн эрхийг үндсэндээ хоёр онолоор тайлбарладаг. Нэгдүгээрт, “захирамжит мандат” буюу "imperative mandate" нь гишүүн сонгогч, нам, бүлэг, тодорхой ашиг сонирхлын бүлгийн зааврыг заавал биелүүлэх ёстой гэсэн ойлголт юм. Хоёрдугаарт, “чөлөөт мандат” буюу "free mandate" нь гишүүн улс орны нийтлэг ашиг сонирхлыг төлөөлж, шийдвэрээ Үндсэн хууль, хууль, итгэл үнэмшил, бодлогын үндэслэлд тулгуурлан гаргана гэсэн ойлголт юм.
Парламент хоорондын холбооны “The Parliamentary Mandate” харьцуулсан судалгаанд парламентын мандатын мөн чанар, үргэлжлэх хугацаа, хэрэгжилтийн хэлбэрийг 130 гаруй парламентын мэдээлэлд үндэслэн харьцуулсан бөгөөд орчин үеийн парламентын гол чиг хандлага нь гишүүнийг зөвхөн тойргийн эсвэл намын захиалгын төлөөлөгч бус, үндэсний хэмжээний нийтийн ашиг сонирхлын төлөөлөгч гэж үзэхэд оршдог.[4]
УИХ-ын гишүүний хууль санаачлах эрх нь дараах гурван түвшний хязгаартай байна. Нэгдүгээрт, Үндсэн хуулийн хязгаар буюу санаачилсан хууль нь Үндсэн хууль, хүний эрх, төрийн байгууллын зарчимд нийцэх ёстой. Хоёрдугаарт, нийтийн ашиг сонирхлын хязгаар буюу хууль нь зөвхөн тухайн гишүүн, нам, бүлэг, салбарын явцуу ашиг сонирхлыг бус нийт иргэн, нийгмийн бодит хэрэгцээг харгалзах ёстой. Гуравдугаарт, парламентын процедурын хязгаар буюу төсөл нь хэлэлцүүлэг, санал хураалт, байнгын хорооны шүүлт, олон нийтийн оролцоо, төсөв санхүүгийн тооцооллоор дамжин баталгаажих ёстой.
Олон улсын туршлага
Их Британид Засгийн газрын бус гишүүд “Private Members’ Bills” буюу хувийн гишүүний хуулийн төсөл санаачлах боломжтой. Гэвч ийм төсөл нь гишүүний хувийн санал төдий бус, парламентын нийтлэг хууль тогтоох процессоор заавал дамждаг. Их Британийн парламентын тайлбарт гишүүн хувийн хуулийн төслийг ballot, ten minute rule, presentation гэсэн гурван хэлбэрээр өргөн мэдүүлж болох боловч бүрэн хууль болохын тулд хоёр танхимын хэлэлцүүлэг, санал хураалт, хааны зөвшөөрөл зэрэг бүх шатны журмыг давах шаардлагатай гэж тайлбарласан байна.[5]
Канадын парламентын практикт “Private Member’s Bill” нь сайд бус гишүүнээс парламентад өргөн мэдүүлсэн хууль тогтоомжийн санаачилга бөгөөд уг төсөл парламентын хэлэлцүүлгээр батлагдах, өөрчлөгдөх, эсхүл унах боломжтой. Энэ нь гишүүний санаачилга парламентаар батлагдах хүртлээ зөвхөн саналын шинжтэй бөгөөд хууль болох эсэх нь институцийн хамтын шийдвэрээс хамаардаг болохыг харуулна.[6]
Их Британийн Үндсэн хуулийн онолч Уолтер Бэйжхот парламентын тогтолцоонд хууль тогтоох болон гүйцэтгэх эрх мэдлийн харилцаа нь онолын хувьд бүрэн тусгаар биш, харин кабинетээр дамжин нягт холбогддог гэж тайлбарласан. Түүний “The English Constitution” бүтээлд Английн Үндсэн хуулийн “үр ашигтай нууц” нь гүйцэтгэх ба хууль тогтоох эрх мэдлийн ойр холбоонд оршино гэж үзсэн. Энэ нь парламентын гишүүний хууль санаачлах эрхийг дан ганц хувийн санаачилга бус, нам, кабинет, парламентын олонх, хяналт-тэнцлийн систем дотор хэрэгждэг бүрэн эрх гэж ойлгох үндэслэл болдог.[7]
Монгол Улсад хууль санаачлах эрхийн хэрэгжилт
Монгол Улсын хувьд УИХ-ын гишүүн хууль санаачлах эрхтэй боловч энэ эрхийн агуулга нь тухайн гишүүний хувийн үзэл бодлоос илүү өргөн хүрээтэй. Үндсэн хуулийн 20 дугаар зүйлд Улсын Их Хурал төрийн эрх барих дээд байгууллага бөгөөд хууль тогтоох эрх мэдэл гагцхүү түүнд хадгалагдана гэж заасан. Харин 26 дугаар зүйлд гишүүн хууль санаачлах эрхтэй гэж заасан нь ганц гишүүн хууль “батлах” эрхтэй гэсэн үг биш, харин хууль тогтоох үйл явцыг эхлүүлэх эрхтэй гэсэн утгатай.[8]
Иймээс хууль санаачлах эрхийг дараах байдлаар ойлгох нь зүйтэй. Нэгдүгээрт, энэ нь гишүүний улс төрийн эрх биш, харин Үндсэн хуулиар олгогдсон нийтийн эрх зүйн бүрэн эрх юм. Хоёрдугаарт, энэ нь хувийн үзэл бодлыг хууль болгох эрх биш, харин нийтийн хэрэгцээ, бодлогын үндэслэл, эрх зүйн шаардлагыг хууль тогтоомжийн хэлбэрт оруулах эрх юм. Гуравдугаарт, энэ нь бие даасан боловч хязгааргүй эрх биш; Үндсэн хууль, хүний эрх, төсөв санхүү, хууль тогтоомжийн уялдаа, хэрэгжилтийн боломж, парламентын дэгээр хязгаарлагдана. Дөрөвдүгээрт, хууль санаачлагч гишүүн нь өөрийн үзэл бодлыг илэрхийлж болох боловч уг үзэл бодол Улсын Их Хурлын чуулганы хуралдаанаар хэлэлцэгдэн шүүн тунгаагдаж хууль болох ёстой.
Дүгнэлт
УИХ-ын гишүүний хууль санаачлах эрх нь төлөөллийн ардчиллын чөлөөт мандатын хүрээнд хэрэгжих Үндсэн хуулийн бүрэн эрх мөн. Гэвч уг эрхийг тухайн гишүүний хувийн үзэл бодлыг шууд хуульчлах боломж гэж ойлгож болохгүй. Бёрк, Милль, Бэйжхот зэргийн бүтээлээс үзвэл парламентын гишүүн нь сонгогчдын санал бодол, намын байр суурь, өөрийн итгэл үнэмшлийг харгалзах боловч эцсийн байдлаар нийтийн ашиг сонирхол, Үндсэн хууль, хууль дээдлэх зарчим, бодлогын үндэслэлд захирагдах ёстой.
УИХ-ын гишүүний хууль санаачлах эрхийн агуулгыг “гишүүний үзэл бодлын эрх” гэж бус, “нийтийн ашиг сонирхлыг хууль тогтоомжийн хэлбэрт оруулах Үндсэн хуулийн хариуцлагатай бүрэн эрх” гэж тодорхойлох нь онолын болон эрх зүйн хувьд илүү үндэслэлтэй юм.
Эх сурвалжийн жагсаалт
1. Burke, E. (1774). Speech to the Electors of Bristol.
2. Mill, J. S. (1861). Considerations on Representative Government.
3. Bagehot, W. (1867). The English Constitution.
4. Inter-Parliamentary Union. (2000). The Parliamentary Mandate: A Global Comparative Study.
5. Inter-Parliamentary Union & UNDP. (2012). Global Parliamentary Report: The Changing Nature of Parliamentary Representation.
6. Монгол Улсын Үндсэн хууль, 1992 он.
[1] https://en.iss.gov.mn/?page_id=68 "The Constitution of Mongolia"
[2] https://press-pubs.uchicago.edu/founders/documents/v1ch13s7.html "Edmund Burke, Speech to the Electors of Bristol"
[3] https://www.gutenberg.org/files/5669/5669-h/5669-h.htm "Considerations on Representative Government"
[4]https://archive.ipu.org/PDF/publications/mandate_e.pdf "THE PARLIAMENTARY MANDATE"
[5] https://www.parliament.uk/about/how/laws/bills/private-members/ "Private Members' bills"
[6] https://www.ourcommons.ca/marleaumontpetit/DocumentViewer.aspx?DocId=1001&Language=E&Sec=Ch16&Seq=3 "The Legislative Process - Types of Bills"
[7] https://en.wikisource.org/wiki/The_English_Constitution_%28Bagehot%2C_1894%29/The_Cabinet "The English Constitution (Bagehot, 1894)/The Cabinet"
[8] https://en.constitutionalcourt.mn/the-constitution-of-mongolia/ "The Constitution of Mongolia"